ตอนที่ 10: คืนปิดบัญชี... เสียงกรีดร้องก่อนสายตัด
ใต้ความมืดมิดสลัวระทึกใจของใต้โต๊ะทำงานไม้ตัวั์ นุพยายามขดร่างกายกำยำของตนให้เล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้ แผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบที่ผุดพรายออกมาตามรูขุมขน หัวใจเต้นโครมครามรุนแรงปะทะกับซี่โครงจนเขากลัวว่าคนด้านนอกจะได้ยินเสียง เสียงลูกบิดประตูหมุนแกรกพร้อมกับร่างหนาของ 'เสี่ยพลอย' ที่ก้าวเท้าส้นหนักเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวพร้อมเปิดสวิตช์ไฟสว่างวาบ
"เออ... เื่คลิปคุณหลินเ้าของยิมคัพ E นั่นน่ะ เรียบร้อยแล้วเว้ย" เสี่ยพลอยคุยโทรศัพท์มือถือพลางเดินนวยนาดก้าวเท้ามาหยุดอยู่ข้างโต๊ะทำงานหรู ห่างจากจุดที่นุซ่อนตัวอยู่เพียงก้าวเดียว "กูเช็กไฟล์แล้ว ลีลารุ่นใหญ่วัยสามสิบห้านับสิบปีกระทบความหลังกับพวกมดงานรุมสวิงคืนก่อนนี่มันเด็ดสะเด่าจริง ๆ กูจะอัปโหลดขึ้นเว็บวีไอพีพรีเมียมคืนนี้ตอนเที่ยงคืนตรง รับรองพวกสมาชิกระดับบนยอมจ่ายไม่อั้นแน่ ยิ่งหน้าอก E-cup ขาวโพลนกระเพื่อมไหวนะมึง... หึ ๆ ขายได้ราคาดีแน่"
คำพูดไร้ศีลธรรมและเสียงหัวเราะเปี่ยมราคะดิบของเสี่ยพลอยกระตุ้นเพลิงแค้นของนุให้คุโชนอยู่ใต้โต๊ะทำงาน นุกำหมัดแน่นจนเล็บแทบฝังเข้าเนื้อพยายามข่มใจระงับความโกรธจัด เสี่ยพลอยก้มลงเก็บแผ่นเอกสารที่ร่วงบนพื้น พลางขยับสะโพกเบียดเก้าอี้หนานั่งลงบนโต๊ะทำงาน นุตาเบิกกว้างกลั้นลมหายใจสนิท จ้องมองโคนขากางเกงของมันที่อยู่ตรงหน้าห่างเพียงคืบ วินาทีนั้นหากเสี่ยพลอยก้มมองลงมาด้านล่าง แผนการทั้งหมดของพวกเขาก็คงจะพังพินาศป่นปี้ทันที
โชคดีที่เสี่ยพลอยเพียงแค่หยิบเอกสารสำคัญบางอย่างและกดสั่งงานด่วน ก่อนจะรีบก้าวเท้าปิดไฟหรูและเดินพ้นห้องทำงานออกไปเสียงประตูล็อกดัง คลิก! ทิ้งให้ห้องทำงานจมอยู่ในความมืดสลัวรำไรอีกครั้ง
นุรอจนกระทั่งเสียงฝีเท้าของเสี่ยพลอยเงียบสนิทลงไปทางเดินด้านนอก เขาจึงรีบมุดร่างคลานออกจากใต้โต๊ะทำงานอย่างรวดเร็ว สายตาจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่แสดงแถบดาวน์โหลดคัดลอกไฟล์ขึ้นเต็ม 100% เรียบร้อยแล้ว นุไม่รอช้ารีบดึงแฟลชไดรฟ์ที่บันทึกคลิปคราวกามทั้งหมดออก ก่อนจะกดใช้โปรแกรมลบไฟล์ถาวรทำลายโฟลเดอร์แบล็กเมล์บนเครื่องคอมพิวเตอร์ของเสี่ยพลอยทิ้งจนเกลี้ยงไม่เหลือร่องรอย จากนั้นลอบเดินก้าวเท้าเล็ดลอดออกจากห้องทำงานหรูและผ่านกล้องวงจรปิดมุมอับหลบหนีออกจากตัวฟิตเนสได้สำเร็จ
