~
ปึก
~
"โอ๊ย" ฉันร้องออกมาด้วยความเจ็บเมื่อฉันโดนชนจนล้มลงไปนั่งอยู่ที่พื้น
"นี่แกเดินยังไงห๊ะ" เมย์เพื่อนของฉันเอ่ยต่อว่าคนที่ชนฉัน
"เพื่อนแกเดินไม่มองทางเอง" เขาตอบกลับมาด้วยสีหน้าเรียบๆ
"พี่ฟ้าทำแบบนี้เพื่ออะไร" ฉันเอ่ยถามเขา
"นี่แกจำฉันได้ด้วยหรอเนี่ย" พี่ฟ้าเอ่ยถามและเหยียดยิ้ม
"ทำไมจะจำคนที่คิดแย่งแฟนตัวเองไม่ได้ล่ะ" ฉันลุกขึ้นและเหยียดมอง เธอชื่อฟ้า เป็พี่รหัสของเจมส์ ยัยนี่แอบชอบเจมส์มาโดยตลอด
"ฮึ แกนั่นแหละที่แย่งเจมส์ไป"
"ทุเรศ ฉันคบกันมาั้แ่แรก แกยังกล้าบอกว่าฉันแย่งอีกหรอ"
"ถ้าไม่มีแกเจมส์ก็คบฉันไปแล้ว"
"มั่นหน้าจัง พวกเราไปกันเถอะเสียเวลา" นนนี่เอ่ยขึ้นและดึงพวกฉันให้เดินออกมา แต่ว่า...
"กรี๊ดดดด ปล่อย" ฉันถูกกระชากผมอย่างแรง
"ปล่อยเพื่อนกูนะเว้ย ไม่ปล่อยกูต่อย" นนนี่เอ่ยเสียงเข้มพร้อมกำหมัดแน่น ทำให้พี่ฟ้ารีบปล่อยมือจากผมฉัน
"ฝากไว้ก่อนเถอะ" พี่ฟ้าเอ่ยขึ้นและทำท่าจะเดินออกไป
"ถ้ามึงยุ่งกับเพื่อนกูอีก กูกระทืบมึงแน่ อยากโดนผู้ชายกระทืบก็เอาดิ่" นนนี่พูดอย่างน่ากลัว
"โคตรแมนเลยแก" เมย์เอ่ยแซวนนนี่ นนนี่ไหวไหล่เล็กน้อย
ฉันแยกกับเพื่อน และกลับมาที่ห้องเจมส์ ฉันไม่ได้เล่าให้เขาฟังว่าโดนพี่ฟ้าหาเื่อะไรบ้าง พี่ฟ้าหาเื่ฉันสาระพัดแต่ฉันก็ไม่เคยปริปาก บอกไปเขาก็เข้าข้างกัน ฉันเบื่อ!
#เหตุการณ์ปัจจุบัน
ปิดเทอมปี1 ่ที่ใกล้จะเปิดเทอมปี2
ปิดเทอมหลายเดือนฉันและพี่เชอรีนกลับมาอยู่ที่บ้าน จนกระทั่งอีก 2สัปดาห์ก็จะเปิดเทอมแล้ว
"เชอรีน แม่จะให้หนูหมั้นนะลูก และพอจบปี4 ก็แต่งงานเลย" แม่ฉันเอ่ยขึ้นขณะที่เรากำลังกินข้าวเย็นด้วยกัน
"ห๊ะ" พี่สาวฉันเอ่ยอย่างใ
"จริงๆแม่อยากให้แต่งเลยนะแต่ให้ลูกเรียนจบก่อนก็ได้"
"แม่คะคือรีนไม่อยากแต่งค่ะ รีนอยากทำธุรกิจเสื้อผ้ากับเพื่อน" พี่สาวฉันแย้ง
"เชอรีน แต่งแล้วก็ทำธุรกิจได้นะลูก"
"ไม่ค่ะแม่ รีนไม่แต่ง"
"ต้องแต่งนะลูก แม่รับปากเขาไว้แล้ว"
"ไม่ค่ะ เป็ใครก็ไม่รู้ อยู่ๆให้แต่งด้วยรีนไม่เอาด้วยหรอกค่ะ"
"ลูกคุณนพและคุณดุจดาวเพื่อนแม่ไงลูก" คุณลุงณพและคุณป้าดุจดาวเป็เพื่อนสนิทของพ่อแม่ฉันเอง เขามีลูกชาย2คน
"ก็นั่นแหละค่ะ ไม่เจอกันเป็สิบปี นิสัยเป็ไงก็ไม่รู้"
"ยัยรีน แต่งเถอะนะ เชื่อพ่อ" พ่อฉันเอ่ยขึ้นหลังจากที่เงียบอยู่นาน
"พ่อคะ รีนอยากเป็ดีไซเนอร์ อยากมีร้านเสื้อผ้า ถ้าแต่งแล้ว รีนคงไม่มีเวลาที่จะศึกษาด้านดีไซเนอร์เพิ่ม และอีกอย่างรีนอยากแต่งงานกับคนที่รีนรักค่ะ" พี่สาวฉันตอบกลับยาวเหยียด
"อยู่ๆกันไปก็รักกันเองแหละลูก" แม่ฉันพยายามเกลี้ยกล่อม
"แต่แม่คะ"
"พ่อบอกให้แต่งก็ต้องแต่ง อีก2วันจะมีนัดทานข้าว เตรียมตัวให้พร้อม" พ่อฉันพูดและลุกหนีไป
**********END EP3**********
SPOIL
"ไอ้ไวน์มึงไม่คิดจะมีเมียเป็ตัวเป็ตนบ้างหรอวะ"
"นั่นดิ่ กูเห็นมึงควงไปทั่ว เมื่อไหร่จะจริงจังสักทีวะ"
*****************************
![[จบ] เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นภรรยาที่รักผู้คลั่งไคล้สามีขี้อาย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1761101998_15779532.webp)
26K
