ล่าผ่าแดนทมิฬ

หมูป่ายักษ์วิ่งเข้าใส่ริวที่กำลังตะโกนเรียกร้องความสนใจจนพื้นของห้องสั่นสะเทือน และในอึดใจต่อมามันก็ระเบิดความเร็วขึ้นอีกครั้ง!ริวเห็นเช่นนั้นก็ทำการหันหลังวิ่งไปยังตำแหน่งที่นัดกันเอาไว้ ซึ่งนั่นก็คือตรงกลางของห้อง!นักล่าคนอื่นไม่เข้าใจว่าทำไมอยู่ๆ ริวที่ระดับแค่สิบห้าถึงวิ่งออกไปเรียกความสนใจของหมูป่ายักษ์แบบนั้น พวกเขาทำการถอยห่างจากริวในทันทีเพราะไม่อยากโดนลูกหลงริวที่กำลังวิ่งเต็มกำลังได้ยินเสียงหมูป่ายักษ์ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ด้วยความรวดเร็ว ริวไม่หันไปมองแต่ใช้การฟังเสียงเพื่อระบุตำแหน่งของหมูป่ายักษ์ว่าตอนนี้มันอยู่ตรงไหนแล้วเชนในตอนนี้อยู่ในท่านั่งคุกเข่าหนึ่งข้างส่วนขาอีกข้างยันพื้นคล้ายเหมือนท่าเตรียมของนักวิ่ง ส่วนตาจ้องเขม็งมองไปยังหมูป่ายักษ์ดาบคาตานะในมือถูกอาบไปด้วยปราณสีฟ้าอย่างเตรียมพร้อมชายแผลเป็นที่แก้มก็เช่นกันดาบในมือตอนนี้อาบย้อมไปด้วยปราณอย่างเตรียมพร้อมและในที่สุดเสียงของหมูป่ายักษ์ก็อยู่ใกล้ริวไม่ไกล ริวสัมผัสได้แม้กระทั่งแรงลมจากการเคลื่อนที่ของมันแล้วในตอนนี้! และในจังหวะที่หมูป่ายักษ์จะชนริวอยู่แล้วนั้น ริวก็ตัดสินใจกระโดดหลบออกไปด้านขวามือในทันที "พี่เชน! ""ตอนนี้แหละ! " เชนตะโกนเป็นการให้สัญญาณกับชายแผลเป็นเชนในท่าเตรียมพุ่งตัวออกไปหาหมูป่ายักษ์ที่กำลังวิ่งสวนมาชายแผลเป็นก็เช่นกันจับดาบด้วยมือขวาวิ่งเข้าไปหาหมูป่ายักษ์ที่กำลังพุ่งมาด้วยความเร็วถ้ามองจากมุมนอกในตอนนี้เชนกับชายแผลเป็นกำลังวิ่งจากด้านซ้ายและขวา วิ่งเข้าใส่หมูป่ายักษ์ที่กำลังพุ่งเข้ามาด้วยความเร็ว!"เฮ้ย! พวกนั้นบ้าไปแล้ว" โรเห็นเหตุการณ์ก็พอจะเดาออกว่าเชนจะทำอะไรพูดขึ้น"จะโจมตีสวนหมูป่ายักษ์ที่พุ่งด้วยความเร็วขนาดนั้นเนี่ยนะ! " รินที่ยืนข้างๆ ก็อุทานออกมาในตอนนี้ระยะห่างระหว่างหมูป่ายักษ์กับเชนและชายแผลเป็นห่างกันเพียง...สิบเมตร!แปดเมตรห้าเมตรสามเมตร!หนึ่งเมตร!และ...ปะทะ!เมื่อถึงระยะปะทะ เชนทำการเหวี่ยงดาบคาตานะในมือเข้าใส่ตำแหน่งขาหน้าข้างขวาของหมูป่ายักษ์!ชายแผลเป็นเองก็ทำการเหวี่ยงดาบเต็มแรงเข้าใส่ขาหน้าข้างซ้ายของหมูป่ายักษ์!ตั้งแต่ที่ริวกระโดดหลบจนมาถึงจุดที่พวกเชนรออยู่ห่างกันเพียงสิบเมตรเท่านั้น ไม่มีทางที่มันจะเปลี่ยนวิถีการพุ่งไปได้เลย ยิ่งด้วยความเร็วขนาดนี้ยิ่งไม่มีทาง!ในขณะนั้นท่ามกลางสายตาของทุกคน ดาบของเชนและชายแผลเป็นก็เหวี่ยงเข้าใส่เป้าหมายที่พวกเขาหมายตาไว้!