หลังจากเจียงอี่โหลวจัดการหลิวชุนฮวากับจิ่งเจี้ยนกั๋วแล้ว เธอก็ยืนขวางประตูไว้ไม่ยอมปล่อยผ่าน “อยากจะบุกเข้ามางั้นเหรอ? เชิญเลย ลองเข้ามาดูสิ! ตามกฎหมายล่าสุด การบุกรุกเข้าไปในบ้านเรือนผู้อื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต จะถูกพิจารณาตามความรุนแรงของสถานการณ์ และอาจต้องโทษจำคุกั้แ่หนึ่งถึงสิบห้าปี”
ปกติเธอจะดูเป็คนจิตใจดี แต่พอทำหน้าท่าทางจริงจัง ก็ส่งอานุภาพร้ายแรง จนทำให้สองสามีภรรยาตระกูลจิ่งถึงกับผงะไป
หลิวชุนฮวาพยายามพูดจาหวานหูเท่าที่จะทำได้ เพราะอยากจะเข้าไปดูอาการจิ่งเยี่ยนกุย โดยตั้งใจว่าเมื่อยายนั่นฟื้นขึ้นมาก็จะล้างสมองเป็อันดับแรก แต่เจียงอี่โหลวกลับไม่หลงกลเลยสักนิด ความรังเกียจที่สะท้อนอยู่ในแววตานั้น อย่างไรก็ไม่อาจปิดบังไว้ได้ เธอมองพวกเขาราวกับว่ากำลังมองฆาตกร
วันนี้หลิวชุนฮวายุให้จิ่งเจี้ยนกั๋วไปสั่งสอนจิ่งเยี่ยนกุย เดิมทีตั้งใจจะให้มันรู้ฤทธิ์เดชของหล่อนบ้าง ภายหน้าจะได้ยอมทำตามคำสั่งของหล่อนแต่โดยดี มันจะได้ลงใต้ไปทำงานหาเงิน แต่ไม่คิดว่าจิ่งเจี้ยนกั๋วจะทำร้ายจิ่งเยี่ยนกุยหนักขนาดนี้ ขนาดว่าตระกูลฟางยังต้องเข้ามาข้องแวะด้วย
หลิวชุนฮวาก็เป็คนรักหน้ารักตาในหมู่บ้าน อยากจะรักษาภาพลักษณ์ของคนดีและอ่อนโยนต่อหน้าคนอื่นๆ แต่เื่นี้กลับบานปลาย ซึ่งนี่ไม่ใช่สิ่งที่หล่อน้า ก่อนมาที่นี่หล่อนจึงต่อว่าจิ่งเจี้ยนกั๋วไปแล้ว
ตอนนี้หล่อนถูกเจียงอี่โหลวพูดฉีกหน้าอย่างหนัก ก่อนจะหันไปด่าสามีไม่ให้เหลือชิ้นดี “ลูกทำผิดก็ต้องสอนดีๆ ทำไมต้องลงไม้ลงมือหนักขนาดนั้นด้วย ถ้าเยี่ยนกุยเป็อะไรไป ฉันไม่ปล่อยคุณแน่!”
จิ่งเจี้ยนกั๋วยังคงรู้สึกเจ็บจากการถูกฟางเสียนจือต่อยไปทีหนึ่งตอนอยู่บ้านเก่า ตอนนี้แขนกับก้นก็ยังเจ็บอยู่ เขาก็กลัวฟางเสียนจือเหมือนกัน พอได้ยินว่าจิ่งเยี่ยนกุยอาจจะเป็อันตรายถึงชีวิต เขาก็เริ่มหวาดกลัวขึ้นมา
ตอนนั้นเขากำลังโกรธและนึกอยากจะตีจิ่งเยี่ยนกุยให้ตายไปเสีย แต่พอหายโกรธแล้วก็รู้สึกว่าถ้าตีจิ่งเยี่ยนกุยตายจริงๆ ก็คงไม่คุ้ม เพราะพวกเขาเลี้ยงดูจิ่งเยี่ยนกุยมาตั้งหลายปีขนาดนี้ แต่ยังไม่ได้อะไรตอบแทนเลย! เธอจะตายได้อย่างไร?
