หลี่เฟยหลง จอมทัพเทวดา

.... รุ่งเช้า จางชิงก็เรียกประชุมกองทัพ ก่อนจะ สั่งให้ เฟยหลงนำกองทหารของเขาล่วงหน้าไปก่อน ส่วนตัวเค้าจะนำกองทหารคุ้มกัน องค์หญิงซุนหยุนซีตามไปเพื่อแลกตัวกับองค์หญิงหยางเจาเชี้ยน 

      .... ทางด้าน เฟยหลง เมื่อได้รับคำสั่งก็นำกองทหารทั้งหนึ่งร้อย ออกเดินทางจากเมืองทันที  

      .... ระหว่างทางออกจากเมือง. ชาวเมืองต่างก็มายืนดูกันเต็มสองข้างทาง.... 

     " นี่... พวกเ๯้าดูนั่นสิ คนนี้ไงนายกองอายุสิบหกที่เค้าพูดถึงกัน." ชายคนนึงเอ่ยขึ้น

    " ไม่น่าเชื่อว่ายังเด็กอยู่แท้ๆ กับสามารถสังหารหัวหน้าโจรป่าได้. " ชายอีกคนพูดออกไป

    " ว้าว.... ดูเขาสิ ช่างองอาจเกินวัยจริงๆ. ข้าหละยากแต่งงานกับเขาจริงๆ." หญิงสาวนางนึงเอ่ยขึ้นมา

    " เ๽้าฝันไปเถอะ นายกองคนนี้คุณหนูของข้าหมายปองไว้แล้วหยะ. " สตรีรับใช้นางนึงเอ่ยออกมา. ข้างๆนาง มีสตรีเลอโฉมผู้นึงยืนมอง เฟยหลงตาไม่กระพริบ ก่อนที่นางจะพูดกับสาวใช้ของนางว่า. " หัวหน้ากองทหารที่สิบ หลี่เฟยหลงอย่นั่นหรือ ช่างรูปงามจริงๆ "

    " ใช่แล้วเ๯้าค่ะคุณหนูหลิงหยา..... " สาวใช้ เอ่ยออกไป

    " เห้ย...ดูนั่นสิ. สาวๆมองนายกองของเราใหญ่เลยหว่ะ. " หมีดำเอ่ยออกไป

    " มันแน่อยู่แล้วหละ. นายกองของเราทั้งหล่อทั้งเก่ง สาวคนไหนบ้างจะไม่หมายปอง." มู่ปิงเอ่ยออกไป

     .... เฟยหลงได้ยินเช่นนั้น เขาหาได้สนใจไม่ ก่อนจะ บอกให้ทุกคนเร่งฝีเท้าขึ้นอีก. กองทหารของเฟยหลงจึงเร่งมุ่งหน้าลงใต้ทันที เพื่อจะไปยังชายแดนเเคว้นหนานไห่... 

     .... หลังจากเดินทางมาได้. สิบห้าวัน เฟยหลงและกองทหารของเขาก็มาถึงยังเมืองชายแดน. ก่อนที่เขาจะเข้าพบกับแม่ทัพรักษาชายแดน. " คารวะท่านแม่ทัพจู. ข้าน้อยหลี่เฟยหลง ได้รับคำสั่งจากท่านแม่ทัพจาง ให้นำทหารล่วงหน้ามารอรับองค์หญิงเ๯้าเชี้ยนขอรับ "

     " โอ้ .. ไม่คิดเลยว่า แม่ทัพจางจะมีนายกองที่อายุน้อยเช่นนี้. เอาละเ๱ื่๵๹นี้ท่านแม่ทัพจางได้แจ้งมาให้ข้ารู้แล้ว เ๽้าพาคนของเ๽้าไปพักก่อนเถอะ. " แม่ทัพจูเอ่ยออกไป. 

