ซานตาหนุ่มไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ แต่ใช้สายตาโลมเลียไปทั่วร่างของคนที่ถูกกักอยู่ในอ้อมแขนตน จนคนถูกมองเริ่มตระหนักได้ถึงอันตรายบางอย่าง
ยิ่งเจอรอยยิ้มเ้าเล่ห์ของคนสูงกว่า เด็กหนุ่มอยู่นิ่งไม่ไหวขยับตัวยุกยิกไปมาอย่างร้อนรน
ท่าทางลุกลี้ลุกลนเรียกเสียงหัวเราะขบขันด้วยความเอ็นดูจากคน้าได้เป็อย่างดี
ในขณะที่หลี่หนิงซูจะอ้าปากถามว่า ‘คุณขำอะไร! มีอะไรน่าตลกกัน’ ก็ถูกอีกฝ่ายขัดขึ้นมาก่อน
“แทนที่จะถามฉันว่าจะทำอะไร เธอควรดูตัวเองก่อนนะ ใส่ชุดแบบนี้ไม่ใช่ว่า้าให้ฉันจับกินหรอกรึ”
“นะ...เอ๊ย! คุณพูดบ้าอะไรกะ... เฮ้ย!!” หลี่หนิงซูตวาดใส่อย่างในขณะที่มองตามสายตาของคนตรงหน้า ทว่ายังไม่ทันพูดจบประโยคก็ต้องอุทานออกมาแล้วรีบดึงชายเสื้อที่ร่นขึ้นมาเกือบเห็นส่วนลับของตัวเองลงอย่างแรงจนเสื้อกันหนาวที่ใส่อยู่ยืดจนเกือบสุด
ใบหน้าเนียนใสขึ้นสีแดงปลั่งด้วยความอับอาย ‘บ้าชะมัด เขาลืมไปเสียสนิทเลยว่าตัวเองหลับไปทั้งที่ไม่ได้ใส่กางเกง’ แต่มันก็ช่วยไม่ได้นี่ เขาเพิ่งออกกำลังกายไปก็เลยเพลียนิดหน่อย แถมอากาศก็ดีกระตุ้นให้อยากนอนด้วย
ถึงจะต่อว่าตัวเองในใจไปรอบหนึ่งและหาเหตุผลมารองรับการกระทำของตัวเองบวกกับการไม่ยอมคน หลี่หนิงซูจึงถลึงตามองคน้า “ฉะ...ฉันอยากให้นายจับกินที่ไหนกัน!? คนไร้น้ำยาไม่มีความสามารถอย่างนาย ต่อให้ฉันทำจริงนายก็สนองให้ไม่ดะ- อุ๊บ!”
ถ้อยคำที่เหลือขาดหายจากริมฝีปากบางของซานตาที่โฉบลงมาปิดถ้อยคำดูิ่นั้นจนเด็กหนุ่มต้องกลืนคำพูดที่เหลือลงคอ ส่งเสียงประท้วงออกมาแทน
ชายหนุ่มบดจูบหนักหน่วงไม่ปล่อยให้หลี่หนิงซูได้พักหายใจ ราวกับ้าลงโทษเด็กปากเสีย ไม่สนใจอาการต่อต้านของอีกฝ่าย ไม่ว่าจะเป็สองมือเรียวที่พยายามผลักตนให้ออกห่างหรือสองขาที่พยายามเตะไปมา
เขาอาศัยจังหวะที่เด็กหนุ่มจะแผดเสียงด่าสอดลิ้นเข้าไปเก็บเกี่ยวความหอมหวานภายในโพรงปากเล็ก กระทั่งอีกฝ่ายเลิกดิ้นรนและเริ่มส่งเสียงประท้วงเพราะขาดอากาศหายใจเขาถึงได้ยอมปล่อยอย่างไม่เต็มใจ
ริมฝีปากอวบอิ่มบวมเจ่อเล็กน้อยขึ้นสีแดงจัดเคลือบด้วยน้ำใสเป็ชั้นบาง ๆ มีเสน่ห์เย้ายวนให้เขาอยากเข้าไปชิมอีกหลายครั้งอย่างไม่รู้เบื่อ
ความร้อนรุ่มอย่างรุนแรงที่ถูกจุดขึ้นมากระจายจาก้าลงไปรวมกันที่เบื้องล่างจนบางส่วนที่นอนหลับอยู่ตื่นขึ้นมาและขยายตัวพองคับกางเกงผ้าเนื้อดี ความอึดอัดนี่ต้องได้รับระบายออกและชายหนุ่มก็ไม่มีความคิดที่จะอดกลั้นด้วย!
