โลกจอมมาร พระเจ้าจัดให้

ผม มาซาโตะ ซานาดะ กำลังอยู่ในเกมส์ Power Demon World หรือที่ใครๆเรียกว่าเกมส์ P.D.W ในวันสุดท้ายที่เซิร์ฟเวอร์กำลังจะปิดตัว ในประสาทลอยฟ้าฐานทัพของกิลล์เรา และคุยกับ เบิร์นนิ่ง เพื่อนของผม จนลืมเวลา

เกมส์จะปิดในตอน 4ทุ่มนี้ ทว่า ตอนนี้กลับเป็๞ยามเช้าซะแล้ว

" อะไรกันพวกเราสองคนคุยกันจนลืมเวลาเลยเหรอ " เบิร์นนิ่งกล่าว

" นี่มันกี่โมงแล้ว เบิร์นนิ่ง " ผมถาม

" 6โมงเช้ากับอีก 4นาที " เบิร์นนิ่งกล่าวตอบ

" นี่มันอะไรกัน ทำไมเราไม่ log out อัตโนมัติกันนะ " ผมกล่าวกับเบิร์นนิ่ง

" แย่แล้วปุ่มlog out ของชั้นหายไป " เบิร์นนิ่ง กล่าว

" ปุ่ม log out ของเราก็หายไปเหมือนกัน " ผมกล่าว แต่ในขณะที่กำลังตระหนก จู่ๆ ก็มีเสียงสัณญาณเตือนภัยดังขึ้น

" เป็๲ผู้กล้าสาว นามว่า คาเทียร์ กำลังบุกเข้ามา ดูชื่อที่ปรากฏ บนหัวเธอสิ " เบิร์นนิ่งกล่าว

ดังนั้นพวกเราทั้งสองคนจึงไปดักรอ ผู้กล้า คาเทียร์ ในทางเข้าชั้น 3 ของปราสาทลอยฟ้า

ปราสาทลอยฟ้าแห่งนี้มีชื่อว่า เกมาตรอน เป็๲ปราสาทที่พวกเราทั้ง 77 คนสร้างขึ้น เพื่อก้าวเป็๲กิลล์อันดับหนึ่งในเซิร์ฟเวอร์ไทยแลนด์ แต่ทว่าตอนนี้ กลับไม่มีใครอยู่ แม้แต่ NPC

" เบิร์นนิ่ง รอด้วย " ผมกล่าวในขณะที่กำลังก้าวเดินไป

" จอมมาร มาซาโตะ ออกมาตายได้แล้ว เ๱ื่๵๹ที่นายบุกหมู่บ้านแล้วจับพวกผู้หญิงไป ชั้นผู้กล้าคาเทียร์ไม่มีวันให้อภัย " คาเทียร์กล่าว

ผมกับเบิร์นนิ่งค่อยๆก้าวออกมาทำให้เธอประหลาดใจ

" ชั้นไม่เคยไปจับพวกผู้หญิงจากหมู่บ้านมาเลยนะ แล้วเธอเป็๲ใคร " ผมกล่าว แต่ยังไม่ทันไร ผู้กล้าคาเทียร์ ก็ใช้ทักษะยุทธ ย่นระยะ ที่เป็๲ทักษะอัศวินขั้นที่ 1 ย่นระยะมาหาผมในวินาทีที่ผมพูด

" อันตราย มาซาโตะ " เบิร์นนิ่งกล่าวแต่สายไปซะแล้ว ดาบของคาเทียร์ได้ฟันหัวผมหลุดลงพื้น

ตอนนี้เหลือเพียงเบิร์นนิ่งที่ยืนงงกับเหตุการณ์ กับผมที่หัวขาด แต่ขอโทษเถอะ type ของผมคือ ดูลาฮันด์ อัศวินที่สามารถถอดหัวแล้วเอาไปซ่อนที่ไหนก็ได้ โดยเฉพาะห้องน้ำหญิง คนในกิลล์ของผมที่เป็๲พวกผู้หญิงถูกผมแอบดูเรือนร่างมาหมดแล้วอย่าหาว่าคุย

คาเทียร์หันกลับมา แล้วเตรียมจะฟันเบิร์นนิ่ง แต่กลับถูกผมทุบหัวจนสลบซะก่อน ช่างไม่ระวังตัวเลยจริงๆ

" นายจะทำยังไงกับเธอ " เบิร์นนิ่งกล่าว

" ก็ต้องสั่งสอนนะซิ ว่าอย่ามาลูบคมกิลล์เรา " ผมกล่าว

30 นาทีต่อมา...

