“เราน่าจะถึงดึกนะคะ”
“ครับ สงสัยต้องหาอะไรกินลองท้องกันก่อน”
“ค่ะ”
“หิวหรือยังครับ”
“นิดหน่อยค่ะ”
“อยากกินอะไรไหม”
“อะไรก็ได้ค่ะ”
“อะไร ที่ว่านี่ คืออะไร” บอสย้อนถามด้วยน้ำเสียงกวนๆ
“ข้าวข้างทางก็ได้ค่ะ ผัดกระเพรารึก๋วยเตี๋ยว”
ฉันเผลอตอบกลับด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด เพราะโดนจี้ถามแบบกวนๆ ก่อนจะมองทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง
“อยากเปิดรับลมไหม”
“ได้หรอคะ”
บอสไม่ตอบ แต่กดเปิดกระจกให้ ฉันยิ้มดีใจก่อนจะยื่นใบหน้าเล็กๆ ออกไปรับลมที่เย็นฉ่ำ
เสียงนกที่ร้องกลับรัง แดดที่กำลังจะลับขอบฟ้า เส้นผมยาวสลวยปลิวไสวตามแรงลมและกลิ่นแป้งเด็กอ่อนๆ จากกายสาวพัดเข้ามาในรถ
ชายหนุ่มขับรถสปอร์ตคู่ใจช้าจนเกือบเรียกว่าจอด เพื่อให้หญิงสาวได้สนุกกับธรรมชาติ สายตาที่ควรมองถนน กลับถูกดึงดูดโดยสาวร่างบาง ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่เขาจ้องมองเธออยู่แบบนั้น..
“สวย..”
เขาเผลอพูดออกมาอย่างแ่เบา ก่อนจะก้มหน้าหลบตาสาวที่มองกลับมา
“บอสว่าอะไรนะคะ?”
“อะ เอ่ออ ท้องฟ้าน่ะ สวยดี อยู่ในเมืองไม่ค่อยได้เห็นแบบนี้”
“อ่อค่ะ ดีจังเลยนะคะ นานแล้วที่ข้าวไม่ได้ออกมาเจอธรรมชาติแบบนี้”
“หรอ งั้นปกติไปไหนครับ”
“อืมมม ก็เต็มที่เลิกเรียนก็ไปคาเฟ่ใกล้ๆ รึเที่ยวห้างค่ะ”
“หรอ ถ้างั้น.. พวกที่เที่ยวธรรมชาติ ชอบไปไหนหรอครับ”
“ทะเลค่ะ ข้าวชอบทะเล ชอบลมเย็นๆ ดูพระอาทิตย์ตก แล้วก็ชอบทานอาหารทะเลสดๆ ด้วยค่ะ”
“แบบปูที่เดินอยู่หรอ”
“อันนั้นสดไปค่ะบอส”
ทั้งสองมองหน้ากัน ก่อนจะหัวเราะชอบใจออกมา แต่ก็ต้องรีบหยุดหัวเราะ เพราะต่างคนต่างเขินกันเอง
“อะแฮ่มม.. ไปหาข้าวกินกันเถอะครับ”
“ค่ะ”
เราพากันมาจอดแวะทานข้าวที่ปั้มแห่งหนึ่ง บอสทำท่างงๆ ใส่ฉัน ก่อนจะเดินตามลงมา
“ป้าคะ เอาข้าวขาหมูจานนึงค่ะ…บอสจะทานอะไรคะ”
“เอ่อออ เอาเหมือนกันก็ได้ครับ”
“2 เลยค่ะป้า” ฉันหันไปสั่งอาหารก่อนจะไปตักน้ำแล้วเสริฟให้บอสที่โต๊ะ
“ทำไมไม่แวะกินตามโรงแรมหรือร้านอาหารในห้าง”
“เปลืองค่ะ”
“ผมเลี้ยงอยู่แล้วครับ”
“ก็เปลืองอยู่ดีค่ะ บอสต้องทำงานเช้ายันเย็น จะมาเลี้ยงเด็กโนเนมอย่างข้าวได้ไง”