ด้านนอกอาคาร ท้องฟ้ามืดสลัวคล้อยต่ำลงและสายฝนระลอกใหญ่เริ่มตกลงมากระหน่ำจนเม็ดฝนพัดสาดเทกระแทกพื้นเสียงดังซ่า นุวิ่งฝ่าสายฝนจนร่างกายเปียกชุ่มโชก กอดแฟลชไดรฟ์ลับในกระเป๋าเสื้อไว้แน่นราวกับเป็สิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิต เขาพุ่งตัวเข้าไปกบดานอยู่ใต้หลังคากันสาดของร้านกาแฟฝั่งตรงข้ามที่ปิดบริการไปแล้ว ก่อนจะรีบคว้าโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูกดโทรหา 'คุณหลิน' ทันที
ในเวลาเดียวกัน ณ ห้องทำงานส่วนตัวของคุณหลินที่ 'ไทเทเนียมฟิตเนส'
หลินในชุดเดรสเข้ารูปสีน้ำเงินเข้มเผยไหล่เนียนลื่นนั่งสลัวอยู่เื้ัโต๊ะทำงานของเธอเอง ดวงตาสวยสง่านิ่งสงบแต่ลุกโชนไปด้วยพลังความมุ่งมั่นลึกซึ้งของการชำระแค้น สองมือเรียวประกอบเข้าหากันพิงคางมนอย่างใช้ความคิด บนโต๊ะมีเครื่องบันทึกเสียงและเอกสารข้อตกลงที่เธอได้เตรียมร่างสิทธิ์กับทนายความไว้เรียบร้อยแล้วเพื่อใช้ดำเนินคดีอาญาและแบล็กเมล์ย้อนศรเสี่ยพลอย
ครืด... ครืด...
โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะสั่นระริก หลินรีบคว้าขึ้นมากดรับสายกรอกเสียงหวานหยดแต่ตึงเครียดทันที "นุคะ! เป็อย่างไรบ้าง? ได้หลักฐานมาไหม?"
"พี่หลินครับ! ผมทำสำเร็จแล้วครับ!" เสียงนูดังผ่านสัญญาณโทรศัพท์สลับเสียงฝนสาดกระทบ "ผมกู้คัดลอกไฟล์คลิปรุมสวิงและรูปแบล็กเมล์ทั้งหมดของเสี่ยพลอยลงแฟลชไดรฟ์เรียบร้อยแล้ว! และผมลบไฟล์ในเครื่องคอมพิวเตอร์ของมันถาวรหมดเกลี้ยงแล้วครับพี่หลิน! มันไม่มีคลิปหลักฐานมาขู่พี่อีกต่อไปแล้ว!"
หลินได้ยินดังนั้นก็น้ำตาคลอเบ้า ความโล่งอกและหยาดน้ำตาบางเบาไหลซึมผ่านแก้มหวาน หัวใจของผู้หญิงรุ่นใหญ่วัย 35 ปีสั่นสะท้านไปด้วยความปีติยินดีอย่างล้นพ้น ความอัปยศที่ยอมจำนนทางกายเมื่อคืนได้รับการชำระสะสางแล้วในระดับหนึ่ง
"ขอบคุณมากนะน้องนุ... ขอบคุณจริง ๆ คนดีของพี่..." หลินกระซิบเสียงเครือสะกดอารมณ์ ก่อนจะดึงสายตาจ้องมองออกไปนอกประตูกระจกห้องทำงานที่สะท้อนสายฝนกระหน่ำด้านนอก "พี่เตรียมหลักฐานและติดต่อร้อยเวรคนสนิทไว้เรียบร้อยแล้ว คืนนี้เราจะจบเื่นี้กัน... นุรีบเอาแฟลชไดรฟ์กลับมาหาพี่ที่ห้องทำงานยิมเลยนะ"
"ครับพี่หลิน คืนนี้เราจะจบฝันร้ายนี้ไปด้วยกัน..." นุกระซิบปลายสายน้ำเสียงแน่วแน่จริงใจ
ทว่า... ในวินาทีนั้นเองที่สัญญาณโทรศัพท์ยังคงเชื่อมต่ออยู่ หลินพลันได้ยินเสียงฝีเท้าหนักหน่วงส้นเหล็กดังปะทะพื้นยางพาราใกล้เข้ามาทางบานประตูห้องทำงานส่วนตัวของเธออย่างรวดเร็วผิดปกติ
ปัง!