เสียงปะทะดังสนั่นหวั่นไหว! เกิดลมแรงจากการปะทะพัดไปทั่วทั้งห้องกว้าง ฝุ่นควันฟุ้งขึ้นบดบังสายตาของนักล่าทุกคนที่กำลังจับจ้องไปหลังจากเสียงปะทะก็เกิดเสียงตูมสนั่นจนพื้นสะเทือนและเหมือนมีอะไรบางอย่างขนาดใหญ่ไถลไปกับพื้นอู๊ด!!!เสียงร้องของหมูป่ายักษ์ดังลั่นขึ้นอย่างเจ็บปวด เป็นเวลาเดียวกับที่ฝุ่นเริ่มจางลงจนเริ่มเห็นภาพเหตุการณ์ได้และที่ทุกคนเห็นในขณะนี้คือ...หมูป่ายักษ์ที่กำลังนอนดิ้นทุรนทุรายอยู่กับพื้นและมีเลือดมหาศาลไหลทะลักออกมาจากขาหน้าทั้งสองข้าง!ขาหน้าของหมูป่ายักษ์ทั้งสองข้าง...ขาดสะบั้น!"สำเร็จ! " ริวที่ลุ้นจนตัวโก่งยกแขนขึ้นเหนือหัวแล้วตะโกนขึ้นเชนในตอนนี้ยืนหอบหายใจมองไปยังผลลัพธ์ที่ได้ก็ยิ้มน้อยๆ แขนทั้งสองข้างสั่นสะท้านจากแรงปะทะเมื่อครู่ เขาหันไปมองชายแผลเป็นที่กำลังมองไปที่หมูป่ายักษ์แต่ที่แปลกคือชายคนนี้ไม่มีอาการเหนื่อยหอบเลยแม้แต่น้อย แม้แต่เหงื่อสักหยดเชนยังไม่เห็น ทั้งที่ชายคนนี้มีระดับน้อยกว่าเชนเสียอีก"นายดูไม่เหนื่อยเลยนะ" เชนหันไปพูดกับชายแผลเป็นอย่างทึ่งๆ"ก็นิดหน่อย" ชายแผลเป็นหันมามองเชนแล้วตอบ"ฉันเชน" เชนแนะนำตัวเพราะเขาเองยังไม่รู้จักชื่อชายตรงหน้าเลย"เรียกฉันว่าหมิน" หมินพูดในจังหวะนั้นริวที่ยิ้มกว้างก็วิ่งเข้ามาถึงพวกเขา "พวกพี่สุดยอดไปเลยครับ! ""นายก็เก่งมากริว" เชนยิ้ม"..." หมินมองไปที่ริวแต่ไม่ได้พูดอะไรทั้งสามคนเดินไปทางหมูป่ายักษ์ที่กำลังนอนดิ้นทุรนทุราย แต่เมื่อไร้ขาหน้าแถมขาหลังยังบาดเจ็บสาหัสไปอีกหนึ่ง มันไม่มีทางจะยืนขึ้นมาเล่นงานนักล่าได้อีกแล้ว"พวกนายนี่บ้าดีเดือดเกินไปแล้ว" โรพูดขึ้นเมื่อเห็นพวกเชนเดินมาถึงตำแหน่งที่เขายืนอยู่"ก็คิดออกแต่วิธีนี้" เชน"ฮ่าๆ แล้วนายสามคนใครจะเป็นคนจัดการไอ้ตัวนี้ล่ะ" โรถามขึ้น การลงRaidกับคนแปลกหน้าแบบนี้จะมีการแบ่งหินแกนกันอย่างเท่าเทียมกันแต่ตัวบอสนั้นไม่ใช่ คนที่ลงดาบสังหารนั้นจะได้รับหินแกนปราณของมันไปถือเป็นกฏที่รู้กัน แถมการลงดาบสุดท้ายก็จะได้รับการเพิ่มระดับด้วยแม้จะไม่มากก็ตาม ในนี้ไม่ใครกังขาว่าหมูป่ายักษ์ตนนี้สมควรเป็นของพวกเชน เพราะพวกเขานั้นเป็นคนจัดการมันลง ตอนนี้เหลือเพียงลงดาบสุดท้ายเท่านั้นแต่จริงๆ เหมือนจะไม่ใช่ทุกคนที่คิดเช่นนี้...ฉึก!เสียงนั้นดึงความสนใจของทุกคน เมื่อทุกคนหันไปมองก็เห็นไทม์กำลังแทงดาบเข้าใส่ตำแหน่งหัวของหมูป่ายักษ์!