คำตอบของข้าวหอมทำให้ชายหนุ่มหยุดนิ่งเพราะไม่เคยมีสาวคนไหนพาเขามากินข้าวอาหารตามสั่งในปั้ม และยังไม่เรียกร้องจะไปกินอาหารแพงๆ ด้วย…
“แปลกคน” ชายหนุ่มพึมพำเบาๆ
“มาแล้วจ้าาาา” ป้าคนขายเอาข้าวมาเสริฟ
“ว้าววว ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวหันไปตอบและยกมือขึ้นไหว้ป้า
“แฟนหล่อน้าาา” สาวหันมองหน้าบอสก่อนจะรีบปฏิเสธทันควัน
“เอ่อ ไม่ใช่ค่ะป้า”
“แหมๆๆ เขินอะไร พึ่งคบกันหรอ”
“...ครับ ขอบคุณครับ”
บอสตอบ แล้วยิ้มส่งให้ จนป้าแกเขินตัวม้วน วิ่งกลับเข้าร้านไป
‘ครับ’ ?? ครับบ้าอะไร ป้าคิดไปไกลแล้วนั่น
ฉันจ้องเขม็งที่บอส ชายที่ก้มหน้าก้มตากินข้าวอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว ก่อนจะกินของตัวเองบ้างเพราะี้เีทะเลาะด้วย
หลังกินเสร็จเราก็เดินทางกันต่อ ฉันที่กินจนอิ่มแปล้ มาเจอแอร์เย็นๆ ของรถ ทำให้หนังตาหนักอึ้ง จนผลอยหลับไป
“กินง่าย นอนง่ายจังนะ”
ชายหนุ่มพึมพำและแวะจอดรถข้างทาง หยิบเสื้อสูทของตัวเองที่เบาะหลังมาห่มให้สาวร่างบางที่หลับพริ้มไม่รู้เื่
เขาจ้องมองใบหน้าสาวน้อย เอื้อมมือไปเขี่ยเส้นผมที่หล่นมาปรกใบหน้านวล ก่อนจะเริ่มไล่พิจารณาคิ้วบาง ตากลม จมูกเล็กๆ ที่โด่งรับใบหน้า ปากบางเรียวเล็กสีชมพู ทำให้ใจกับเต้นตึกอย่างห้ามไม่ได้
ชายหนุ่มก้มหน้าไปจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากสาว
“ถือว่า เป็ค่าข้าวก็แล้วกันนะ”
ชายหนุ่มถือโอกาสลักหลับ ก่อนจะยิ้มย่องชอบใจฮัมเพลงไปตลอดทาง
“นี่ เด็กขี้เซา ตื่น”
“อื้อออออ” ฉันตื่นจากเสียงเรียกของบอส
“ถึงลาดพร้าวแล้ว หออยู่ไหนจะไปส่ง”
“อ่ะ ไม่เป็ไรค่ะ เดี๋ยวข้าวกลับเอง ไปส่งที่ออฟฟิศก็ได้ค่ะ มอเตอร์ไซค์ของหอมอยู่ที่นั่น”
“นี่จะสี่ทุ่มแล้ว อยากโดนฉุดรึไง” บอสติฉันก่อนจะขมวดคิ้วใส่
“อ่าาา ค่ะ งั้นตรงไปซอย…”
ฉันบอกทางบอส ก่อนจะนั่งเงียบจนถึงหอพัก
“ไกลเหมือนกันนะ”
“ค่ะ เพราะตอนแรกหาแค่ใกล้มอค่ะ ไม่ได้เผื่อที่ฝึกงาน”
“อืม แล้วเป็หอรวมรึหญิงล้วน”
“หอหญิงล้วนค่ะ”
..ว่าแต่บอสจะถามทำไมนะ อย่าบอกนะว่า จะมาฉุดเด็กสาวแถวนี้ ไม่มั้ง ระดับนี้คง มีหญิงจ้องถวายตัวเป็ร้อยแหละ
2K
