ความเงียบเข้าปกคลุมโถงทางเดินที่เปียกชื้นอีกครั้งหลังจากร่างของเรเวนเลือนหายไปในเงามืด ไททั่นขยับโล่ของเขาเล็กน้อย สายตายังคงเต็มไปด้วยความไม่ไว้วางใจ
"ซีโร่... แน่ใจแล้วเหรอว่าจะเชื่อใจผู้หญิงคนนั้นได้?" เขาถามเสียงต่ำ "แรงจูงใจของเธอคือผลประโยชน์ล้วนๆ"
"ฉันไม่เคยบอกว่าจะเชื่อใจเธอ" ซีโร่ตอบกลับโดยไม่หันไปมอง "ฉันแค่จะ 'ใช้ประโยชน์' จากเธอต่างหาก คนที่ขับเคลื่อนด้วยผลประโยชน์น่ะควบคุมง่ายที่สุดแล้ว ขอแค่ผลตอบแทนที่เราให้มันสูงกว่าราคาของการหักหลัง เธอก็จะกลายเป็อาวุธที่ซื่อสัตย์ที่สุด... จนกว่าจะมีคนให้ราคาสูงกว่า"
คำตอบที่เ็าและเปี่ยมไปด้วยการคำนวณทำให้ไททั่นพูดไม่ออก เขารู้สึกว่าตัวเองคงไม่มีวันเข้าใจความคิดที่ซับซ้อนของชายผู้นี้ได้ แต่เขาก็เลือกที่จะเชื่อในการตัดสินใจนั้น
ไม่ถึงห้านาทีตามที่กำหนด เงาที่มุมห้องก็บิดเบี้ยวอีกครั้งก่อนที่ร่างของเรเวนจะปรากฏขึ้นมายืนต่อหน้าพวกเขาราวกับปีศาจ ท่าทางของเธอดูสุขุมและไม่แสดงอาการเหนื่อยหอบแม้แต่น้อย
"รายงาน" ซีโร่สั่งสั้นๆ
"ข้างหน้าเป็โถงทรงกลมขนาดใหญ่ เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณห้าสิบเมตร" เรเวนเริ่มรายงานด้วยความเป็มืออาชีพ "พื้นที่ส่วนใหญ่รอบนอกเป็น้ำตื้นเหมือนตรงนี้ ตรงกลางมีแท่นพิธีหินยกสูงขึ้นไป ที่นั่นคือที่อยู่ของเป้าหมาย... กูลลอร์ด"
เธอหยุดหายใจไปครู่หนึ่ง "มันตัวใหญ่กว่ากูลธรรมดาสามเท่า และไม่ได้อยู่ตัวเดียว มี 'กูลยาม' (Ghoul Sentinel) อีกสี่ตัวเดินลาดตระเวนอยู่รอบๆ แท่นหิน และที่เลวร้ายที่สุด... ในน้ำรอบๆ แท่นพิธี มีโครงกระดูกจมน้ำซ่อนตัวอยู่ไม่ต่ำกว่ายี่สิบตัว พวกมันยังไม่เคลื่อนไหว เหมือนรอสัญญาณบางอย่าง"
ข้อมูลที่เรเวนให้มานั้นละเอียดและแม่นยำ ทำให้ไททั่นต้องมองเธอใหม่ด้วยความทึ่ง
ซีโร่พยักหน้ารับช้าๆ 'เนตรเทพ' ของเขายืนยันทุกคำพูดของเรเวน และยังให้ข้อมูลที่ลึกซึ้งยิ่งกว่านั้น
[<Sub-Boss>: กูลลอร์ด (Ghoul Lord)] [เลเวล: 18] [HP: 8,000/8,000] [สกิลหลัก] - <กรงเล็บคลั่ง (Frenzied Claws)>: โจมตีอย่างบ้าคลั่งใส่เป้าหมายเดียว สร้างความเสียหายกายภาพสูง - <เสียงกรีดร้องอัมพาต (Paralyzing Shriek)>: ชาร์จ 5 วินาที สร้างความเสียหายเวทและทำให้ทุกเป้าหมายในระยะ 20 เมตรเป็อัมพาต 10 วินาที - <ออร่าแห่งความเน่าเปื่อย (Aura of Decay)>: ลดพลังป้องกันของผู้เล่นที่อยู่ใกล้ตัวอย่างต่อเนื่อง [จุดอ่อน: ระหว่างการชาร์จ 'เสียงกรีดร้องอัมพาต' แก่นพลังงานที่หน้าอกจะเปิดออก พลังป้องกันลดลง 70%]
'ข้อมูลครบถ้วน... แผนการก็พร้อม' ซีโร่คิดในใจ
เขาหันไปมองหน้าพันธมิตรทั้งสองคน แววตาของเขาจริงจังและเปี่ยมไปด้วยพลังของผู้บัญชาการ "ฟังแผนให้ดี เราจะสู้"
