Ekklesia Online : ผู้กล้าในทุ่งดอกลาเวนเดอร์สีดำ Light Novel

    เล่ม 1 บทที่ 1 พระผู้ช่วยให้รอดคนใหม่

    (14)รู้สึกได้ถึงสายลมที่พัดโหมกระหน่ำอย่างรุนแรงรอบตัวผู้กล้าพลังระดับพระเจ้าที่เคยทำให้น้ำทะเลแยกอย่างง่ายดาย แผ่นดินใต้ท้องมหาสมุทรแห่งในพริบตาและสร้าง กำแพงน้ำแข็งให้คนนับล้านเดินข้ามผ่านภาพที่เหมือนข้ามผ่านทะเลแห่งความตายไปสู่ชีวิตในไบเบิ้ลเมื่อหลายพันปี ตอนนี้กำลังปรากฏอยู่ตรงหน้าของราเชลแต่ว่าจอร์จจะใช้วิธีไหนในการช่วยเหล่าทหารพวกนั้นละ ก็ในเมื่อสกิลทุกอย่างไม่สามารถใช้ใส่มอนสเตอร์กึ่งเทวะพวกนั้นได้เลยแล้วก็จริงดังคาด...พวกมอนสเตอร์กึ่งเทวะ 10 ตัวตรงหน้าไม่รับผลของเวท พวกมันไม่มีทีท่าว่าจะถูกแช่แข็งเลยด้วยซ้ำมือยืดยาวของพวกมันคว้าออกมาจับกระชากร่างของผู้กล้าที่ไร้ทางหนีร่างของเขาขาดเป็นชิ้น ๆ ถูกแบ่งออกเป็น 10 ท่อนในพริบตา...“ไม่นะ...ไม่จริงใช้ไหม จอร์จ...”ราเชลร้องไห้อยู่ตรงนั้น ทว่า...สัญญาณชีพของจอร์จยังไม่หาย“เขายังไม่ตาย!!”ราเชลเหลือบดูสถานะบนหน้าจอก็เห็นว่า Hp ของจอร์จไม่ลดลงเลยด้วยซ้ำ...มันเกิดอะไรขึ้นราเชลหันควักไปมองดูพวกมอนสเตอร์กึ่งเทวะตรงนั้น ชิ้นส่วนที่มันกำลังกลืนเข้าไปเป็นร่างปลอมที่สร้างขึ้นจากน้ำแข็งกล่าวคือ พวกมันกลืนผลึกน้ำแข็งเข้าไปแล้วแต่ถึงจะเป็นแบบนั้นก็ยังไม่เห็นว่ามีผลลัพธ์อะไรเกิดขึ้นเลย หนำซ้ำพวกมันยังเคลื่อนไหวได้เช่นเดิมไม่แน่ใจว่าคิดอะไรอยู่ เพราะศัตรูไม่รับผลของสกิลก็เลยใช้วิธีนี้แทนหรือเปล่า...แต่ว่า มันไม่ได้ผลจู่ ๆ มอสเตอร์กึ่งเทวะทั้งหมด ก็เกิดอาการแปลก ๆ ขึ้นมา พวกมันทำท่าจะอาเจียน!บางสิ่งถูกขย้อนออกมาก้อนผลึกน้ำแข็งสีขาวราวกับคริสตั้ลออกจากปากของพวกมันหลายต่อหลายก้อน พอมองไปตรงนั้นก็เห็นจอร์จกำลังวิ่งรักษาระยะออกมาแล้ว“ราเชล ร่ายแซงค์ทัวรี้เร็วเข้า!!”