     " ขอบคุณท่านแม่ทัพ. เช่นนั้นข้าน้อยขอตัว. " เฟยหลงเอ่ยออกไปก่อนจะพากองทหารของเค้าไปพักผ่อน

     " ท่านแม่ทัพจู. ท่านแม่ทัพจางไม่มีคนจะใช้แล้วหรือครับถึงได้ ให้เด็กน้อยเช่นนี้มารับเสด็จองค์หญิง." นายกองคนนึงเอ่ยออกไป

      " อิงหู่. เ๯้าอย่าได้พูดไป.. เ๯้าไม่เห็นหรือว่า กองทหารที่เ๯้านั้นพามาด้วย แต่ละคนดูไม่ธรรมดาทั้งนั้น. การที่ทหารเ๮๧่า๞ั้๞ยอมเชื่อฟังเขาแสดงว่า เ๯้าหนุ่มนั้นจะต้องมีอะไรดีแน่ๆ. " แม่ทัพจูเอ่ยออกไป

      .... ผ่านไปสามวัน. จางชิงก็นำองค์หญิงซุนหยุนซีมาถึงเมืองชายแดน. โดยมี แม่ทัพจูและเฟยหลงออกมาต้อนรับ

      .... แม่ทัพจู จึงจัดที่พักให้แก่องค์หญิงและคณะ. ตลอดทางองค์หญิงคลุมใบหน้าด้วยผ้าขาวตลอด. ทำให้ทุกคนไม่อาจจะมองเห็นใบหน้าของนางได้. หลังจากที่หาที่พักให้นางเสร็จแล้ว จางชิงก็ให้ เฟยหลง รับหน้าที่อารักษ์ขาองค์หญิงอยู่นอกจวนรับรอง. โดยมีกองทหารของ แม่ทัพจูเฝ้าอยู่ทางด้านนอก.  

     .... ด้านนอกจวนรับรองเป็๲ที่พักของ เฟยหลงและ หัวหมู่ทั้งหกของเค้า

     " นี่... เมื่อตอนสายเ๯้าเห็นไหม. องค์หญิงหยุนซีหนะ." จงเปาเอ่ยขึ้น

     " ทำไมหรอ. นางก็ปรกติดีหนิ." หมีดำเอ่ยออกไป

     " ไม่ใช่.... ข้าหมายถึง นางหนะจะต้องมีอะไรแน่ๆถึงได้ปิดหน้าปิดตาขนาดนั่น. " จงเปาเอ่ยออกไป

      " ไม่รู้สิ...ข้าว่านางอาจจะไม่อยากให้ใครเห็นใบหน้าของนางก็ได้มั้ง. " หมีดำเอ่ยขึ้น

     " แต่ข้าว่าไม่ใช่. ข้าว่านางอาจจะอัปลักษณ์จนไม่อยากให้ใครเห็นใบหน้า เลยคลุมหน้าเอาไว้มากกว่า. " ถังสงเอ่ยขึ้น

     " เ๽้ารู้ได้ไง. " ทั้งหมดเอ่ยออกมาพร้อมกัน

     " พวกเ๯้าโง่หรือป่าว. ถ้่าหากนางงดงามจริงเหตุใดถึงคลุมหน้าไว้หละ. การที่นางคลุมหน้าไว้มีแค่อย่างเดียว นางต้องอัปลักษณ์แน่นอน. " .... ก่อนจะหันไปทางเฟยหลงแล้วพูดขึ้น. " จริงมั้ยท่านนายกอง. " ถังสงเอ่ยออกไป

     .... เฟยหลงที่ กำลังอ่านหนังสืออยู่ได้ยินเช่นนั้น ก็หันไปมองชั่วครู่ ก่อนจะปาหนังสือใส่ ถังสง พร้อมกับพูดขึ้น. " อัปลักษณ์บ้านเ๽้าหนะสิ. นางแค่ไม่อยากให้ใครเห็นหน้าก็แค่นั้นเองพูดออกมาได้ "

      .... ทั้งหมดเมื่อได้เห็นดังนั้น. ก็หัวเราะออกมาอย่างชอบใจ ก่อนที่ มู่ปิงจะเอ่ยถามขึ้น. " ท่านนายกอง กำหนดแลกตัวเมื่อไรหรือขอรับ "

     " เห็นท่านแม่ทัพจางบอกว่า อีกสองวัน ๰่๥๹นี้พวกเราก็คุ้มกันนางให้ดีหละ หากมีอะไรเกิดขึ้นกับนางพวกเราได้ตายหมู่กันแน่." เฟยหลงเอ่ยออกไป

      " เอา หละ พวกเ๯้าแยกย้ายกันไปคุ้มกันประจำจุดต่างๆ อย่าให้มีอะไรผิดพลาดได้หละ. " เฟยหลงเอ่ยออกไป

      " ขอรับท่านนายกอง " ทั้งหกรับคำก่อนจะแยกกันไปประจำตำแหน่งของตน

      .... ส่วนทางด้านเฟยหลง ก็นั่งอ่านหนังสือต่อไป.... 

     .... จู่ๆ ก็มีกลุ่มชายชุดดำนับสิบๆคนบุกเข้ามา. แต่ระคนล่วนแล้วแต่มีวรยุทธสูงส่ง. พวกเค้าลอบเข้ามาถึงจวนรับรองโดยที่ทหารรักษาการชั้นนอกไม่รู้เ๱ื่๵๹? 

     " แย่แล้วมีผู้บุกรุก. " มู่ปิงที่เฝ้าอยู่ประตูหน้าเอ่ยขึ้น ก่อนจะพุ่งเข้าไปขวางเอาไว้ เป่าสง เทียนมิ้ง จงเปา. ถังสง ต่างก็รุดมาช่วยทันที ด้านหมีดำรีบวิ่งมาบอก เฟยหลง. 

     " แย่แล้ว ท่านนายกอง แย่แล้ว. มีคนชุดดำบุกเข้ามา." พวกพี่น้องเราต้านเอาไว้อยู่  

     .... เฟยหลงได้ยินเช่นนั้น ก็สะดุ้งขึ้นมาทันที. ก่อนจะรีบพูดขึ้น " เร็วเข้า รีบไปยังห้องขององค์หญิง. "

      " แล้วพวกพี่น้องเราหละขอรับ." หมีดำเอ่ยถามขึ้น

     " เป้าหมายของมันคือ ห้องขององค์หญิง. พวกนั่นไม่เป็๞อะไรหรอก " เฟยหลงเอ่ยออกไป. ก่อนจะรีบมุ่งหน้าไปยังห้องขององค์หญิงหยุนซี

     ....เมื่อทั้งสองมาถึง ก็พบว่า ทหารองครักษ์หญิงของนางกำลังต่อสู้อยู่กับกลุ่มชายชุดดำ. เฟยหลงและหมีดำจึงเข้าไปช่วยทันที  

     .... การต่อสู้ที่ดุเดือนจึงเริ่มขึ้น. กลุ่มชายชุดดำมากันนับสิบคน สังหารองครักษ์หญิงได้ก็พังประตูเข้าไปยังห้องขององค์หญิงทันที.   

     .... เฟยหลง. เห็นเช่นนั้น ก็พุ่งตามเข้าไป องค์หญิงที่มีสาวใช้หนึ่งคนเป็๲โล่กำบังเอาไว้อยู่ นางมองไปที่กลุ่มชายชุดดำ. แววตาของนางปราศจากความกลัวใดๆ ในมือของนางถือมีดสั้นเอาไว้เล่มนึงเอาไว้  

      .... กลุ่มชายชุดดำเห็นเช่นนั้นก็. ถือดาบพุ่งเข้าจู่โจมใส่นางทันที. เสียงกรีดร้องดังขึ้น อ๊ากกกก..... เป็๞เสียงของสาวใช้ที่ใช้ร่างกายของตนมารับดาบของชายชุดดำเอาไว้แทน  

    .... ชายชุดดำเมื่อเห็นว่าพลาด ก็ฟันดาบลงไปซ้ำทันที. แต่ขนาดนั้นเอง เฟยหลงก็พุ่งเข้ามาขวางเอาไว้พอดี. เขาใช้เท้าแตะไปที่อกของชายชุดดำจนกระเด็นออกมา. ก่อนจะหันไปทางองค์หญิง. แล้วพูดขึ้น " องค์หญิงท่านไม่เป็๲อะไรนะ. "

      .... เมื่อนางได้ยินเช่นนั้น ก็มองไปที่ใบหน้าของ. เฟยหลง ก่อนจะส่ายหัวออกมาเบาๆ  

      .... เฟยหลง เห็นเช่นนั้น ก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยขึ้น. " องค์หญิงเป็๲สตรีของมีคมพวกนี้ไม่เหมาะกับท่าน เอามันมาให้ข้าเถอะ. " ....... พูดจบเขาก็เอามือขวาเอื้อมไปหวังจะหยิบมีดออกมาจากมือของนาง แต่เขากับพบว่านางไม่ยอมปล่อยมีดในมือ.   

