จากที่หันข้างด้านข้างลำตัวให้เขาก็กลายเป็หันหน้ามาเผชิญหน้ากับภูมิ มันก็ไม่ยอมน้อยหน้าวิ่งเข้าใส่เขาเช่นกันมันได้กระโจนเข้าใส่ภูมิหวังจะตะครุบเขาลงมาบนพื้นแต่เขากลับเอียงตัวสไลด์ตัวผ่านท้องของมัน พร้อมกับกรงเล็บอันแหลมคมของเขาได้ปาดลากยาวั้แ่หน้าอกไปจนถึงขาหลังของมัน แต่มันกลับไม่ลึกเท่าที่เขาคิดเอาเพราะหนังของมันหนาพอสมควรแต่ก็ยังพอเรียกเลือกสีแดงฉานได้อยู่ ซึ่งมันได้สาดกระจายเข้าใส่ร่างกายของเขาที่กำลังอยู่ใต้ท้องของเสือโคร่ง
เมื่อพุ่งออกมาจากใต้ท้องของมันได้แล้วเขาก็รีบลุกขึ้น มันได้หันกลับมาโดยไม่สนใจแผลของตัวมัน มันหมุนตัวกลับพร้อมกับอ้าปากออกกว้างหมายจะกัดเข้าใส่เขา แต่ยังดีที่เขาถอยหลบได้อย่างฉิวเฉียด
จากนั้นเขาได้ก้าวเดินเขาหาเสือโคร่งตัวใหญ่อีกครั้งในจังหวะที่เขากำลังจะถึงตัวของมันนั้นมันก็ได้ใช้เล็บที่แหลมคมตวัดฟันสวนกลับคืนมา เขาที่พยายามที่จะหลบแต่สุดท้ายเขาก็หลบไม่พ้น ทำให้เขาถูกกรงเล็บของมันฟันเข้าที่กลางหน้าอกอย่างจัง มันแรงมากจนทำให้ร่างของเขากระเด็นถอยกลับหลังไปหลายเมตราแที่ภูมิได้รับนั้นมันเป็แผลที่ค่อนข้างลึก ั้แ่ไหปลาร้าจนถึงเอวเลยทีเดียว เืของภูมิ สาดกระจายราวกับน้ำพุและไหลออกมาจากาแจนอาบทั่วทั้งแผ่นอกภูมิได้ฝืนความเ็ปแล้วกำลังลุกขึ้นแต่เ้าเสือตัวใหญ่กลับไม่ปล่อยให้เขาได้ทำมันได้มายืนอยู่บนตัวของเขา เขี้ยวอันแหลมคมก็ได้เล็งมาที่คอของเขา
ภูมิได้ยกแขนทั้งสองขึ้นมากับเขี้ยวอันใหญ่แต่ด้วยความแหลมคมและแรงจากกามอันแข็งแกร่ง มันจึงกลายเป็ว่าเขี้ยวข้างหนึ่งได้แทงทะลุแขนข้างขวาของภูมิ ความเ็ปที่ได้รับทำให้เขาร้องออกมาจนสุดเสียง เขาได้เตะไปที่ขาหน้าขวาของมันซ้ำๆ จนขาบ้างนั้นของมันหัก
ภูมิอาศัย่เวลาที่มันกำลังล้มลง กระชากแขนออกจากเขี้ยวอันใหญ่ แล้วบิดตัวหมุนจนหลุดออกจากการโดนมันล้มทับของได้สำเร็จ เขารีบลุกขึ้นแล้วเล็บแทงเข้าที่คอมันแต่ทว่าเ้าเสือโคร่งกลับโยกหัวหลบทำให้เล็บของเขาพลาดโดนดวงตาข้างของมัน ดวงตาของมันได้ติดมือของเขาออกมาด้วยเืสดๆ ไหลอาบทั้งแขนของภูมิและแก้มของเ้าเสือตัวใหญ่ตัวนี้
ด้วยความเ็ปที่ได้รับจากการถูกควักลูกตา มันได้ร้องคำรามดังสนั่นหวั่นไหวกรงเล็บของมันก็ฟาดสวนเข้าที่ต้นแขนซ้ายของเขาอย่างแรงจนขาดกระเด็นลอยไปคนละทิศละทางกับตัวคน ภูมิกรีดร้องดังลั่นความเ็ปที่ได้รับนั้นมันเป็ความเ็ปที่เขาไม่เคยได้รับมาก่อน เืคาวๆ จากแขนไหลเป็ออกมาไม่หยุดร่างกายของเขาสั่นรัวๆ จากความเ็ปที่ได้รับ