"เรเวน" เขาหันไปทางโจรสาวก่อน "หน้าที่แรกของเธอสำคัญที่สุด... เคลียร์พื้นที่รอบนอก อย่าเพิ่งเข้าไปยุ่งกับบอสหรือพวกยามบนแท่นพิธี ใช้ความเร็วของเธอจัดการพวกโครงกระดูกที่หลับใหลอยู่ในน้ำให้ได้มากที่สุดเงียบๆ เราต้องสร้างพื้นที่ปลอดภัยสำหรับการต่อสู้"
เรเวนเลิกคิ้วเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้ารับ "ท้าทายดีนี่"
"ไททั่น" เขาหันมาทางนักรบโล่ "นายไปกับฉัน เราจะบุกขึ้นแท่นพิธีโดยตรง ไม่ต้องสนใจพวกกูลยาม หน้าที่ของนายมีอย่างเดียว คือรับการโจมตีแรกของกูลลอร์ดให้ได้ มันจะใช้ 'กรงเล็บคลั่ง' ทันทีที่เห็นเรา ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น นายต้องยืนหยัดอยู่ให้ได้"
"เข้าใจแล้ว" ไททั่นตอบรับอย่างหนักแน่น กำด้ามโล่จนข้อนิ้วขาว
"ส่วนฉันจะคอยควบคุมพวกยามและหาจังหวะเข้าโจมตี" ซีโร่กล่าวสรุป "กุญแจของศึกนี้คือ 'เสียงกรีดร้องอัมพาต' เมื่อมันเริ่มชาร์จสกิลนั้น... คือเวลาที่เราจะทุ่มทุกอย่างที่มีใส่เข้าไป ทุกคนเข้าใจนะ?"
ทั้งสองคนพยักหน้ารับพร้อมกัน ความตึงเครียดก่อนการรบครั้งใหญ่แผ่ซ่านไปทั่ว
"ถ้าไม่มีคำถาม... ก็เริ่มได้!"
สิ้นเสียงของซีโร่ ร่างของเรเวนก็พร่าเลือนและจมหายไปกับเงามืดอีกครั้ง เธอเคลื่อนที่ไปตามขอบของโถงทางเดินอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบราวกับแมงมุมในคืนเดือนมืด มีดสั้นในมือของเธอตวัดวาบเป็ครั้งคราว ปลิดชีพพวกโครงกระดูกที่ยังไม่ทันได้ลุกขึ้นยืนด้วยการแทงเข้าที่กะโหลกศีรษะอย่างแม่นยำ มันคือระบำแห่งความตายที่งดงามและน่าหวาดหวั่นในเวลาเดียวกัน
"ถึงตาเราแล้ว ไททั่น! ไป!"
"โอ้ว!"
ไททั่นคำรามลั่น วิ่งนำหน้าซีโร่ทะยานออกจากทางเดิน บุกตะลุยฝ่าน้ำตื้นมุ่งตรงไปยังแท่นพิธีหินกลางโถง
"กรรรรรรซ์!!!"
เสียงคำรามอันโหยหวนและเกรี้ยวกราดของกูลลอร์ดดังก้องไปทั่วสุสาน มันััได้ถึงผู้บุกรุกแล้ว ดวงตาสีแดงก่ำของมันจ้องเขม็งมาที่ทั้งสองคน ก่อนที่มันจะพุ่งเข้าใส่ไททั่นด้วยความเร็วที่ไม่น่าจะมาจากร่างที่ใหญ่มหึมาขนาดนั้นได้! กรงเล็บที่ยาวเฟื้อยของมันเงื้อง่าเตรียมฉีกกระชากทุกสิ่งให้เป็ชิ้นๆ
"รับมือ!" ซีโร่ะโเตือน
ไททั่นปักหลักลงกับพื้นอย่างมั่นคง งอเข่าเล็กน้อยและยกโล่ขึ้นมาตั้งรับในมุมที่สมบูรณ์แบบที่สุดตามที่สัญชาตญาณบอก
เปรี้ยง! เคร้ง! เคร้ง! เคร้งงงง!
กรงเล็บคลั่งของกูลลอร์ดสับลงบนโล่ของไททั่นติดต่อกันสี่ครั้งอย่างบ้าคลั่ง แต่ละครั้งรุนแรงราวกับค้อนปอนด์ แรงปะทะมหาศาลทำให้ไททั่นถึงกับถอยครืดไปกับพื้นหินสองสามก้าว แขนข้างที่ถือโล่ชาหนึบไปทั้งแขน
-88! -92! -85! -110!
