ตอนที่ 90 ถากถาง
ตอนที่ 90 ถากถางเนื่องจากเขาได้กลายเป็นศิษย์แห่งอาญาสวรรค์แล้วสำนักนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารอันยิ่งใหญ่เขาจะเปลี่ยนอนาคตและมุมมองของผู้คนที่มีต่อกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารเสียใหม่อย่างไรก็ตามเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้... มันต้องใช้เวลา... ตอนนี้ยังเร็วเกินไปทุกอย่างต้องมีขั้นตอนและเตรียมการในเวลาอันสั้นนี้สิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดคือ การเติบโตอย่างรวดเร็วและเพิ่มความแข็งแกร่งให้มีคุณสมบัติเพียบพร้อมกับการเป็นผู้นำเหล่าศิษย์สำนักอาญาสวรรค์เมื่อสวมเกราะและเตรียมอาวุธพร้อมเขาพาทั้งสี่คนไปร้านยาทำการรวบรวมยารักษาบาดแผลและยาแก้พิษที่พอหาได้สิ่งเหล่านี้สำคัญมากในสงครามสี่คนเข้าใจและตอบรับทันทีแต่แล้วเขาทำให้สี่คนสับสนและไม่เข้าใจเขาจัดการซื้ออาหารแห้งจำนวนมากรวมทั้งเกลือและหินเหล็กไฟ... มองไปที่หีบห่อขนาดใหญ่...แม่นางน้อยสงสัยแรง "ศิษย์พี่เวย พวกเราจะออกไปสังหารคนของกลุ่มลัทธิจันทราหรือไม่" "สิ่งของเหล่านี้เกี่ยวอะไรด้วย"ศิษย์ชายสามคนต่างสงสัยเหมือนกัน[ไม่ใช่ว่าจะพาออกไปนอกเมืองเข้าสู่ผืนป่าแล้วตั้งแคมป์หรือไม่?] ทุกคนคาดเดาในใจสงครามใกล้เริ่มและสิ่งเหล่านี้ทำไรได้มันไม่สามารถสร้างอันตรายหรือความเสียหายร้ายแรงและความหวาดกลัวแก่ศัตรูได้เขายิ้มและตอบข้อสงสัยของทั้งสี่คน"พี่น้องทั้งสี่ต้องการไปฆ่ามารร้ายอย่างลัทธิจันทราด้วยท้องว่างหรือไม่?""สงครามนี้ไม่รู้จะสิ้นสุดเมื่อไหร่ แต่สิ่งที่แน่นอนสุดคือเวลายังเคลื่อนไปข้างหน้า" "หากไม่ได้นำอาหารแห้งไปเติมเต็มกระเพาะอาหารและเกลือเสริมพลังงานในร่างกายติดตัวแล้วพวกเราจะตายได้" "ส่วนหินเหล็กไฟเตรียมไว้ก่อกองไฟในการทำอาหารหรือแม้กระทั่งขับไล่สัตว์ป่า"ฟังคำอธิบายของเขา...ทั้งสี่คนไม่มีความสงสัยอีกต่อไปในใจพวกเขาคิดว่า "เขาสุดยอดจริงๆ"ไม่มีใครสามารถคิดได้เท่าเขา... เมื่อเตรียมตัวพร้อมแล้วเขาออกเดินทางมาทางประตูเมืองฝั่งตะวันตกราชสีห์ทองคำนำโดยเชียนจางมีคนรวมตัวกันมากกว่าห้าพันคนไม่ว่าจะเป็นคนของสำนักเล็ก กองกำลังทหารในเมือง และผู้คนที่พร้อมจะต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่เพื่อปกป้องเมืองพวกเขาแน่นอนว่าศิษย์อัจฉริยะรุ่นเยาว์จากสำนักใหญ่ที่มีชื่อเสียงระดับไม่ธรรมดาเป็นที่เชิดหน้าชูตา เคารพยกย่อง ของเหล่าผู้คนพวกเขาจึงเลือกติดตามและรวมตัวกับอัจฉริยะแห่งสำนักใหญ่ โดยเฉพาะราชสีห์ทองคำที่จัดอยู่ในอันดับต้นๆของโลกส่วนหงส์ขาวมีศิษย์หญิงมากกว่าโหลตามมาด้วยผู้คนนับพันแต่ยังน้อยกว่าราชสีห์ทองคำสำหรับกิเลนไฟ พยัคฆ์คำราม มีหลายพันคนที่ติดตามอยู่เบื้องหลังในเวลาเดียวกันมีอีกหลายพันคนที่ไม่ได้ติดตามและเข้าร่วมสาวกจากสำนักใหญ่ อย่างไรก็ตามคนเหล่านี้ฉลาดมาก พวกเขาทั้งหมดอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากคนกลุ่มใหญ่ดูการมาถึงกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารแล้วทั้งห้าคนล้วนสวมใส่ชุดเกราะเด่นชัดพวกเขาเห็นกันทุกคน... นักพรตเชียนจางถากถางและดูหมิ่นดูแคลน "บางคนกลัวตายเลยเลือกสวมใส่ชุดเกราะเพื่อให้รู้สึกถึงความปลอดภัย""ฮ่า ฮ่า ฮ่า" จากนั้นเชียนจางหัวเราะเยาะและเหล่าผู้คนที่อยู่ข้างหลังเขาหัวเราะตามแม้แต่ศิษย์หญิงของหงส์ขาวอันยิ่งใหญ่ที่เห็นการปรากฏตัวของกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารโดยการสวมใส่ชุดเกราะก็ไม่สามารถช่วยได้และสั่นศีรษะไปมาดวงตาแม่นางอี้เซียวแดงกล่ำและดูเหมือนว่าจะโกรธแล้วโมโหมาก[ตอนนี้พวกเขากล้าหัวเราะเยาะพวกเราและเมื่อพบเจอกลุ่มลัทธิจันทราขึ้นมาเมื่อไหร่แล้วจะทำให้พวกเขาต้องเสียใจ] แม่นางตัวน้อยมีสีหน้ารังเกียจและกัดฟันแน่น[คนกลุ่มนี้... ไม่ยอมสวมชุดเกราะ แต่ยังกล้ามาหัวเราะเยาะกับคนที่สวมชุดเกราะ อยากรู้นักว่าพวกเขาจะหัวเราะพวกเราได้อีกนานแค่ไหน]หูเชินส่ายหัวและถอนหายใจเงียบๆดูความกล้าหาญของคนที่ไม่ได้สวมใส่ชุดเกราะแล้วเขาไม่สามารถห้ามความคิดเหล่านี้ได้"ไม่ต้องใส่ใจกับสิ่งที่พวกเขาคิด ตราบใดที่ช่วยชีวิตพวกเขา เมื่อนั้นพวกเขาจะรู้สึกตัวเอง" ไห่เฉิงหัวเราะเยาะในใจและพอใจกับความปลอดภัยในการสวมชุดเกราะแล้วเขาไม่สนใจเกี่ยวกับสายตาของผู้คนรอบๆเมื่อมองดูหน้าตางี่เง่าของพวกเขาแล้วฟู่จูค้นพบว่าพี่น้องซูเวยฉลาดเฉลียวแค่ไหนฟู่จูส่ายหัวและถอนหายใจเช่นกันเมื่อเห็นการแสดงออกของสหายทั้งสี่คน... เผชิญหน้ากับสายตาและเสียงหัวเราะของเหล่าผู้คน ซูเวยไม่คิดสนใจเรื่องพวกนี้เลย