ซาโตชิ จอมปราชญ์บ้าหลุดโลก

หลังจากทุกคนแยกย้ายกันไปตามห้องที่ได้ถูกแบ่งสรรปันส่วนกันแล้ว ผมก็ ออกสำรวจโรงเรียนมหาเวทย์แลนเวีย เพราะผมไม่จำเป็๲ต้องรีบไป เพราะห้องพักของผมอยู่ใกล้แค่นี้เอง เป็๲ห้องพักของ ผู้วิเศษ ริเอะ

ผมเดินไปในสวนของโรงเรียนมหาเวทย์ แลนเวีย มันมีดอกไม้ และใบไม้อันสวยงาม
" สวัสดีเจ้าหนุ่ม " ดอกไม้ ดอกหนึ่งรูปร่างคล้ายเด็กสาว แต่ไม่มีอวัยวะเพศ ทักผม เธอสูงประมาณ 150 เซนติเมตร จัดว่าไม่สูงนัก
" ช่วยร้องเพลงให้ฟังหน่อยสิ " ใบไม้ ที่มีรูปร่างเหมือนหญิงสาวอายุ17 พูดกับผม ซึ่งเธอ ก็ส่ง โอฮาโอ้ มาให้ผมเล่น ( เครื่องดนตรีขนิดหนึ่งแพร่หลายในอาณาจักร โปปุรอน )
รู้อย่างงี้ ผมน่าจะให้ ผู้วิเศษ ริเอะ สอนผม เล่นโอฮาโอ้ บ้าง ผมปฏิเสธใบไม้ และดอกไม้ไปว่าผมเล่น โอฮาโอ้ไม่เป็น ก่อนจะมองไป เห็นต้นไม้ต้นหนึ่ง ใหญ่ประมาณ 30คนโอบ อยู่กลางสวน
" นั่นคือ ต้นไม้โลก " ดอกไม้บอก
" ท่านมีชื่อว่า ซินเดีย " ใบไม้กล่าว
" อยากฟังเรื่องราวของท่านไหมล่ะ "
เรื่องมีอยู่ว่า ซินเดียเป็นองค์หญิงของอาณาจักร คลาวแลนด์ เธอได้อุทิศชีวิต เพื่อช่วยเหลือ สัตว์นานาพรรณ และมนุษย์ จากความคลุ้มคลั่งของพวกสัตว์อสูร จากการตายของต้นไม้โลก ต้นก่อนหน้า โดยเธอได้กลืนกิน The world leaf tear อาติแฟกซ์ ระดับ เวิร์ลไอเทม ที่มีเงื่อนไขพิเศษในการใช้ 3ข้อ
ข้อที่1. ต้องมีความสัมพันธ์ กับ ใบไม้และดอกไม้ อย่างสูงข้อที่2. ดอกไม้และใบไม้ ที่เลี้ยงไว้แต่แรกต้องไม่เคยตายข้อที่3. ยังเป็นความลับอยู่ ซึ่งพวกข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน
ซึ่งหลังจากกลืนกินอาติแฟกซ์นั้นร่างกายขององค์หญิง ซินเดียก็ค่อยๆกลายเป็นต้นไม้โลก และหยาดน้ำตาของเธอ ก็ได้กลายเป็น ดอกไม้ และใบไม้ ที่ส่งกลิ่นหอม ขจรขจายไป ทำให้สัตว์อสูรที่คลุ้มคลั่งพากันได้สติ และกลับไปยังที่อยู่ของตนไม่มารบกวนมนุษย์ และสัตว์อีก ซึ่งน้ำตาที่หยาดมาเป็นน้ำตาแห่งความสุขที่ตนได้เสียสละเพื่อมวลมนุษย์( สามารถไปอ่านตอนเต็ม ในตอนต้นไม้โลกของเรื่อง ฮาคุโตะ บุตรแห่งอาร์คได้ )
" และองค์หญิง ซินเดีย ยังเล่น โอฮาโอ้ เก่งมากเสียด้วย " ดอกไม้กล่าวอย่างชื่นชม
ผมเล่นอยู่กับใบไม้และดอกไม้ จนเวลาล่วงเลยไปกว่า 3ชั่วโมง และเดินกลับไปที่ห้องพักของผู้วิเศษ ริเอะ
แอ๊ด
ผมเปิดประตูเข้าไปเงียบๆ เพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนผู้วิเศษ ริเอะ แต่ทว่า 
ซ่า ซ่า ซ่า
ผู้วิเศษ ริเอะ ยังอาบน้ำอยู่ และผมกำลังจะเดินออกไปจากห้องเพราะไม่อยากรบกวนเธอ ตอนอาบน้ำ
กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
เสียงเวทย์เตือนภัยทำงาน มันส่งเสียงดังกระจาย จนผู้วิเศษ ริเอะรีบคลุมผ้า วิ่งออกมาจากห้องน้ำ ด้วยผ้าขนหนูผืนเดียวที่ปิดบังหน้าอกเธออยู่
" เจ้าเด็กแสบ ทำไมถึงกลับมาตอนนี้ได้ล่ะ? "
ผมรีบหลบสายตา เพราะถึงยังไงผู้วิเศษ ริเอะก็เป็นสาวสวย ผมสีเงินของเธอส่องประกายในหยดน้ำ และยังมีกลิ่นแชมพู อันหอมอบอวลใจ จนผมแทบอดใจไม่ไหว
"ขอโทษ ด้วยครับไม่คิดว่าคุณกำลังอาบน้ำอยู่ "
หาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!
ผู้วิเศษ ริเอะ เพิ่งรู้สึกตัวว่า แต่งตัวไม่ค่อยสมควรนัก เธอจึงกลับเข้าไปในห้องน้ำเพื่อแต่งตัว
" รออยู่ตรงนี้นะ เจ้าเด็กแสบ เรามีเรื่องต้องคุยกัน " ผมหน้าแดงเรื่อขึ้นมา ซึ่งผู้วิเศษ ริเอะ ก็สังเกตเห็น เธอจึงใช้เวทย์ นะจังงังใส่ผม ผมตัวแข็งค้างอีกครั้ง *-* ทำไมตรูถึงโดนเวทย์นี้อีกแล้ว
30 นาทีต่อมา.......
ผู้วิเศษ ริเอะ เปลี่ยนไปใส่ชุด ลำลอง สีแดงสด แล้วค่อยออกมาคุยกับผม
" เอาล่ะ ขยับได้แล้ว " เธอคลายเวทย์นะจังงังออก แล้วเชิญผมเข้ามาในห้อง โดยไม่ได้พูดอะไร เพราะเธอรู้ว่าผมแค่หลงเข้ามาในวงเวทย์เตือนภัยของเธอเท่านั้น
หลังจากผมเข้ามาและนั่งลงข้างๆเธอ ผู้วิเศษ ริเอะ ก็ร่ายเวทย์ กำแพงโปร่งใสกั้นห้องไว้ไม่ให้คนอื่นได้ยินเสียง
" อย่าคิดว่าชั้นจะใจดีนะ เจ้าเด็กแสบ ถ้าคิดจะทำอะไรชั้นละก็ จะสาปให้เป็นหนูเลย "
" ผมไม่คิดจะทำอะไรคุณทั้งนั้นละครับ " ผมหน้าแดงขึ้นเรื่อยๆเพราะไม่เคยเข้าใกล้ผู้หญิงสวยขนาดนี้มาก่อน ถึงจะใจร้ายก็เถอะ
ผู้วิเศษ ริเอะ หยิบหนังสือเล่มหนึ่งมาให้ผม มันเป็นหนังสือรวมภาพของสัตว์อสูรพันธสัญญาต่างๆ ที่มีในทวีปแห่งสรรพชีวิตแห่งนี้
" เธอยังไม่มีอสูรพันธสัญญาไม่ใช่รึ เจ้าเด็กแสบ ชอบตัวไหนรึ จะได้ใช้เวทย์อัญเชิญมา" ผู้วิเศษริเอะ พูดไม่พูดเปล่า เธอเขยิบตัวเข้ามาใกล้จนผมได้กลิ่นหอมของชมพูที่เธอใช้
ผมหยิบหนังสือเล่มนั้นมาพลิกดูสองสามหน้า โอ้ว ผมชอบตัวนี้ครับ ผู้วิเศษ ริเอะ
" ชอบตัวไหนรึ เจ้าเด็กแสบ จะเป็นสิงโตเพลิง มังกรฟ้า หรือพญานกอินทรีย์ กันล่ะ "
" ผมชอบตัวนี้ครับ เห็นแล้วรักเลยละ " ผมชี้ไปยังรูปของสัตว์อสูรผู้มีนามว่า แมลงสาปตด ตัวมันสูงสามเมตร สามารถบินได้อย่างรวดเร็ว และสามารถปล่อยกลิ่นเหม็นมหาประลัยได้ แมลงสาปตดเก้าชีวิต เจ้าแห่งแมลงสาป