ชลดาพยายามไม่สนใจสายตาที่มองมาอย่างไม่ชอบใจของแต่ละคน เธอเดินดูวัตถุดิบที่จะใช้ทำอาหารก่อนที่จะเลือกทำข้าวต้มกุ้งแบบง่ายๆสำหรับเป็อาหารเช้า
เมื่อรู้ว่าชลดาจะใช้ห้องครัว แม่ครัวพ่อครัวก็ขยับพื้นที่ส่วนหนึ่งไว้ให้อย่างไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่นัก
" อืมมม กุ้งสดดีจัง ตัวใหญ่ด้วย อยากกินข้าวต้มกุ้งหอมๆอุ่นสบายท้องมาตั้งนานแล้ว "
เธอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมโลกภายนอกถึงได้โหดร้ายขนาดนั้น เพียงแค่เธอเรียนไม่จบและใช้วุฒิมัธยมปลายในการหางาน รวมถึงเมื่อเธอมีรูปร่างหน้าตาที่งดงามก็ยิ่งตกเป็เป้าสายตาของทั้งชายและหญิง
สำหรับผู้หญิงที่อิจฉาริษยาความงดงามของเธอต่างก็หาทางกลั่นแกล้งและนินทาว่าร้ายสารพัดจนทำให้เธอทำงานอย่างลำบากหรือแม้กระทั่งต้องถูกออกจากงาน
ส่วนพวกผู้ชายก็พยายามที่จะล่วงเกิน โดยเฉพาะเธอที่ไม่มีอำนาจในการปกป้องตัวเอง ในตอนนั้นจะขอให้เจษฎาปกป้องดูแลก็ไม่ได้รับความใส่ใจ
การใช้ชีวิตเต็มไปด้วยความลำบาก จนเธอไม่ใส่ใจเื่อาหารการกินขอแค่อยู่ไปวันๆก็เท่านั้น
ชลดาคิดถึงเื่ราวของตัวเอง เธอจะเรียกว่าเื่ราวในชาติก่อนของเธอได้ไหมนะ เพราะมันเป็เื่ราวที่เกิดขึ้นมาแล้วก่อนที่เธอจะย้อนกลับมาแก้ไขแบบนี้
ในขณะที่คิดถึงอดีตมือของชลดาก็ประกอบอาหารไปเรื่อยๆ เพียงไม่นานข้าวต้มกุ้งกลิ่นหอมกรุ่นก็โชยไปทั่วห้อง ฝีมือเธอไม่ได้ดีไปกว่าพ่อครัวแม่ครัวมืออาชีพ แต่เธอก็แค่อยากจะแสดงถึงความใส่ใจที่ตัวเองมีให้กับเมธัสเท่านั้น มันยังไม่ใช่ความรัก แต่สิ่งที่เธอทำคือเธอ้าความมั่นคงในการใช้ชีวิตที่นี่
ชลดาตักข้าวต้มกุ้งใส่ถ้วยสองถ้วย พร้อมกับจัดตกแต่งหน้าข้าวต้มอย่างสวยงาม
" ทำไว้ค่อนข้างเยอะ คนไหนที่หิวข้าวสามารถตักทานได้เลยนะคะ"
ชลดาบอกกับทุกคนในห้องครัว ถึงแม้ว่าพวกเขาเ่าั้จะไม่แม้แต่หันมามองเธอเลยก็ตาม ก่อนที่เธอจะถือจานข้าวต้มกุ้งไปวางไว้บนโต๊ะอาหารและนั่งรอเมธัสอย่างใจจดใจจ่อ
ภายในห้องครัวทุกคนกำลังยืนมองหม้อข้าวต้มกุ้งอย่างพิจารณา ที่คฤหาสน์แห่งนี้ความจริงมีแค่เมธัสเป็นายท่านเพียงคนเดียว และตอนเช้าก็จะไม่รับประทานอาหาร ทุกคนจึงไม่ต้องจัดเตรียมอาหารสำหรับนายท่าน และเมื่อมีชลดาเข้ามา พวกเขาก็ต้องจัดเตรียมอาหารไว้ในแต่ละมื้อแม้จะไม่เต็มใจก็ตาม แต่วันนี้ในเมื่อชลดาทำอาหารด้วยตนเองแล้ว พวกเขาก็หมดหน้าที่สินะ
" เหอะ ก็แค่ข้าวต้มกุ้งธรรมดา คิดเหรอว่านายท่านจะสนใจ ก็แค่ผู้หญิงแพศยาที่ถูกขายมาใช้หนี้และยังทำเื่งามหน้าคิดจะหนีตามชายชู้ก็แค่นั้น"
