ตอนที่ 8 ตามล่า
ต้าหลง !ต้าหลง !
เสียงเคาะประตูจากด้านนอก “ท่านเจียงหยา ท่านมาหาข้ามีเหตุอันใดหรือ?”
“ข้าคิดว่า ข้าพอจะรู้แล้ว ว่าที่พวกเหล่าทาสปีศาจหายไปมันต้องมีอะไรเกี่ยวข้องกับใต้เท้าหวังเป็แน่ ข้าดูจากนิสัยคุณชายแล้วถ้ามีเื่อันใดที่ไม่ปกติ คุณชายจะปกปิดได้ไม่มิดหรอกเ้าคิดว่าอย่างไร” ต้าหลง!
“ตะวันตกดินเมื่อใด ข้าจะเข้าไปในหอกำยาน?”
ชายหนุ่มได้แอบเข้าไปในหอกำยานได้ปกปิดตัวตนด้วยชุดสีดำทั้งตัวและปกปิดใบหน้าด้วยผ้าสีดำสนิท ...
“เ้ากับเจียงหยา จะตามข้ามาทำไมกัน?”
“ข้าอยากมาช่วยเ้า อย่างน้อยข้าก็มีอาวุธที่เ้าไม่มีเผื่อสิ่งนี้มันอาจจะพอช่วยเ้าได้บ้าง”
“ข้าก็ด้วยนะ!”
“ข้าอยากรู้ว่าพวกทาสปีศาจของข้าทำไมถึงอยู่ดีๆได้หายตัวไปแบบไร้ร่องรอย”
หอกำยาน ! พวกเ้าระวังตัวให้ดีนะ
อืม…
ทั้งสามต่างมุ่งตรงไปยังประตูห้องหอกำยานซึ่งมีบ่าวของใต้เท้าหวังได้คอยดูแลหน้าประตูทางเข้า
ฟู่ ! ต้าหลงได้ใช้ผงยาหลับใหลเพื่อที่จะให้บ่าวในหอกำยานสลบเมื่อเข้ามายังในหอกำยานก็ได้เจอประตูลับทั้งสามได้ผลักเข้าไปทางเดินข้างในมันช่างคดเคี้ยวซะจริงๆ ไม่เหมือนร้านขายกำยานเลยแม้แต่น้อยบรรยากาศข้างในมันดูเย็นะเื มืดสลัว ๆ มีเพียงแสงไฟอ่อนๆ รำไร ๆ ที่ใช้นำทางเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
เงาทมิฬได้ลอยลงมาจากฟ้า โผล่เข้ามายังหอกำยานจ้องมองทางที่จะต้องเดินไปข้างหน้า “ข้าจะลองดูว่าพวกเ้าจะผ่านบททดสอบของข้าไปได้หรือไม่” ฮึ!
โอ้ย !
เจียงหยาได้เดินชนกับอะไรสักอย่างนึง รูปร่างสูงโปร่งหญิงสาวได้จ้องมองที่ในเงามืดด้านหน้า
คุณชาย!
เจียงหยา !
คุณชายหวัง! รู้สึกใที่เจอเจียงหยา “แล้วคนพวกนี้เป็ใครกันถึงได้เข้ามาในหอกำยานแห่งนี้พวกเขาเป็น้องของข้าเองคุณชายหวังได้แต่จ้องมองแต่ไม่พูดอะไรเพราะทั้งสองเป็น้องของหญิงสาวที่ตนแอบหลงรัก“ ข้าบอกเ้าแล้วไม่ใช่หรือเจียงหยา ว่าอย่าเข้ามาในนี้!”
“แล้วท่านละ เข้ามาทำไม?”
“ทำไมต้องแต่งตัวมิดชิดเช่นนี้ นี่มันหอกำยานของท่านลุงท่านไม่ใช่หรือ?
“ทำไมถึงต้องแอบมาด้วย!”เจียงหยาได้ถามจนคุณชายหวัง...
