บทที่ 24: งานเข้า
แสงไฟฉายสาดส่องทะลุกระจกฝ้าเข้ามาสลับเสียงเคาะประตูกดดันบีบหัวใจให้ผมต้องกระโจนคว้ากางเกงสวมใส่อย่างรวดเร็วและใช้คารมปากแข็งกลบเกลื่อนรอยชู้รักหลบเลี่ยงวิกฤตตายคาบีชคลับ
หัวใจของผมเต้นรัวโครมครามยามเดินกลับมาที่ห้องพักของกัปตันริมหาดคลับหลังจากผ่านพ้นด่านตรวจของบอดี้การ์ดเสื้อดำทั้งสามคนของเสี่ยชัชชัยไปได้อย่างหวุดหวิดลนลาน ดีเจบาร์บี้ก้าวหลบซ่อนตัวออกจากหลังผ้าม่านตู้เก็บสายไฟและอุปกรณ์มิกเซอร์หลังจากพวกมันเดินจากไป เธอเดินเข้ามาประสานสบสายตากับผมเป็ครั้งสุดท้ายในความมืด แววตาสีชมพูสั่นระริกสะท้อนสัญญาณอาการเสพติดรสรักของผมจนระทวยร่างสั่น เธอโผกอดซุกไซร้ใบหน้าและจูบปากผมดูดดื่มกระซิบกระซาบด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “บาร์บี้ไม่มีวันลืมคืนนี้เลยค่ะปีเตอร์ขา... ร่องรักของบาร์บี้เสพติดััตอกขยายของกัปตันจนแทบจะถอนตัวไม่ขึ้นแล้วล่ะค่ะ... หัวใจของบาร์บี้มันเต้นเร็วยิ่งกว่าจังหวะเพลงแทรนซ์บนเวทีเสียอีก... ความหวาดเสียวปนอันตรายมันยิ่งทำให้บาร์บี้คลั่งไคล้ในตัวกัปตันเหลือเกิน... ถ้ามีโอกาสบินตามไปหาที่สิงคโปร์ยอร์ชคลับ บาร์บี้จะรีบติดต่อหานะคะ...” ก่อนจะก้าวขาหลบมุมออกจากห้องควบคุมเสียงวีไอพีกลับโรงแรมที่พักไปอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ
รุ่งเช้าวันใหม่ แสงแดดสีทองสว่างจ้าสาดส่องผืนน้ำทะเลอ่าวไทยจนทอประกายเกล็ดแก้วระยิบระยับ ลมทะเลพัดโชยกลิ่นไอเกลือและอากาศสดชื่นปะทะใบหน้า ทว่าจิตใจของผมกลับไม่ผ่อนคลายเลยยามที่ก้าวเท้าเดินตรวจความเรียบร้อยรอบเรือ Ocean Breeze II ที่จอดเทียบสะพานไม้ของท่าเรือยอร์ชคลับ
ผมเริ่มต้นเช้าวันใหม่ด้วยการปฏิบัติหน้าที่กัปตันเรืออย่างขะมักเขม้น ตรวจเช็คเครื่องยนต์ดีเซลจอมพลัง ตรวจสอบปั๊มน้ำใต้ท้องเรือ เช็คระดับน้ำมันหล่อลื่น และเช็คสายไฟขั้วเชื่อมต่อต่างๆ เพื่อให้ทุกระบบพร้อมเดินทางสู่ภารกิจถัดไป ทว่าสายตาของผมคอยเหลือบมองความเคลื่อนไหวริมฝั่งท่าเรืออยู่ตลอดเวลา
ความตึงเครียดระลอกใหม่ปะทุขึ้นรวดเร็วเกินตั้งตัว เมื่อผมสังเกตเห็นฝูงสมุนเสื้อดำบอดี้การ์ดของชัชชัยประมาณห้าถึงหกคนกำลังยืนปรึกษาเจรจาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดขรึมอยู่ริมตลิ่งสะพานไม้ หัวหน้าบอดี้การ์ดคือนาย **"ครรชิต"** ชายร่างั์ที่มีแผลเป็จางๆ บนแก้มซ้าย