จอร์จตะโกนบอกด้วยเสียงดังหนักแน่น“อือ!! เชื่อใจได้เลย”ทันทีที่ชายหนุ่มสั่ง ราเชลก็จัดการร่ายแซงค์ทัวรี่อีกครั้งเสาหินอันเดิมก็สลายหายไป เกิดคลื่นแสงอนุภาคหนาแน่นล้อมรอบตัวผู้กล้า เขตแดนของเวทกางขึ้นมา เสาหลายต้นจึงปรากฏขึ้นทั่วบริเวณที่จอร์จยืนอยู่พื้นทั้งหมดถูกยกสูงขึ้นก่อเป็นสถานศักดิ์สิทธิ์จากสกิลของราเชล ขณะเดียวกับดาบในมือของจอร์จก็เปล่งประกายเจิดจ้าจนแสนตามองดูอีกที ดาบก็เปลี่ยนเป็นอีกรูปแบบแล้ว...ดาบเป็นฟันเฟืองทั้งเล่ม ตรงกลางมีตุ่มของนาฬิกาแกว่งไปมา ผู้กล้าชูดาบขึ้นสูงก่อนเปล่งเสียงตะโกนออกมาเกิดแสงสว่างวาบสีน้ำเงินราวกับมิติถูกทับซ้ำออก พื้นที่ทั้งหมดปรากฏเป็นตารางสีเขียวจำนวนนับไม่ถ้วน พวกมอนสเตอร์กึ่งเทวะเองก็หยุดนิ่งเช่นกันจากนั้นซากศพ เลือด เครื่องในทั้งหมดของพวกทหารก็ถูกย้อนกลับไปที่ผลึกน้ำแข็งที่ถูกสำรอกออกมาราวกับปฎิหารไม่น่าเชื่อ...เป็นไปไม่ได้ ทหารทั้งกองทัพฟื้นกลับมาในสภาพงงงวย เหมือนจะจำอะไรไม่ได้ส่งเสียงโหวกเหวกตรงนั้น พอได้สติก็วิ่งหนีออกมาอย่างไม่คิดชีวิตได้ยินเสียงเข็มของนาฬิกากระดิก จากนั้นร่างของมอสเตอร์กึ่งเทวะก็เหมือนอยู่กึ่งกลางระหว่างพื้นที่ไปแล้วบางตัวถูกฝังเข้าไปในเสาที่ราเชลสร้างไว้ บางตัวแขนขาก็ถูกทับด้วยพื้นหินอย่างนี้นี่เอง...สิ่งที่จอร์จเล็งเอาไว้ก็คือผลเสียจากการไม่ตกเป็นเป้าของสกิล พวกมอนสเตอร์กึ่งเทวะทั้งหมดไม่ถูกแข่งแข็งก็จริง แต่ว่ามันกลืนอวาตาร์ลงไปทั้งเป็น เขาจึงร่ายสกิลใส่ผู้เล่นเสียแทนเพราะไม่รับผลของสกิลผู้เล่นที่ติดสภาณะแช่แข็งฉับพลันก็เลยถูกอ่านค่าว่าเป็นสกิลไปด้วยพวกมันจึงคลายออกมา หนำซ้ำเพราะกินเข้าไปหลายหมื่นคนแล้วก็เลยใช้เวลานานจอร์จอาศัยจังหวะนั้นใช้ดาบวิเศษในรูปลักษณ์ของหอนาฬิกา ย้อนเวลา กลับไปก่อนที่จะเกิดการไล่ล่าขึ้นมาผลก็คือ คนพวกนั้นไม่ตายเลยสักคนเดียว มอสเตอร์กึ่งเทวะตรงหน้าพอไม่รับผลของสกิลก็เลยไม่ถูกย้อนแต่ว่าพื้นที่ที่ราเชลร่ายไว้ก็ถูกย้อนไปด้วยพอช่วยคนได้หมดแล้วจึง เร่งเวลา ให้สกิลของราเชลกลับมาตอนที่ร่ายเสร็จแล้ว มันจึงดูเหมือนมิติทับซ้อนกันพวกมอนสเตอร์กึ่งเทวะทั้งหมดจึงขยับแขนขาไม่ได้เพราะติดอยู่ในสิ่งก่อสร้างกันหมดผู้กล้าไม่รอช้า