ร่างที่นอนอยู่บนเตียงสะดุ้งตื่นจากความฝันที่ราวกับเื่จริงที่เคยเผชิญมาก่อน ไม่ว่าจะเป็การัั กลิ่น เสียง หรือแม้แต่อาการขาดอากาศหายใจจากขนมที่กิน ทุกอย่างสมจริงเสียจนรู้สึกแสบคอแสบจมูกไปหมด เหมือนเหตุการณ์พึ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่...
ดวงตาเบิกโพลงด้วยความใ พลางกรอกสายตาสอดส่องไปมาจนแน่ใจแล้วว่าตนเองนอนอยู่บนเตียงอันอบอุ่น หนานุ่มและสบาย ไม่ใช่พื้นพรมที่ห้องนั่นเล่น...
เสียงถอนหายใจด้วยความโล่งใจที่ตนยังมีลมหายใจอยู่ มือบางยกขึ้นมาลูบอกตนเองอย่างแ่เบา พลางคิดถึงเื่ในความฝันเมื่อสักครู่
“ฝันนี่ ต้องห้ามเฮียรู้เด็ดขาด...” อับอาย! น่าอับอายเป็ที่สุด! ทำไมผมต้องดูทีวี ทำไมผมต้องกินขนมโมจิแทนที่จะเป็ขนมอย่างอื่น!
วาดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวจนมิดชิด นอนคว่ำเอาหน้าลงแนบหมอนแล้วส่งเสียงร้องะโอัดหมอนด้วยความคับข้องใจ “อ๊ากกก”
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูดังขึ้น พร้อมร่างสูงกำยำแข็งแรงของแฝดคนพี่เดินเข้ามาภายในห้อง
“เป็อะไรล่ะเรา หงุดหงิดแต่เช้าเลย” ศาเดินเข้ามานั่งข้างเตียง พร้อมดึงผ้าห่มที่คลุมตัวของทิวากรออก
“เฮีย...” ผมเรียกเสียงเบา พลางหันมามองหน้านิศากร แฝดที่ไม่เหมือนกันเลยสักนิดนอกจากความหมายชื่อของผม แฝดที่สูง 183 เิเ แต่ผมกลับสูงแค่ 176 เิเ! คิ้วหนาคมเข้ม ตาคมดุ จมูกโด่งเป็สันรับกับโครงหน้า ริมฝีปากหนาได้รูป กรอบหน้าคมสันกรามชัด รวมๆแล้วเป็หน้าตาที่หล่อคมบาดใจในทุกองศา แบบนี้สินะที่เรียกว่าลูกพ่อ! กลับกันผมกลับมีตากลมโต จมูกโด่งรั้น ริมฝีปากบาง มีรักยิ้มข้างซ้ายเหมือนคุณยาย ถ้าหากไม่ยิ้มก็จะไม่รู้ว่ามีมัน ใบหน้ากลมมน มีแก้มอวบอิ่มเหมือนแม่! แน่นอนว่าใครเห็นต่างก็บอกว่าน่ารักน่าหยิกเป็ที่สุด แล้วดูร่างกายเฮียสิทั้งกล้ามหน้าท้อง แขน หรือขาที่แน่น แข็งแกร่ง ดูพึ่งพาได้ ในขณะที่ผมร่างกายดูเหลวเหมือนแมวไม่มีกระดูกสันหลัง! ไม่ยุติธรรมเลย เราเกิดต่างกันแค่ 4 นาทีเองนะ!