กำลังคุยโทรศัพท์มือถือกับเสี่ยชัชชัยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ในมือของเขาถือเอกสารรายงานที่พิมพ์จากคอมพิวเตอร์และแท็บเล็ตแสดงผลแผนภาพพิกัดจีพีเอสเดินเรือและเส้นทางการล่องเรือยอร์ชเมื่อคืนฟูลมูนที่ผ่านมา เสี่ยชัชชัยเป็คนฉลาดแกมโกงและโเี้มาดมาเฟียคาสิโนใหญ่ เขาปักใจสงสัยร่องรอยการตัดสัญญาณดาวเทียมจีพีเอสที่ยาวนานเกินผิดสังเกตยามเรือยอร์ชลอยลับหลังเกาะพะงัน สมุนรายงานความสงสัยเื่ทิศทางน้ำและร่องรอยความสัมพันธ์อันตรายระหว่างเมียรักนางงามระดับมีนาและกัปตันหนุ่มอย่างผม
ผมลอบยืนสังเกตการณ์อยู่กราบขวาเรือยอร์ช ถือแปรงขัดไม้และถังน้ำสบู่ขัดทำความสะอาดกราบเรือเพื่อกลบเกลื่อนรอยตื่นตระหนก ประสบการณ์การเป็กัปตันเรือสอนให้ผมต้องสุขุมปากแข็งที่สุดเพื่อเผชิญวิกฤตคอขาดบาดตาย
ขณะที่ผมกำลังทำงานอยู่ริมกราบเรือ มีรถยนต์ลีมูซีนเมอร์เซเดส-เบนซ์สีดำสนิทแล่นเข้ามาจอดเทียบสะพานไม้ของท่าเรือ ประตูหลังเปิดออกพร้อมร่างของเสี่ยชัชชัยก้าวขาลงมาโดยสวมแว่นตากันแดดสีเข้มและถือไม้เท้าหัวทองัคู่กาย เดินกะเผลกเล็กน้อยแต่เปี่ยมไปด้วยอิทธิพลบารมีมาเฟียที่น่ากลัว เคียงข้างกายของเสี่ยมีนาเดินก้าวตามลงมาด้วยชุดเดรสลูกไม้สีขาวสวมหมวกปีกกว้างและแว่นตากันแดดเพื่อปกปิดใบหน้าหวานสวยที่บัดนี้เต็มไปด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึงและตื่นตระหนกใอย่างรุนแรง เธอปรายสายตาสบตากับผมแวบหนึ่ง แฝงไปด้วยความหวาดกลัวและคำขอร้องให้ช่วยปิดความลับนี้ให้รอดพ้นความตาย
ครรชิตและสมุนเสื้อดำติดอาวุธปืนสั้นเหน็บเอวห้าคนก้าวเท้าย่ำสะพานไม้เสียงตึงตังมุ่งหน้าตรงดิ่งมาล้อมขอบกราบเรือ Ocean Breeze II ของผมไว้แ่า ครรชิตก้าวขึ้นมาบนกราบเรืออย่างวิสาสะจนเรือสั่นโคลงเคลงเล็กน้อยตามน้ำหนักตัว เขายืนประสานมือจ้องเขม็งมองผมด้วยสายตาเหี้ยมเกรียมแฝงรังสีฆาตกรรมน่าเกรงขาม
เขาขยับมือแตะด้ามปืนสั้นพกพาสีดำมะเมื่อมที่เอวโชว์ข่มขู่กระชากน้ำเสียงเฉียบขาดกดดันกึกก้องสะท้อนท่าเรือยอร์ช
“คุณปีเตอร์ครับ! เสี่ยชัชชัยได้รับรายงานความผิดปกติของระบบจีพีเอสการล่องเรือยอร์ชลำนี้เมื่อคืน และเพื่อความโปร่งใสหลีกเลี่ยงความสงสัยชู้สาว เสี่ยสั่งการด่วนให้พวกเรานำกำลังอาวุธเข้าทำการตรวจค้นและเก็บพยานหลักฐานภายในห้องนอนมาสเตอร์สวีทใต้ท้องเรือยอร์ชลำนี้อย่างละเอียดถี่ถ้วนเดี๋ยวนี้ครับ! กรุณาส่งกุญแจและเปิดประตูเคบินนำทางพวกเราเข้าไปทันที ห้ามขัดขืนเด็ดขาดไม่งั้นอย่าหาว่าพวกเราไม่เตือนครับ!”
