ตกดึก...
หลังจากรับประทานอาหารเย็นเสร็จ พลอยใสก็เดินชมรอบๆหมู่บ้านพร้อมกับกล้องถ่ายรูป เธอวิ่งเล่นกับเด็กๆและกลับมาอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวเข้านอน บรรยากาศบนเขาค่อนข้างเย็นสบาย เลยทำให้พลอยใสตั้งใจนอนั้แ่หัวค่ำ เพราะลุงเทิดพรานเ้าถิ่นบอกว่าจะต้องออกั้แ่เช้าตรู่
แต่เมื่อคุณหนูล้มหัวนอนบนหมอน เสียงประหลาดจากห้องข้างๆก็ดังขึ้น...
“อูยย พี่เทิดจ๋าา เบาหน่อยสิ อื้มม”
“ซีดดด เบาอะไรล่ะอีลำดวน กูต้องเดินทางพาลูกค้าไปอีกหมู่บ้านเป็เดือนนะ”
“อื้มมม ฉันกลัวว่าแม่หนูข้างๆจะได้ยิน”
“ช่างมันสิวะ ขอเอาหนักๆให้สมกับเป็ผัวมึงหน่อย”
“อ๊าาา พี่เทิดจ๋าาาา”
เสียงครวญครางเล็ดลอดออกมาทำเอาใจคุณหนูสั่นไหว
เสียงนั้นมันหนักแน่นและรุนแรงจนร่องสวาทของพลอยใสรู้สึกเ็ปตามไปด้วย หญิงสาวรู้สึกผิดขึ้นมานิดๆเพราะเธอได้จองทริปพักใจนานถึงหนึ่งเดือน ร่างอวบอิ่มไม่รู้เลยว่าลุงพรานคนนั้นจะอยู่เป็ผู้นำทางของเธอกับหมู่บ้านอีกแห่งด้วย แรงกระแทกอัดสนั่นข้ามผนังจนคุณหนูใจหาย
ชายรุ่นพ่อผู้มีใบหน้าอ่อนโยนดูดิบเถื่อนขึ้นมาในสายตาของพลอยใสแล้ว ดวงตาคมและรอยยิ้มเ้าเล่ห์ของมันที่จ้องมองเรื่อนร่างดูเปลี่ยนไป เมื่อนึกถึงแววตาและท่าทางนั้นดีๆ ไอ้ลุงเทิดมันก็ได้อ่านกินตูดอวบๆของพลอยใสไปแล้ว นี่คงเป็สาเหตุที่ทำให้หญิงสาวโง่งมให้แฟนสวมเขามานาน เธอมองคนในแง่ดีเกินไป
และชายผู้จะนำทางข้ามเขาในรุ่งเช้า ก็คือไอ้พรานเถื่อนกลัดมันที่พร้อมขย้ำตลอดเวลา!
“พี่เทิด พี่เทิด เสียงดังไปแล้ววว”
“อีลำดวน กูบอกให้มึงหุบปาก!”
“แหกแล้วพี่...ลำดวนแหกแล้วแน่ๆ”
“หอยมึงแหกั้แ่ตกเป็เมียกูแล้ว!”
“อ๊ายยย ของพี่เทิดทำไมมันใหญ่ขนาดนี้ อีกนิดเดียวจะเท่าแขนแล้วแท้ๆ อ๊ายยย”
พลอยใสหน้าแดงก่ำ เธอพึมพำถึงขนาดลำหนาเท่าแขนที่คุณป้าร้องครวญครางออกมาเสียงหลง แรงกระแทกยังคงอัดแน่นจนรูสวาทเริ่มมีอาการบางอย่าง มือเรียวค่อยๆเคลื่อนไปแตะบนเนินโหนกเบาๆ ความเปียกชื้นทำให้ร่างระหงหวั่นไหวไปกับอารมณ์ของตัวเอง...
“เราเอง....ก็ไม่ได้มีอะไรกับแซม...มานานแล้ว”
ริมฝีปากสวยกัดแน่น หญิงสาวนักเดินป่าต้องนอนฟังเสียงกระเด้าจนความคันฉุดไม่อยู่ บรรยากาศเย็นๆเริ่มร้อนระอุขึ้นมาอย่างน่าประหลาด เหงื่อไคลไหลบากเต็มลำคอ จุกนมไร้บราแข็งขืนชี้ยาวจนพ้นเสื้อ สาเหตุที่แฟนหนุ่มไม่มีอะไรกับเธอคงเป็เพราะเอาเวลาไปนอกใจกับอีเพื่อนชั่วคนนั้น...
ทั้งๆที่หญิงสาวอุตส่าห์เข้าฟิตเนสลดหุ่น แถมยังเข้าคลอสเพิ่มหน้าอกและสะโพกจนมันขยายใหญ่ล้นเสื้อนักศึกษา แต่ร่างกายอันเย้ายวนนี้กลับต้องมาช่วยตัวเองพร้อมกับเอาหูแนบผนังห้องเพื่อฟังเสียงป่าเถื่อนของลุงพรานไปด้วย ทำไมชีวิตรักและชีวิตเซ็กส์ของคุณหนูมันถึงไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย!
“อ๊ายยย พี่เทิดจ๋า น้ำหอยลำดวนจะแตกแล้วววว”
“แตกก็เื่ของมึง!”
“อ๊ายยยยย”
พลอยใสตั้งใจฟังเสียงการสมสู่ แม้แต่ยัยป้าร่างอวบท้วมยังมีผัวให้กระแทกรูหอยทุกคืน...แล้วทำไมคุณหนูอย่างเธอถึงไม่เคยได้รับความรู้สึกนั้นเลย แรงกระแทกป่าเถื่อนและคำหยาบคายลามกชั้นต่ำ รสชาติคนป่าเช่นนั้น....มันจะต่างออกไปจากหนุ่มเมืองกรุงหรือเปล่าก็ไม่รู้ ในขณะที่พลอยใสช่วยตัวเอง...เธอก็แอบจินตนาการว่าแรงกระแทกของลุงพรานเถื่อนคนนั้น กำลังรุมระยำรูหอยของเธอจนแหลกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี