เมื่อหยุนเฟยพลันััได้ถึงไอพลังปราณที่คุ้นเคยเมื่อครั้นอดีตก็พลันตะลึงลานทันที!!.....มันไม่คิดเลยว่าภายในลูกแก้วปราณเทพนี้จะทำให้มันย้อนมาอยู่ในอดีตอีกครั้ง!แถมยังเป็เมื่อหมื่นปีก่อนอีกต่างหาก!!!...
“ไม่ใช่!....นี่มันแค่มิติจำลอง!....ที่แห่งนี้คือมิติสืบทอด!!!”
ครั้นผ่านไปหลายสิบลมหายใจหยุนเฟยจึงพลันจับสังเกตุความผิดปกติของมิติแห่งนี้ได้!....และมันจึงได้รู้ว่าที่นี่คือมิติสืบทอด!!...
มิติสืบทอดคือมิติที่คนรุ่นก่อนสร้างขึ้นมาเฟ้นหาผู้สืบทอดรุ่นหลังเพื่อสานต่อเจตนารมณ์และสายเืภายในตัวให้สืบอยู่ต่อไป!.....มิติสืบทอดนั้นส่วนมากแล้วจะเป็มิติของสัตว์เทพและสัตว์อสูรเสียมากกว่าจะเป็มนุษย์!!!....
เพราะด้วยอารยะธรรมที่ต่างกันสุดขั้วของทั้งสองสายพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสัตว์!จึงทำให้วิธีสืบทอดสายเืของทั้งสองสายพันธ์นี้ไม่เหมือนกันอย่างคนละขั้ว!!!...
มนุษย์นั้นจะใช้วิธีสามัญธรรมดาคือการสืบทอดสายเืต่อรุ่นหลังผ่านลูกหลานในตระกูล!......ส่วนสัตว์์และสัตว์อสูรก็เป็เช่นกัน!แต่พวกมันกลับคิดไม่เหมือนมนุษย์อยู่อย่างหนึ่งคือพวกมันล้วนแต่ยอมรับการสืบทอดสายเืระหว่างสายพันธ์ได้!....
แต่มนุษย์นั้นไม่!!มนุษย์กลับคิดว่าสายพันธ์ของตัวเองนั้นสูงส่ง!มิเหมาะที่จะสืบสายพันธ์กับสัตว์ทุกชนิดยกเว้นบางจำพวก!....
หยุนเฟยที่กำลังครุ่นคิดอยู่ได้พักหนึ่งก็พลันััได้ถึงไอพลังปราณอันสูงส่งลอยออกมาจากทางทิศเหนือของป่า!!!....เมื่อมันััได้ดังนั้นมันจึงมิรอช้ารีบขับเคลื่อนวิชาย่องชมจันทร์เคลื่อนตัวไปทางจุดหมายทันที!!!...
เมื่อมาถึงมันจึงััได้ถึงถ้ำๆหนึ่ง!....ไอพลังปราณอันมหาศาลล้วนแต่ออกมาจากปากถ้ำอย่างเอ่อล้น!!....แต่ที่แปลกคือ!แม้มันจะพยายามปรับสายตายังไงก็ไม่สามารถที่จะมองเข้าไปข้างในถ้ำนั้นได้แม่แต่นิด!สิ่งที่มันเห็นนั้นเป็เพียงแค่ความมืดมิดของถ้ำเพียงเท่านั้น!!....
เมื่อพลันััได้ว่าตัวมันนั้นคงไม่สามารถที่จะส่องลอดเข้าไปภายในถ้ำแห่งนั้นได้!มันจึงหลับตาลงและเพ่งกระแสจิตมุ่งตรงเข้าสู่ถ้ำแห่งนั้นทันที!!...เมื่อมันลองเพ่งกระแสจิตเข้าสู่ภายในปากถ้ำมันจึงพลันััได้ว่าถ้ำแห่งนี้เป็สถานที่ทดสอบเพื่อสืบทอดสายเืของสิ่งมีชีวิตที่มันไม่รู้จัก!!....
เมื่อรู้ว่าภายในถ้ำเป็สถานที่ๆมันไม่รู้จักต่อความอยากรู้อยากเห็นของมันจึงพุ่งสูงขึ้น!ก่อนที่มันจะรีบเร่งขับเคลื่อนกายามุ่งหน้าไปที่ปากถ้ำและเข้าไปข้างในทันที!....
ตูม!!!!
เมื่อมันเข้ามาได้เพียงไม่กี่ก้าวภายในปากถ้ำ!พลังปราณทั่งทั้งบริเวณก็พลันพุ่งเข้ามาหามันอย่างรวเดเร็วทิให้ตั้งตัวแม้แต่น้อย!!!...
หยุนเฟยที่อยู่ในอาการกดดันเพราะพลังปราณอันท่วมท้นไหลเข้าสู่ร่าง!มันจึงใช้วิชาเกร็ดัผู้พิทักษ์ขั้นสูงสุดขึ้นมาป้องกันอย่างรวดเร็ว!!...ก่อนมันจะขับเคลื่อนเอากระแสลมปราณในถ้ำเข้าสู่ร่างกายเพื่อเพิ่มความคุ้นเคยกับพลังปราณบริสุทธิ์ที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุด!...
ครั้นผ่านไปกว่าหลายสิบลมหายใจ!พลังปราณในถ้ำที่เหมือนจะคุ้นเคยกับตัวหยุนเฟยแล้วจึงพลันลดละการขับไล่และต่อต้านหยุนเฟยอีกต่อไป!...
หยุนเฟยที่ััได้ว่าพลังปราณที่กำลังกดดันตัวมันพลันหายไปจนหมดแล้วก็พลันเดินเข้าไปในถ้ำให้ลึกเข้าไปอีก!!....ในตอนนี้ไม่รู้ว่ามันเดินเข้ามาภายในถ้ำแห่งนี้นานเท่าใดแล้ว!....ครึ่งลี้...หนึ่งลี้...สองลี้...สามลี้.........สิบลี้.......ห้าสิบลี้!.......หนึ่งร้อยลี้!!................ห้าร้อยลี้!!!!!............ถึงแม้มันจะรู้ว่าตัวเองนั้นเดินทางมายากนานมากมายนักแต่กลับมิรู้สึกเมื่อยกายแม้แต่นิด!....เมื่อมันพลันััได้ว่าอีกเพียงแค่นิดเดียวก็จะหลุดพ้นจากทางเข้าถ้ำแห่งนี้เสียทีจึงพลันเดินเข้าไปอย่างไม่หยุดยั้ง!!!.....
ทางเข้าถ้ำ!!....นี่คือทางเข้าถ้ำอย่างมิต้องสงสัย!ทางเข้าถ้ำนั้นล้วนแต่เป็บททดสอบแรกของการเฟ้นหาผู้สืบทอดสายเื
ทางจิตใจ!!......โดยส่วนมากที่หยุนเฟยเคยเข้ามาทดสอบนั้น!บททดสอบแรก 7 ใน 10 ส่วนล้วนแต่เป็บททดสอบเช่นนี้เหมือนกันทั้งหมด!
แต่ที่มันสงสัยก็คือกลไก!....ตัวมันนั้นพลันััได้ว่าหากมันอยากก้าวไปข้างหน้าได้นั้น!ต้องใช้วิธีการเดินเพียงเท่านั้น!....เมื่อมันใช้วิชาย่องกายชมจันทร์เพื่อเคลื่อนตัวเข้าไปตัวมันก็เหมือนกับว่าวิ่งอยู่ที่เดิมอย่างไรอย่างนั้น!และที่ยิ่งกว่านั้นคือระยะทางที่มันใช้ก้าวผ่านมานั้นถ้านับด้วยจิตสำนึกของตัวเองแล้วมันนับได้ว่าตัวมันใช้เพียงการเดินนั้นด้วยการก้าวทีละก้าวตัวมันได้เดินทางมาไกลกว่า500 ลี้แล้ว!!....
หากเป็คนปกติคงต้องย่อท้อและล้มเลิกเป็แน่!...แต่เ้าหนุ่มตรงหน้ากลับไม่!!!.....ตัวมันนั้นหากจะบอกว่าสิ่งที่มันชอบที่สุดนั่นกคงจะเป็เื่ที่มันไม่รู้จัก!!......เพราะเหตุนี้มันที่มีความอยากรู้อยากเห็นว่าบททดสอบของสิ่งมีชีวิตที่มันไม่เคยรู้จักจะมาในรูปแบบใด!และคนที่ตั้งบททดสอบสืบทอดแห่งนี้นั้นเป็เผ่าใดกันแน่!!....
ตัวมันนั้นมิมีท่าทีที่จะหยุดเดนแม้แต่นิด!ถึงแม้จะผ่านมาหลายร้อยลี้ก็ตามที!ตัวมันยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆไม่มีท่ทีที่จะหยุด!!....หกร้อยลี้!...เจ็ดร้อยลี้!...แปดร้อยลี้!...เก้าร้อยลี้!...หนึ่งพันลี้!!!!.......ตัวมันใช้เพียงการเดินเดินทางมาไกลกว่า1000 ลี้!!....
“เห้อ.......ยังดีที่มิติแห่งนี้ยังมีกลไกของเขตแดนแห่งการเวลาอยู่!.....หากนับตามธรรมดาแล้วข้าคงต้องใช้เวลาไปมากกว่าหลายสิบวันเป็แน่แท้!!...”