ผมรักษารอยยิ้มราบเรียบดึงสติเจรจาตอบกลับอย่างสุภาพประวิงเวลา “ขอประทานโทษครับคุณครรชิต ปกติแล้วห้องมาสเตอร์สวีทด้านล่างเป็เขตพื้นที่ส่วนตัวของคุณมีนาครับ และเธอมักจะเป็คนล็อกประตูและเก็บกุญแจไว้เองเพื่อความเป็ส่วนตัว... ผมแนะนำว่าให้พวกเราติดต่อไปยังคุณมีนาก่อนดีกว่าไหมครับ?”
ครรชิตหรี่ตาหัวเราะหึๆ ในลำคอ น้ำเสียงข่มขู่เหี้ยมเกรียม “ไม่ต้องห่วงหรอกกัปตันปีเตอร์ เสี่ยชัชชัยสั่งการมาโดยตรง และตอนนี้คุณมีนาก็กำลังเดินทางมาพร้อมกับเสี่ยชัชชัยแล้ว... แกมีกุญแจสำรองอยู่ในห้องคุมเรือไม่ใช่เรอะ? ไขประตูเดี๋ยวนี้! อย่าให้พวกเราต้องพังประตูเข้าไป!”
ผมแสร้งทำเป็เดินเข้าไปหยิบกุญแจสำรองในห้องควบคุมทิศทางเรือยอร์ชอย่างช้าๆ จงใจทำกุญแจร่วงหล่นลงพื้นเพื่อถ่วงเวลาและใช้สมองขบคิดแผนการกู้ชีพอย่างรวดเร็ว ครรชิตเดินก้าวตามหลังผมมาติดๆ มือขวาของมันยังคงกุมด้ามปืนพกไว้แ่าส่งสัญญาณอันตราย
“แกทำตัวน่าสงสัยั้แ่วันแรกที่ย้ายเข้ามาทำงานแล้วกัปตันปีเตอร์... ถ้าฉันเจอหลักฐานผิดปกติแม้แต่เส้นผมเส้นเดียว คราบน้ำหวานรักชุ่มฉ่ำ หรือรอยเปื้อนพิศวาสของแกกับคุณมีนาในห้องนอนเคบินนั้นล่ะก็... แกจะไม่มีวันได้เห็นแสงตะวันอีกต่อไป รวมถึงผู้หญิงทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย!” ครรชิตขู่กระซิบข่มเหง
ผมดึงหน้าขรึมตอบกลับอย่างหนักแน่นนิ่งสนิท “ผมทำงานเป็กัปตันเรือตามหน้าที่สุภาพชนและวิชาชีพครับคุณครรชิต ความปลอดภัยของทุกคนและเกียรติของเสี่ยคือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับผม ไม่มีเื่ชู้รักชู้สาวบ้าบอแบบที่คุณว่าแน่นอนครับ”
ผมหยิบกุญแจสำรองขึ้นมาแล้วเดินนำครรชิตลงบันไดไม้ลงไปใต้ท้องเรือยอร์ช ทางเดินแคบๆ บุด้วยไม้สักทองและโครเมียมส่องแสงสะท้อนสลัวเงียบเชียบ เสียงย่ำเท้าของครรชิตตามหลังผมมาเป็จังหวะตึงๆ บีบคั้นอารมณ์สุดขีด ผมยื่นกุญแจไปเสียบเข้าช่องไขล็อกประตูมาสเตอร์สวีทอย่างช้าๆ มือของผมยังคงนิ่งสนิทแม้หัวใจจะเต้นระทึก เสียงกลไกล็อกประตูดังคลิกแ่เบาประหนึ่งเสียงไกปืน
ขณะที่ประตูกำลังจะถูกผลักเปิดออก ทันใดนั้นเอง เสียงดังโครมใหญ่ปะทะกราบเรือและเสียงะโลั่นจากดาดฟ้าเรือ้าก็ดังก้องสะท้อนลงมาใต้ท้องเรือ