ข้า? “พวกเ้ารีบออกไปเถอะ เดี๋ยวคนของท่านลุงมาเจอเข้า”
“ยังไงพวกข้าก็เข้ามาได้แล้วคงจะไม่ออกไปจากที่นี่ง่ายๆ หรอกนะ”
ต้าหลงมองหน้าคุณชายหวัง“เอาละคุณชาย ยังไงท่านก็มาแล้ว ก็เดินไปด้วยกันนี่แหละ ”เจียงหยา กล่าว คุณชายทำหน้า กึ่งรับ กึ่งปฏิเสธแต่ก็คงต้องร่วมเดินทางไปด้วยกัน เพราะอย่างน้อยหลายหัว ดีกว่าหัวเดียวยังไงข้าก็มาสืบหาสิ่งที่ข้า้าอยู่แล้วนี่ ไปด้วยกันคงไม่เป็ไร?
ทั้งสี่ได้เดินเข้าไปห้องลึกลับ เจอแยกที่ต้องตัดสินใจทั้งหมดได้มองหน้ากันว่าควรไปทางไหนดี “คุณชายหวังท่านพาหลิวเฟยและเจียงหยาไปทางด้านซ้ายเดี๋ยวข้าจะไปทางนี้” ชายหนุ่มตัดสินใจไปทางด้านขวา
พรึบ ! ประตูจากด้านหลังก็ได้ปิดพรึบขึ้นมาทันทีต้าหลงและหลิวเฟยได้ตกลงไปในชั้นใต้ดิน
สวบ !
ต้าหลง!
หลิวเฟย!
ตุบ! ทั้งสองได้ลงไปกองอยู่ที่พื้นห้องใต้ดินมองรอบบริเวณห้อง มันมืดมิด “ทำไมข้ารู้สึกว่าในนี้มันมีกลิ่นไอมารของตัวข้าอยู่แถวนี้มันต้องมีอะไรในห้องลับนี้แน่”
ต้าหลงได้คิดในใจโดยมิได้ให้ใครล่วงรู้ ยิ่งเดินไปลึกเข้าไปข้างใน กลับได้ยินเสียงร้องระงม “สองข้างทางทำไมพวกปีศาจทั้งหลายถึงได้มาถูกขังไว้ที่นี่นะ”
“ใช่พวกปีศาจที่ท่านพี่เจียงหยาตามหาอยู่หรือไม่นะ?”หลิวเฟย กล่าวเหล่าพวกปีศาจทั้งหลายเมื่อได้เห็นต้าหลงกลับรับรู้ได้ว่านั้นคือ “ราชันหมาป่า ” “หลิวเฟย” เร็วเข้า!เราต้องออกไปจากตรงนี้ให้ไวที่สุดทั้งสองรีบวิ่งออกไปจากตรงนี้เพราะรับรู้ได้ว่าภัยอันตรายกำลังจะใกล้เข้ามาแล้ว
“ว่าแล้วเชียว! นั้นไง”
เ้าปีศาจแมงมุม ได้ก้าวเดินออกมาอย่างช้าๆสายตาที่จ้องมองมาหาทั้งสอง ด้วยดวงตาสีแดงเหมือนเืขาที่แหลมคมจนสามารถกรีดเข้าไปทิ่มแทง ได้ถึงกระดูก ขามันช่างดูยั้วเยี้ยไปหมดมันกำลังก้าวเข้ามาหาทั้งสองอย่างไม่ลดละ
ทันใดนั้น !ทั้งสองเหมือนกับโดนเหวี่ยงแหใส่ด้วยใยที่แผ่กว้าง สกัดกั้นไม่ให้ทั้งสองออกจากวงล้อมนี้ไปได้
“ปล่อยพวกข้าเดี๋ยวนี้นะ!”
“พวกเ้าเป็ใคร? ถึงกล้ามาในห้องลับแห่งนี้”
“นี่มันกลิ่นอะไรกัน!”
“เ้าคือ ปีศาจหมาป่าใช่หรือไม่?”
“ ดีล่ะ วันนี้ข้าจะจัดการให้แหลกคามือข้า”
พรึบ ! ปากดีนักนะ เ้านั้นแหละแหลกคามือพวกข้า !
