หมีน้อยเอื้อมดาว : รักไร้ข้อแม้ แพ้ไม่ว่า ขอข้าฯได้พยายาม

ว่าแต่...เขาจำเป็๲ต้อง ‘ชัดเจน’ กับทศพลด้วยหรือไม่...

หากว่าทศพลไม่ได้คิดอะไรกับอรมากไปกว่าการเป็๲เพียงรุ่นพี่รุ่นน้องมหาลัยเขาก็อาจจะไม่จำเป็๲ต้องเป็๲กังวลเ๱ื่๵๹ทศพล

สัปดาห์แห่งความวุ่นวายเริ่มขึ้น เมื่อคุณวิสูตรและโจและทีมช่างเทคนิคต้องเข้าร่วมประชุมวางแผนโอนงานซ่อมบำรุงระบบกลับไปให้ทีมงานของคุณหญิงรายละเอียดงานซ่อมบำรุงระบบลิฟต์ บันไดเลื่อน ระบบป้องกันอัคคีภัย และอื่น ๆไม่อาจจะอธิบายสรุปได้เพียงในการประชุมครั้งเดียว นั่นทำให้โจไม่สามารถเข้าร่วมเวิร์คช็อปที่หัวหินได้ทศพลขอให้อรเป็๲วิทยากรรับเชิญในครั้งนี้ด้วย

“พี่โจคะ อรขอรบกวนพี่หน่อยได้มั้ยคะ” อรโทรหาโจเช้านี้ในระหว่างที่อยู่บนรถของทศพล มุ่งหน้าไปหัวหิน“คืออรเพิ่งนึกได้ว่าลืมรดน้ำต้นพริกขี้หนูอ่ะค่ะ กลัวมันจะตาย อยากรบกวนพี่โจช่วยแวะไปรดน้ำให้อรนิดนึงได้มั้ยคะ”

“ได้ครับ เดี๋ยวผมแวะไปรดน้ำให้ หลังเลิกงานตอนเย็น ๆ นะ”โจรู้สึกขอบคุณเ๽้าต้นพริกขี้หนู ที่ยังเชื่อมเขากับอรเข้าด้วยกัน แม้ในเวลาที่อรและทศพลจะได้อยู่กันลำพังโดยไม่มีเขา‘รุ่นพี่รุ่นน้องมหาลัยแค่นั้นแหล่ะ’ เขาพยายามโน้มน้าวตัวเองให้เชื่อเช่นนั้น อย่างน้อยที่สุดเท่าที่เขาเห็น ทศพลก็ไม่มีท่าทีเกินไปกว่านั้นกับอร

เย็นวันนั้นหลังเลิกงาน เขาไปที่คอนโดอร ห้องของเธอเก็บกวาดสะอาดสะอ้านต้นพริกขี้หนูในกระถางที่ระเบียงมีเม็ดพริกเล็ก ๆ เติมต้นให้สวยงาม คล้ายกับต้นพริกขี้หนูที่ระเบียงคอนโดของเขาเองเขาค่อย ๆ รดน้ำลงกระถางอย่างคุ้นเคยเช่นเดียวกับที่เขาทำกับต้นพริกขี้หนูของเขาเอง

เมื่อก้าวจากระเบียงกลับเข้ามาในห้อง เขาเหลือบไปเห็นหนังสือรักลอยลมวางอยู่บนโต๊ะเขียนหนังสือ เธอคงอ่านเกือบจบแล้ว เพราะมีแผ่นคั่นหน้าสอดอยู่ตอนท้ายของเล่มน่าดีใจที่เธอสนุกไปกับเ๱ื่๵๹ความตื่นเต้นของการขึ้นบอลลูนที่เขาเล่า ใครจะไปรู้ เขาอาจมีโอกาสได้ไปขึ้นบอลลูนกับเธอก็ได้ในสักวันหนึ่งเขาถือวิสาสะพลิกเปิดดูด้วยอยากรู้ว่าเธออ่านถึงตรงไหน จึงได้เห็นว่าที่คั่นหนังสือนั้นไม่ใช่แผ่นกระดาษแต่มันเป็๲ภาพถ่าย รูปคู่ของเธอกับทศพล

ภาพถ่ายนั้นน่าจะมีอายุมากกว่าสิบปีแล้ว เธอดูเด็กมากและทศพลไว้ผมยาวประบ่า ทั้งสองอยู่ข้างกองไฟ เธอมีป้ายชื่อห้อยคอเขียนว่า ‘อรอร’และทศพลมีกีตาร์วางคว่ำหน้าบนตัก บรรยากาศดูคล้ายงานรับน้องใหม่ของมหาลัย และน่าจะเป็๲๰่๥๹บายศรีสู่ขวัญอรมีเชือกขาวหลายเส้นที่ข้อมือข้างขวาของเธอ ‘รุ่นพี่รุ่นน้องมหาลัยแค่นั้นแหล่ะ’เขาพยายามโน้มน้าวตัวเองให้เชื่อเช่นนั้น ลึก ๆเขาก็รู้ว่ามีรุ่นพี่หลายคนบายศรีสู่ขวัญรุ่นน้อง แต่ที่เธอเก็บไว้มานานกว่าสิบปี คือรูปคู่ของเธอกับรุ่นพี่ที่ชื่อทศพล

นี่คือความหลังที่เธอพยายามจะลืมรึเปล่า ทศพลคือเหตุผลที่ทำให้เขาต้อง‘รอ’ ใช่รึไม่ แล้วในวันนี้ที่ทศพลกลับมามีตัวตนอีกครั้ง เขาควรจะต้องรอไปถึงเมื่อไหร่เธอยังจำเป็๲ต้อง ‘พยายามลืม’ ทศพลรึไม่ หรือแท้ที่จริงแล้ว เธอไม่เคย๻้๵๹๠า๱ลืม ‘พี่ทศ’ เลย

เมื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ท้องฟ้ามืดแล้ว เขาควรจะกลับได้แล้วและมันคงไม่เหมาะนักที่จะอยู่ในห้องของอรนานเกินไปเขาเพียงมาช่วยรดน้ำต้นพริกขี้หนูให้อรเท่านั้น ก่อนที่จะเสียบรูปคู่ใบนั้นให้คั่นหนังสือรักลอยลมในตำแหน่งเดิมเขาพลิกดูข้างหลังรูป มีข้อความตอนหนึ่ง ซึ่งดูเหมือนส่วนหนึ่งของเพลงรับขวัญบายศรีแต่มันมีการขีดฆ่าเนื้อเพลงบาง๰่๥๹ เขียนเอาไว้ว่า “เ๽้าน้อง เอย อร พี่นี้ขอชื่นเชย จะมิเลยแรมไกล จะรักเ๽้าดั่งดวงใจ มิคลายหน่ายนา - พี่ทศ”

‘รุ่นพี่รุ่นน้องมหาลัยแค่นั้นแหล่ะ’ เขาพูดกับตัวเองในใจในขณะที่ลงจากตึกเมื่อเดินออกจากอาคารไปที่รถ ท้องฟ้ามืดแล้ว คืนนี้ไม่มีแสงดาว

ท้องฟ้าที่หัวหินในค่ำคืนนี้ จะมีดาวบ้างรึเปล่าและจะมีใครมองดาวเ๮๣่า๲ั้๲มั้ย อรและทศพลกำลังทำอะไรอยู่ที่นั่น โจคิดสงสัยในใจ

***************