หมูป่ายักษ์ร้องอย่างเจ็บปวดและกระตุกอยู่สักครู่ก็แน่นิ่งไปความเงียบเข้าปกคลุมทั้งบริเวณไว้ นักล่าทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ได้แต่นิ่งเงียบพูดอะไรไม่ออก"ทำอะไรน่ะ! " ริวตะโกนขึ้นทำลายความเงียบ หมูป่ายักษ์ตัวนี้สมควรเป็นของเชนไม่ก็หมิน แต่จู่ๆ ไทม์กลับมาลงดาบสุดท้ายสังหารมันไป"จะอะไรล่ะไอ้หนู ก็จัดการฆ่าบอสน่ะสิ" ไทม์หันมาพูดกับริวอย่างสบายๆ พร้อมกับดึงดาบออกมาจากหัวของหมูป่ายักษ์แล้วสะบัดเลือด"อสูรนั่นสมควรเป็นพี่เชนไม่ก็พี่หมินเป็นคนลงดาบนะ! " ริวพูดด้วยความโกรธ"เฮ้ยๆ พูดดีๆ ไอ้หนู มีป้ายติดชื่อพวกมันไว้หรือไง" ไทม์ยิ้มมุมปากพร้อมมองมาที่ริว "ถ้ามีปัญหาก็เข้ามาสิ"ริวกัดฟันกรอดเมื่อถูกท้าทาย แต่รู้ดีว่าระดับของเขาห่างจากไทม์ขนาดไหนจึงได้แต่กำหมัดอย่างโกรธแค้น"หรือพวกนายมีปัญหา? " ไทม์มองไปที่เชนกับหมินแล้วพูดขึ้น"..." เชนไม่ได้พูดอะไรมองนิ่งไปที่ไทม์ตาไม่กะพริบ"..." หมินก็เช่นกันโรกับริน เดินถอยห่างออกไปไม่ต้องการจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ พวกเขาเห็นที่ไทม์ลงมือกับบิวแล้ว พวกเขาไม่อยากมีปัญหากับคนแบบนี้แถมระดับของมันยังสูงที่สุดในกลุ่มด้วย จะมีก็แต่คนของกลุ่มหมินที่ยืนมองไปยังไทม์ด้วยสายตานิ่งๆ ไม่แสดงความรู้สึก"ดูสิขนาดคนที่แกว่ามันยังไม่พูดอะไรเลย แล้วแกจะมาเดือดร้อนอะไร" ไทม์ในตอนนี้เหมือนจะเผยตัวตนที่แท้จริงออกมา ยกเท้าค่อยๆ เดินเข้ามาหาริว "ว่าแต่ แกมีของดีนี่หว่า ฉันเห็นดาบของแกสวยดีไหนจะกระเป๋ามิติอีก ขอฉันยืมดูหน่อยสิ""วะ..ว่าไงนะ" ริวมองไปที่ไทม์ สายตาของเขาตอนนี้แดงก่ำแสดงให้เห็นว่ากำลังโกรธสุดๆ แต่ต้องห้ามตัวเองไว้ไทม์เดินเข้ามาใกล้ริวเรื่อยๆ จนริวเองก็เผลอถอยหลังออกไปหนึ่งก้าวเมื่อไทม์มันเดินมาถึงในระยะจะเอื้อมมือถึง มันก็ยกมือขึ้นเอื้อมมือจะมาจับริวไว้หมับริวหลับตาลงเมื่อเห็นมือของไทม์มันกำลังเอื้อมจะมาจับเขา แต่หลับตาอยู่สองสามอึดใจก็ไม่รู้สึกถึงมือของมันมาจับตัว เขาจึงค่อยๆ เปิดตาขึ้นมอง ภาพเบื้องหน้าเขาในตอนนี้คือมือของไทม์ที่ค้างอยู่กลางอากาศตรงหน้าของเขาโดยมีมือมือหนึ่งมาจับแขนของมันไว้ และเมื่อเขาหันหน้าไปมองเจ้าของมือนั้นก็คือ...เชน!ทั้งห้องกว้างเงียบสงัดราวกับเวลาถูกหยุดนิ่ง เชนในท่ายื่นมือไปจับแขนจ้องนิ่งไปที่ไทม์และไทม์เองก็กำลังจ้องนิ่งไปยังเชนเช่นกัน!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 25 ปะทะบอส (ปลาย)

นิยายแนะนำ

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 25 ปะทะบอส (ปลาย)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้