HP ของไททั่นลดวูบไปเกือบครึ่งหลอดในพริบตา! ถ้าไม่ใช่เพราะอุปกรณ์ระดับสูงและการเตรียมใจมาอย่างดี เขาคงนอนตายไปแล้ว
"อึ่ก... แข็งแกร่งชะมัด!" ไททั่นกัดฟันกรอด แต่เขาก็ยังยืนหยัดอยู่ได้สำเร็จ!
ในขณะเดียวกัน พวกกูลยามทั้งสี่ตัวก็พุ่งเข้ามาล้อมซีโร่ไว้ แต่ซีโร่ไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกเลย ดาบในมือของเขากลายเป็เส้นสายสีเงินที่เต้นระบำไปรอบตัว เขาไม่ได้พยายามจะฆ่าพวกมัน แต่ใช้เพลงดาบที่แม่นยำปัดป้องและเบี่ยงเบนการโจมตีของพวกมันทั้งหมดไว้ เขาหลบหลีกการโจมตีจากกูลสี่ตัวในพื้นที่จำกัดได้อย่างน่าอัศจรรย์ ราวกับกำลังแสดงละครสัตว์ที่เดิมพันด้วยชีวิต
การต่อสู้ตกอยู่ในสภาวะคุมเชิง ไททั่นทำหน้าที่แทงค์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ดึงความสนใจทั้งหมดของกูลลอร์ดไว้ได้สำเร็จ แต่ HP ของเขาก็ค่อยๆ ลดลงเรื่อยๆ จากออร่าแห่งความเน่าเปื่อยและการโจมตีปกติ ส่วนเรเวนก็กำลังไล่เก็บกวาดพื้นที่รอบนอกอย่างต่อเนื่อง และซีโร่ก็กำลังซื้อเวลาด้วยการรับมือกับพวกยามทั้งสี่
"ซีโร่! ไททั่นทนได้อีกไม่นาน!" เสียงของเรเวนดังมาจากในเงามืด เธอเคลียร์พื้นที่เสร็จแล้วและกำลังประเมินสถานการณ์
"รู้แล้ว!" ซีโร่ตอบกลับ เขากำลังรอ... รอจังหวะที่สมบูรณ์แบบที่สุด
และแล้วมันก็มาถึง!
กูลลอร์ดคำรามลั่นอีกครั้ง มันผลักไททั่นให้ถอยออกไป ก่อนจะแอ่นอกขึ้นแล้วอ้าปากกว้าง พลังงานสีเขียวอมดำที่น่าขยะแขยงเริ่มก่อตัวขึ้นที่ลำคอของมันอย่างรวดเร็ว
[Divine Eye: กูลลอร์ดกำลังชาร์จ <เสียงกรีดร้องอัมพาต>... เวลาชาร์จ 5 วินาที... แก่นพลังงานที่หน้าอกเปิดออก! พลังป้องกันลดลง 70%!]
"ตอนนี้แหละ!" ซีโร่ะโสุดเสียง "ทุ่มทุกอย่างที่มีเข้าไป! เรเวน โจมตีที่แก่นพลังงาน! ไททั่น ชาร์จเข้าไปขัดจังหวะ! ไม่ต้องสนใจว่าจะสำเร็จหรือไม่!"
นี่คือสัญญาณที่ทุกคนรอคอย!
เรเวนที่ซ่อนตัวอยู่ไม่ไกลใช้สกิล 'ย่างก้าวไร้เงา' ในทันที ร่างของเธอสลายเป็เงาและพุ่งไปปรากฏตัวที่ด้านหลังของกูลลอร์ดในชั่วพริบตา มีดสั้น 'ิญญากระหาย' (Soul-Drinker) ที่เธอเพิ่งได้มาเปล่งแสงสีแดงจางๆ ก่อนที่เธอจะแทงมันสวนเข้าไปที่แก่นพลังงานบนหน้าอกของบอสอย่างสุดแรง!
"ย้ากกก!" ไททั่นคำรามอย่างบ้าคลั่ง เขาไม่สนใจ HP ที่เหลือน้อยนิดของตัวเอง แต่รวบรวมพละกำลังทั้งหมดแล้วใช้สกิล 'โล่กระแทก' (Shield Bash) พุ่งเข้าใส่กูลลอร์ดเพื่อขัดขวางการร่ายเวท
และซีโร่... หลังจากที่เขาใช้เพลงดาบที่เหนือชั้นจัดการกูลยามตัวสุดท้ายลงได้ เขาก็พุ่งทะยานราวกับลูกธนู ดาบเหล็กกล้าชั้นเลวในมือของเขาลากไปกับพื้นหินจนเกิดประกายไฟ ก่อนที่เขาจะแทงมันเข้าไปที่จุดเดียวกับที่เรเวนโจมตี!