“ไอ้แมงมุมกระจอก”หลิวเฟยจัดการมันได้อย่างรวดเร็วและอยู่หมัดจนต้าหลงไม่ต้องลงมือ
เงาทมิฬที่กำลังยืนอยู่ในมุมมืดกอดอกจ้องมองมายังชายหนุ่มหญิงสาวคู่นี้ ได้คลี่ยิ้มเบาๆ ...บททดสอบของข้า !
“ทำไมต้าหลงและหลิวเฟยยังไม่กลับกันมาอีกนะนี่มันก็นานมากแล้วคงไม่ได้เกิดเื่ที่ไม่คาดคิดขึ้นหรอกนะ”
“เ้าอย่ากังวลไปเลยเจียงหยาข้าคิดว่าคุณชายต้าหลงจะต้องพาหลิวเฟย กลับออกมาได้อย่างปลอดภัยเจียงหยาได้มองหน้าคุณชายหวัง”
หลังจากที่ต้าหลงและหลิวเฟย ได้ต่อสู้กับปีศาจแมงมุมไปแล้วก็ได้เดินทางต่อเพื่อไปสืบดูว่าเขี้ยวพญาเพลิงของตนอยู่ที่ไหนกันแน่เพราะกลิ่นไอมารที่ต้าหลงรับรู้ได้ มันรุนแรงเหลือเกิน
“ทำไมในห้องนี้ถึงได้มีประตูกลเยอะขนาดนี้นะ”
หลิวเฟยพยายามที่จะผ่านประตูกลออกไปให้ได้
“หลิวเฟยเ้าจะต้องลองวิชาเพลิงมรกตอีกครั้งนะ ไม่งั้นเราจะออกไปจากประตูกลแห่งนี้ไม่ได้หญิงสาวแบ่งรับแบ่งสู้เพราะรู้ว่าตัวเองไม่ได้มีความสามารถมากพอที่จะทำมันได้
“ไม่เป็ไรเดี๋ยวข้าจะช่วยเ้าเอง”
ทั้งคู่ได้นั่งทำสมาธิประสานฝ่ามือเพื่อเชื่อมประสานจิตของต้าหลงและไข่มุกดำเพลิงที่อยู่ในร่างกายหญิงสาวเข้าไว้ด้วยกัน
“ข้าทำไม่ได้หรอกต้าหลง ข้าไม่มีความสามารถ”
“เ้าใจเย็นๆนะ ข้ารู้ว่าเ้าทำได้”
เมื่อทั้งสองต่างได้นำจิตไปสู่สมาธิ ต้าหลงได้ส่งมอบพลังให้หลิวเฟยตัวหลิวเฟยนั้นได้มีอาวุธที่สำคัญอยู่ คือ “ ไข่มุกดำเพลิง” เมื่อหลิวเฟยมีสมาธิทั้งสองได้ร่วมมือกันอีกครั้ง แสงเจิดจ้าที่ส่งมาจากต้าหลงไปสู่หลิวเฟยทำให้พลังของหลิวเฟย มีเพิ่มมากขึ้น ลำแสงสีส้มที่แผ่ซ่านออกมานั้นกลับกลายเป็ร่างพญาหมาป่า ! ที่คำรามออกมาลำแสงนั้นได้วิ่งไปสู่ประตูกลที่ปิดกั้นเอาไว้อย่างหนาแน่น
“ประตูกลก็ได้เปิดออกแล้ว!” พวกเหล่าปีศาจที่ร้องกันระงม ก็ได้ถูกปลดปล่อยออกมาเช่นกันกระนั้นเมื่อพวกเหล่าปีศาจได้ถูกปลดปล่อยออกมาจึงวิ่งหนีตายกันกระเจิดกระเจิงทำให้ชาวบ้านทั้งหลายต่างพากันแตกตื่นโกลาหล
“คุณหนูขอรับ” ปีศาจรับใช้ของเจียงหยาได้วิ่งหน้าตื่นมาแจ้งให้นายของตนเองได้รับรู้ว่าตอนนี้มีเื่โกลาหลที่เมืองหยางชิงแล้วทำให้เจียงหยารับรู้ว่ามันต้องเกิดอะไรขึ้นกับต้าหลงและหลิวเฟยเป็แน่
“พวกเ้าอยู่ที่ไหนกันนะ”
เสียงเจี๊ยวจ๊าวแตกตื่นที่พวกปีศาจถูกปล่อยออกมาเหล่าพวกชาวบ้านใ วิ่งกันจ้าละหวั่น
“คุณชายหวัง”
เจียงหยาได้เจอคุณชาย “ท่านมาทำอะไรที่นี่ ดูหน้าตาท่านตอนนี้ เลอะเทอะไปหมดท่านไปทำอะไรมาหรือ?”