บานประตูห้องทำงานของคุณหลินถูกพังกระแทกเปิดออกอย่างรุนแรงจนบานพับะเื ร่างกำยำล่ำสันของกริชและชาญ ลูกน้องคนสนิทของเสี่ยพลอยก้าวเท้าเหยียบก้าวเข้ามาในห้องทำงานด้วยใบหน้าถมึงทึง ดวงตาสีแดงก่ำแสดงความโกรธแค้นดุร้าย
"คุณหลิน! เสี่ยพลอยสั่งให้พวกกูมาจับตัวมึงไปพบเดี๋ยวนี้! มีคนเข้าไปลบไฟล์ลับในเครื่องคอมพิวเตอร์เสี่ย และยามบอกเห็นไอ้นุเข้าออกห้องทำงานเสี่ย!" ชาญตะคอกลั่นพลางพุ่งตัวก้าวเท้าเข้ามาชาร์จตัวหลินอย่างป่าเถื่อน
"กรี๊ดดด!... ปล่อยนะไอ้พวกสารเลว!... พวกมึงจะทำอะไร!... อื้อออ!..." หลินกรีดร้องเสียงหลงสุดเสียงสะท้อนพยายามบิดกายหลบสลัดตัวหนีจากการเกาะกุม ทว่าชาญพุ่งมาล็อกแขนเรียวทั้งสองข้างไขว้หลังกระชากขึ้นรุนแรงจนหลินหน้าเบ้ปวดร้าว สองเต้าคัพ E อวบอัดเบียดอัดปะทะกับแผงอกหนาของมัน ขณะที่กริชพุ่งเข้าตะครุบแย่งโทรศัพท์มือถือออกจากมือนุ่มของเธอและกดปุ่มตัดสายทิ้งทันที!
ติ๊ด...
สัญญาณปลายสายของนูดังแ่และตัดสายเงียบสนิทลงไปทันใด ทิ้งไว้เพียงเสียงครางลั่นและกรีดร้องของหญิงคนรักที่ดังก้องสะท้อนอยู่ในโสตประสาทของเด็กหนุ่ม
"พี่หลิน!!! พี่หลิน!!!" นุแหกปากร้องลั่นโทรศัพท์ด้วยความช็อกสุดขีด หัวใจหล่นวูบดิ่งลงก้นเหวเย็นเฉียบทันที เด็กหนุ่มไม่รอช้า พุ่งตัวสลัดหนีร่มเงากันสาดร้านกาแฟ วิ่งถลันลุยฝนกระหน่ำบ้าคลั่งลุยฝ่าม่านน้ำมุ่งตรงกลับไปยังฟิตเนสด้วยความกังวลและโกรธแค้นทะลุจุดเดือด!