กระนั้นซานตาคลอสอย่างเขาก็ยังมีความอดทนพอที่จะกระเซ้าเย้าแหย่เด็กคืน “โฮะ โฮะ โฮะ ตอนแรกฉันคิดว่าจะปล่อยเธอไป แต่ตอนนี้เปลี่ยนใจแล้ว ปากดีแบบนี้คงต้องถูกลงโทษสักหน่อยจะได้หลาบจำ”
“ทะ...ทำโทษงั้นเหรอ นะ...นายจะทำอะไร! หยุดนะเ้าคนลามก!” หลี่หนิงซูดันมือแกร่งที่วุ่นวายอยู่ตรงซอกขาด้านในของตนสุดแรง แม้จะรู้ว่ามันไม่ได้ผลแต่เขาไม่มีทางยอมให้คนตรงหน้าทำอะไรเขาได้ง่าย ๆ เด็ดขาด
ครั้งนี้ซานตาหนุ่มกลับยอมรามือแต่โดยดี เด็กหนุ่มจึงใช้โอกาสที่อีกฝ่ายผละกายออกไปเขยิบถอยห่างไปชิดหัวเตียงแล้วคว้าเอาผ้าห่มที่ถูกการยื้อยุดไปมาก่อนหน้านี้จนกระเด็นไปกองอยู่ปลายเตียงขึ้นมาคลุมตัว เขามองชายหนุ่มอย่างระแวดระวัง
ท่าทางของเด็กดื้อเหมือนลูกแมวตัวน้อยพองขนขู่ให้ความรู้สึกคับยุบยิบในใจ ซานตาหนุ่มรู้สึกราวกับมีกรงเล็บน้อย ๆ ข่วนหัวใจจนต้องกลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก
ทว่าเขาก็ยังคงฝืนทนความ้าปลดปล่อยที่กำลังเล่นงานเขาอย่างรุนแรงในเวลานี้ กางนิ้วมือขึ้นตรงหน้าเด็กหนุ่มแล้วถามยิ้ม ๆ “ถ้าอย่างฉันเรียกว่าลามก แล้วเธอล่ะเสี่ยวซู”
รอยยิ้มเ้าเล่ห์แบบคนรู้ทันของซานตาที่ส่งมา หลี่หนิงซูเห็ฯแล้วก็ใบหน้าแดงซ่านขึ้นมาทันที ปากอิ่มเม้มแน่น อยากจะตอกกลับไปสักคำแต่กลับไม่รู้จะเถียงว่าอะไรดี
หากมุดดินได้เขาคงทำไปให้มันรู้แล้วรู้รอด คราบของเหลวใสที่ไหลลงมาตามนิ้วเรียวยาวเห็นข้อชัดเจนนั่น มันคือน้ำหล่อลื่นในช่องทางรักของเขาที่หลั่งออกมาจากอารมณ์ใคร่ซึ่งเริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง
เมื่อครู่กว่าอีกฝ่ายจะหยุดการกระทำก็ตอนที่ได้ััส่วนเร้นลับของเขานั่นเอง หลี่หนิงซูเจ็บใจที่ตนเองแรงน้อยนิดจึงยับยั้งไม่ทัน
ไหนจะกลิ่นสตรอว์เบอร์รี่อันเบาบางที่ยังคงหลงเหลืออยู่ของเจลหล่อลื่นที่ผสมอยู่ในนั้นลอยเตะจมูก ยิ่งกระตุ้นให้อารมณ์วาบหวามของเขาที่มอดลงไปก่อนหน้านี้กลับมาลุกโชนอีกครั้งได้เป็อย่างดี
เด็กหนุ่มหนีบขาเข้าหากันไม่้าให้คนตรงหน้าได้ใจและหวังว่ามันจะช่วยบรรเทาความปรารถนาบางอย่างที่พุ่งขึ้นสูงซึ่งกำลังเข้ายึดครองสติสัมปชัญญะเขาไปเกือบหมด จนคิดอะไรไม่ออก ลืมแม้กระทั่งจะถามว่าอีกฝ่ายรู้ชื่อตนได้ยังไง
แต่ยิ่งพยายามปกปิดก็ยิ่งเป็การเปิดเผย สำหรับคนที่มีประสบการณ์มากมายอย่างซานตา แค่มองปราดเดียวเขาก็รับรู้การกระทำที่ถูกซ่อนภายในผ้านวมผืนหนาได้อย่างง่ายดาย
ในฐานะซานตาคลอสที่ใจดีกับเด็ก มักจะมอบของขวัญหรือทำตามความปรารถนาของเด็กให้เป็จริง เขายังสามารถเปลี่ยนเป็ผู้ใหญ่ใจร้ายได้ด้วย ยิ่งกับเด็กที่พูดจาไม่น่าฟังอย่างหลี่หนิงซูด้วยแล้ว เขาเต็มใจจะช่วยดัดนิสัยให้หนัก จนไม่กล้าพูดจาดูถูกคนอื่นอีก!
