“เสด็จพี่หญิงมาเล่นกับเสี่ยวหลงหรือพะย่ะค่ะ” เ้าตัวน้อยร้องถามทันทีทั้งยังไม่ยอมปล่อยเชษฐาภคินีที่เสด็จแม่พร่ำบอกเสมอว่าให้รักและเชื่อฟังให้มาก
องค์หญิงน้อยอมยิ้มพร้อมกับเอ่ยตอบในทันที “ใช่แล้ว พี่มาเล่นกับเสี่ยวหลง”
“ท่านลุงฟู่ก็มาเล่นกับเสี่ยงหลงด้วยหรือขอรับ”
ในบรรดาโอรสธิดาของฮ่องเต้ไท่เสียนมีเพียงองค์หญิงใหญ่ องค์ชายรอง และองค์ชายสามเท่านั้นที่คุ้นเคยกับฟู่เสวียนจนเรียกขานว่าท่านลุงฟู่ ฟู่เสวียนที่ติดตามฮ่องเต้ไท่เสียนแวะเวียนมาหาโอรสธิดาอยู่บ่อยครั้งไม่เพียงกับโอรสัแต่ยังเต็มไปด้วยความเอ็นดูและรักดุจบุตรของตน ทว่าหลัง ๆ ราชกิจฮ่องเต้รัดตัว ซ้ำวังหลังไม่มีเซี่ยฮองเฮาคอยเป็ผู้แบ่งเบาให้ฮ่องเต้ผ่อนคลายแล้ว จึงไม่บ่อยนักที่ฟู่เสวียนจะได้พบกับองค์หญิงองค์ชาย โอรสธิดาองค์อื่นต่างก็ยังไม่รู้ความจึงมีเพียงแค่สามพระองค์นี้เท่านั้นที่ยังเรียกขานเขาว่าท่านลุงฟู่
ทว่าต่อให้เสียงเรียกว่าท่านลุงฟู่นั้นจะน่าฟังไม่ต่างจากเสียงเจือยแจ้วขององค์หญิงใหญ่แต่ก็ไม่อาจจะรั้งองครักษ์ข้างพระวรกายฮ่องเต้ให้อยู่ต่อได้ ฟู่เสวียนแสดงสีหน้าลำบากใจก่อนจะเอ่ย “วันนี้มิได้พะย่ะค่ะองค์ชาย กระหม่อมยังมีหน้าที่ต้องทำ ไว้วันหลังกระหม่อมจะมาเล่นด้วยนะพะย่ะค่ะ”
“วันหน้าของท่านลุงฟู่นานมาก” องค์ชายสามกล่าวแล้วก็ถอนใจ รู้อยู่ลึก ๆ ว่าวันหน้าของท่านลุงฟู่ก็คือวันที่เสด็จพ่อจะเสด็จมาที่ตำหนักเซียนซือ ทว่าเสด็จพ่อมิได้มาที่นี่นานแล้ว นับแต่ที่เสด็จน้าจากไป แล้ววันหน้าที่ว่าจะมาถึงเมื่อใดเล่า
“ปล่อยท่านลุงฟู่ไปเถิดเสี่ยวหลง ท่านลุงฟู่ยังมีเื่ที่ต้องทำอีกมาก” เป็พี่สาวที่ห้ามน้องชายงอแงใส่องครักษ์ผู้มีหน้าที่สำคัญ ทั้งยังขยับมาลูบหลังปลอบใจน้องชายด้วย “เสด็จพ่อจะมาในไม่ช้า แล้วท่านลุงฟู่ก็จะได้มาเล่นกับเสี่ยงหลงแน่นอน”
“เสด็จพ่อมีพระราชกิจมากมาย จะมาในไม่ช้าได้อย่างไร”
“รอดูพี่สาวเถิด อะแฮ่ม ท่านลุงฟู่ กลับไปกราบทูลเสด็จพ่อแทนหนิงเอ๋อร์ที ว่าจากนี้ไปหนิงเอ๋อร์จะมาอยู่ตำหนักเซียนซือ”
“พะย่ะค่ะ”
ไม่มีคำถาม ไม่มีใบหน้าที่สงสัยจากฟู่เสวียน องครักษ์แซ่ฟู่ตอบรับแล้วก็ก้าวออกจากตำหนักไปในทันที เฉินอวี้ยกยิ้มให้น้องชาย “รอดูเถิด คืนนี้เสด็จพ่อต้องเสด็จตำหนักเซียนซือ”
“...” องค์ชายสามกล่าวสิ่งใดไม่ออกเสียแล้ว แม้ว่าตนจะพบพระพักตร์ของเสด็จพ่อแต่เสด็จแม่พร่ำบอกเสมอว่าอยู่อย่างไร้ตัวตนจึงจะปลอดภัย แบบนี้เขาจะไม่ปลอดภัยหรือไม่
“ไม่ต้องกังวล มีพี่อยู่ พี่จะปกป้องเสี่ยวหลงเอง” พี่สาวที่ตอนนี้ได้ความทรงจำต่างมิติมาด้วยเก่งกล้าขึ้นมาก ไม่ได้ขี้ขลาดอีกแล้ว นางพร้อมที่จะชนกับทุกคนเพื่อปกป้องน้อง ๆ ของนาง ไม่เพียงแค่เฉินอี้หลง แต่น้อง ๆ ที่เหลือยกเว้นเฉินซูเหมย นางก็จะปกป้องและทำให้รักใคร่ไม่เป็เช่นเดิมให้ได้
