เสียงเหล่านกน้อยโบยบินสยายปีกร่างน้อย ๆ กลับเข้ารังเป็ภาพบรรยากาศที่ดูรื่นรมย์แต่หากแท้จริงแล้วเป็ชั่วโมงแห่งความเป็และความตาย ท่ามกลางหุบเขาอันอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพรรณสมุนไพรนานาชนิด สายน้ำและลำธารขนาดเล็กใหญ่ ไหลเชี่ยวลงจากยอดเขามาหลอมรวมกันจนกลายเป็แม่น้ำขนาดใหญ่ ชายหนุ่มยังคงออกตามหาพืชสมุนไพรเพื่อนำมารักษาชีวิตบิดาให้รอดตายจากยาพิษที่สุดแสนร้ายกาจ โดยฝีมือศัตรูที่ตัวเขาเองยังไม่รู้จัก
เขาเหาะเหินพลางสบถก่นด่าให้กับความโเี้ของมนุษย์ที่สามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ได้มาซึ่งชื่อเสียงและเกียรติยศ ถึงแม้ในตอนนี้จะไม่สามารถรู้ตัวคนร้ายที่แท้จริงได้ แต่อย่างน้อย ๆ บิดามันต้องรอดชีวิตจากพิษนรกนั้นเสียก่อน และทางเดียวที่จะรู้ตัวคนทำเื่เหล่านี้ได้นั่นก็คือ ยาถอนพิษ จากสมุนไพรทั้งสามชนิด
เป็เวลากว่าครึ่งวันแล้วชายหนุ่มผู้มีร่างของจอมราชันแห่งการปรุงโอสถเหาะเหินเดินอากาศ มุ่งหน้าเข้าไปในป่าลึก เพื่อออกตามหาหญ้าทองคำจากทุ่งหญ้าแห่งความตาย เพื่อนำไปรักษาชีวิตเฒ่าแก่ตี้เทียน ถึงแม้หุบเขานี้จะเปรียบได้กับบ้านหลังเก่า หากแต่เป็เวลากว่าพันปีแล้ว ที่เขาได้กลับมาที่แห่งนี้อีกคราหนึ่ง จึงมีบ้างที่บางสถานที่จะถูกแปรเปลี่ยนไปตามสภาพและกาลเวลา
ทุกสิ่งล้วนเป็สัจธรรม
พลางเหาะเหินลงบนก้อนหินที่ดูสูงตระหง่านเหมาะแก่การพักผ่อนหลังการเดินทางอันแสนยาวไกลเพราะนั่นก็กินเวลามากว่าหนึ่งวันเต็ม ๆ แล้ว
“ เอาล่ะ…คืนนี้ข้าคงต้องนอนตรงนี้แล้วล่ะ ” เขาสบถขึ้นพลาง ยืนบิดเบี้ยวตัวไปมา เพื่อแก้ปวดเมื่อย แล้วจึงเริ่มจัดเตรียมที่นอนภายใต้ก้อนหินขนาดใหญ่แลจะสามารถใช้เป็ที่กำบังลมและฝนได้ดี พลางใช้กำลังภายในจัดแจงปัดกวาดเศษใบไม้มากมายที่อยู่ใต้ก้อนหินนั้นและตรวจดูจนแน่ใจแล้วว่าไม่มีแมลงหรือสัตว์ร้ายใดแอบซ่อนอยู่ พลางใช้ต่างหูมิติเซียนเปิดเข้าไปหยิบเสบียงออกมา อย่างคล่องแคล่ว
เสบียงที่เตรียมมายังคงอยู่ในสภาพดี กลิ่นหอมพร้อมรับประทานเพราะเก็บไว้ในมิติเซียนที่เวลาถูกยืดออกไปครึ่งหนึ่ง เขากำลังจะเปิดเสบียงออกแต่ด้วยสัญชาตญาณที่แรงกล้าบ่งบอกว่ามีจิตสังหารจากสิ่งมีชีวิต กำลังจับจ้องและปล่อยรังสีเหี้ยมโหดออกมาอย่างรุนแรงั้แ่ครู่หนึ่งแล้ว
โดยธรรมชาติสัตว์ป่าบางชนิดอย่างเช่นสิงโต หรือ เหยี่ยว ในยามกลางวันมันมักจะเป็ผู้ล่าออกหาอาหารใน่เวลานั้น แต่ก็มีสัตว์บางชนิดอาศัยเงามืดยามค่ำคืนรอคอยให้เหยื่อของมันเผลอตัว จึงออกล่าและจู่โจมเหยื่อของมันด้วยความเืเย็นในพริบตาเดียว !
