สองวันต่อมาแก้วตากับพี่ชายก็พากันไปจัดการปลูกผักบนที่ดินที่เช่ามาจากลุงหนึ่ง ซึ่งมีพื้นที่ทั้งหมด 2 ไร่ เธอใช้ที่ดินทั้งหมดปลูกผักเพียงอย่างเดียว เพราะตั้งใจว่าจะเก็บเงินสักก้อนเพื่อซื้อที่ดินว่างเปล่าติดกับไร่ของเธอในตอนนี้ หลังจากที่ได้ถามพ่อแล้ว ก็รู้ว่าเ้าของที่ดินเป็ใคร จึงไม่ยากนักหากเธอจะขอซื้อที่ดินแปลงนี้มา
สองพี่น้องช่วยกันปลูกผักจนเสร็จถึงแม้ว่าจะใช้เวลาไปหลายวัน เพราะต้องทำกันเองแค่สองคน ส่วนพ่อนั้นไปช่วยงานบวชของคนในหมู่บ้าน เพราะคราวก่อนที่พี่ชายของเธอบวชนั้นได้ขอแรงจากชาวบ้านมาหลายคน เวลานี้พ่อจึงไปใช้แรงแทน ส่งนเธอกับพี่ชายจะไปวันพรุ่งนี้ตอนแช่นาคเข้าโบสถ์ตอนเช้า
" พักกินข้าวก่อนไหมแก้ว "
" จ้ะ "
่นี้แก้วตาเริ่มคิดหาหนทางในการขายผักผลไม้ในไร่โดยไม่ผ่านพ่อค้าคนกลาง และอีกไม่นานผลไม้ที่ปลูกก็จะสามารถเก็บขายได้แล้ว บางชนิดราคาแพงอย่างมาก คาดว่าชาวบ้านคงไม่มีกำลังพอที่จะซื้อได้ และที่สำคัญเธอไม่อยากถูกกดราคาจากเหล่าพ่อค้าคนกลางด้วย แต่เธอไม่แน่ใจว่าจะทำวิธีไหน ตอนนี้จึงมานั่งคิดอยู่หลังบ้าน
" คิดอะไรอยู่หรอลูก "
" แก้วกำลัลคิดอยู่จ้ะว่าจะขายผักยังไงที่ไม่ต้องผ่านพ่อค้าแม่ค้าคนกลางจ้ะ "
" ทำไมล่ะ แบบนี้ก็ดีไม่ใช่หรอ "
" สำหรับผักมันก็ดีจ้ะ แต่ว่าอีกไม่นานผลไม้ก็จะขายได้แล้ว แก้วคิดว่าคงจะขายได้ยากจ้ะ เพราะผลไม้พวกนี้ราคาแพงมาก ชาวบ้านคงไม่ซื้อกินหรอกจ้ะพ่อ ถ้าเราขายเองถึงได้กำไรน้อยแต่แก้วคิดว่ามันดีกว่าจ้ะพ่อ "
" จริงของเองพ่อก็ลืมคิดไปเหมือนกัน "
แก้วตานึกถึงการค้าขายแบบออนไลน์และไม่แน่ใจว่าตอนนี้มีระบบที่ว่านั้นหรือยัง เพราะเธอเองก็ไม่แน่ใจว่า โซเชี่ยลเ่าั้เข้ามาในไทยตอนปีไหน เพราะในชีวิตก่อน กว่าที่เธอจะเริ่มเล่นโซเชี่ยลก็่สิ้นปี 2013แล้ว
กล้าที่มายืนฟังพ่อกับน้องสาวคุยกันอยู่นานแล้ว เขาเดินมาใกล้ๆแล้วเอ่ยบอกกับน้องสาวว่า
" ขายในเฟสบุ๊คได้ไหมแก้ว " แก้วหันไปมองพี่ชายด้วยแววตาเปร่งประกาย นั่นเพราะถ้าหากพี่ชายของเธอรู้จักเฟสบุ๊คนั่นก็แปลว่าตอนนี้มีคนเริ่มใช้โซเชี่ยลกันมากขึ้นแล้ว
" แก้วกำลังคิดอยู่พอดี ว่าจะทำเพจของไร่ขึ้นมา "
" เอาสิ "
" แต่ตอนนี้เราไม่มีอุปกรณ์อะไรเลย ไม่มีมือถือ ไม่มีโน้ตบุ๊ค "
" งั้นก็ไปซื้อสิ "
่บ่ายของวันสองพี่น้องพากันออกไปนั่งรถโดยสารเข้าตัวจังหวัดกันสองคน ส่วนพ่อขออยู่บ้าน เพราะี้เีนั่งรถไกลๆ ใช้เวลาเกือบชั่วโมงสองพี่น้องมาถึงห้างในตัวจังหวัดแล้ว
" เริ่มจากอะไรก่อนดีล่ะ " กล้าเอ่ยถามน้องสาว
" ไปดูมือถือกันพี่กล้า "
" เอาสิ " สองพี่น้องเดินมุ่งหน้าไปยังแผนกไอที จากนั้นก็เลือกรุ่นมือถือและโน้ตบุ๊คที่อยากได้ ถึงแม้ว่าตอนนี้จะราคาแพงมากนัก แต่ตอนนี้มันคือสิ่งจำเป็ที่จะต้องใช้งาน ถ้าหากจะเปิดเพจในเฟสบุ๊คจริงๆ
