เทพยุทธ์ฟ้าประทาน

    ตอนที่ 8 หลินต่ง

    “ศิษย์น้องนี่ข้าเอง ไม่ใช่ผี ทำไมเจ้าถึงบอกข้าเป็นผีแล้วละ”“ศิษย์พี่เป็นท่านจริงๆงั้นหรือ ก็ในสำนักมีข่าวลือว่าท่านตายไปแล้ว”“ข้ายังไม่ได้ตาย ข้าเพียงกลับมาช้าเท่านั้นเอง อีกทั้งชุดศิษย์สายในของข้ายังขาดวิ่นหมดป้ายสัญลักษณ์ก็หาย”“เช่นนั้นเชิญท่านเข้าไปด้านในเพื่อรายงานตัวที่สำนักภารกิจก่อน”“ขอบใจพวกเจ้ามาก”หลินฮันรีบเดินไปยังสำนักภารกิจในทันที เพื่อยืนยันตัวตน รับตราสัญลักษณ์และชุดศิษย์สายใน ในระหว่างการเดินไปนั้นศิษย์หลายคนต่างมองมาที่มันอย่างประหลาดใจ โดยเฉพาะศิษย์หญิง“คุณชายคนนั้นเป็นใครกัน หล่อยิ่งนัก นั่นเขามองมาทางข้าด้วย”ศิษย์หญิงบางคนพูดออกมาอย่างตื่นเต้น พวกมันล้วนไม่คิดว่านั่นคือหลินฮันศิษย์ปลายแถวแห่งขุนเขาศิษย์สายในหลินฮันเดินมาถึงอาคารขนาดใหญ่ที่อยู่ภายใต้ขุนเขาศิษย์ฝ่ายใน ก็มองเห็นหวู่เฉินที่เป็นผู้อาวุโสประจำสำนักภารกิจ หลินฮันสนิทสนมกับผู้อาวุโสคนนี้ไม่น้อย“ท่านผู้อาวุโสหวู่เฉิน ข้าน้อยหลินฮันกลับมาจากทำภารกิจที่ขุนเขามรณะ มารายงานตัวขอรับ”หวู่เฉินเงยหน้าขึ้นมองผู้ที่มาใหม่ ด้วยความตกใจ ไม่นานสีหน้าก็สงบลง“เจ้ากลับมาแล้วงั้นรึ ดีดีดี กลับมาได้อย่างปลอดภัยก็ดีแล้ว เจ้ารอข้าสักครู่ข้าต้องแจ้งนายทะเบียนว่าเจ้ายังมีชีวิตอยู่ เพราะเจ้าจากไปนานหลายเดือนจนทุกคนคิดว่าเจ้าตายอีกอย่างยังได้ส่งข่าวไปบอกตระกูลของเจ้าตั้งแต่เดือนที่แล้ว จริงสิเจ้าทำภารกิจสำเร็จหรือไม่” หวู่เฉินบอกเล่าเรื่องราวต่างๆให้กับหลินฮัน“ข้าทำภารกิจไม่สำเร็จขอรับท่าน เพราะระหว่างทางข้าได้พบกับพยัคฆ์อัสนีจึงมิได้มีโอกาสตามหาแรดสายฟ้าเลยขอรับ” หลินฮันกล่าว“เจ้ารอดมาได้อย่างไร พยัคฆ์อัสนีพลังของมันอยู่ระดับราชันขั้น 3 เป็นอย่างน้อย เจ้ามีพลังเพียงหลอมรวมขั้น 7 อย่ามาโกหกข้า” หวู่เฉินตวาดเสียงดัง ถึงแม้มันจะสนิทกับหลินฮันเล็กน้อยแต่มันก็เป็นเพียงเด็กน้อย ไม่ควรมาโกหกผู้อาวุโสเช่นนี้หลินฮันเอาแก่นอสูรของพยัคฆ์อัสนี มาวางตรงหน้าหวู่เฉินพรึม! แก่นอสูรสีเหลืองแวววาวมีขนาดใหญ่เท่าฝ่ามือปรากฏตรงหน้าหวู่เฉิน“ข้าสามารถใช้สิ่งนี้ยืนยันได้หรือไม่ขอรับ และข้าต้องการใช้มันแลกแต้มภารกิจของสำนัก”หวูเฉินถึงกับงุนงง“นั่นมันแก่นอสูรของพยัคฆ์อัสนีจริงๆ อีกทั้งยังเป็นแก่นราชันระดับ 3 เจ้าสังหารมันได้อย่างไร”“พอดีมีจอมยุทธผ่านมาแล้วช่วยข้าสังหารมันนะขอรับ เขาได้ยกแก่นอสูรให้ข้า” หลินฮันเลือกที่จะไม่บอกความจริงออกไป“เจ้ารับไป 50,000 แต้ม เข้าสามารถแลกสิ่งของใดๆก็ได้ตามที่แต้มของเจ้าสามารถแลกได้ เจ้าต้องการจะแลกเลยหรือไม่ข้าจะให้คนนำไป”“ข้าต้องการเก็บแต้มไว้ก่อนขอรับ” หลินฮันพลางคิดในใจ พวกสมุนไพรและแร่เหล็กก็น่าสนใจ มันจำได้ว่ามันได้ปลดล็อคอาชีพนักหลอมโอสถและช่างตีเหล็กไปแล้ว แต่ตอนนี้ต้องรีบกลับไปหาหลินต่ง พอได้รับชุดและตราสัญลักษณ์แล้วมันก็ออกจากตำหนักภารกิจไปยังบ้านพักของมันในทันทีเมื่อหลินฮันเดินมาถึงที่พัก หน้าก็เครงขรึมในทันทีเมื่อเห็นร่องรอยการต่อสู้ มันรีบสาวท้าวเดินเข้าไปด้านในบ้านทันทีเมื่อเดินเข้ามาในบ้านพัก มันพบกับหลินต่ง คนรับใช้ของมันนอนอยู่ที่พื้น“พี่ต่ง”หลินฮันรีบเดินเข้าไปประคองหลินต่งพร้อมทั้งถ่ายเทพลังปราณเข้าไปในร่างกายของมันทันที ไม่นานหลินต่งก็มีอาการดีขึ้น หากมันมาช้ากว่านี้เเม้เเค่เพียงนิดเเดียวหลินต่งต้องตายอย่างเเน่นอนหลินต่งพยายามจะเอ่ยปากพูด"นานะนายน้อย" "พี่ต่งอย่าพึ่งพูดอันใดนอกพักก่อนเถิด" หลินฮันนำยาฟื้นฟูลมปราณระดับสูงใส่ปากของมันอย่างรวดเร็ว ไม่นานนักมันก็หลับไป หลินฮันมิทราบว่าใครมาทำเช่นนี้กับหลินต่ง เเต่ในเมื่อมันกลับมาเเล้วมันย่อมล้างเเค้นเเน่นอน เพียงเเค่รอให้หลินต่งฟื้นขึ้นมาก่อนเท่านั้น ผ่านไปเพียง 1 ก้านธูป มีเสียงระเบิดพลังลมปราณดังขึ้นภายในบ้านพักของหลินฮันเป็นหลินต่งนั่นเอง ตัวมันนั้นติดตามรับใช้หลินฮันมาตั้งเเต่วัยเยาว์ มันเป็นเด็กกำพร้าต้องขอทานอยู่ข้างถนนตั้งเเต่จำความได้ พ่อของหลินฮันผ่านมาเห็นมันเข้าจึงรับเข้าตระกูลพร้อมทั้งตั้งชื่อให้มันตอนนี้มันอายุ 20 ปี มากกว่าหลินฮันเพียง 3 ปีเท่านั้น มันติดอยู่ในขั้นพื้นฐานระดับ 9 มานานถึง 5 ปี หลินต่งไม่คิดเลยว่ามันจะได้เลื่อนขั้นพลังเข้าสู่ระดับก่อเกิดได้เร็วขนาดนี้การเลื่อนระดับพลังของหลินต่งไม่ได้หยุดอยู่เพียงก่อเกิดขั้นที่ 1 เท่านั้น มันยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ 2…3 ไปจนถึงก่อเกิดขั้นที่ 4 ตัวมันเริ่มส่งกลิ่นเหม็นฟุ้งกระจายทั่วบริเวณ"นายน้อยให้ข้ากินยาอันใดหรือขอรับช่างวิเศษยิ่งนัก ตอนนี้ข้าสามารถทะลวงเข้าสู่ขั้นก่อเกิดขั้น 4 เเล้วขอรับ ช่างวิเศษเหลือเกิน" "ยาฟื้นฟูลมปราณขั้นสูงนะ หลินฮันเอายาออกมาเคียวเล่นต่อหน้าหลินต่งเหมือนเป็นลูกกวาดซะอย่างั้น เจ้าไปอาบน้ำก่อนเถิด" หลินฮันกล่าว หลินต่งเห็นหลินฮันนำยาออกมาเคี้ยวเล่นเเบบนั้นก็นึกเสียดายมิได้ นั่นมันยาฟื้นฟูลมปราณขั้นสูงเชียวนะ ในสำนักนี้มีเพียงเจ้าสำนักและเจ้าขุนเขาเท่านั้นที่สามารถใช้ได้ อีกทั้งความเข้มข้นตัวยายังมากถึง 7/10ส่วนแม้มันจะไม่ทราบว่าหลินฮันมียาพวกนี้ได้อย่างไร แต่มันก็มิคิดที่จะถามให้มากความ ยอมไปอาบน้ำโดยง่าย หากมันรู้ว่าหลินฮันมียาพวกนี้ถึงขนาดถมบ้านที่มันอาศัยอยู่ได้ อีกทั้งความเข้มข้น 10/10 ส่วน มิรู้ว่ามันจะทำหน้าตาเช่นไร บริเวณขุนเขาศิษย์ฝ่ายในต่างก็มีข่าวพูดกันอย่างสนุกสนานว่าหลินฮันได้กลับมาเเล้ว พร้อมทั้งได้รับคะแนนภาระกิจอีก 50,000 เเต้ม ข่าวนี้รวดเร็วเหมือนไฟลามทุ่งก็ไม่ปานหลินฮันนั่งอยู่ในบ้านพลางเคี้ยวเม็ดยางึบๆโดยไม่ทราบเลยเเม่เเต่น้อยติ่ง [EXP+1,000]......ติ่ง [EXP+1,000]......ติ่ง [EXP+1,000]......ติ่ง [EXP+1,000]......เสียงเเจ้งเตือนดังขึ้นในหัวเป็นระยะๆหลังจากหลินต่งชำระล้างร่างกายเสร็จ ก็ได้บอกเล่าเรื่องราวต่างๆ แน่นอนว่าผู้ที่มาทำร้ายหลินต่งคือหลี่เหิงซูและสมุนของมันนั่นเองหลังจากนั้นเพียงครึ่งชั่วยาม“เจ้ากระจอกหลินฮันอยู่ในบ้านหรือไม่ออกมาพบหน้าพ่อเจ้าบัดเดี๋ยวนี้” เสียงคนตะโกนอย่างกึกก้องอยู่ภายนอกบ้านพักของหลินฮัน