ความสามารถในการแสดงละครของหลิวชุนฮวานั้นยอดเยี่ยม ถ้าให้พูดตามความคิดจิ่งเยี่ยนกุยคงต้องบอกว่าออสการ์ยังสมควรให้รางวัลตุ๊กตาทองคำแก่หญิงผู้นี้
แต่ถึงแม้หลิวชุนฮวาจะแสดงเก่งแค่ไหนก็ตบตาเจียงอี่โหลวไม่ได้ เพราะเหตุการณ์ตอนที่จิ่งเสี่ยวเยวี่ยตกนาข้าวเมื่อครั้งก่อน ทำให้เธอเห็นตัวตนที่แท้จริงของหลิวชุนฮวาอย่างชัดเจน
เจียงอี่โหลวปล่อยให้หลิวชุนฮวาแสดงละครไป ท้ายที่สุดก็พูดประโยคหนึ่งออกมาอย่างไม่ใส่ใจ “ก่อนหน้านี้จิ่งเจี้ยนกั๋วไม่ได้อยู่ที่บ้านมาตลอด พอกลับมาก็ลงมือทำร้ายจิ่งเยี่ยนกุยอย่างโเี้ เขาก็ไม่ใช่คนบ้าเสียสติ ถ้าไม่มีใครบอกอะไรเขา เขาจะทำแบบนั้นได้ยังไง?”
หลิวชุนฮวา “…”
ตอนนี้หล่อนอยากจะโยนความผิดไปให้จิ่งเสี่ยวเยวี่ย แต่ครั้งที่แล้วจิ่งเสี่ยวเยวี่ยก็ถูกจิ่งเยี่ยนกุยเล่นงานไปแล้ว ชื่อเสียงในหมู่บ้านเสียหายไปพอสมควร ถ้ายังไปใส่ร้ายว่าเป็คนยุยงให้พ่อทำร้ายพี่สาวอีก เช่นนั้นชื่อเสียงของจิ่งเสี่ยวเยวี่ยก็คงป่นปี้จนหมดแน่ๆ
เจียงอี่โหลวเห็นสีหน้าแข็งทื่อของหลิวชุนฮวาก็รู้สึกสะใจบอกไม่ถูก ถ้าต่อจากนี้ฟางเสียนจือแต่งงานกับจิ่งเยี่ยนกุยจริงๆ หลิวชุนฮวาที่มีนิสัยแบบนี้ก็คงเข้ามาเกาะแกะ ตอนนี้ต้องสั่งสอนหล่อนให้เป็บทเรียนเสียก่อน
จิ่งเยี่ยนกุยลงบันไดมาพอดี จึงเห็นสีหน้าของเจียงอี่โหลวกับหลิวชุนฮวาชัดๆ เธอรู้สึกขำเล็กน้อย ว่าที่แม่สามีของเธอก็ไม่ใช่ตะเกียงประหยัดน้ำมันที่จะยอมใครง่ายๆ เลย
พอเธอลงมา หลิวชุนฮวาที่ตาไวก็เห็นทันที จึงรีบทำกิริยาเหมือนแม่ผู้ใจดี “เยี่ยนกุย ลูกสาวสุดที่รัก วันนี้แม่ใแทบแย่!”
พูดจบก็ตั้งใจจะเข้าไปกอดจิ่ง แต่จิ่งเยี่ยนกุยกลับไปหลบอยู่ข้างหลังหยางหว่านซิ่ว “คุณย่า หนูกลัว!”
หลิวชุนฮวาที่กอดอากาศ “…”
หยางหว่านซิ่วเหลือบมองหลิวชุนฮวาด้วยสายตาแข็งกร้าว แล้วด่าด้วยน้ำเสียงเ็า “ความคิดนั้นของแก คิดว่าปิดบังได้ดีนักเหรอ มันเขียนอยู่บนหน้าหมดแล้ว! อย่าคิดว่าตัวเองฉลาดที่สุดในโลก แล้วเห็นคนอื่นโง่ไปหมด!”
เมื่อก่อนตอนที่หยางหว่านซิ่วจัดการหลิวชุนฮวายังคงไว้หน้าหล่อนอยู่บ้าง อย่างน้อยก็จะไม่ด่าต่อหน้าคนอื่น แต่ครั้งนี้เหมือนโกรธจนแทบคลั่ง และไม่สนใจจะไว้หน้าหล่อนอีกต่อไปแล้ว
สีหน้าของหลิวชุนฮวาแข็งปึก จากนั้นก็เริ่มทำท่าเช็ดน้ำตา “แม่คะ ทำไมแม่พูดแบบนี้ล่ะ? เยี่ยนกุยเป็ลูกที่ฉันคลอดมา ถ้าฉันไม่รักแล้วใครจะรักล่ะ?”
หยางหว่านซิ่วมองหล่อน แล้วถามว่า “ถ้าอย่างนั้นก็พูดให้ชัดเจนหน่อยสิ ว่าครั้งนี้ใครเป็คนยุให้เจี้ยนกั๋วมาทำร้ายเยี่ยนกุย?”
หยางหว่านซิ่วรักลูกชายมาก แต่กับหลิวชุนฮวานั้น เธอกลับไม่ใจดีแม้แต่น้อย
หลิวชุนฮวารู้ดีว่าเื่นี้จำต้องมีคำตอบ ไม่อย่างงั้นต่อไปจิ่งเยี่ยนกุยคงจะตีตัวออกหาก และไม่ยอมเชื่อฟังคำสั่งของหล่อนอีกต่อไป แถมเื่นี้ก็ไม่อาจเกี่ยวโยงไปถึงคนในตระกูลจิ่งได้
สมองของหล่อนแล่นให้ว่อง ในขณะเดียวกันก็เช็ดน้ำตา และลงมือทุบตีจิ่งเจี้ยนกั๋ว “คุณมันโง่เขลาไร้สติ พอกลับมาก็ไปฟังพวกปากมากในหมู่บ้านบอกว่า เยี่ยนกุยรังแกน้องสาวน้องชาย ไม่ถามให้ชัดเจนก็รีบไปสั่งสอนเยี่ยนกุยซะแล้ว!”
“ปกติคุณไม่อยู่บ้าน ฉันก็ไม่ถือสาอะไร แต่พอกลับมาก็ฟังคนอื่นยุจนทำร้ายลูกสาวตัวเองแบบนี้ จิ่งเจี้ยนกั๋ว ฉันบอกคุณไว้เลยนะ ถ้าวันนี้เยี่ยนกุยเป็อะไรไป ฉันไม่จบง่ายๆ แน่!”
หล่อนวิ่งพล่านไปทั่ว แสดงตัวละครเป็แม่ที่รักลูก สีหน้าก็แสดงออกมาได้ถึงอารมณ์ ท่าทีก็ยังสมจริง ช่างดูเหมือนแม่ที่ห่วงใยต่อลูกเต็มเปี่ยมจริงๆ
จิ่งเยี่ยนกุยรู้สึกว่าในชาติที่แล้ว การที่เธอถูกหลิวชุนฮวาหลอกมาตลอดก็ดูมีเหตุผลอยู่ ไม่ว่าจะเป็ฝีมือการแสดง กำลังสู้รบ หรือแม้แต่การล้างสมอง ล้วนเป็ระดับชั้นยอดเยี่ยม ถ้าเธอไม่มีประสบการณ์จากชาติที่แล้ว ก็คงถูกหลิวชุนฮวาหลอกไปแล้ว
จิ่งเยี่ยนกุยไม่สนใจการแสดงของหลิวชุนฮวา แต่เดินออกไปข้างนอกแล้วพูดกับผู้ใหญ่บ้านว่า “ท่านผู้ใหญ่บ้านคะ เื่ราวก็ประมาณนี้แหละ หนูอยากจะขอให้ท่านเป็ผู้ตัดสินความยุติธรรมให้หนูด้วยค่ะ!”