เขาง้างดาบฟันเพลย์เยอร์ฝ่ายสหพันธ์ที่เพิ่งจะได้สติทันที“ขอโทษนะครับ แต่ช่วยอดทนหน่อยก็แล้วกัน”มีแต่ตัวจอร์จกับราเชลที่มองที่ไม่รับผลจากอาการเมาคลื่นเวลาเพราะราเชลสังเกตการณ์จากภายนอกก็เลยรับรู้ได้ทั้งหมดส่วนจอร์จเองก็ได้รับการปกป้องยกเว้นจากเส้นของเวลาด้วยสกิลของดาบ ดังนั้นผู้เล่นสหพันธ์จึงมีความทรงจำไม่ปะติดปะต่อเท่าไหร่ จำได้แต่ว่าถูกเพลย์เยอร์ลึกลับแกล้งก็เท่านั้นดาบวิเศษเปลี่ยนรูปลักษณ์อีกแล้ว ที่ด้ามจับเป็นเหมือนเมฆ มีด้านคมเพียงด้านเดียว สันของดาบด้านทื่อเป็นเกลียวคลื่นของเมฆจอร์จเหวี่ยงแขนออกสุดแรง ลมพายุพัดหอบเพลย์เยอร์ทุกคนกระเด็นกระดอนไปทั่ว ถึงจะสร้างความเสียหายก็จริง แต่ว่าเบามือที่สุดแล้ว ถ้าเบากว่านี้ก็อาจจะไม่ไกลพอที่จะถูกล่าพวกมอนสเตอร์กึ่งเทวะทำท่าจะปลดพันธนาการณ์ตัวเองจากเสาหินได้แล้วจอร์จใช้ดาบฟาดลงพื้นจนเกิดแรงลมตัวเองกระเด็นขึ้นสูง ขณะเดียวกันมอนสเตอร์กึ่งเทวะก็ทำลายแซงค์ทัวรี่ที่ราเชลสร้างทับเอาไว้อย่างบ้าคลั่งหลังจากก้มหน้าก้มตาทำลายหินจนเป็นเศษหมดแล้ว ก็มองไปมองมาอยู่พักใหญ่ จากนั้นก็ยืน 2 ขา ออกเดินด้วยท่าทางเงอะงะ เพราะไม่เห็นเป้าหมายแล้วนั้นเอง“รีบออกจากที่นี่กันเถอะ!!”“อะ...อือ!!”ราเชลอ้ำอึ้งอยู่พักใหญ่ มองผู้กล้าด้วยความประทับใจก่อนจะถูกจูงมือเขาพาเธอวิ่งไปทั้งอย่างนั้นโดยไม่พูดอะไร...แม้ว่าภารกิจช่วยเหลือผู้เล่นฝ่ายสหพันธ์ที่ตกค้างในดันเจี้ยนที่รับมอบหมายมาจากศาสนจักร แอ็กนัส-เดอี (Agnus Dei) อันศักดิ์สิทธิ์ทว่า...กว่าจะปฏิบัติภารกิจนี้สำเร็จด้วยก็ยากลำบากกว่าที่คิด ถึงแม้ว่ามันจะจบลงด้วยดีก็เถอะผู้เล่นทั้งหมดรอดชีวิต...เพราะไม่มี ลาสท์บอส ก็ตายไปแล้วทั้งหมดถึงถอนทัพทันทีหลังจากเหตุการณ์นั้นก็ไม่มีใครกล้าเข้าไปสู้กับมอนสเตอร์กึ่งเทวะอีกเลยเหลือเพียงแต่มอนสเตอร์กึ่งเทวะ 10 ตน กับหลุมศพของบอสที่ตั้งตระหง่าน จากลึกนามของผู้เล่นที่ได้ MVP คนนั้นเอาไว้นามของผู้เล่นคนนั้นก็คือ...