เมื่อมันหลุดผนึกได้แล้วก็หันไปที่เยเฉินอย่างโเี้
"มาดูกันว่าข้าจะฆ่าเ้ายังไง"
เมื่อปีศาจตัวนั้นพูดจบก็ได้พุ่งไปหาเยเฉิน เค้ายังไม่ได้ทันได้ตั้งตัวก็โดนแทงขึ้นมา
"ฮ่าๆๆเ้ามดปลวกต่อให้ข้าพลังถดถอยแต่ไม่ใช้มดปลวกอย่างเ้าจะรับมือได้"
ปีศาจนั้นหัวเราะอย่างบ้าคลั่งแต่เสียงหัวเราะยังไม่ทันจบก็ได้มีกระบี่แทงมาที่เค้าสีหน้าปีศาจเปลี่ยนไปก่อนจะโดนแทง ปีศาจตอบสนองอย่างรวดเร็ว ปีศาจได้ถอยหลังไปก่อนจะมองไปที่เยเฉินด้วยความใ
"เ้า.เป็ไปได้ไงข้าแทงเ้าแล้วทำไมเ้าถึงไม่ตาย"
ปีศาจถามด้วยความสงสัย เยเฉินไม่ตอบท่ายที่สุดกายะไม่ได้ตั้งชื่อมาเล่นๆ เยเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อยถึงจะแทงแต่ไม่สามารถฆ่าปีศาจตัวนี้ได้เลย เมื่อปีศาจเห็นว่าเยเฉินไม่ตอบมันก็โกรธอย่างมาก
"ดีๆข้าไม่เชื่อหลอกว่าเ้าจะเป็ะ"
เมื่อปีศาจพูดจบก็ได้กางกรงเล็บแล้วพุ่งไปหาเยเฉิน กรงเล็บเต็มไปด้วยออร่าชั่วร้ายดูก็รุ้ว่ามีพิษ เยเฉินได้เตรียมตัวแล้วเมื่อปีศาจเข้ามาเค้าได้ตั้งกระบี่เพื่อป้องกัน เมื่อป้องกันได้เค้าได้ฟันไปที่ปีศาจอีกครั้ง แต่รอบนี้ปีศาจได้เตรียมตัวแล้ว มันหลบอย่างรวดเร็วก่อนจะแทงไปที่หน้าอก กรงเล็บทะลุหน้าอกอย่างง่ายดาย กรงเล็บทะลุออกไปด้านหลังกรงเล็บเต็มไปด้วยเื ปีศาจมองภาพนี้ก่อนจะยิ้มออกมา โดนหัวใจเค้าไม่เชื่อหลอกว่าเยเฉินจะไม่ตาย แต่รอยยิ้มปีศาจก็แข็งค้างเค้าเห็นเยเฉินได้ฟันมาที่เค้า ปีศาจพยายามจะหลบแต่ไม่สามารถหลบได้ทัน ปีศาจโดนฟันไปที่แขนถึงจะไม่สามารถตัดได้แต่ก็เกือบจะตัดได้ ปีศาจไม่ได้สนใจบาดเค้ามองไปที่เยเฉินด้วยความสงสัยในตัวเอง เค้ามั่นใจว่าได้ทำลายหัวใจแล้วแต่ทำไมสามารถมีชีวิตอยู่ได้ เมื่อเยเฉินเห็นเช่นนั้นก็ได้พุ่งเข้าไป เมื่อพวกเค้าต่อสู้กันต่อไป ปีศาจก็เริ่มสงสัยในตัวเอง เค้าจำไม่ได้แล้วว่าเค้าได้ฆ่าไปกี่รอบแล้ว
"บ้าเอ๊ย.ข้าไม่เชื่อว่าถ้าร่างกายเ้าสลายไปเ้าจะไม่ตาย"
ปีศาจพูดด้วยความหงุดหงิด ปีศาจได้ใช้วิชาลับ ออร่าเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วมีพลังรวดตัวที่มือของปีศาจ ปีศาจได้ฟาดฝ่ามือไปที่เยเฉิน เมื่อเยเฉินเห็นภาพนี้มุมปากกระตุก
"มารดามันเถอะ เล่นงี้จะให้ข้าหนียังไง"
พลังเต็มไปทั่วฟ้าพุ่งไปหาเยเฉิน
"ตู้ม.!"