ความมืดและสายฝนหนาเม็ดบดบังทัศนวิสัยบนท้องถนนจนมืดมิด นุวิ่งตะบึงกระแทกฝ่าสายน้ำเอ่อล้นตามทางเดิน เท้าสองข้างเหยียบย่ำโคลนตมและหยาดน้ำกระจายซ่านไปทั่ว ร่างกายเปียกชุ่มจนเสื้อยืดลีลาแนบชิดผิวกล้ามแกร่ง ลมหายใจของเขาขาดห้วงและเจ็บแปลบที่ปอด ทว่าในหัวสมองมีเพียงภาพของคุณหลินที่โดนพวกทรชนทำร้ายและกู่ร้องขอความช่วยเหลือ เสียงกรีดร้องสั้น ๆ ก่อนสายจะตัดไปปักตรึงอยู่ในใจของเขาดุจหนามแหลมคม
ในเวลาเดียวกัน ภายในส่วนลึกของไทเทเนียมฟิตเนส
หลินถูกชาญและกริชฉุดกระชากลากร่างบางเปลือยเปล่าในชุดเดรสราตรีรัดรูปสีน้ำเงินเข้มผ่านทางเดินที่สลัวตรงไปยังห้องพักผ่อน VIP ด้านในสุด ที่ซึ่งเสี่ยพลอยนั่งสูบซิการ์รออยู่ด้วยใบหน้าถมึงทึงเกรี้ยวกราด หลินสะบัดไหล่พยายามขัดขืนอย่างเต็มกำลังจนสองเต้าคัพ E มหึมาขยับโยนแกว่งไกวเบียดดันสาบเสื้อผ้าจนแทบจะฉีกขาด
"ปล่อยฉัน! ฉันบอกให้ปล่อย!" หลินะโก้องใบหน้าหวานแฝงความโกรธจัดและเด็ดเดี่ยว
"คุณหลิน... คุณคิดว่าคุณตลบหลังผมได้งั้นเหรอ?" เสี่ยพลอยพ่นควันซิการ์กลิ่นฉุนกึกพลางจ้องเขม็งมองสะโพกผายและเต้าคู่โตคัพ E ของหลินอย่างกระหายแค้น "มีคนเข้าไปแฮกข้อมูลห้องทำงานของผมและลบไฟล์ทั้งหมดทิ้งไป! ฝีมือชู้รักหนุ่มของคุณล่ะสิ! แต่คุณจำไว้เถอะนะ... ต่อให้ลบไฟล์ในคอมพิวเตอร์ของผมทิ้งไปได้ แต่ถ้าผมไม่ปล่อยคุณและยังกักตัวคุณไว้ที่นี่ ท้ายที่สุดคุณก็ต้องสยบยอมเป็ทาสรับใช้ของผมอยู่ดี!"
เสี่ยพลอยก้าวเท้าเข้ามาบีบคางมนของคุณหลินอย่างรุนแรง ใบหน้าเหี่ยวย่นยื่นเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นควันบุหรี่ หลินสะบัดหน้าหลุดพ้น แววตาเรียวรีเบิกประกายเย็นเยียบ เธอแอบล้วงมือเรียวเข้าไปกดปุ่มควบคุมกลไกระบบปิดระบบไฟฟ้าส่วนกลาง (Emergency Lockdown) ผ่านแอปพลิเคชันลับบนสมาร์ทโฟนของเธอที่เธอยังคงกำซ่อนไว้ในข้อมือเรียวไขว้หลังอย่างแเี
*วูบ... ครืน...*
ทันใดนั้นเอง... ระบบไฟส่องสว่างหลักของฟิตเนสพลันดับมืดสนิทลงฉับพลัน ก่อนที่สัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินสีแดงเข้มจะเริ่มหมุนตัวสั่นไหวและเปล่งเสียงเตือนดังก้องประสาน *หวอ!... หวอ!... หวอ!*
เสียงประตูกลไกเหล็กกล้า (Shutter Gates) ลาดเลื่อนบานั์จากเพดานส่งเสียงดังครืนใหญ่เลื่อนตกลงมาปิดล็อกช่องประตูและหน้าต่างกระจกทุกบานของฟิตเนสจนปิดตายสนิท บล็อกทางเข้าออกทั้งหมดของฟิตเนสทันที!
"เกิดอะไรขึ้นวะ! ทำไมประตูมันปิดหมดแบบนี้!" ชาญส่งเสียงร้องอุทานตระหนกใพยายามก้าวเท้าไปดึงแผ่นเหล็กหนาที่ปิดตายกั้นทางออก
"พวกมึงติดกับฉันแล้วไงล่ะ..." หลินเอ่ยเสียงนิ่งเย็นะเื ปล่อยโทรศัพท์มือถือร่วงลงพื้นและเหยียบจนหน้าจอแตกละเอียดเพื่อทำลายหลักฐานควบคุมระบบ "ตำรวจและทีมกฎหมายของฉันกำลังเดินทางมาที่นี่พร้อมหมายค้นและหลักฐานการกระทำความผิดแบล็กเมล์ทั้งหมดของเสี่ยพลอยที่นุพึ่งจะอัปโหลดข้ามระบบส่งตรงไปยังฐานข้อมูลทนายความของฉันเมื่อครู่นี้... พวกมึงไม่รอดหรอก!"
