Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

    ตอนที่​ 25​ ของขวัญจากระบบ


    "แว๊บ"​ เย่ชิงหยูโผล่มาที่ห้องพักทันที​ ในขนาดนั่นเสียงของระบบก็ดังขึ้น
    "ติ๊ง ยินดีด้วยโฮสต์ได้รับของขวัญหลังจากมีขั้นพลังรวมเป็นหนึ่ง​ ดวงเนตรอีกาจักรพรรดิทองคำ"
    "โอ้ววว"​ เย่ชิงหยูลืมไปซะสนิท​ ทุกๆขั้นพลังใหญ่จะได้ของขวัญล้ำค่า​ ขั้นปรับแต่งได้​ คัมภีร์จักรวาลนิรันดร์​ ขั้นจิตวิญญาณ​ ได้กายเทพโกลาหล​ มาคราวนี้​ได้ของดีอีกแล้ว​ เย่ชิงหยูไม่รอช้าเอ่ยถามกับระบบทันทีว่าทำอะไรได้
    ระบบ​ "มันคือดวงตาที่สามของ​สัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์​ อีกาจักรพรรดิทองคำ​ที่หายสาบสูญไปหลายยุคสมัย​ ว่ากันว่ามันกลืนกินพระอาทิตย์เป็นอาหาร​ มีพลังไร้เทียมทาน ตาที่สามของมันมองทะลุทุกสรรพสิ่ง​ ไม่ใช่แค่นั่นเมื่อดวงตาที่สามปรากฏจะสามารถเผาผลาญทุกสรรพสิ่งที่อยู่ตรงหน้าให้เป็นเถ้าถ่านได้อย่างง่ายดาย"
    "สุดยอด"​ เย่ชิงหยูอุทานขึ้น​ เขาคิดว่าตัวเขาเริ่มประหลาดเข้าไปทุกที​
    ในขนาดนั่นเขาก็รู้สึกเจ็บบริเวณหน้าผากเล็กน้อย​ ความรู้สึกว่าค่อยๆมีอะไรงอกออกมา​​ ดวงตาที่สามเริ่มปรากฏมันส่องแสงสว่างสีส้ม​ราวกับเป็นดวงอาทิตย์ขนาดย่อม​
    เย่ชิงหยูมองไปรอบๆบริเวณ​ ดวงตาของเขาถึงกับมองทะลุตึก​ มองเห็นไปไกลหลายร้อยเมตรเลยทีเดียว​ ไม่มีอะไรปิดบังการมองนี้ได้​ เมื่อใช้คู่กับจิตสัมผัสจะถือว่าไร้เทียมทานเลยทีเดียว​ ข้อดีของมันไม่ใช่การมองทางไกล​ แต่มันคือมองทะลุทุกสิ่งทุกอย่าง​ ไม่ว่าจะค่ายกลหรืออะไรเมื่ออยู่ต่อหน้าดวงตานี้ก็มองเห็นได้หมด​ สามารถแก้ไขได้อย่างง่ายดายราวกับปลอกกล้วย
    เย่ชิงหยูรู้สึกสนุกเขามองไปทั่วทุกทิศทาง​ เขาเห็นพลังงานบนอากาศชัดเจนยิ่งขึ้น​ หลังจากนั่นเขาก็เริ่มเหนื่อย​ ดวงตาที่หน้าผากใช้พลังงานมากมายนัก​ เขาเริ่มปิดตาที่สามกลางหน้าผากลง​ เมื่อดวงตาหายไปแล้ว​ มันปรากฏเป็นสัญลักษณ์ดวงอาทิตย์เล็กๆแทน​ ช่วยให้ใบหน้าของเขาดูดีมากยิ่งขึ้นไปอีก​ อยู่ดีๆระบบก็เอ่ยออกมา​
    ระบบ​ "เดียวก่อนโฮสต์หลังจากนี้ไป​ ห้องแห่งกาลเวลาจะปรับเปลี่ยนแต้มการใช้งาน​ 1วันใช้ 100แต้ม​ เพื่อให้มันสมดุลกับกฏเกณฑ์​ของจักรวาล​
    เย่ชิงหยูถึงกับหน้าย่น​ เขาบ่นออกมาชุดใหญ่​ เย่ชิงหยูถอนหายใจออกมา
    "ชั่งมันเถอะ"​ เย่ชิงหยูบ่น​ ตอนนี้เป็นเวลาหัวค่ำ​ เขาอยากกินอะไรซักอย่าง​ เขาไม่รอช้า​ ออกจากที่พักไปทันที​ เพื่อหาร้านอาหาร​ ตอนนี้มีเครดิตมากมาย​ จะกินของดีๆทีก็ไม่เป็นไร
    เขาส่งจิตสัมผัสไปตรวจสอบทันที​ เมื่อเจอแล้วเขาไม่รอช้า​ ไปตามทิศทางนั่นทันที
    .......