คาเทียร์ค่อยๆฟื้นขึ้นบนที่นอนสุดหรูหราในห้องผม และพบว่าร่างกายตัวเองเปลือยเปล่า

" แกจะทำอะไรกับชั้น " คาเทียร์ร้อง๻ะโ๠๲

" ก็แค่สั่งสอนนิดหน่อย รู้ไหมถ้า ฮาร์ด หัวกิลล์ของผมอยู่เ๹ื่๪๫ไม่จบแค่นี้หรอก " ผมกล่าว

" งั้นชั้นออกไปธุระข้างนอกซัก 10 นาทีนะ " เบิร์นนิ่งกล่าวแล้วเดินไปสูบบุหรี่ข้างนอก

" เอาล่ะเรามาเริ่มการสั่งสอนกันได้เลย " ผมกล่าวด้วยเสียงโหดสุดๆ

" ไม่นะ อ๊าาาาาาาาาาาาาาา " คาเทียร์ร้อง๻ะโ๠๲จนเตียงสั่น

เสียงผมเอากับ คาเทียร์ดังเป็๞ระยะๆ จนเบิร์นนิ่งที่ยืนอยู่ข้างนอกได้ฟังแล้วยังสยิว และแอบจินตนาการตาม

ผมบอกคาเทียร์ไปว่า ถ้าเธอไม่ยอมถูกลงโทษ หมู่บ้านที่ส่งเธอมาปราบผม จะต้องถูกทำลาย คาเทียร์จึงไม่ดิ้นรนขัดขืนแม้แต่นิดเดียว

30 นาทีต่อมา...

" เสร็จแล้วรึ มาซาโตะ " เบิร์นนิ่งที่รออยู่ด้านนอกกล่าวถาม

" ชั้นว่ามันไม่มันส์เลย มันได้ตัวผู้กล้าง่ายไป " ผมกล่าว

" เอากับ Npc ก็เงี้ย " เบิร์นนิ่งกล่าว

" แล้วนายไม่เอาด้วยรึ " ผมกล่าวถามเบิร์นนิ่ง

" นายก็รู้ชั้นรักเมียของชั้นคนเดียว และจะไม่มีวันนอกใจเธอ " เบิร์นนิ่งกล่าว

" อืม "

พวกเราจึงไม่สนใจคาเทียร์อีก และทิ้งเธอไว้ในห้องนอนของผม หลังจากนั้นพวกเราก็ถกปัญหาที่พวกเราออกจากเกมส์ไม่ได้

" เราคงต้องรอจนกว่าGM จะมา " เบิร์นนิ่งกล่าว

" แล้วถ้าGM ไม่มา เราไม่ต้องรอตลอดไปเหรอ " ผมกล่าว

" แล้วนายจะทำอะไรน่ะ " เบิร์นนิ่งกล่าว

" ชั้นอยากจะทำอะไร 18+ มานานแล้ว ดังนั้นชั้นจะลงจากปราสาทลอยฟ้า ไปในเมือง นายจะไปด้วยมั๊ย " ผมกล่าว

"ชั้นจะอยู่เฝ้าปราสาทลอยฟ้าเอง ยังไงซะ ชั้นก็เป็๞อัศวินดาบเวทย์ " เบิร์นนิ่งกล่าว

" ถ้างั้นชั้นไปล่ะ " ผมกล่าว แล้วเริ่มเดินตามโซ่ที่โยงปราสาทลอยฟ้าไว้กับพื้น

การผจญภัยของผมจึงเริ่มต้น ณ บัดNow

************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป