INTRO
"นี่ 'น้ำ" นายเพิ่งรับมาเลี้ยง" พี่ตั้มหัวหน้าบอดี้การ์ดมาเคาะประตูกลางดึกสองหนุ่มแฝดต้องออกมาเปิดประตูให้ผู้เป็รุ่นพี่ที่เคารพทั้งที่เพิ่งจะได้เข้านอนไปแค่สองชั่วโมงเอง
"ฮือ..ครับ" แฝดน้องที่ชื่อ'ไฟ'ขานรับทั้งที่เปลือกตายังปิดสนิท
"พวกมึงลืมตามาดูน้องใหม่ก่อนสิวะ!..ั้แ่วันนี้น้ำจะเข้ามาอยู่กับพวกมึงสองคน" คำพูดดุๆของพี่ตั้มทำให้ทั้งสองแฝดรีบลืมตาทันที เขาเห็นเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักยืนอยู่ข้างพี่ตั้ม
"เด็กผู้หญิงนี่พี่..นายจะให้มาอยู่กับพวกผมทำไมกัน?"
ป้าบ!
ป้าบ!
"พวกมึงสองตัวแหกตาดูดีๆสิว่าผู้ชายหรือผู้หญิง" ฝ่ามือหนาฟาดลงบนบาทาทั้งสองแฝดคนละทีทำให้สติของพวกเขาฟื้นตื่นขึ้น 100%
"ผู้ชายอะไรกันพี่นี่มันผู้หญิงตัดผมสั้นชัดๆพี่แกล้งอะไรพวกผมกันเนี่ย พวกผมเพิ่งจะนอนไปแค่สองชั่วโมงเองนะ" ไฟพูดพร้อมหันไปมองนาฬิกาติดผนังในบ้าน
"ใช่" ดินพูดเสริมพร้อมจ้องมองหน้าสวยๆไปด้วย เขารู้สึกตกหลุมรักั้แ่แรกเห็นคนอะไรทั้งผิวขาวเนียนอมชมพู ปากนิดจมูกหน่อยแถมปากยังเป็สีชมพูสวยอวบอิ่ม
"ไอ้นี่มันชื่อ'น้ำ' เป็เด็กผู้ชายมีจู๋เหมือนพวกมึงนั่นแหละแต่หน้ามันเสือกหวานเหมือนผู้หญิงกูกับนายไปเจอมันเดินตากฝนแถวๆร้าน นายก็เลยเอามันมาด้วยมันเป็เด็กกำพร้าเหมือนพวกเรานั่นแหละ กูี้เีพูดมากแล้วฝากพวกมึงดูแลน้องใหม่ด้วย กูจะกลับไปนอน" พูดจบพี่ตั้มก็เดินตัวปลิวออกไปอย่างเร็วทิ้งให้สองแฝดยืนงงในความน่ารักของเด็กตรงหน้า
"เอาไงต่อดีวะ?" ไฟพูดถามแฝดพี่
"เอาน้องไปอาบน้ำก่อนดีกว่า" ดินแฝดพี่พูดเสนอเพราะน้องตัวเปียกไปทั้งตัวอย่างกับลูกแมวตกน้ำ
"น้องเข้ามาสิ" ไฟเชิญเด็กที่ชื่อ'น้ำ'เข้ามาในบ้านพักของพวกเขาเด็กน้อยเดินตามเขาเข้ามาอย่างว่าง่าย
"เดี๋ยวน้องเข้าไปอาบน้ำห้องพี่ก่อนนะ..อาบเองได้ใช่ไหม?" ดินไม่กล้าพูดมึงกูกับเด็กน้อยเพราะน้องมันน่าทะนุถนอมไม่เหมือนผู้ชายถึกๆแบบเรา
"อาบเองได้สิพี่ ผมโตแล้วนะอายุ 14 แล้วด้วยไม่ใช่เด็กอมมือและอีกอย่างพวกพี่ไม่ต้องเรียกผมว่าน้องหรอกฟังแล้วขนลุกว่ะ" ประโยคแรกที่ออกมาจากปากเด็กน้อยหน้าหวานทั้งสองแฝดมองหน้ากันอย่างไม่ได้นัดหมาย
"กูว่าไม่ธรรมดา" ไฟกระซิบพูด
"ปากร้ายใช้ได้เลยว่ะ" ดินพูดเสริม
"ห้องนี้ใช่ไหมแล้วผ้าเช็ดตัวแล้วพี่?"น้ำถามหาผ้าเช็ดตัวจากรุ่นพี่
"อะ..นี่" ดินเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวในห้องให้'น้ำ' เด็กน้อยรับไว้แล้วเดินตัวปลิวเข้าห้องน้ำที่อยู่ในห้องของดินไป
"มึงคิดว่าถ้ากูอยากได้ผู้ชายมาทำเมียจะผิดไหมวะ?"ไฟพูดขึ้นทั้งที่ตายังคงมองไปที่ห้องน้ำที่เด็กน้อยเพิ่งจะเดินหายก็ไปเมื่อสักครู่
"เฮ้ย!กูเล็งไว้แล้ว" ดินพูดค้าน
"เป็พี่ต้องเสียสละให้น้องสิว่ะ"
"กูเกิดก่อนมึงไม่กี่วิเหอะ ยังไงก็ถือว่ารุ่นเดียวกันกูไม่จำเป็ต้องเสียสละ" ต่างฝ่ายต่างจ้องหน้ากันอย่างไม่ยอมแพ้จากนั้นพวกเราสองคนก็นึกอะไรขึ้นได้จึงพูดออกมาพร้อมกัน
""ถ้าอย่างนั้นก็เอาทั้งสองคนไปเลยสิ""
841