“เด็กชายทิวากร เป็อะไรครับ หืม?” น้ำเสียงที่อ่อนโยนเอ่ยถามผู้เป็น้องชายที่เอ่ยเรียกตนแล้วไม่พูดสิ่งใดเอาแต่มองหน้า
“วาไม่ชอบหน้าเฮีย!” มันดีเกินไป มองแล้วอิจฉา แน่นอนว่าผมจะไม่พูดมันออกไป
“ฮ่าฮ่า เ้าก้อน” ศาพูดจบก็ทำการหยิกแก้มอวบอิ่มของคนเป็น้องด้วยความมันเขี้ยว
สวัสดีครับ อย่างแรกเลยต้องขอแนะนำตัวก่อน ผม ทิวากร ลูกคนที่สองของบ้าน จันวราสกุล เกิดและอาศัยอยู่ที่ประเทศT โดยพื้นเพคุณพ่อเป็คนที่นี่พบรักกับคุณแม่ที่เป็คนประเทศC ที่มาทำงานแลกเปลี่ยนระหว่างบริษัทที่คุณพ่อทำงานอยู่ พอท่านทั้งสองแต่งงานกัน คุณตาคุณยายก็เลยย้ายมาทำธุรกิจครอบครัวเล็กๆอยู่ที่ประเทศนี้แทน
แรกเริ่มเดิมที่ครอบครัวฝั่งคุณแม่ ลูกหลานทุกคนจะได้รับสืบทอดความสามารถพิเศษกันทุกรุ่น เพราะแบบนี้ั้แ่สมัยบรรพบุรุษจะได้รับอนุญาตให้สามารถมีคู่ครองได้แค่คู่ผัวเดียวเมียเดียวจนตาย เคยมีบรรพบุรุษท่านหนึ่งรับภรรยาคนที่สองเข้าบ้านหลังจากที่ภรรยาหลวงคลอดบุตรได้ไม่นาน ก็เกิดธาตุไฟเข้าแทรกเืออกเจ็ดทาวรตายอย่างอเนจอนาถ และถึงจะได้ครองคู่กันแล้ว ก็ใช่ว่าจะสามารถมีลูกได้หลายคน
ทุกคู่ั้แ่บรรพชนจะสามารถตั้งท้องได้แค่ท้องเดียวเท่านั้น อย่างคุณตาของผมที่มีคุณแม่เป็ลูกเพียงคนเดียว แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีแฝดเกิดขึ้นเลยในวงศ์ตระกูล เพราะในบันทึกตระกูลกล่าวไว้ว่าผู้ที่ได้รับพรจากฟ้า ต้องซื่อสัตย์ต่อคู่ชีวิตและจะมีผู้สืบทอดได้แค่คนเดียว แน่นอนว่าเคยเกิดกรณีพิเศษที่ได้ลูกแฝดอย่างผมกับเฮียศา ที่เป็ตัวบ่งบอกถึงการเปลี่ยนแปลงอันใหญ่หลวงที่ใกล้จะมาถึง สมดุลโลกได้รับความเสียหายอย่างหนัก
ในยุคสมัยของผม มนุษย์ได้มีการพัฒนาอย่างรวดเร็วและกิจกรรมของมนุษย์ที่มีการสะสมมาอย่างยาวนาน ทั้งยังทำลายทรัพยากรธรรมชาติและเผาผลาญมันไปอย่างมหาศาล จนยากจะฟื้นฟูมันให้กลับมาเป็ตั้งเดิมหรือทำให้มันดีขึ้นกว่าในปัจจุบันได้ในระยะเวลาสั้นๆ
จากบันทึกที่ผมเคยอ่านมานั่น ทุกครั้งที่ตระกูลของผมได้ให้กำเนิดลูกแฝด จะเกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้นเพื่อลดจำนวนประชากร รักษาสมดุลโลกให้กลับมาเป็ปกติอีกครั้ง เช่น เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติทั้ง 7 ไม่ว่าจะเป็ แผ่นดินไหวอย่างรุนแรง น้ำท่วม ูเาไฟฟ้าะเิ ฝนตกอย่างยาวนาน แห้งแล้งอย่างหนัก สึนามิซัดเข้าฝั่งและพายุที่โหมกระหน่ำอย่างแรง หรือจะเป็ชิ้นส่วนดาวเคราะห์พุ่งชนโลก เหตุการณ์เหล่านี้ล้วนมีคนล้มตายเป็จำนวนมาก
