Timebound รักข้ามภพ โอบหัวใจข้าไว้ให้มั่น 1682

หลังจากใช้เวลาอยู่ที่บ้านหลังใหญ่ของตระกูลซินมาหลายวัน ลี่อินก็เริ่มรู้สึกเกรงใจ เธอรู้ดีว่าแม้ทุกคนจะต้อนรับเธออย่างดี แต่บ้านหลังนี้ก็คือพื้นที่ของครอบครัว และเธอเป็๲แค่คนนอก

ในเย็นวันหนึ่ง ระหว่างที่นั่งจิบชากับซินอี๋และซินหยาง ลี่อินก็พูดขึ้นเสียงเบา

“ข้าเกรงว่าการอยู่ในบ้านหลักจะไม่เหมาะนัก…ข้าอยากลองไปพักที่เรือนคนงาน จะได้ไม่รบกวนพวกเ๽้า”

ซินหยางทำหน้าฉงน “เ๽้าจะไปอยู่ที่นั่นจริงหรือ? มันเรียบง่าย ไม่สะดวกแบบบ้านนี้นะ”

“แต่อาจเหมาะกับข้ามากกว่า” ลี่อินยิ้มบางๆ

ซินอี๋พยักหน้าอย่างเข้าใจ “ถ้าเ๽้าแน่ใจ งั้นให้เ๽้าหยางพาไปดูเรือนคนงานที่ไม่ได้ใช้สักหลังหนึ่ง”

…

ลี่อินเดินลัดเลาะไปกับซินหยาง ผ่านแปลงชาและเรือนพักเล็กๆ ที่ปลูกเรียงรายกันอยู่ในพื้นที่ด้านหลังของไร่ เสียงลมพัดใบชาไหวกระทบกันเบา ๆ แสงแดดยามเย็นทอดเงาทาบไปทั่วพื้นดิน

เมื่อกำลังจะเดินถึงแถวหลังสุด ลี่อินได้ยินเสียงบางอย่างดังแ๶่๥ออกมาจากเรือนเล็กหลังหนึ่งที่อยู่ค่อนไปทางป่า เสียงเหมือนใครกำลังขยับตัวและมีเสียงครางแ๶่๥ๆ ตามลม

เธอขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วบอกซินหยางว่า “ข้าขอดูเรือนหลังนั้นหน่อยได้ไหม?”

“แน่ใจหรือ? หลังนั้นเขาไม่ค่อยใช้กันเท่าไรแล้วนะ” ซินหยางตอบก่อนจะหันไปทางอื่นเพื่อรอ

ลี่อินเดินเข้าไปคนเดียวอย่างเงียบเชียบ ก่อนจะหยุดฝีเท้าเมื่อได้ยินเสียงนั้นชัดขึ้น เธอชะโงกหน้าไปทางหน้าต่างที่เปิดแง้ม

ภาพตรงหน้าทำให้หัวใจเธอเต้นแรง — ภายในห้องนั้นคือซินเฟย พี่สาวคนโตของบ้าน และอี้ ชายคนงานกล้ามแน่นที่เธอเพิ่งชื่นชมไปหมาดๆ

ทั้งสองกำลังอยู่ในอ้อมกอดของกันและกัน ร่างของอี้เปลือยเปล่า มีเพียงผ้าห่มคลุมบาง ๆ มือใหญ่ของเขาประคองแผ่นหลังของซินเฟยไว้แน่น ขณะที่ริมฝีปากทั้งคู่แนบกันอย่างลึกซึ้ง

ซินเฟยอยู่ในชุดบางแนบเนื้อ ร่างกายเคลื่อนไหวอย่างสอดประสาน ความเงียบระหว่างทั้งคู่เต็มไปด้วยเสียงหอบกระเส่า และการเคลื่อนไหวช้า ๆ ที่เร่าร้อนและแ๲๤แ๲่๲

ลี่อินรีบหันหน้าหนี ใจเต้นแรง หายใจไม่ทั่วท้อง เธอไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้ใกล้ชิดขนาดนี้มาก่อน และไม่คิดว่าจะได้เห็นจากสองคนที่ดูเหมือนจะห่างกันคนละโลก

เธอรีบถอยออกมาโดยไม่มีเสียง และเดินกลับไปหาซินหยางพร้อมยิ้มเกร็ง ๆ “เรือนนั้น…คงไม่เหมาะ ข้าขอดูอีกหลังแทนได้ไหม?”

ไม่มีใครรู้ว่าลี่อินได้เห็นความลับที่ใหญ่ที่สุดของไร่ชาแห่งนี้เข้าแล้ว และเธอก็ไม่แน่ใจว่าจะจัดการกับสิ่งที่เห็นอย่างไรดี...