เสี่ยพลอยหน้าถอดสีซีดเผือด แววตาราคะเปลี่ยนเป็ความหวาดหวั่นพรั่นพรึงสุดขีด "นังตัวดี! มึงกล้าดียังไง!" เสี่ยพลอยพุ่งเข้าเงื้อมือหนาจะตบใบหน้าของหลิน ทว่าทันใดนั้นเอง...
*ปัง! โครม!*
กระจกบานหน้าต่างด้านข้างของโซน VIP พลันถูกทุบทำลายกระแทกแตกกระจายพังทลายลงมา นุพุ่งตัวฝ่าม่านฝนเศษกระจกเกลื่อนกระจายก้าวเท้ากระโจนข้ามบานหน้าต่างเข้ามาด้านในห้องฟิตเนส ร่างกายกำยำเปียกโชกไปด้วยสายน้ำฝนและเหงื่อ ดวงตาสองข้างลุกโชนไปด้วยเพลิงพยาบาท นุกำหมัดแกร่งพุ่งตัวเข้ากระแทกหมัดอัดใส่ใบหน้าของกริชเต็มเหนี่ยวจนสมุนตัวใหญ่ของเสี่ยพลอยหงายหลังล้มโครมสลบเหมือดคาพื้น
"พี่หลิน! ปลอดภัยไหมครับ!" นุแหกปากร้องถามพลางพุ่งตัวก้าวเข้าไปยืนบังหน้าขวางกั้นแผงอกแกร่งปกป้องคุณหลินไว้เื้ั
"พี่ไม่เป็ไรค่ะน้องนุ... ตำรวจมาถึงแล้ว!" หลินเอ่ยเสียงสั่นด้วยความปีติยินดี
เสียงไซเรนรถตำรวจนับสิบคันดังระงมลั่นภายนอกอาคารฟิตเนสที่ปิดตาย เ้าหน้าที่ตำรวจใช้เครื่องตัดเหล็กบดทำลายประตูกลไกบานั์และกรูพรั่งพรูเข้ามาภายในฟิตเนสปืนยาวและปืนสั้นพร้อมสกัดควบคุมจับกุมตัวเสี่ยพลอย ชาญ และกริช คาหนังคาเขาในข้อหาร่วมกันแบล็กเมล์ กรรโชกทรัพย์ และกักขังหน่วงเหนี่ยวทันที
เสี่ยพลอยใส่งเสียงร้องโวยวายทวงถามข่มขู่ "พวกมึงไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้! กูจะปล่อยคลิปเน่า ๆ ของนังนี่ให้พังกันไปข้าง!"
นุเยื้องย่างก้าวเข้าไปหาชายแก่จอมสารเลว ดึงแฟลชไดรฟ์ขึ้นมาชูต่อหน้าดวงตาเหี่ยวย่นของมัน "แกไม่มีอะไรเหลือมาขู่พี่หลินอีกต่อไปแล้วเสี่ยพลอย... ฉันลบไฟล์ต้นฉบับในคอมพิวเตอร์แกถาวรหมดเกลี้ยงแล้ว และหลักฐานในนี้ทั้งหมดกำลังจะส่งไปฟ้องศาลให้แกไปเน่าตายในคุก!"
เสี่ยพลอยแข้งขาอ่อนแรงร่วงทรุดลงนั่งคุกเข่าบนพื้นดินอย่างหมดสภาพ โดนตำรวจลากคอออกไปกลางสายฝนระกระหน่ำพร้อมสมุน นุหันกลับมากอดกระชับร่างบางระหงของคุณหลินไว้มั่นประคับประคองใบหน้าหวาน สองเต้าคัพ E โตขาวโพลนสะท้อนไอร้อนเบียดบดอกแกร่งเปียกฝน นุกระซิบน้ำเสียงเครือ "ฝันร้ายจบลงแล้วครับพี่หลิน... เราชนะแล้ว..." หลินพยักหน้าน้ำตารินรดไหลแก้มหวาน ยิ้มรับชัยชนะที่เธอกลับมาคุมเกมชีวิตตัวเองได้สำเร็จในที่สุด.