    ตลาดการค้า​ ร้านขายสมุนไพร​ ตาแก่หวงที่ตอนนี้กับกำลังโยกเก้าอี้พักผ่อนไปมา​ อยู่ๆก็มีร่างเงาปรากฏออกมาอย่างรวดเร็ว​
    "ท่านหวงมีเรื่องด่วน​ เจ้าเด็กนั่นที่ท่านหวงให้ข้าไปตามสืบ​ มันสังหาร​ ขั้นขุนพลปฐพีขั้นกลางได้​"
    หวงถึงกับชะงัก​ เก้าอี้ถึงกับหยุดโยก​ เขาหันมาเอ่ยเสียงดังลั่น
    "จริงงั้นหรอ​"
    "จริงแน่แน่นอนท่าน​ เมืองปลอดกฏหมายคุยกันถึงเรื่องนี้ทั่วทั้งเมืองกันเลย"
    หวงอ้าปากพะงาบๆ​ เขาไม่น่าเชื่อว่าไอเจ้าหนูนั่นจะมีพลังถึงขนาดนี้​ ขั้นจิตวิญญาณขั้น​ 10​ สังหารขุนพลปฐพีขั้นกลาง​ ตอนทีี่เขาเห็นเย่ชิงหยูครั้งแรกก็ว่าไม่ธรรมดาแล้ว​ ต่อให้เป็นสุดยอดอัจฉริยะของเผ่าพันธุ์มนุษย์ในตอนนี้ก็เทียบกับเจ้าเด็กนี้ไม่ได้แม้แต่เศษเสี้ยว​ มาตอนนี้​ เย่ชิงหยูในใจของหวงถูกยกค่าขึ้นมาถึงระดับสูงสุดทันที​ ถ้าตอนนี้หวงรู้ว่าเย่ชิงหยูมีขั้นพลัง​ รวมเป็นหนึ่งขั้นปลายแล้ว​ คงตกใจจนตายเป็นแน่
    เขาหยิบอุปกรณ์สื่อสารรูปร่างแปลกประหลาดออกมา​ เขาเอ่ยไปที่อุปกรณ์นั่น​
    "เรียกรวมพลฉุกเฉิน​ ​เหตุการณ์ระดับ​ 4"
    หวงทำหน้าจริงจัง​ "ไม่ได้การแล้ว​ เจ้าอยู่เฝ้าร้านไว้​ ข้าต้องไปสำนักงานใหญ่"​ เมื่อเขาเอ่ยจบ​ เขาทะยานตัวทะลุหลังคาร้าน​ "ฟุบ" พุ่งทะยานไปบนฟากฟ้า​หายวับไปกับตา​ ความเร็วราวกับดาวหางยังไงยังงั้น​
    ร่างเงาถึงกับอึ้ง​ มองตามถึงกับไม่ทัน​ เขาไม่เคยเห็นท่านหวงจริงจังแบบนี้มาก่อนเลย​ เหตุการณ์ระดับ​ 4 งั้นหรอ​ มันเรื่องใหญ่มาก​ เทียบเท่ากับ​การที่เผ่าอสูรบุกเข้าโจมตีเลยทีเดียว
    เย่ชิงหยูไมไ่ด้รับรู้อะไรกับเขาด้วยเลย​ เมื่อเขาเดินมาถึงร้านอาหารอันใหญ่โต​ เขาก้าวเดินเข้าไปในร้านทันที​ พนักงงานสาวสวยเมื่อเห็นว่ามีลูกค้ามาก็เข้ามาบริการอย่างรวดเร็ว​ พนังงานถึงกับหน้าแดง
    "สวัสดีค่ะ​ จะนำทางไปที่โต๊ะให้นะคะ" พนักงานเอ่ยขึ้นไม่กล้าที่จะมองหน้าเย่ชิงหยูเลย
    เย่ชิงหยูเดินตามพนักงานมาเรื่อยๆ​ ขึ้นบันไดมาถึงชั้นที่สอง​ เมื่อมาถึงโต๊ะแล้วเขาก็นั่งที่เก้าอี้ทันที​ พนักงานไม่รอช้าเอาเมนูอาหารมาให้ดูทันที