กล้าช่วยน้องสาวเลือกโน๊ตบุ๊คมาหนึ่งเครื่อง และยังเลือกซื้อกล้องถ่ายรูปดิจิตอลอีกเครื่อง แต่เมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าที่บ้านยังไม่มีอินเตอร์เน็ต ถ้าจะใช้จากมือถือคงจ่ายไม่ไหวแน่ๆ เธอจึงบอกให้พี่ชายไปถามเื่การติดตั้งอินเตอร์เน็ตบ้าน
หลังจากกรอกรายละเอียดที่อยู่ที่จะติดตั้งแล้วเธอก็ชวนพี่ชายหาอะไรกินในห้างก่อนกลับบ้าน แน่นอนว่าเธอไม่ลืมที่จะซื้อของอร่อยไปฝากพ่อที่บ้านด้วย
" เดี๋ยวซื้อกลับไปฝากพ่อด้วยดีกว่าเนอะพี่กล้า แก้วว่ารสชาติใช้ได้เลยนะ "
" ใช่พี่ว่าอร่อยดีนะ "
" พี่อยากกินอะไรอีกไหม ถ้าไม่แล้วงั้นเรากลับบ้านกันเถอะ เย็นแล้วเดี๋ยวพ่อเป็ห่วง "สุดท้ายแล้วสองพี่น้องก็มาไม่ทันรถโดยสารรอบสุดท้าย ทั้งคู่จึงต้องเหมารถสองแถวไปส่งที่บ้าน ในใจนั้นแก้วคิดว่าจะส่งผักอีกสัก2-3รอบ แล้วซื้อรถยนต์สักคัน เอาไว้ไปไหนมาไหนสะดวกกว่าที่จะต้องเสียเงินค่ารถแบบนี้ เผื่อวันไหนต้องใช้รถขึ้นมาจะยุ่ง
" พี่กล้า แก้วว่าบ้านเราต้องซื้อรถนะ "
" พี่ก็ว่างั้นเหมือนกัน "
" ว่าแต่พี่กล้า เล่นโซเชี่ยลด้วยหรอ ปกติไม่เห็นพี่ชอบอะไรพวกนี้นี่น่า "
" ก็พี่กิ่งกับฝน เขาแนะนำมา "
" ยังไงๆ จากพี่ฝนกลายเป็ฝนเฉยๆเนี่ย "
" ไม่มีอะไร ไม่ต้องมาล้อเลียนพี่หรอกเราน่ะ "
" นี่นอกจากจะเก็บเงินซื้อรถยนต์แล้ว แก้วคงต้องรีบเก็บเงินสร้างบ้านใหม่ของพวกเราแล้วล่ะ ไม่แน่ว่าแก้วอาจจะได้พี่สะใภ้เร็วๆนี้ " แก้วตาเอ่ยเย้าแหย่พี่ชายที่ตอนนี้หน้าแดงไปถึงหูแล้ว
“ นี่ไม่ใช่แบบนั้น อย่าเที่ยวพูดไปนะ เดี๋ยวเขาจะเสียหาย “ กล้ารีบเอ่ยปรามน้องสาวตนเองทันที เพราะกลัวว่าทางนั้นจะเสียหาย
“ นั่นแน่ มีห่วงด้วย “ แก้วตายังคงหยอกเย้าพี่ชายไม่หยุดจนถึงบ้าน รถสองแถวมาจอดที่หน้าบ้านแล้ว พ่อที่รออยู่ก็ออกมาดู และช่วยยกของเข้าบ้าน
“ เป็ไงได้มาครบไหมลูก “
“ ครบเลยจ้ะพ่อ พรุ่งนี้บ่ายๆช่างจะมาติดตั้งอินเตอร์เน็ตที่บ้านเรานะจ้ะ “
“ แล้วไอ้อินเตอร์ๆอะไรนี่มันคืออะไรล่ะแก้ว “ พ่อนพเอ่ยถาม
“ อินเตอร์เน็ตจ้ะพ่อ เอาไว้เชื่อมต่อกับคอมหรือโน๊ตบุ๊คที่แก้วจะทำเพจนั่นแหละจ้ะ “
“ อ่อ “
“ จริงสิ พ่อจ๋า พี่กล้า แก้วยังไม่ได้คิดชื่อเพจของเราเลยนะ “
“ ไร่ขวัญใจดีไหม “ กล้า
“ นั่นมันนามสกุลพ่อนี่หว่า “ นพเอ่ยขึ้น
“ ได้นะจ้ะ ไร่ขวัญใจ ฟังดูดีนะ พ่อเห็นด้วยไหมจ้ะ “
“ หะ อืม เอาสิ “ นพที่ไม่ค่อยมีความรู้เท่าไหร่ก็เออออตามลูกๆไป ซึ่งเขาฟังแล้วมันก็เข้าท่าดีเหมือนกัน
“ งั้นแก้วจะตั้งเพจว่า ไร่ขวัญใจนะทุกคน “
“ ตกลง “ ทั้งพ่อและพี่ชายของเธอตอบตกลงพร้อมกัน จากนั้นก็เข้าครัวไปกินข้าวเย็นแล้วอาบน้ำพักผ่อน