งูเมฆาโกรธอย่างมากก่อนจะไล่ล่าแจ็คอย่างบ้าคลั่งและการกระทำของแจ็คสร้างความใให้กับจิดาและเงาที่เฝ้าปกป้องแจ็คอยู่ทั้งหมด
“ไม่แปลกใจเลย”
“ใช่ ตอนแรกฉันคิดว่าตำนานพูดออกมาเล่น ๆ ”
“พวกเราเกิดหลังยุคของาาเพลิง์คนปัจจุบัน”
“การบอกว่าาาเพลิง์ทั้งหมดคืออัจฉริยะคือของจริงทั้งหมด”
“ใช่”
แม้แต่จิดายังใเพราะตอนนี้แจ็คเริ่มจับจิตสังหารของงูเมฆาและหลบหนีได้อย่างง่ายดาย
แม้ว่าเศษหิน เศษทรายและเศษไม้จะกระแทกใส่ร่างกายของแจ็ค ทว่าแจ็คยังหลบหนีและหลีกเลี่ยงาแและจุดสำคัญของร่างกายได้
จิดาหรือแม้แต่เงาที่ปกป้องแจ็คเกิดมาหลังยุคของาาเพลิง์ ต้องเข้าใจว่าาาเพลิง์คนปัจจุบันปกครองเกือบ 3 แสนปีไปแล้ว
เพียงแค่อายุคนธรรมดาที่ไม่ได้ฝึกฝนและเมื่อกาลเวลาผ่านไปโดยที่ไม่มีวิชาฝึกฝนยังมีอายุได้เกินหมื่นปี
ไม่ต้องพูดถึงการฝึกฝนและาาเพลิง์คนปัจจุบันปกครองน้อยที่สุดคือ 3 แสนปีเทียบเท่ากับผู้นำหรือาาคนอื่นที่อยู่ระดับเดียวกัน
าาเพลิง์คนนี้ถือว่าเป็อัจฉริยะ แต่น่าเศร้าใจเหมือนกันคือการปกครองของาาเพลิง์จะไม่เกิน 1 ล้านปีทั้งหมด
ไม่มีใครเข้าใจเื่นี้ เพราะคนที่เข้าใจมีเพียงาาเพลิง์คนปัจจุบันอย่างเดียวเท่านั้นและหลังจากนั้น
าาเพลิง์หายไปไหน ไม่มีใครสามารถตอบได้และเหมือนกันคือผู้นำองค์กร าาหรือผู้นำนิกายคนอื่น ๆ
หลังจากที่สละตำแหน่งของตนเองแล้วได้หายไปอย่างไร้ร่องรอยทันที ทำให้ไม่มีใครกล้าค้นหาหรือสืบดู
เพราะคนที่มีความอยากรู้อยากเห็นมากเกินไปจะกลายเป็พิษของตนเอง แววตาของคนในเงาส่องประกายออกมาทันที
แม้แต่จิดายังใและยิ้มออกมา เพราะเธอมีความ้าที่จะกระหายอำนาจและลักษณ์นิสัยของแจ็ค
ตรงกับความ้าของเธอและเธอมีความ้าที่จะกลายเป็ราชินี แต่น่าเสียดายที่เธอไม่สามารถแสดงออกมาหรือเลือกได้
เพราะถ้าสาวใช้คนไหนแสดงท่าทางออกมาอย่างชัดเจน แสดงท่าทางรักอย่างชัดเจนและแสดงท่าทางที่้าออกมาอย่างชัดเจน
คนนี้จะโดนย้ายตำแหน่งไปเพราะคนที่เลือกราชินีมีเพียงาาคนเดียวเท่านั้น ก่อนที่แววตาของจิดาจะดับลงไปทันที
“พอแล้ว”
สิ้นสุดเสียงของจิดา แจ็คที่กำลังหลบหนีได้หอบหายใจอย่างรุนแรงก่อนที่แจ็คจะกระอักเืออกมา
งูเมฆามองเห็นว่าแจ็คหยุดนิ่งและไม่ได้สนใจคำพูดของจิดา แจ็คมองงูเมฆาพุ่งเข้ามาหาตนเอง
แจ็คไม่ได้หวาดกลัวแม้แต่นิดเดียวก่อนที่แจ็คจะถอนหายใจออกมา
“ไม่ฟัง เดียวเกิดเื่ได้”
เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงง
สิ้นสุดเสียงของแจ็ค งูเมฆากำลังทะยานเข้ามาหาแจ็คด้วยความบ้าคลั่งกลับกระเด็นไปอย่างรุนแรงและร่างกายขาดครึ่งทันที
ก๊าชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชชช
“หุบปาก”
งูเมฆากรีดร้องออกมาด้วยความเ็ปและทรมาน แม้แต่แจ็คยังรู้สึกสงสัยก่อนที่ร่างกายทั้งหมดของงูเมฆา
เหมือนกับถูกอะไรบดอย่างรุนแรงและทำให้ร่างกายทั้งหมดแตกสลายหายไปกลายเป็เศษเืที่ไร้เนื้อกลางอากาศ
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
ดวงตาของแจ็คหยุดชะงักทันทีเพราะแจ็ครู้สึกหวาดกลัวจริง ๆ ก่อนที่จิดาจะเข้าใจว่าตนเองทำเกินเหตุ
“ดิฉัน…..”