หญิงสาวคนหนึ่งพูดขึ้นอย่างดูถูก เธอเป็ลูกสาวของหัวหน้าแม่บ้าน มีรูปร่างหน้าตาที่น่ารักและเป็ที่ต้องตาต้องใจของชายหนุ่มหลายๆคน แถมนายท่านยังส่งเสียเลี้ยงดูลูกหลานของคนในบ้านให้ร่ำเรียน ทำให้เธอชื่นชอบนายท่านเป็อย่างมาก
แก้วตาแอบชอบเมธัสั้แ่ที่เห็นครั้งแรก และทุกครั้งก็จะแอบมองด้วยความชื่นชมและเพ้อฝันว่าสักวันหนึ่งตัวเองจะเป็เหมือนนางเอกในนิยายที่นายท่านสุดหล่อผู้ร่ำรวยมาตกหลุมรัก และสุดท้ายก็จะได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
แต่ทันทีที่ชลดาเข้ามาในฐานะนายหญิง ถึงแม้จะไม่เป็ทางการแต่มันก็ทำให้เธอรู้สึกไม่พอใจเป็อย่างมาก เพราะเธอกับชลดาก็มีอายุเท่าๆกัน และที่สำคัญชลดาก็มีรูปร่างหน้าตาที่สวยกว่าเธอ มันทำให้เธอรู้สึกด้อยกว่า
จนกระทั่งเมื่อเห็นทั้งสองไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์ที่ดีต่อกันและเ็าต่อกัน เธอก็รู้สึกโล่งใจมากขึ้น แล้วนี่มันอะไร!! ทำไมผู้หญิงแพศยาคนนี้ถึงได้ลุกขึ้นมาทำท่าทางเหมือนจะเอาใจนายท่านล่ะ
เธอไม่ยอมนะ!!!
แก้วตาทำหน้าบิดเบี้ยว จนอรนภาผู้เป็แม่มองด้วยความสงสัย ก่อนที่จะดุอย่างจริงจัง
" อย่าพูดแบบนี้ให้นายท่านได้ยินเด็ดขาด "
" ก็มันเป็เื่จริงไม่ใช่เหรอแม่ ผู้หญิงคนนี้ไม่เหมาะสมที่จะเป็นายหญิงของที่นี่เลยสักนิด"
" ถึงอย่างนั้นก็ระวังเอาไว้บ้าง ถ้านายท่านรู้เราจะลำบาก"
" ค่ะ"
แก้วตาได้แต่รับคำอย่างไม่พอใจ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องครัวอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้อรนภามองตามด้วยความอ่อนใจ
ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าลูกสาวของเธอเองคิดอย่างไรกับเมธัส แต่มันไม่มีทางเป็ไปได้อย่างเด็ดขาด เธอไม่อยากให้ลูกสาวของเธอต้องถลำลึกไปมากกว่านี้ เพราะถ้าเกิดว่าแก้วตาไปล้ำเส้นเมธัสเข้า วันใดวันหนึ่งมันอาจจะเกิดเื่ที่ร้ายแรงเข้าก็ได้
หัวหน้าพ่อครัวเดินไปตักข้าวต้มกุ้งใส่ชามเล็กและเอามาชิม
" ก็อร่อยดี"
เขาพูดเพียงแค่นั้นก่อนจะเดินไปทำหน้าที่ของตัวเอง แต่คำพูดของหัวหน้าพ่อครัวก็ทำให้คนในห้องครัวอยากรู้อยากเห็นจึงเข้าไปชิมด้วย จนในที่สุดข้าวต้มกุ้งก็หมดหม้อ
" อุ่นสบายท้องดีจังเลย "
หลายๆคนลูบท้องตัวเองอย่างพอใจ ก่อนที่จะแยกย้ายไปทำงานของตน
ข้าวต้มกุ้งรสชาติธรรมดา แต่ไม่รู้ทำไมพวกเขารู้สึกว่ามันทำให้รู้สึกสบายและผ่อนคลาย พร้อมที่จะเริ่มต้นใหม่ในตอนเช้าของทุกวัน
ชลดานั่งมองข้าวต้มกุ้งตรงหน้าด้วยแววตาเป็ประกายและคาดหวัง พร้อมกับหันไปมองบันไดเป็ระยะเพื่อรอว่าเมื่อไหร่เมธัสจะลงมา เพียงไม่นานเมธัสก็เดินลงมาจากบันได ทันทีที่เขาเห็นเธอเขาก็ชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะทำเป็ไม่สนใจและไปนั่งในตำแหน่งของตัวเอง
เมธัสสังเกตเห็นข้าวต้มกุ้งที่วางอยู่ตรงหน้าของเขา มันกำลังส่งกลิ่นหอมพร้อมกับมีควันร้อนๆกรุ่นขึ้นมา ราวกับจะเชิญชวนให้เขาเข้าไปชิมมัน และตรงหน้าของผู้หญิงคนนั้นก็มีข้าวต้มกุ้งวางอยู่อีกหนึ่งถ้วย แล้วทำไมวันนี้ถึงได้ตื่นเช้ามารับประทานอาหารเวลาตรงกับเขาได้ล่ะ
เมธัสขมวดคิ้ว ก่อนจะส่งสายตาให้แม่บ้านนำกาแฟที่เขาดื่มประจำทุกเช้ามาเสิร์ฟ
" ฉันไม่ทานอาหารเช้า ทำมาทำไม"
แม่บ้านมองไปที่ชลดาเล็กน้อย ก่อนจะก้มหัวตอบคำถาม
" คุณชลดาเป็คนทำค่ะ "
เธอตอบเพียงแค่นั้นจนเมื่อผู้เป็นายไม่ว่าอะไรจึงค่อยๆเดินออกไป ปล่อยให้ทั้งสองจัดการปัญหากันเอง
" ถ้าไม่ทานข้าวเช้าบ่อยๆ มันจะไม่ดีต่อสุขภาพนะคะ กินข้าวต้มกุ้งร้อนๆในตอนเช้าจะรู้สึกสบายท้องมากเลยล่ะค่ะ หนูดาตั้งใจทำเต็มที่เลยนะคะ"
ชลดาที่เห็นว่าเมธัสเพียงแค่จิบกาแฟโดยไม่สนใจข้าวต้มกุ้งที่เธอตั้งใจทำมา เธอก็เอ่ยปากขึ้น แต่ถึงอย่างนั้นเมธัสก็ไม่ได้สนใจเธอเลยแม้แต่นิดเดียว
" ก็ได้! หนูดากินคนเดียวก็ได้ อื้มมม อร่อยมากเลย ฝีมือเราก็ไม่เบาเหมือนกันนะเนี่ย"
ชลดาทำเสียงงอนอย่างที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อนโดยไม่รู้ตัว ก่อนที่จะตักข้าวต้มคำโตเข้าปากและยกยอฝีมือการทำอาหารของตัวเอง เธอทานอย่างเอร็ดอร่อยพร้อมทั้งแอบลอบมองปฏิกิริยาของเมธัสไปด้วย
ปึก
เมธัสปรายตามองอย่างไม่ใส่ใจ เขาวางแก้วกาแฟเมื่อดื่มจนหมด ก่อนจะลุกขึ้นเดินออกจากคฤหาสน์ ทิ้งให้ข้าวต้มกุ้งที่เธออุตส่าห์ทำขึ้นมาอยู่ในสภาพที่เย็นชืดอย่างน่าสงสาร
" น่าเสียดายจังเลย ที่นี่ไม่มีสัตว์เลี้ยงด้วย แถมถ้าเอากลับไปก็คงได้แต่ทิ้ง อืมม กินเองก็ได้"
ชลดาเอาถ้วยของเมธัสมากินต่อด้วยความเสียดายจนท้องแน่นไปหมด
หัวหน้าพ่อครัวที่ไม่ได้สนใจที่จะนินทาใครมาั้แ่ต้นเมื่อเดินออกมาเห็นภาพนั้นเข้าก็เผลอยิ้มออกมา ก่อนที่จะทำหน้าขรึมเหมือนเดิม แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังรู้สึกว่าชลดาให้ความรู้สึกที่แตกต่างไปจากเดิม ไม่ใช่หุ่นยนต์ที่มาอยู่อย่างไร้ชีวิตจิตใจเหมือนก่อนหน้านี้
ส่วนแก้วตาที่เห็นว่าเมธัสไม่สนใจชลดา จนถึงขนาดทำให้ข้าวต้มกุ้งถ้วยนั้นต้องกลายเป็หมันก็ทำให้เธอยิ้มออกมาด้วยความสะใจ และเมื่อเห็นชลดาเอาข้าวต้มกุ้งฝีมือตัวเองมานั่งกินอย่างน่าสงสาร เธอก็ยิ่งมีความสุข
"หึ เธอจะวางท่าเป็นายหญิงของที่นี่ได้ถึงเมื่อไหร่กันนะ "
472
