ฟ้าลืมดาว_End

        “ดาวพร้อมแล้วค่ะพี่ธช”

        ฉันทพิชญาซึ่งอายุย่างเข้าห้าสิบกว่าๆ แล้วในขณะนี้ ร้องบอกคนที่นั่งรอเธอแต่งตัวอยู่อย่างใจเย็น

        “อืม!! เมียพี่ใส่อะไรก็สวยไปหมดเลยนะเนี้ย” จุฑาธชกล่าวชื่นชมฉันทพิชญา ทั้งปากและสายตาอย่างไม่คิดจะปิดบัง

        “ยังไม่เบื่อชมกันอีกหรือคะ นี่ดาวก็แก่แล้วนะคะ ลูกๆ ก็โตกันหมดแล้ว สวยเสยที่ไหนกัน” ฉันทพิชญากล่าวพร้อมกับส่งค้อนให้คนชม

        ซึ่งจุฑาธชนับตั้งแต่แต่งงานกันมา และตอนนี้เขาทั้งสองก็มีลูกด้วยกันสองคนแล้ว ลูกๆ ก็โตเป็นหนุ่มเป็นสาว และทำงานแทนกันหมดแล้ว แต่จุฑาธชก็ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยสักวันเดียว และไม่เคยที่จะลดความรัก และความหวานลงเลย กลับยิ่งแก่ก็ยิ่งหวานใส่ภรรยาสุดที่รักมากขึ้นทุกวัน

        “สวยสิ ดาวของพี่สวยไม่สร่างไม่ว่าจะแก่ขนาดไหน ในสายตาของพี่ ดาวก็ยังสวยเสมอ”

        จุฑาธชว่าพร้อมกับลุกขึ้นเดินเข้าไปใกล้ฉันทพิชา ที่กำลังยื่นมือไปหยิบเสื้อโค๊ชขึ้นมาใส่ จุฑาธชเห็นอย่างนั้น จึงได้ยื่นมือไปหยิบมาซะเอง และใส่ให้เองเลย เมื่อใส่ให้เสร็จก็ก้มลงจุมพิตที่ปากบางนุ่มของภรรยาสุดที่รักด้วยหนึ่งที

        “เราออกไปชมซากุระกันดีกว่า เขาบอกว่าอาทิตย์นี้ดอกซากุระบานสะพรั่งเต็มที่เลยนะ”

        จุฑาธชบอกกล่าวแก่ภรรยาสุดที่รัก พร้อมกับโอบประคองพากันเดินออกไปจากห้องพัก เพื่อไปยังสถานที่ที่เขาจัดให้ชมดอกซากุระและจิบชาไปด้วย

        ตั้งแต่ที่ลูกชายลูกสาวได้เข้าไปทำงานในบริษัทแทน และจุฑาธชก็เกษียณตัวเองออกมาอยู่บ้าน ซึ่งที่จริงก็ไม่ค่อยได้อยู่หรอก เพราะจุฑาธชมักจะพาฉันทพิชญาไปเที่ยวในที่ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นภายในประเทศและต่างประเทศ ซึ่งคราวนี้เขาก็เลือกที่จะมาเที่ยวที่ประเทศญี่ปุ่น

        “ซากุระสวยมากเลยค่ะพี่ธช” ฉันทพิชญาหันมาบอกแก่จุฑาธช ขณะที่นั่งดื่มชาอยู่ข้างๆ กัน

        “ใช่สวยแต่เมียพี่สวยกว่าเยอะเลย” จุฑาธชบอกพร้อมกับจับจ้องมองใบหน้า ที่ตอนนี้มีริ้วรอยขึ้นมาแล้ว

        “ปากหวานอีกแล้ว แต่ก็ขอบคุณนะคะ ที่เสมอต้นเสมอปลายมาตลอดอย่างนี้ ดาวมีความสุขมากเลยจริงๆ ค่ะ” ฉันทพิชญายื่นมือเข้าไปโอบกุมใบหน้าของจุฑาธช ก่อนจะกล่าวขอบคุณออกมาจากใจ

        “พี่ก็ขอบคุณที่ดาวอยู่กับพี่ มีลูกที่น่ารักให้พี่ถึงสองคน และพวกเขาก็น่ารักกันทุกคน เพราะได้ดาวเป็นคนอบรมสั่งสอนให้เป็นอย่างนั้น หากเป็นตัวพี่คงอบรมลูกๆ ได้ไม่ดีเท่านี้หรอก”

        จุฑาธชกระชับอ้อมกอดให้แน่นเข้าอีก ฉันทพิชญาจึงปล่อยมือจากแก้ม เอียงไปซบที่ซอกคออุ่นๆ ของผู้เป็นสามีสุดที่รัก

        คนทั้งสองโอบกอดกระชับให้ไออุ่น ส่งผ่านความรักความห่วงใยให้กันและกัน พร้อมกับมองดูความสวยงามของดอกซากุระ ที่บานสะพรั่งเต็มทั่วบริเวณ

        ผู้คนที่นั่งอยู่ข้างๆ โต๊ะของจุฑาธชและฉันทพิชญา และที่เดินผ่านไปผ่านมา เห็นคนสูงวัยทั้งสองโอบกอดกันอย่างรักใคร่ ก็ต่างพากันแอบเมียงมอง และต่างพากันอิจฉาไปตามๆ กัน