ภูมิกัดฟันแน่นพร้อมเกร็งมือขวาที่กำลังแบบออกจนแขนทั้งแขนสั่นสะท้าน เ้าเสือโคร่งที่กระโจนมาถึงก็โดนแทงสวนเข้าที่ลำคอ จนแขนของภูมินั้นหายไปทั้งแขนเหมือนโดนเหล็กแหลมเสียบทะลุคอ แม้มันดิ้นจะดิ้นเพื่อให้แขนของเขาหลุดออกแต่มันก็ไม่สามารถหลุดออกได้ เือุ่นพุ่งออกจากาแอาบทั่วร่างกายของเขาที่กำลังโดนมันคร่อมอยู่ มันดิ้นรนอยู่สักพักก่อนจะแน่นิ่งไป
จากนั้นเขาค่อยๆ พยายามลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล ลากสังขารที่เ็ปคลานเข้าไปหาแขนซ้ายของตัวเอง เสียงหอบหายใจเหมือนคนดังขึ้นรัวในขณะที่เขาคลาน เมื่อไปถึงแขนซ้ายที่ขาดเสมอหัวไหล่ เขาได้เก็บมันเอาไว้ในช่องเก็บของ
เพราะเขาคิดว่าโลกนี้ได้เปลี่ยนไปแล้วอาจจะมีวิธีต่อแขนของเขากลับมาใหม่ แต่หลังจากเก็บเสร็จเรียบร้อยร่างกายของเขาก็ได้ลงโดยมิอาจควบคุม
ภูมินอนเป็ผักอยู่อย่างนั้นหลายชั่วโมงจนพระอาทิตย์เริ่มจะหายไปจากท้องฟ้า สภาพร่างกายของเขาในตอนนี้บริเวณแขนที่ขาดเืได้หยุดไหลไปนานแล้วแต่แผลกลางหน้าอกยังคงอยู่และมันก็ค่อยๆ เล็กลงแต่ก็ยังมีขนาดใหญ่อยู่ดีแต่มันก็รักษาตัวเองเรื่อยๆ เสียงหายใจสม่ำเสมอดังขึ้นเป็ระยะๆ ใช่แล้วตอนนี้เขากำลังหลับ จากนั้นดวงตาทั้งสองข้างที่หลับพริ้มค่อยๆ ขยับเปิดช้าๆ เมื่อแสงจากดวงอาทิตย์ที่กำลังขึ้นถ้าเป็คนอื่นคงจะตายไปแล้วเพราะเสียเืมากแต่กลับภูมิผู้มีสัตว์ซิงโครไนซ์สายรักษาจึงทำให้สามารถรอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์
ภูมิรู้สึกตัวแล้วเขาก็ค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งแต่ด้วยความเ็ปที่ยังคงมีอยู่ ทำให้เขาต้องหน้านิ้วคิ้วขมวดคิ้ว แต่มันก็ดีขึ้นแล้วหลายส่วนเช่นกัน เขามองไปรอบๆ เพื่อว่าอาจจะมีมอนเตอร์อยู่แถวๆ นี้เมื่อได้มองไปรอบๆ เขาก็ได้รับรู้ว่าตัวเองปลอดภัยจึงได้ถอนหายใจยาวๆ ก่อนจะนึกเอะใจถึงบางอย่างขึ้นมา
ว่าตอนนี้นั้นที่ที่เขานั้นอยู่ไม่ใช่พื้นหญ้าแต่กลับเป็บนถนน นั้นทำให้เขางุนงงเป็อย่างมาก เขามองไปรอบๆ อีกครั้ง เมื่อไม่เจอมอนเตอร์และประตูดันเจี้ยนเขาจึงได้ถอนหายใจยาวๆ เมื่อเป็เช่นนั้นภูมิก็ได้ตัดสินใจเดินไปที่หมู่บ้านอีกครั้งเพื่อที่จะไปฆ่าหมาป่ามรกต
แต่เมื่อเดินไปจนถึงบ้านหลังเล็กของเขา เขากลับหามันไม่เจอภูมิเดินวนรอบบ้านในละแวกนั้นหลายรอบ แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาขอมันเลยแม้แต่น้อยจนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาจนถึงค่ำเมื่อไม่เจอมัน เขาก็ได้เดินกลับมายังบ้านของเขาเพื่อที่จะนอนในคืนนี้และค่อยออกตามหามันต่อในตอนเช้า
877