หยุนเฟยเมื่อนึกถึงเื่นี้ขึ้นมาก็พลันถอนหายใจออกมาอย่างโล่งใจ!....เพราะมิติแห่งนี้มีเขตแดนที่เรียกว่าเขตแดนแห่งการเวลาดำรงอยู่!!....
เขตแดนแห่งการเวลาคืออะไร!?...เขตแดนแห่งการเวลาคือเขตแดนระดับสูงสุดที่มวลมนุษย์จะสร้างขึ้นมาได้!!.....เขตแดนแห่งการเวลานั้นมีอยู่ด้วยกันกว่า 5 ระดับ!แบ่งเป็ต่ำ กลาง สูง เหนือขั้น และ ยิ่งใหญ่!!.....
แบ่งตามความสามารถของแต่ละระดับได้ดังนี้!ต่ำ...จะย่นระยะเวลาได้...เท่ากับ...5..ต่อ..1...หรือห้าวันในเขตแดนแห่งนี้จะเป็หนึ่งวันของโลกภายนอก!...ระดับกลางย่นระยะเวลาได้..10..ต่อ..1..ระดับสูงย่นระยะเวลาได้..30..ต่อ..1...ระดับเหนือขั้นย่นระยะเวลาได้.....50..ต่อ..1...และระดับยิ่งใหญ่!ย่นระยะเวลาได้กว่า...100..ต่อ..1.....!!!.....
เขตแดนแห่งนี้นั้นแน่นอนว่าต้องเป็ระดับยิ่งใหญ่อย่างมิต้องสงสัย!!.....หยุนเฟยที่รู้ว่าดินแดนแห่งนี้นั้นล้วนแต่มีเขตแดนเวลาอยู่ทั่วทุกสารทิศจึงโล่งใจออกมา!กลัวว่าเวลาในการเช่าสำนักสมปราณจะหมดสิ้นไป!....ตัวมันเองยังอดเสียเงินมิได้!เพราะมัม่รู้ว่าเมื่อมันทำการหลอมรวมกับลูกแก้วปราณเทพแล้วแทนที่จะต้องใช้พลังปราณมหาศาล!แต่กลับส่งตัวมันมาอีกมิติหนึ่งแทน!!!....
“ข้าชักจะสงสัยแล้วสิว่าทนทานเหนือพระเ้าจะเป็ัยงไงกันแน่!!”
เมื่อมันนึกถึงตอนนี้ก็พลันเดินต่อปอย่างตื่นเต้นไม่หยุด!...
….สองพันลี้!!.....สามพันลี้!!!.....สี่พันลี้!!!!.....ห้าพนลี้!!!!!.....หนึ่งหมื่นลี้!!!!!..............ห้าหมื่นลี้!!!!!!!!!!!............หนึ่งแสนลี้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!......................
ปัง!!!!ตูม!!!!ซูม!!!!!!!.........
เสียงะเิและเสียงสันะเืปะปนกับเสียงเหมือนจะมีอะไรถล่ม!!....ก่อนจะมีแสงสว่างจ้าเกินจะมองเห็นส่องเข้ามารอบด้าน!!....
ฝึบ!...ตึก...ตึก...ตึก....
เสียงของบุคคลที่เหมือนกำลังเดินอยู่พลันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ!...ก่อนที่แสงจะจางหายไปและมุมมองข้างหน้าก็พลันปรากฏเห็นสิ่งมีชีวิตที่ยากจะอธิบายได้!!!....
“ฮ่าฮ่า!!!....เ้าหนุ่มน้อย!ใยเ้าถึงได้มีความอดทนิดกลั้นถึงพัยงนี้กันล่ะ!!ข้าล่ะชอบเ้าจริง!ฮ่าฮ่าฮ่า!!!!”
เสียงที่เหมือนจะเป็ผู้หญิงก็ไม่ใช่!ผู้ชายก็ไม่เชิง!...จะเหมือนทุ้มต่ำเองก็ไม่ใช่จะเหมือนเสียงสูงแสบแก้วหูเองก็ไม่ใช่เช่นกัน!!...ราวกับเสียงที่เหมือนกับหลายหมื่นชีวิตกำลังพูดออกมาพร้อมกันอย่างไรอย่างนั้น!!...
รูปร่างที่เหมือนจะเป็กายหยาบเองก็เช่นกัน!!ถึงมันจะเห็นแต่ก็เหมือนไม่เห็น!!!....ตัวมันเมื่อพลันได้สติจากการตะลึงลานราวกับตัวโง่งมก็พลันสบตาเข้ากับร่างกายหยาบร่างนั้นอย่างบังเอิญ!!!!.....