ไวเท่าความคิด ซานตาหนุ่มอาศัยจังหวะที่หลี่หนิงซูไม่ทันตั้งตัว มัวแต่จมอยู่ในภวังค์ดึงผ้าห่มที่เกะกะขวางทางนั้นออกไปให้พ้นทาง ดึงร่างผอมบางให้กลับมาอยู่ใต้ร่างตนอีกครั้ง
มองตากลมโตสุกใสที่เบิกกว้างขึ้นกับปากอวบอิ่มได้รูปซึ่งเผยออ้าออกหน่อยอย่างตื่นตระหนกด้วยความชอบใจ
มือใหญ่รวบสองมือเล็กเข้าด้วยกันจับไปวางพาดเหนือศีรษะของเ้าตัว มืออีกข้างสอดเข้าไปใต้ร่มผ้าสะกิดยอดอกเรียกเสียงครางหวานกับอาการสั่นหน่อย ๆ จากคนตัวเล็กกว่า มุมปากซานตายกขึ้นเป็รอยยิ้มพึงพอใจกับการตอบสนองนั่น
ร่างของเด็กหนุ่มอ่อนยวบ สีหน้าเคลิบเคลิ้มเปี่ยมด้วยแรงอารมณ์ โดยเฉพาะั์ตากลมโตเป็ประกายนั้น ยามนี้มีม่านน้ำปกคลุมเป็ชั้นบางดูงดงามอย่างมาก ยิ่งริมฝีปากสีเชอรี่ที่เผยออ้าหอบหายใจ มันยั่วจนเขาอดไม่ได้ต้องก้มลงไปฉกฉวยความหอมหวานอีกครั้ง
ซานตาหนุ่มใช้ขาตัวเองแยกขาเรียวทั้งสองข้างออกจากกันแทรกตัวลงตรงกลางซึ่งก็ได้รับความร่วมมือเป็อย่างดีจากคนที่ตกอยู่ในห้วงราคะร้องครวญครางไม่ขาดสาย
หลี่หนิงซูเพลิดเพลินไปกับการปรนเปรอของคนอายุมากกว่า ทั้งตัวสั่นไปด้วยความสุขสมจากยอดอกสีสวยที่ถูกปากอุ่นร้อนขบเม้มสลับกับดูดไปมาจนเกิดเสียงน่าอาย
ภายในสมองของหลี่หนิงซูว่างเปล่าขาวโพลนไปหมดคิดอะไรไม่ออก ปล่อยให้คน้าลงมืออย่างได้ใจ ไม่รู้ว่าเสื้อกันหนาวตัวหนาถูกดึงรั้งขึ้นไปกองตรงไหล่ั้แ่ตอนไหน
เมื่อรับรู้ได้ว่าร่างข้างใต้ไร้การต่อต้านโดยสิ้นเชิงแล้ว ซานตาหนุ่มก็คลายมือที่พันธนาการมือเล็กออก แล้วเปลี่ยนมาเคล้นคลึงยอด อกเล็กอีกข้างแทนไม่ให้น้อยหน้า ปลายนิ้วสะกิดผลเชอรี่ที่เริ่มแข็งขืนเป็ตุ่มไต หลี่หนิงซูสั่นสะท้านผวาเฮือก
TBC
103