ฉึก! ฉึก! โครม!
การโจมตีประสานกันที่สมบูรณ์แบบ!
-455! (Critical Hit! Weakness Hit!) - (Raven) -180! - (Titan) -320! (Weakness Hit!) - (Zero)
เสียงกรีดร้องของกูลลอร์ดถูกตัดให้สั้นลง มันจบลงด้วยเสียงครวญครางอย่างเ็ป พลังงานสีเขียวที่กำลังจะะเิออกมาสลายไปในทันที ร่างมหึมาของมันเซถอยหลังอย่างแรง บนหน้าอกปรากฏเป็าแฉกรรจ์ที่กำลังมีของเหลวสีดำไหลทะลักออกมา
มันาเ็สาหัส!
"อย่าให้มันได้พัก!" ซีโร่ะโสั่ง
ทั้งสามคนไม่ปล่อยโอกาสทองนี้ให้หลุดลอย พวกเขารุมกระหน่ำโจมตีซ้ำแล้วซ้ำเล่าใส่ร่างที่อ่อนแอของบอส และในที่สุด... ด้วยคมดาบสุดท้ายของซีโร่ที่ตัดผ่านลำคอของมัน ร่างของกูลลอร์ดก็แข็งทื่อไปชั่วขณะ ก่อนจะล้มลงกระแทกพื้นหินอย่างแรงและสลายกลายเป็อนุภาคแสงสีดำไป
[ปาร์ตี้ของท่านได้พิชิตซับบอส <กูลลอร์ด> สำเร็จ!] [ทุกคนในปาร์ตี้ได้รับ 25,000 EXP] [ซีโร่ เลเวลอัพ! -> 8] [ไททั่น เลเวลอัพ! -> 6] [เรเวน เลเวลอัพ! -> 5]
ลำแสงสีทองสว่างวาบขึ้นรอบตัวของทั้งสามคน เติมเต็มพลังชีวิตและมานาจนเต็มเปี่ยม พวกเขายืนหอบเล็กน้อย มองหน้ากันและกัน ก่อนที่รอยยิ้มแห่งชัยชนะจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของไททั่นและเรเวน
"พวกเรา... ทำได้!" ไททั่นพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อ
กองไอเท็มเรืองแสงปรากฏขึ้นตรงจุดที่บอสตาย มีทั้งวัตถุดิบหายากและอุปกรณ์สวมใส่สองชิ้นที่เปล่งแสงสีม่วงและสีฟ้าออกมา
[สนับแขนของกูลลอร์ด (Ghoul Lord's Vambraces)] - ระดับ: C - Epic [กริชนักดื่มิญญา (Soul-Drinker Dagger)] - ระดับ: D - Rare
ซีโร่จัดการแบ่งของตามที่ตกลงกันไว้ เขามอบสนับแขนที่เพิ่มพลังป้องกันและพลังชีวิตอย่างมหาศาลให้กับไททั่น และมอบกริชที่สามารถดูดซับ HP จากศัตรูได้เล็กน้อยให้กับเรเวน ซึ่งทั้งสองคนก็รับไปอย่างพึงพอใจ
แต่ในขณะที่พวกเขากำลังชื่นชมกับชัยชนะ...
ครืด... ครืดดดดดด...
เสียงหินบดกันก็ดังขึ้นอีกครั้ง แท่นพิธีที่กูลลอร์ดยืนอยู่เมื่อครู่เริ่มสั่นะเื ก่อนที่มันจะเลื่อนถอยหลังไปอย่างช้าๆ เผยให้เห็นบันไดหินที่ทอดลึกลงไปในความมืดมิดเบื้องล่าง ประตูสู่ห้องสุดท้ายของสุสาน... ได้เปิดออกแล้ว
อากาศที่พัดออกมาจากทางลงนั้นเยียบเย็นและทรงอำนาจกว่าที่พวกเขาเคยเจอมาทั้งหมด มันเป็ความรู้สึกของราชันย์ที่หลับใหลมานานนับศตวรรษ
"ดูเหมือนว่า... การแสดงหลักเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น" ซีโร่พึมพำ แววตาของเขาจับจ้องไปยังความมืดนั้นอย่างไม่ลดละ
บททดสอบที่แท้จริงของพวกเขา กำลังรออยู่เบื้องหน้า
962