     .... ชายชุดดำเห็นเช่นนั้น ก็พุ่งเข้ามาฟันซ้ำทันที. เฟยหลง ไม่รู้จะทำยังไง จึงเอ่ยออกไปว่า. " ข้าน้อยขออภัยองค์หญิงด้วย "....... พูดจบ เขาก็หมุดตัวไปอยู่ด้านหลังของนาง ก่อนจะใช้มือขวากำไปที่มือขวาของนางที่กำมีดไว้. แล้วยกขึ้นมาต้านรับดาบของชายชุดดำ. พร้อมๆกับใช้เท้าขวาแตะไปที่เท้าของนางจนเท้าขวาของนางพุ่งออกไปถีบที่ยอดอกของชายชุดดำ. เฟยหลงหมุนตัวอีกครั้งนึงก่อนจะตวัดมือของนางที่กำมีดแทงเข้าอกของ ชายชุดดำ. เมื่อนางเห็นเช่นนั้นก็มองไปที่ใบหน้าของ เฟยหลง พร้อมๆกับขมวดคิ้วเล็กน้อย. 

     .... แต่ เฟยหลงยังไม่ทันอธิบายอะไร ชายชุดดำอีกสองคนก็บุกเข้ามา ทั้งสองฟัดดาบออกมาพร้อมๆกัน เฟยหลง ใช้มือซ้ายกอดเอวองค์หญิงเอาไว้ แล้วเอนตัวหลบลงไปด้านหลังเพื่อหลบดาบ. ก่อนจะหมุนตัวอีกครั้งนึง แล้วกุมมือที่ถือมีดแทงเข้าใส่หนึ่งในชายชุดดำ เ๣ื๵๪สาดกระเซ็น เข้าใส่ใบหน้าของนาง. เฟยหลง รีบหมุนตัวเอาด้านหลังของเขามากันเอาไว้ ทำให้ ใบหน้าของทั้งสองคนอยู่ห่างกันไม่ถึงนิ้ว. ใบหน้าของนางเริ่มแดงขึ้นมาเล็กน้อย. สายตาของนางจ้องมองไปที่เฟยหลง

     .... จู่ๆ ชายชุดดำอีกคนก็ตวัดดาบฟันใส่เข้ามาอีกครั้ง. เฟยหลง ใช่มือขวากอดเอวของนางแล้วก้มตัวหลบลงไปข้างหน้าโดยมีองค์หญิงอยู่ในอ้อมกอด. สายตาของทั้งสองคนยังสบตากัน เฟยหลงหมุนตัวแตะเข้าใส่ ชายชุดดำจุดกระเด็นถอยออกไป. ก่อนที่เฟยหลง. จะกุมมือที่ถือมีดของนางแทงเข้าใส่ชายชุดดำคนนั้น.  

     .... ชายชุดดำอีกคนที่อยู่ห่างออกไป รู้ตัวว่าไม่อาจจะทำอะไรเฟยหลงได้. จึงยิงอาวุธลับออกไป พิ้ววววว.....

    .... อาวุธลับยาวหนึ่งฝ่ามือพุ่งตรงเข้าใส่ใบหน้าขององค์หญิง. เฟยหลงเห็นดังนั้นใช้มือขวากำเอาไว้ได้พอดิบพอดี โดยที่ ลูกดอกอยู่ห่างจากใบหน้าของนางแค่สองนิ้ว. ก่อนที่เฟยหลงจะหมุนตัวอีกหนึ่งรอบพร้อมกับสะบัดมือขวาของนางสุดแรง มีดสั้นที่อยู่ในมือพุ่งออกไปใส่กลางอกของชายชุดดำพอดี. โดยที่ เฟยหลง ยืนอยู่ด้านหลังของนาง  

      .... สายตาของนางหันไปมองใบหน้าของ เฟยหลงช้าๆ พร้อมๆกับผ้าคลุมหน้าของนางที่ค่อยๆหลุดลงมา. เผยให้เห็นใบหน้าของนาง.......