“ข้าจะต้องช่วยชาวบ้านก่อนตอนนี้ชาวบ้านแตกตื่นไปหมดแล้ว อยู่ดีๆ พวกปีศาจก็หลั่งไหลเข้ามาต้องให้พวกปีศาจรับใช้เหล่านี้ได้อยู่เป็ที่เป็ทางก่อน ไม่งั้นชาวบ้านแย่ๆ เลย”
“เ้ามาได้อย่างไรเจียงหยาข้าว่าเ้ากลับไปที่หอดนตรีก่อนดีกว่านะ อยู่ที่นี่คงไม่ปลอดภัยกับเ้า”
“ข้าไม่กลับข้าเห็นคนที่าเ็ล้มตายต่อหน้า ปล่อยให้ข้าทิ้งไปคงไม่ได้หรอกนะ” เจียงหยา มันอันตรายมากนะ!
“พอเถอะคุณชายหวังตอนนี้ไม่ใช้เวลาที่เราจะต้องมาเถียงกันหรอกนะ”
พรึบ !คุณชายหวังได้สลบลงไปเพราะผู้ติดตามของเจียงหยา!
“เ้าพาคุณชายกลับบ้านไปซะ!”
“หลิวเฟยเ้าเป็อย่างไรบ้าง?”
“ข้าไม่เป็ไร คิดไม่ถึงว่าข้าก็เก่งขนาดนี้” หญิงสาวที่กองลงกับพื้นได้ลุกขึ้นมา “ข้าก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่าอานุภาพของเพลิงมรกตที่เ้าไม่เคยใช้มันกลับมีอานุภาพมีรุนแรงขนาดนี้ได้ ที่แท้การใช้พลัง มันใช้แรงขนาดนี้เลยหรือ”
“ตอนนี้ข้ารู้สึกว่าข้ามึนหัวไปหมดแล้ว” หญิงสาวเดินโซเซ ต้าหลงได้ประคองหญิงสาวลุกขึ้น
ลำแสงสว่างที่ปรากฏบนหอกำยานนั้นสว่างจ้าจนมากระทบตาทั้งคู่ได้แหงนมองขึ้นเหนือศีรษะ
“นั้นมัน”เขี้ยวพญาเพลิงหมาป่าใช่หรือไม่ ต้าหลงได้แหงนมองตามเสียงที่มาชายหนุ่มและหญิงสาวได้วิ่งไปยังหอคอย สิ่งที่ได้เห็นตรงหน้าตอนนี้ลู่หลานกำลังเข้าฌานร่างของปีศาจจิ้งจอกเก้าหางที่โดนพันธนาการไว้กลับยังไม่ได้สติ
ทั้งหมดตอนนี้ได้ถูกควบคุมด้วยฝีมือของลู่หลานนี่นางกำลังทำอะไรกันแน่? นางกำลังรวบรวมพลังของปีศาจจิ้งจอกเก้าหางกับเขี้ยวพญาเพลิงหมาป่าอย่างนั้นหรือ?
นี่มัน !“ร่างของลู่หลานได้หลุดออกมาจากกายทิพย์” นี่คือจิติญญาของลู่หลานอย่างนั้นหรือ?