เสียงะเิดังสนั่นไปทั่วแดนลับ ฝุ่นกระจายปิดบังสายตาของปีศาจ
"ฮ่าๆแบบนึ้เ้าจะรอดไปหรือไม่"
ปีศาจพูดด้วยความเหยียดหยาม เค้าไม่เชื่อว่าเยเฉินจะรอดชีวิตได้ แต่เมื่อเค้ากำลังจะเดินจากไปก็ได้มีกระบี่พุ่งเข้ามาแทงที่ปีศาจ ปีศาจไม่ได้ตั้งตัวก็โดนแทงสีหน้าปีศาจขึ้นกับโง่งม ความเ็ปนั้นเค้าไม่ได้สนใจปีศาจมองไปเยเฉิน
"ทำไมๆเ้ายังไม่ตาย?"
ปีศาจพูดด้วยความสงสัย เยเฉินยิ้มเหยียดหยามกายอมตคำว่าะไม่ได้มาเล่นๆ แต่ไม่นานเค้าก็ปวดหัวถึงเค้าจะไม่ตายแต่เค้าก็ไม่สามารถฆ่ามันได้เช่นกัน พวกเค้าต่อสู้กับมานานแต่ก็ไม่สามารถฆ่ากันได้ เมื่อผ่านไปนานของเค้าก็ยังไม่หยุดสู้แต่สีหน้ากับเรียบเฉย พวกเค้าต่างคนต่างทำไรกันไม่ได้ ส่วนปีศาจก็เริ่มชินกันความเป็ะของเยเฉินแล้ว
"เรามาพักชั่วคราวก่อนไม"
เยเฉินถามกับปีศาจ เมื่อปีศาจก็ไม่ได้สนใจเค้ายังพยายามฆ่าเยเฉินราวกับไม่ได้ยินคำพูดของเยเฉิน เยเฉินถึงกับพูดไม่ออกเ้าบ้าไปแล้วหรอ เค้าคิดหาวิธีเพื่อมาฆ่าปีศาจตัวนี้ เมื่อคิดไปสักพักพวกเค้าก็คิดไรได้ เยเฉินยิ้มออกมา เมื่อเค้าโดนฆ่ากำลังจะเกิดเมื่อปีศาจกำลังจะฆ่าอีกรอบ เค้าใช้วิชากระบี่ผ่า์ฟันไปที่่ล่าง ปีศาจเห็นภาพนี้ถึงกลับหนาวสั่นเค้าพยายามจะหลบแต่น่าเสียดายเค้าได้ไม่ ความเ็ปจาก่ล่างขึ้นมาบนหัว ปีศาจเอามือกุมข่วงล่างไว้ร้องโอดโอย
"บัดซบเ้าไม่มียางอายเลยรึไง"
ปีศาจสบถออกมาด้วยความเ็ป เยเฉินเห็นโอกาสนี้ได้ใช้วิชากระบี่ผ่า์ฟันไปที่ปีศาจ เยเฉินได้รวมพลังทั้งหมดไปที่กระบี่เค้าต้องฆ่าในกระบี่เดียวไม่งั้นก็จะไม่สามารถฆ่ามันได้ กระบี่ที่มีพลังอันมหาศาลพุ่งไปที่ปีศาจ ปีศาจไม่สามารถหลบได้เนื่องจากมีความเ็ปจาก่ล่าง มันทำได้แค่มองกระบี่เข้ามาใกล้ กระบี่ผ่านร่างกายได้อย่างรวดเร็ว ร่างกายปีศาจถูกตัดครึ่งก่อนจะหมดลมหายใจเค้าได้มองมาที่เยเฉินอย่างเคียดแค้น เยเฉินเห็นว่าปีศาจนั้นตายแล้วก็ได้ถอนหายใจก่อนจะนั่งลง
"เห้อ..กว่าจะตายได้เอาซะเหนื่อยแทบตาย"
เยเฉินถอนหายใจออกมาเค้าใช้พลังจนหมด
"ติ้ง.!ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ด้วยที่ทำภารกิจสำเร็จ"
"ติ้ง.!โฮสต์ได้รับห้าหมื่นคะแนน"
"ติ้ง.!โฮสต์ได้ทำภารกิจดีเกินกว่าระบบตั้งไว้"
"ติ้ง.!โฮสต์ได้รับวิชาขโมย์"
เมื่อเยเฉินได้เห็นวิชาตาก็เป็ประกายเค้าไม่อยากจะเชื่อเลยระบบขี้เหนียวจะให้ของดีออกมา วิชาขโมย์สามารถขโมยของภายในสิบเมตรได้ ไม่ว่าจะอยู่ในแหวนมิติหรือถุงมิติ
ก็สามารถขโมยได้ แล้วถ้าฝึกไปที่สูงสุดจะขโมยได้ในระยะไกล
2K