หลิวชุนฮวาแสดงออกมานานครึ่งวัน แต่กลับไร้คนดู หล่อนรู้สึกใจฝ่อ และเริ่มรู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดี เลยรีบร้อนพูดขึ้นว่า “เยี่ยนกุย ครั้งนี้พ่อแกฟังคำยุยงจากคนนอกแล้วลงมือหนักไปหน่อย แต่ในใจก็ยังห่วงใยแกอยู่นะ นี่เป็เื่ในครอบครัว จะให้คนนอกยื่นมือเข้าแทรกได้ยังไง?”
ผู้ใหญ่บ้านฉินตงเฉียงปีนี้อายุห้าสิบห้าปี เขามาที่นี่ได้สักพักแล้ว ตอนนี้กำลังขมวดคิ้วนิ่วหน้า เื่ของหลิวชุนฮวากับจิ่งเยี่ยนกุยใน่นี้ก็เหมือนพายุที่โหมกระหน่ำในหมู่บ้าน และเขาก็รู้สึกไม่พอใจกับพฤติกรรมของหลิวชุนฮวาเป็อย่างมาก พอได้ยินบทสนทนาเช่นนี้ จะไม่เข้าใจได้อย่างไร
ถึงแม้เขาจะอายุมากแล้ว แต่ก็เป็คนทันสมัย อีกทั้ง่นี้ก็กำลังศึกษาหาความรู้ทางกฎหมายอยู่ตลอด และตอนนี้เขาทำสีหน้าท่าทางเ็า แล้วพูดกับหลิวชุนฮวาว่า “พลเมืองทุกคนมีสิทธิ์ที่จะได้รับความคุ้มครองตามกฎหมาย เมื่อผู้เสียหายได้รับาเ็ในระดับเล็กน้อยขึ้นไป ก็สามารถดำเนินคดีอาญากับผู้ต้องสงสัยได้ โดยไม่ต้องสนใจความสัมพันธ์ทั้งสองฝ่าย ต่อให้เป็คนในครอบครัวก็ไม่สามารถละเมิดสิทธิที่ถูกต้องตามกฎหมายของบุตรได้”
หลิวชุนฮวาอดพูดไม่ได้ “คนโบราณบอกไว้ว่า ไม้เรียวสร้างคน การที่พ่อสั่งสอนลูกสาว มันเป็เื่ปกติธรรมดาอย่างยิ่งในหมู่บ้านนิคะ”
ฉินตงเฉียงทำหน้านิ่งพลางมองเธอ “หลิวชุนฮวา ตอนนี้เป็สังคมใหม่แล้ว ความคิดเื่การอบรมสั่งสอนแบบนี้มันล้าสมัยไป ถ้าข้อมูลที่รวบรวมไว้ก่อนหน้านี้เป็จริง และผู้เสียหาย้าดำเนินคดี ผู้ต้องสงสัยก็จะมีความผิดฐานทำร้ายร่างกาย โดยพิจารณาจากระดับอาการาเ็ของผู้เสียหาย อาจจะต้องถูกกักขังหรือจำคุก”
หลิวชุนฮวาตั้งใจจะใช้ฐานะผู้าุโของตัวเองมาอ้าง แต่ไม่คิดว่าพอฉินตงเฉียงพูดออกมาคำเดียวก็เข้าฝั่งจิ่งเยี่ยนกุยไปแล้ว