“รีบหนีเร็ว” ต้าหลง! หญิงสาวจูงมือต้าหลง เพื่อวิ่งหนี
พลันร่างกายของทั้งสองกลับขยับเขยื้อนไม่ได้เพราะลู่หลานได้ร่ายเวทมนต์ ทำให้ทั้งสองแข็งจนไม่สามารถขยับไปไหนได้
“ปีศาจหมาป่าต้าหลง”
ในที่สุดเ้าก็มาแล้ว สายตาที่ต้าหลงมองลู่หลาน มันมีแต่ความเ็ปตาที่แดงกล่ำ ด้วยความเ็ปและโกรธแค้น กับสิ่งที่ตนได้รับไม่ว่าอดีต หรือตอนนี้
“ทำไมวิทยายุทธของลู่หลาน ถึงได้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้” หลิวเฟย ได้แต่มองและเ็ปจากการที่ร่างกายแข็งทื่อจนไม่สามารถไปไหนได้
“ไม่คิดว่าเ้าจะแกว่งเท้าหาเสี้ยนเสียเองนะส่งไข่มุกดำเพลิงมาให้ข้า เดี๋ยวนี้!” ชายหนุ่มรู้สึกโกรธจัด!!น้ำตาเอ่อ เ็ปเป็ที่สุด
ลู่หลานใช่วิทยายุทธ สาดกระเด็นเข้ามาหาชายหญิงตรงหน้าทั้งสองต่างใ แต่ด้วยตอนนี้ไม่สามารถทำอะไรได้เลย เพราะโดนกักขังด้วยน้ำแข็ง
เงาดำทมิฬก้อนใหญ่โผล่ออกมาจากบนหอกำยานได้นำต้าหลงและหลิวเฟยหนีออกมาได้ ลู่หลานนำิญญากลับเข้าร่างเดิมของตนลืมตาตื่นมาด้วยความสงสัย ว่าใครกันนะที่ช่วยคนทั้งคู่เอาไว้ทั้งคู่ได้หนีออกมาจากหอกำยาน
ไห่เฉียง! “เ้าเป็อย่างไรบ้าง?”ไห่เฉียงปีศาจเงาได้ช่วยเหลือทั้งสองไว้ ไม่ให้โดนฆ่าจากลู่หลาน
“พวกเ้าปลอดภัยดีใช่หรือไม่?”
เร็ว! หลิวเฟย รีบพา ไห่เฉียงกลับกันก่อนเถอะทั้งสองได้ประคองไห่เฉียง
“หลิวเฟย”เสียงเรียกจากหญิงสาวทำให้ทั้งสองหันกลับไป
ท่านพี่เจียงหยา “เร็วรีบพาไห่เฉียงกลับไปรักษาตัวก่อน”
ไป !
ยินดีด้วยเ้าค่ะเ้าสำนักลู่หลานในที่สุดก็ได้หลอมยาอายุวัฒนะฟื้นความทรงจำให้คุณชายโม่เฉียวได้สำเร็จแล้ว
“ลู่หลานยิ้มกริ่มนำยาอายุวัฒนะไว้ในมือแล้วมองมันด้วยความสำเร็จ”
“เ้าปีศาจหมาป่า แอบเข้ามาในวันนี้แล้วทำไมศิษย์สำนักข้าถึงไม่รู้เื่กันเลย?วันนี้ใครที่ดูแลหอกำยานทั้งหมดจะต้องตาย!”
“เ้าไปสืบมาว่าชายหญิงคู่หนึ่งที่มาพร้อมกับ ต้าหลงคือใครกัน!”
“เ้าค่ะ”
ลู่หลานได้ใช้พลังจากเขี้ยวพญาเพลิงหมาป่าที่มีพลังอันมหาศาล ทำให้เมืองหยางชิงถูกครอบคลุมไปด้วยพลังอำนาจทำให้ไม่ว่าปีศาจตนใดก็ไม่สามารถออกไปจากเมืองหยางชิงได้
“ข้า้าให้พวกเ้าไปเร่งตามหาราชันหมาป่ามาให้ข้า”
เดี๋ยวนี้ !
1K