เหมือนกับล่องลอยอยู่กลางนภาอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา!!!....เหมือนกับกำลังจ่อมจมอยู่กับผืนน้ำแนกว้างใหญ่!!!....เหมื่อนกับกำลังเผชิญอยู่กับศัตรูหลายแสนล้านชีวิต!!!....เหมือนกับกำลังได้รับความรักจากผู้คนหลายแสนล้านชีวิตเช่นกัน!!!.......
ตัวมันที่เป็ถึงมหานักบุญแต่กลับไม่สามารถสบตากับร่างกายหยาบร่างนี้ได้เกินลมหายใจ!!.....เมื่อมันสบตากับร่างกายหยาบร่างนี้ก็เหมือนกับชีวิตของมันกำลังจพดับสูญ!!!....ไม่สามารถที่จะอ่านใจได้!!ไม่สามารถที่จะรับรู้ความรู้สึกได้!!....ไม่สามารถที่จะเทียบได้!!!!!.....
ตัวมันพลันสั่นสะท้านขึ้นมา!!....ร่างกายหยาบที่มันสบตาอยู่นั้น!!...มันััถึงไอพลังปราณได้เพียงแค่ 3 ใน 100 ส่วนเพียงเท่านั้น!!!.....และแม้เพียงแค่ 3 ใน 100 ส่วน...แต่กลับรู้สึกได้ว่าอยู่เหนือกว่าระดับปราณจักรพรรดิา!!!....
และหากััพลังจิตยิ่งล้ำลึกเข้าไปใหญ่!!!มันััได้เพียงแค่เศษเสี้ยวของพลังจิตของกายหยาบนี้เพียงเท่านั้น!!!.....ล้ำลึกเกินกว่าจะคาดเดา!!!....เพียงแค่เศษเสี้ยวแต่กลังเหนือกว่ามหักบุญ!!!!.....
ตัวมันตอนนี้ทำได้เพียงแต่สั่นเทาอย่างอดไว้ไม่อยู่!!!....เหมือนกับจะล้มลงได้ตลอดเวลาอย่างไรอย่างนั้น!!!....นี่คือความขลาดกลัวครั้งแรกั้แ่มันมันขึ้นเป็มหานักบุญเลยก็ว่าได้!!!......
บุคคลตรงหน้ามันนั้นหากให้เรียกว่าจักรพรรดิก็ยังคงเป็แค่ยศที่ต่ำตมสำหรับร่างกายหยาบตรงหน้ามากมายนัก!!!....
เมื่อร่างกายหยาบร่างนั้นเห็นท่าทีขลาดกลัวของหยุนเฟยก็พลันยิ้มแป้นออกมาทันที!!....ที่ตัวมันประทับใจก็คือเ้าหนุ่มตรงหน้ามันนั้นมีความอดทนพยายามมากมายกว่าบุคคลอื่นมากมายนัก!!....และยังคงยืนทรงตัวได้คนแรกในหลายร้อยล้านชีวิตที่เขามาในบททดสอบแห่งนี้!!!......
เมื่อเห็นท่าทีที่เหมือนกับว่าเ้าหนุ่มตรงหน้าจะปรับตัวได้บ้างนิดหน่อยและความพยายามจะสบตากับมันหลายรอบก็พลันชอบใจเ้าหนุ่มตรงหน้านี้ขึ้นมาเสียยกใหญ่!!!.....ก่อนมันจะกล่าวออกมาอย่างสูงศักดิ์ว่า!!!.....
“ว่าไงหนุ่มน้อย!!!......ผ่านมากว่าแสนล้านปีแล้วหลังจากผู้เข้าทดสอบคนล่าสุด!ข้าชักจะเบื่อซะแล้วสิ!!.....เ้าอยากจะเข้ารับการทดสอบนี้สินะ!?....”
ร่างกายหยาบตรงหน้าหยุนเฟยหยุดชะงักเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมาอย่าสง่าผ่าเผยว่า!!!...
“ข้าคือเทพเ้าที่มาจาก.....ต่างโลก!!!!!....”
To be continue……
************
สปอยนะสปอยภาคเเรกนั้นจะจบหลังจากที่หยุนเฟยออกมาจากบททดสอบสืบทอดเด้อ!!!
ที่มาบอกเเบบนี้ก็เพื่อมาบอกไว้ก่อนเพื่อให้ทุกคนเตรียมตัวลืมเลือนเื่นี้!![หยอกๆนะ]
หลังจากจบภาคเเรกเเล้วจะห่างหายไป่หนึ่งหวังว่าทุกคนจะไม่ลืมไอ้หนุ่มหน้ามนต์อย่างหยุนเฟยของเรานะครับ!!....
ขอบพระคุญรีดเดอร์ทุกท่านอย่างสูง!!!
1K
