เปิดมาที่บ้านขนาดกลาง2ชั้นเวลา่เช้าอากาศเย็นกำลังพอดี
มีหญิงสาวคนนึงกำลังตากผ้าอยู่ที่สวนหน้าบ้าน ลมพัดผ่านเย็นสบายไปทั้งตัวกับแดดจ้าที่ไม่ร้อนมาก
มีเสียงเรียกจากหญิงสาววัยกลางคน ข้างหลังของหญิงสาวคนนั้น ว่า
เซกิ มากินข้าวได้เเล้วลูก
เซกิ:คะ คุณแม่ง หนูจะไปเดี๋ยวนี้ละ
จากจากสิ้นสุดเสียงสนทนากัน เซกิตากผ้าเส็จพอดีเธอจึงเดินเข้ามาในบ้านด้วยสีหน้าที่ดูยิ้มเเย้ม
มองลงมาที่โต้ะอาหารมีกับข้าวมากมายวางเต็มโต้ะเซกิทำหน้าตื่นเต้นและดีใจกับอาหารที่น่ากินมากๆในมื้อนี้ แม่ได้พูดออกมาอีกครั้ง
แม่:สวัดดีตอนช้าวคะคุณพ่อ
พ่อ:อ่ออืม
หลังจากสิ้นสุดเสียงพูด
มีชายสูงราว182เดินลงมาจากบันไดชั้น2รูปร่างหุ่นดีและหน้าตาดูหล่อแต่น่ากลัวมากเช่นกันทรงผมอันเดอคัทเเสกกลางหน่อยๆคนๆนั้นคือพ่อของเซกินั่นเอง เซกิพูด
เซกิ:สวัดดีคะ คุณพ่อ
พ่อหันมามองแล้วพยักหน้าเบาๆหลังจากนั้นทั้ง3คนก็กินข้าวด้วยกัน
ผ่านมาสักพักหลังกินข้าวเสร็จพ่อได้พูดกับเซกิก่อนเปิดเทอมม.ปลายครั้งเเรกของเซกิ ด้วยสีหน้าที่จริงจรังเเละหน้ากลัวอย่างเห็นได้ชัด พ่อเริ่มพูด
พ่อ:เซกิฟังคำของพ่อไว้ให้ดี
เซกิ(ทำหน้างงเล็กน้อย):อืม
พ่อ:อย่าได้เชื่อหรือไว้ใจใครในโลกที่เเสนเลวร้ายแบบนี้ควรรักตัวเองเเละดูคนให้เป็
เซกิ:อ่อคะหนูรู้อยู่เเล้วพ่อบอกมาั้แ่เด็กๆเเล้วคะไม่ต้องเป็ห่วงหนูหรอก
พ่อ:เซกิ!นี่ไม่ใช่เื่ที่จะมาล้อเล่นนะ
เซกิ(สะดุ้งกับเสียงะโ):คะหนูขอโทษ
หลังจากคุยกันเส็จเซกิได้รีบเดินออกมาใส่รองเท้านักเรียนด้วยสีหน้าที่ดูบึ้งเล็กน้อย มีเสียงกลิ่งดัง กริ๊งๆ หน้าบ้านเธอรีบวิ่งออกไปขึ้นรถบัสรับส่งนักเรียนคันสีขาว เธอได้ก้าวขาขึ้นรถบัสแล้วโบกมือบายบาย พ่อเเละแม่ ด้วยหน้าตายิ้มแย้มสดใส