    เย่ชิงหยูรับมา​ ตาของเขาไล่ดูไปเรื่อยๆ​ ส่วนใหญ่จะเป็นเมนูเนื้อสัตว์อสูรปรุงแต่ง​ พวกมันมีพลังงานอันแน่น​ เป็นอาหารสำหรับคนที่ร่ำรวย​ ครอบครัวตระกูลใหญ่มักให้ลูกหลานกินของแบบนี้ตั้งแต่เด็ก​ ถึงมีพลังล่ำหน้ากว่าผู้อื่น ในสมัยก่อนเย่ชิงหยูไม่เคยได้แม้แต่จะกิน
    "เอาทุกเมนูที่อยู่ในนี้มาทั้งหมดอย่างละ1​" เย่ชิงหยูเอ่ยขึ้นกับพนักงานสาว​ เขาชี้นิ้วไล่เรียงเมนูทั้งหมด
    พนักงานสาวถึงกับอึ้ง​ เธอเอ่ยกับเย่ชิงหยู
    "รับทราบค่ะ​ รอสักครู่นะคะ"​ พนักงานสาวก้มหัวให้แล้วก็เดินออกไป
    เย่ชิงหยูมองไปในร้านอาหารก็เห็นผู้คนมากมาย​ นั่งกินกัน​ เสียงพูดคุยกันเจี๊ยวจ๋าว ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องการต่อสู้ของเย่ชิงหยูกับผู้นำสมาคมมังกรดำ
    เมื่อเขาฟังคนพูดคุยกันไปเรื่อยๆ​ เย่ชิงหยูก็ได้ยินข่าวที่น่าสนใจนัั่นคือ​ การประมูลของสมาคมการค้าในวันพรุ่งนี้​ ว่ากันว่าเครือข่ายของสมาคมการค้า​มีทั่วทั้งทวีปสวรรค์​ เป็นขุมกำลังอันดับต้นๆที่ผู้คนได้ยินชื่อละต้องขยาด​ ข่าวสารหรือการซื้อขายถือว่าเป็นที่เชื่อถือได้ 100% เลยทีเดียว
    เย่ชิงหยูคิดว่าพรุ่งนี้จะต้องเข้าร่วมการประมูลด้วยให้ได้เผื่อมีของที่น่าสนใจ​ สมุนไพรสวรรค์อาจจะมีในการประมูลด้วยก็ได้​ สักพัก​ อาหารก็ถูกเสริฟมาเต็มโต๊ะขนาดใหญ่​ เขาให้ทิปพนักงานสาวไป​ 1แสนเลยทีเดียว​ เครดิตแค่นี้ถือว่าจิ๊บๆ
    เข้าไม่รอช้าลงมือกินทันที​ อาหารบนโตีะเริ่มหมดไปทีละอย่าง​ ความเร็วของการกินเหลือเชื่อมาก​ ผู้คนในร้านอาหารได้แต่อึ้ง​ สักพักเย่ชิงหยูก็กินหมด​ เขาตบท้องเบาๆ​ ใบหน้าเขายิ้มแย้ม
    "อร่อยมาก​ ต้องกินบ่อยๆละ"​ เนื้อสัตว์อสูรให้พลังงานที่มาก​ ถ้าเป็นคนปกติกินแค่ชิ้นสองชิ้นก็แน่นแล้วแต่ไม่ใช่กับ​เย่ชิงหยู
    ​ เขาเรียกพนักงงานมาเก็บเงินทันที​ เป็นราคาหลายล้านเครดิต​ เมื่อเสร็จเรียบร้อยแล้วเขาก็เดินออกจากร้านไปเหลือไว้แต่จานเปล่าที่กองกันไว้เหมือนกับภูเขาเล็กๆ
    เย่ชิงหยูเดินเข้าไปที่พักเดิมทันที​ เขารีบเขานอน​พักผ่อน​ หลังจากการบ่มเพาะมานาน​ การนอนสำหรับเขาถือว่าเป็นที่สุุดแล้ว​ สักพักเขาก็พลอยหลับไป