จิดารีบกราบและคุกเข่าทันที ทว่าแจ็คไม่ชอบและเดินลงมาจากสนามและไม่ได้พูดอะไรมากมาย
“กลับกันได้แล้ว”
“ค่ะ”
จิดาใอย่างมากกับท่าทางของแจ็คก่อนที่เธอจะนำพาแจ็คกลับไปสู่ห้องน้ำและสาวใช้ทั้งหมดมาอาบน้ำให้กับแจ็ค
“ถ้าฉันไม่ได้กลิ่นเื…”
แจ็คไม่อยากจะพูดออกมาท่ามกลางเรือนร่างที่สวยงามมากมาย แต่สำหรับแจ็คคือภาพที่ชินตาเหมือนกับมองต้นไม้ที่แตกต่างกันเท่านั้น
ตอนนี้ถ้าแจ็คไม่ได้กลิ่นเืของตนเองคงจะไม่ได้คิดว่าตนเองตกอยู่ในนรกและพึ่งจะขึ้น์มา
หลังจากที่อาบน้ำเสร็จ สาวใช้ได้พาแจ็คไปยังห้องนอนและแจ็คพบกับอลิคดินและโรชิเฟสแต่งชุดนอนรอแจ็ค
“ลูกมาแล้ว”
หลังจากมองแบบนี้ ความเหนื่อยล้า ความอึดอัดและความโกรธเกรี้ยวของแจ็คะเิออกมาและร้องไห้ออกมา
อืออออออออออออออออออออออ
แจ็คร้องไห้และไปกอดโรชิเฟส โรชิเฟสเสียใจอย่างมากเพราะเธอรับรู้วิธีการสอนของทุกคนเช่นกัน
แต่เธอไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเป็การตัดสินใจของเธอและอลิคดิล อลิคดิลมองแจ็คและรู้สึกยิ้มออกมาเล็กน้อย
เพราะเหมือนกับมองตนเองตอนเด็กที่ร้องไห้ออกมาครั้งแรกหลังจากที่เรียบจบ เป็ที่หนักมากสำหรับแจ็ค
ทำให้แจ็คร้องไห้ออกมาจนทำให้เสื้อผ้าของโรชิเฟสเปื้อนน้ำตาของตนเอง แต่โรชิเฟสไม่ได้สนใจแม้แต่นิดเดียว
“เด็กดี ไม่ร้องนะ”
แจ็คยิ่งร้องไห้ออกมาและพูดสิ่งที่ตนเอง้าทันที
“ผม ผมไม่อยากจะเรียนแล้ว ผมไม่อยากจะเรียนแล้ว”
อลิคดิลได้ยินคำพูดของแจ็คจึงถอนหายใจออกมาและเข้าใจเพราะตนเองเคยเจอกับประสบการณ์แบบนีั้มาก่อน
“ไม่ได้”
เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
พลังของอลิคดิละเิออกมาจนทำให้โรชิเฟสใเพราะเธอไม่เข้าใจว่าผัวของเธอเป็อะไร
ก่อนที่แรงกดดันจนทำให้แจ็คหวาดกลัวและไม่สามารถขยับร่างกายของตนเองได้พร้อมกับในเวลาเดียวกัน
อลิคดิคเดินเข้ามาหาแจ็คพร้อมกับพูดขึ้นมาคำหนึ่งทันที
“ทำไม ยอมแล้วหรือใช่ไหม”
“ใ….”