“เสี่ยงหลงก็จะปกป้องเสด็จพี่หญิง”
“เก่งมาก เช่นนั้น เสี่ยวหลงช่วยพี่เื่หนึ่งได้หรือไม่”
“ช่วยเื่ได้หรือขอรับ”
“เสี่ยวหลงไปตามหาเสี่ยวเซวียนและตามเขามาพบพี่ที่นี่ได้หรือไม่” ฟังคำไหว้วานของพี่สาวองค์ชายน้อยก็ต้องย่นจมูก เสี่ยวเซวียนที่กล่าวถึงคือบุตรลำดับที่สองของฮ่องเต้ไท่เสียน พระโอรสองค์แรกที่ประสูติจากหวังซูเฟยผู้ล่วงลับ องค์ชายรองเฉินชิงเซวียน เสด็จพี่รองที่ชอบหลีกหนีผู้คนจนหาไม่เจออยู่บ่อย ๆ
ทั้งที่อยู่ในตำหนักเซียนซือแท้ ๆ แต่เขายังไม่ได้เจอเสด็จพี่รองเลยจนกระทั่งถึงเวลาตั้งเครื่องเสวย...แล้วเขาจะไปหาที่ใดเจอ
“เสี่ยวหลงทำให้พี่ไม่ได้หรือ”
“ไม่ใช่นะพะย่ะค่ะ เสี่ยวหลงทำได้ เสี่ยวหลงจะไปตามหาเสด็จพี่รองมาให้เสด็จพี่หญิงพะย่ะค่ะ”
“ดีมาก ไปเถิด เขาน่าจะอยู่ในอุทยาน” นางให้ข้อมูลเกี่ยวกับองค์ชายรองให้แก่น้องชายก่อนจะก้าวไปนั่งข้าง ๆ หรงกุ้ยเฟยเมื่อองค์ชายสามจากไปแล้ว หรงกุ้ยเฟยส่งสัญญาณให้นางกำนันถอยห่างออกไปในทันทีพร้อมกับมองมายังหลานสาวที่หาข้ออ้างไล่ให้น้องชายออกไปได้อย่างแเี
“เกิดสิ่งใดขึ้น จึงได้คิดจะมาอยู่ที่นี่” พระนางกุ้ยเฟยจากตระกูลแม่ทัพสอบถามทันที แม้ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดแต่การที่องค์หญิงใหญ่บอกว่าจะมาอยู่ที่ตำหนักเซียนซือนั้นย่อมต้องมีเหตุผล
“หนิงเอ๋อร์อยากมาอยู่โดยไม่มีอันใดมิได้หรือเพคะ”
“เราป้าหลานมีสิ่งใดไยต้องปิดบัง”
หรงซูหลานกุ้ยเฟยมองหลานสาวได้ทะลุปรุโปร่งกว่าที่ผู้เป็หลานคิด ั้แ่ที่องค์หญิงน้อยฟื้นจากประชวรแววตาและท่าทีที่แปลกไปทำให้นางมั่นใจว่าหลานสาวจะทำสิ่งใดย่อมต้องมีเหตุผล เฉินอันหนิงยิ้มให้อย่างชอบใจที่เสด็จป้ารู้ทัน นางขยับเข้าใกล้ก่อนจะเอ่ย “หนิงเอ๋อร์อยากให้เสด็จป้าเป็ฮองเฮา”
“มีเพียงเสด็จป้าเป็ฮองเฮา พวกเราถึงจะปลอดภัย หากมิเป็ฮองเฮา...เป็หวงกุ้ยเฟยก็ยังดี”
เป้าหมายของนางใหญ่เกินกว่าที่นางจำทำสิ่งใดเพียงลำพัง นางต้องมีทั้งกำลังและอำนาจจึงจะทำให้ทุกอย่างเป็ไปตามที่คิด
นางอยากรักษาชีวิตของเสด็จพ่อ ของเสด็จป้ากุ้ยเฟยแล้วยังมีชีวิตของน้อง ๆ ด้วย น้องที่ไม่ใช่เพียงเฉินอี้หลง แต่รวมไปถึงเฉินชิงเซวียนและน้อง ๆ คนอื่น ๆ ด้วย
นางไม่้าเห็นพี่น้องฆ่าฟันกัน โศกนาฎกรรมเช่นอดีตไม่ว่าอย่างไรนางก็ไม่ยอมให้เกิดขึ้น...มีแต่ต้องมีกำลัง มีอำนาจ และทำให้พี่น้องรักกัน ทุกอย่างจึงจะเป็ไปตามที่นาง้า
เช่นนั้นสิ่งที่ควรทำต่อจากปกป้องชีวิตครอบครัวสกุลฟู่ก็คือการคว้าอำนาจมาไว้ในมือ เป็เพียงองค์หญิงที่ฮ่องเต้โปรดปรานไม่พอ นางต้องมีคนหนุนหลังเพิ่ม และคนที่จะหนุนหลังนางได้และนางไว้ใจได้ก็มีเพียงผู้เป็ป้าแท้ ๆ เท่านั้น
ตำแหน่งที่เถียนเจาอี๋มารดาของเฉินซูเหมยและสนมทั้งหลาย้านางจะ่ชิงมาให้กับเสด็จป้าให้ได้