ตอนแรกผมก็คิดว่าเป็เพียงเื่เล่าของคนเฒ่าคนแก่ แต่สิ่งที่ผมฝันเห็น ในอนาคตอันใกล้นี้จะเกิดโรคระบาดขึ้น มนุษย์จะเกิดการกลายพันธุ์จากเชื้อไวรัส และมนุษย์ที่กลายพันธุ์ไม่สมบูรณ์จะถือว่าติดเชื้อร่างกายจะถูกควบคุมด้วยเชื้อไวรัส หิวโหยอยากจะกินอยู่ตลอดเวลา แน่นอนว่าซอมบี้นั่นไม่มีกระบวนการย่อยอย่างที่มนุษย์ปกติมี เพราะเมื่อซอมบี้กินเนื้อหรือสิ่งมีชีวิตอื่นเข้าไป ไวรัสที่อยู่ในร่างกายจะทำให้เนื้อเ่าั้เน่าเสียอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนเป็พลังงานแล้วดึงพลังงานเ่าั้มาใช้และสะสมอยู่ในคริสตันพลังงานที่อยู่บริเวณกลางศีรษะ ไวรัสใช้พลังงานพวกนี้ในขับเคลื่อนร่างกายให้กระทำตามที่มันคิด เหมือนปรสิตฝังอยู่ในร่างกายมนุษย์
ถ้าหากเื่การระบาดของไวรัสที่มีที่มาไม่ชัดเจนยังไม่เลวร้ายพอ สภาพอากาศในอนาคตจะเกิดการเปลี่ยนแปลงขั้นสุด ไม่ว่าจะเป็อากาศร้อนมากกว่า 60 องศา อากาศหนาวที่ติดลบมากกว่า -60 องศา ฝนที่ตกหนักจนไม่มีพื้นดินอาศัย หรืออากาศที่แห้งแล้งจนเพาะปลูกอะไรไม่ขึ้น หากรอดตายจากการระบาดของไวรัสได้ก็ต้องมาเจอกับสภาพอากาศและความอดอยาก อีกทั้งในอนาคต อาหาร ยา เครื่องนุ่มห่ม หรือของใช้ในชีวิตประจำวันที่จะหายอยากขึ้นเรื่อย ๆ สัตว์และพืชจะเกิดการกลายพันธุ์เช่นกันเป็การปรับตัวเอาชีวิตรอด
เพื่อไม่ให้มนุษย์หมดหนทางเอาชีวิตรอดจนเกินไป ได้เกิดการกลายพันธุ์สมบูรณ์ขึ้น นั่นคือ มนุษย์จะมีพลังพิเศษเกิดขึ้นหลังการกลายพันธุ์ มีระดับขั้นทั้งหมด 12 ขั้น ระดับของพลังที่ได้มานั่นไม่แน่นอน บางคนมีความสามารถที่จะพัฒนาได้ถึงระดับ 12 บางคนมีความสามารถที่จะพัฒนาได้แค่ระดับ 2 ขึ้นอยู่กับโอกาสและโชคชะตา
เมื่อถึงเวลานั้น โลกจะถึงกาลเวลาสูญสิ้น อารยธรรมถดถอย การฆ่าฟันกันเองเป็เื่ปกติ ปล้นชิงสิ่งของ หรือการกดขี่ข่มเหงผู้ที่อ่อนแรงกว่าพบได้ทั่วไป โลกที่ไม่น่าอยู่อยู่แล้วยิ่งไม่น่าอยู่ยิ่งขึ้นไปอีก...
ถึงมันจะไม่น่าอยู่ยังไงก็ยังต้องดำเนินชีวิตต่อไป เพราะผมยังมีอะไรอีกมากมายที่ยังไม่เคยลองทำหรือััมันเลย
หลังจากปลุกปล้ำกับเฮียศาเสร็จแล้ว ผมก็เล่าความฝันของผมให้เฮียฟัง เพื่อหาทางแก้ปัญหาและรับมือกับสิ่งที่เกิดขึ้นในอนาคต
“เฮียคิดว่ายังไง” ผมถามขึ้นมาหลังจากเล่าทุกอย่างที่เห็นและััมา แน่นอนว่าผมไม่ได้เล่าเหตุการณ์น่าอับอายนั่น!
“...”
“...”
“...วา จำที่คุณแม่เคยบอกได้หรือเปล่า?” เฮียศาเอ่ยถามคำถามผม ผมนึกครุ่นคิดอยู่ครู่นึงจึงนึกออก
“ที่ว่า หากวาฝันเห็นตัวเองให้ไปเปิดตู้เชฟในห้องนอนคุณแม่น่ะหรอครับ?” คุณแม่เคยบอกว่าหากผมฝันเห็นตัวเองเมื่อไรให้ไปเปิดตู้เชฟ เอาของในนั่นออกมา มันเป็ของขวัญที่คุณตา คุณยาย คุณพ่อและคุณแม่ เตรียมเอาไว้ให้ในวันเกิดครบ 17 ปีของพวกผม
“ใช่ครับ”
“งั้นเราก็ไปเปิดกันเถอะครับ วาอยากรู้ว่าพวกท่านเตรียมของขวัญอะไรไว้ให้เรา” ผมกล่าวด้วยความตื่นเต้น เพราะของขวัญที่ได้ต้องไม่ธรรมดาแน่นอน!
4K