เปรี้ยงงงงง
“นี้คุณทำบ้าอะไร”
เพราะหลังจากที่อลิคดิลได้ถามแจ็ค แจ็คพยายามจะบอกว่าใช่ ปรากฏว่าอลิคดิลได้ตบหน้าแจ็คอย่างรุนแรง
แจ็คใกับการกระทำก่อนที่น้ำตาของแจ็คจะร่วงออกมาและโรชิเฟสใอย่างมาก
อลิคดิลไม่ได้สนใจก่อนที่มองแจ็คและพูดออกมาครั้งหนึ่ง
“น้ำตาเคยทำอะไรดีขึ้นไหม”
แจ็คกัดฟันทันทีและไม่กล้าพูดอะไรออกมาก่อนที่อลิคดิลจะพูดออกมาอีกครั้งหนึ่ง
“ั้แ่ลูกเกิด เป้าหมายชัดเจนแล้ว ั้แ่ลูกเดินได้ เป้าหมายถูกกำหนดแล้วและั้แ่ลูกเติบโตขึ้นไป ตำแหน่งก็ได้ถูกวางตรงหน้าแล้ว ลูกไม่มีทางยอมแพ้ให้เห็นใครเห็น ลูกจะกลายเป็าาภายในอนาคต ไม่มีคำว่าผิดพลาด ไม่มีคำว่าเสียใจและไม่มีคำว่าอ่อนแอภายในจิตใจและอนาคตเข้าใจไหม เพราะความผิดพลาดอย่างหนึ่งคือสิ่งที่ทำให้ลูกเสียหายมหาศาล”
“นี้…”
โรชิเฟสกอดแจ็คแน่น ๆ และมองอลิคดิล ส่วนอลิคดิลจ้องมองแจ็คและมองโรชิเฟสเช่นกัน
“ปล่อยออกมา ให้ฉันมองเห็นหน้าลูกดี ๆ ”
“แต่…”
โรชิเฟสกัดฟันแต่เธอไม่สามารถทนได้เพราะเธอกดดันเช่นกันเมื่ออลิคดิลเอาจริงกับเื่แบบนี้
ทำให้เธอปล่อยแจ็คออกมาและแจ็คก้มหน้าก่อนที่อลิคดิลจะมองแจ็คและพูดออกมาเบา ๆ
“เงยหน้า”
เมื่อยังมองเห็นว่าแจ็คยังก้มหน้าอยู่ทำให้อลิคดิลโกรธอย่างมาและพลังของตนเองะเิออกมาทันที
“เงยหน้าออกมา”
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
แจ็คเงยหน้าออกมาทันทีและมองเห็นอลิคดิลก่อนที่แจ็คจะกัดฟันและอลิคดิลพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแบบเดียวกัน
“ลูก ลูกจะต้องกลายเป็าา ความอ่อนแอทางจิตใจและร่างกายจะต้องสลายหายไป เพราะาา บัลลังก์ของเราที่บรรพบุรุษของเรารักษามาอย่างยาวนานจะไม่มีใครทำลายได้ ความอ่อนแอคือสิ่งที่ทำให้ลูกกลายคนอ่อนแอและทำให้ประเทศชาติของเราสูญสิ้น จะไม่มีคำพูดแบบนี้ออกมาจากปากของลูกอีก เข้าใจไหม”
“เข้า…เข้าใจครับ”
พูดออกมาทันทีก่อนที่อลิคดิลจะยิ้มออกมาเล็กน้อยและเรียกเข้ามาหาทันที
“จำนะลูก โลกนี้ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งอย่างเดียวเท่านั้น”
แจ็คไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ก่อนที่แจ็คจะถอนหายใจออกมาและโรชิเฟสลากตนเองกลับไปนอนทันที
ระหว่างที่แจ็คใจริง ๆ และรับรู้ว่าตนเองไม่สามารถหลบหนีไปได้วันนี้คือวันแรกและเป็วันเดียว
ที่แจ็คอยากจะให้กาลเวลาหยุดอยู่ตรงหน้า แจ็คไม่อยากจะออกไปเรียนแล้วแต่โชคชะตานั้นต้องเดินหา
“ตื่นได้แล้วค่ะ นายน้อย”
47K
![[GrimHunt] สมรภูมินักล่า](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1586669526_59206856.webp)