ฟ่อววววว !
มันเป็คืนพระจันทร์เต็มดวง และโชคดีที่ดวงตาทั้งสองข้างของสัตว์ร้ายตัวนั้นถูกส่องกระทบกับความสว่างสไวของพระจันทร์ยามค่ำคืนพอดี ดวงตาของมันกลับกลายเป็แววตาสีแดงฉานราวกับเืแดงสด ทำให้เขาสามารถะโหลบการโจมตีนั้นได้โดยง่าย
“ กะเอาไว้แล้ว ”
แต่กระนั้นเขาก็สามารถหลบการโจมตีนั้นได้ทันท่วงที พลางใช้วิชาตัวเบาะโขึ้นสู่ยอดหิน เพื่อที่จะใช้เคล็ดวิชาลมหายใจเทวะ เพื่อค้นหาตำแหน่งสัตว์ร้ายตัวนั้นได้อย่างแม่นยำรวมถึงสามารถระบุชนิดของสัตว์ร้ายตัวนั้นด้วย
พูดพลางรีบโคจรลมปราณมาไว้ที่จมูกเป็หนึ่ง อย่างรวดเร็ว !
ซูดดดดดดด !
เป็อีกครั้งที่ใช้เคล็ดวิชาลมหายใจเทวะเพื่อค้นหาสัตว์ป่า แต่ครั้งนี้ต่างออกไปที่มันจะต้องหาตัวสัตว์ร้ายตัวนั้นที่หมายจะเอาชีวิตมัน
.
.
แววตาของตี้เฉินเริ่มเบิกโพลงกว้าง ประสาทััที่ได้รับการเสริมพลังจนสามารถรับรู้ได้ถึงกลิ่นสัตว์ป่าที่อาศัยอยู่บริเวณรอบwfhทั้งหมด และกลิ่นที่ดูใกล้และรุนแรงที่สุดนั้นเป็กลิ่นของสัตว์เลื้อยคลานเืเย็นขนาดใหญ่ พร้อมกับกลิ่นของพิษระดับสูงที่สามารถสังหารผู้คนได้ภายในพริบตา มันกำลังนอนขดตัวหลบเหยื่ออยู่ในมุมมืดหลังหินก้อนนั้น !
“ งูหางพิษ ! "
ฟ้อววว !!!
มันจู่โจมเข้ามาอีกครั้งในตอนที่เขากำลังเผลอแต่ก็ยังคงสามารถหลบหลีกการโจมตีนั้นได้ทันท่วงที เพราะเขารู้ตำแหน่งของมันอย่างแน่ชัดแล้ว พลางรีบเก็บเสบียงเข้ามิติก่อนที่จะหยิบบางสิ่งบางอย่างออกมาจากห้วงมิตินั่น
“ เอาล่ะ ไหน ๆ ก็เจอกันแล้ว ข้าขอพิษของเ้ามาเก็บไว้เสียหน่อยแล้วกัน ! "
ถึงแม้แสงสว่างจะมืดลงเรื่อย ๆ ด้วยเมฆหมอกยามค่ำคืน จนแทบมองลายนิ้วมือตัวเองไม่ออก แต่ด้วยเคล็ดลมหายใจเทวะ ที่ทำให้สามารถััได้ถึงพลังปราณของสิ่งมีชีวิตทุกสิ่ง ที่อยู่รอบ ๆ ตัวเขาได้อย่างดี
สิ่งมีชีวิตที่หมายเอาชีวิตอยู่นั่นคือ งูหางพิษ สัตว์ร้ายโบราณ ครั้งเมื่อพันปีก่อนเหล่าทวยเทพได้เลี้ยงพวกมันเอาไว้ ว่ากันว่าเพียงแค่พิษหยดเดียวที่โคนหางของมันก็เพียงพอที่จะสามารถดับชีวิตผู้คนได้ภายใน สามนาที นั่นยังไม่รวมพิษที่มันกัดที่ทำให้คนกลายเป็อัมพาตไปอีกถึง 3 ปี ตายทั้งเป็เลยก็ว่าได้ !
และความลับของพิษงูตัวนี้คือมันสามารถใช้ในการหลอมรวม โอสถพิษกลืน์ระดับ 10 เฉกเช่นเดียวกับที่ตัวมันเมื่อชาติที่แล้วถูกวางยาใส่นั่นเอง ! ทางเดียวที่จะแก้พิษกลืน์นั้นได้คือรีบกลืนพิษจากหางของงูหางพิษเข้าไปแบบสด ๆ ในตอนที่ถูกพิษกลืน์นั้นเข้ากระแสเืไปแล้ว
นี่จึงเป็โอกาสดีที่เขาจะได้พิษของมันมาไว้ป้องกันตัวเขาเองอีกทั้งยังสามารถช่วยคนรอบข้างในยามฉุกเฉินได้อีก ดังนั้นสิ่งที่เขาหยิบออกมาจากห้วงมิตินั่นก็หาใช่สิ่งใด หากแต่เป็ขวดใส่พิษงู ที่เขาเตรียมการมาเป็อย่างดี
ดวงตาประกายแดงฉานทั้งสองคู่กำลังจับจ้องมาที่ตี้เฉินจากเงามืดด้วยความหิวโหย บ่งบอกว่ามันพร้อมจู่โจมทันทีเมื่อเขาเผลออีกครั้ง งูตัวนี้จากััเทวะของตี้เฉินแล้ว ตัวของมันใหญ่พอที่จะรัดม้าได้ทั้งตัวอีกทั้งชาวบ้านยังกล่าวอีกว่าจำนวนของพวกมันมากขึ้นทุกวัน ๆ ดังนั้น การที่เราจะสังหารมัน จึงไม่น่าจะใช่เื่ที่เลวร้ายสักเท่าไหร่อีกทั้งศพของมันอาจใช้เป็เหยื่อล่อสัตว์อื่นอีกก็ได้
เห็นดังนั้นจึงเริ่มร่ายรำกระบวนท่าที่สามารถปลิดชีวิตสัตว์ร้ายตัวนี้ได้ภายในเสี้ยววินาที ถือเสียว่านี่เป็การทบทวนกระบวนท่าที่ได้แอบฝึกฝนจากคัมภีร์หัตถ์เทวะมาร่วมเดือนเสียแล้วกัน
เขาเริ่มกระจายโคจรลมปราณจากจุดบ่มเพาะลมปราณที่หน้าอกกระจายปราณไปให้ทั่วแขนทั้งสองข้าง ทำให้ลมปราณเริ่มก่อตัวเป็มวลคลื่นอัดแน่นรุนแรง เสียจนก้อนหินที่เหยียบไว้เริ่มสั่นไหวไปตามการเคลื่อนไหวทุกครั้งเมื่อเหวี่ยงแขนออกไป
จากแขนซ้ายตวัดไปด้านขวาจากแขนขวาตวัดไปด้านซ้าย หมุนวนตามเข็มนาฬิกา เรื่อยไปดูแล้วคล้ายคลึงกับกระบวนท่าพัด….(ตอนที่9) ก็ไม่เชิง มันเป็กระบวนท่าที่แลดูสวยงามจนสามารถััได้ว่า ในตอนนี้แขนของมันสามารถตัดูเาออกเป็เสี่ยง ๆ ได้อย่างง่ายดาย มวลลมปราณอัดแน่นเสียจน เกิดเสียงดังเปรี้ยะ ๆ ลั่นไปทั่วบริเวณ รู้สึกได้เลยว่ารอบ ๆ ตัวเขากลายเป็สุญญากาศไปเสียแล้ว
เขากำลังรอโอกาสที่งูตัวนี้จะโผล่ตัวออกมาจู่โจมเขาอีกครั้งแล้วจึงปลดปล่อยกระบวนท่าออกไป และห้วงเวลานั้นก็มาถึง
ร่างของงูหางพิษยาวแปดเมตร ความใหญ่ของมันไม่ต้องกล่าวถึงเลยก็ว่าได้ มันคืองูั์ตัวหนึ่ง อายุของมันคงราว ๆ ห้าสิบปีเห็นจะได้ ดวงตาแดงฉาน เขี้ยวที่ยาวราวกับมีดสั้นเล่มหนึ่ง พร้อมกับปล่อยจิตสังหารออกมา อ่อน ๆ เพื่อข่มขู่ศัตรู
มันรีบพุ่งทะยานออกจากเงามืด ทันทีที่ได้จังหวะมาด้วยความรวดเร็วแต่ก่อนที่ส่วนหัวของมันจะมาถึง หางของมันที่เต็มไปด้วยพิษกลับพุ่งนำหน้ามาก่อน นี่คงเป็ศึกตัดสินระหว่างตี้เฉินและงูหางพิษเป็แน่ !
ตี้เฉินเห็นรูปแบบการโจมตีของงูที่เปลี่ยนไป เขาจึงรีบหมุนตัวเพื่อเพิ่มความรวดเร็วในการตวัดมือ อีกทั้งยังทวีความรุนแรงเข้าไปอีก พลางส่งแรงทั้งหมดออกไปให้สุดวงแขนพร้อม ๆ กับปลดปล่อยกำลังภายในมหาศาลออกไปที่ลำแขนด้วยความรวดเร็วและรุนแรงเหนืุ์ !!!
เคล็ดฝ่ามือสะบั้นนภา
ฟ้าววววว !!!!
ผ่างงง !!!!!
ด้วยระดับลมปราณตอนนี้ที่อยู่ในระดับวิถีเซียนระดับต่ำ ทำให้พลังภายในของเขาในตอนนี้นั้นเพิ่มพูนขึ้นมาจากเดิมถึงสิบเท่า ถ้าหากใช้ฝ่ามือเทวะตอนนี้ก็คงจะทำให้หุบเขาหายไปได้ง่าย ๆ เพียงพริบตา
หากแต่คู่ต่อสู่ของเขาเป็เพียงแค่งูหางพิษเท่านั้น การใช้กระบวนท่าที่มีวงโจมตีกว้างขนาดใหญ่เช่นนั้นจึงไม่มีความจำเป็ และอาจทำให้พิษของมันเสียของได้
เขาจึงเลือกใช้กระบวนท่าที่มีอานุภาพไม่แพ้กันแถมสามารถตัดผ่าได้ถูกสิ่ง ! ในตอนนั้นเองที่คลื่นกำลังภายในขนาดใหญ่ได้ตัดส่วนหัวและส่วนหางของงูออกเป็สองส่วนภายในชั่วพริบตาเดียว นั่นยังไม่รวมต้นไม้ และกองหินที่อยู่บริเวณนั้นที่ถูกตัดขาดเสียสะบั้น !
“ ฟุ้วว ”
ตี้เฉินรีบะโลงจากก้อนหินั์ พลางหยุดเดินโคจรลมปราณและรีบวิ่งไปที่งูหางพิษตัวนั้น และใช้ปราณเยือกแข็งเพื่อแช่แข็งพิษงู มันสะดวกต่อการเก็บและนำออกมาใช้ เขาค่อย ๆ ใช้ลมปราณรีดเค้นพิษงูเข้าไปในขวดที่จัดเตรียมมาอย่างดี
พลันใช้เคล็ดวิชาลมหายใจเทวะอีกครั้งเพื่อตรวจเช็คความปลอดภัยรอบที่พัก…
“ เอาล่ะ !! ส่วนที่เหลือ ก็คงจะเป็มื้อค่ำวันนี้เสียแล้วกัน ! ”
พูดเสร็จก็ไม่รอช้า ถึงแม้งูตัวนี้จะมีพิษที่ร้ายกาจเพียงใด แต่รสชาติของมันก็หอมหวานไม่แพ้เนื้อสัตว์อื่น ๆ เลย !
เขาค่อย ๆ แร่เนื้องูออกอย่างบรรจง เพื่อไม่ให้การตายของมันสูญเปล่า และได้เก็บเนื้อบางส่วนเขาไปในมิติเพื่อนำกลับไปฝากคนที่หมู่บ้านเสียด้วย
มันเป็ค่ำคืนแห่งการฉลองเขาดื่มกินเนื้อนั้นอย่างเอร็ดอร่อย และผล็อยหลับไปด้วยความสุข
ในวันพรุ่งเขาจะต้องรีบหาสมุนไพรทั้งสองตัวให้เจอและจะเป็เช่นไรต่อไปโปรดติดตามต่อได้ในตอนหน้า
ถ้าหากอ่านแล้วถูกใจอย่าลืมกดติดตามและคอมเมนต์เพื่อให้กำลังใจหรือติชมกันได้นะครับ