“ครรชิต! ครรชิต! มารายงานตัวด่วน! มีเรือสปีดโบ๊ทบริวารแล่นเสียหลักเข้ามาชนขอบสะพานท่าเรือด้านหลัง เสี่ยชัชชัยสั่งให้แกนำกำลังไปตรวจเช็คพิกัดเดี๋ยวนี้!” เสียงลูกน้องมาเฟียะโเรียกขรึมกระชั้นชิด
ครรชิตสะดุ้งตัวสั่นรีบดึงมือออกจากปืนสั้น สบถด่าในลำคอด้วยความหงุดหงิดใจ มันหันหลังกลับมาข่มขู่ผมขรึม “แกยืนรออยู่ตรงนี้กัปตัน ห้ามก้าวขาไปไหนเด็ดขาด ถ้าฉันกลับมาแล้วพบว่าแกตบตา... เตรียมตัวตายได้เลย!” มันก้าวเท้าย่ำบันไดไม้กลับขึ้นดาดฟ้าเรือไปอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้ผมยืนอยู่หน้าประตูห้องนอนมาสเตอร์สวีทเพียงลำพังชั่วครู่
ทว่าในเสี้ยวนาทีแห่งความเงียบงันนั้น ร่างระหงของคุณมีนาก็รีบก้าวซอยเท้าลงบันไดใต้ท้องเรือมาอย่างว่องไวและลนลาน ใบหน้าหวานสวยซีดเผือดตัวสั่นระริก เธอตรงดิ่งเข้ามาเกาะกุมแขนแกร่งของผมอย่างหวาดกลัวแววตาเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา “ปีเตอร์คะ... โชคดีเหลือเกินที่คุณแพรวาช่วยแกล้งสั่งคนขับเจ็ทสกีให้แล่นพุ่งชนขอบสะพานท่าเรือด้านหลังเพื่อดึงความสนใจของพวกครรชิตออกไป... แต่พวกเราเหลือเวลาไม่ถึงสามนาทีนะคะ เสี่ยชัชชัยและครรชิตต้องเดินลงมาค้นห้องนี้แน่ๆ ค่ะ!”
ผมรีบผลักประตูห้องนอนมาสเตอร์สวีทเปิดกว้างออก พลางดึงร่างระหงของดาราสาวก้าวเข้าห้องล็อกประตูทันทีเพื่อสำรวจและเคลียร์ร่องรอยรอยพิศวาสทั้งหมด กลิ่นไออุ่นและความเร้าใจปนแรงระทึกภัยตายกลับกระตุ้นเสน่หาความดิบในใจเสือหนุ่มให้พลุ่งพล่าน สองร่างประสานสบสายตากลางความมืดสลัวและประคองเตรียมรับมือศึกเสี่ยงตายสุดระทึกในพิกัดด่านสุดท้ายนี้เลยล่ะครับ
เวลาที่เหลือน้อยนิดสะกิดกระแสความกระสันรุนแรงปนความเสี่ยงภัยความตาย... สองร่างลนลานสวมกอดกันแน่นท่ามกลางความมืด และความลับแผนซ้อนแผนที่ร้อนแรงนี้กำลังจะเริ่มปะทุในพิกัดสุดท้ายของเรือยอร์ชลำนี้อย่างเร้าใจแน่นอน ไม่มีทางถอยหลังแล้วล่ะครับ! กระแสลมหายใจอุ่นจัดของพวกเราปะทะกันใต้ความกดดันขีดสุด ทุกวินาทีมีค่า และกัปตันหนุ่มอย่างผมพร้อมจะงัดทุกกลวิธีเพื่อเอาชนะด่านตายรอบนี้ให้จงได้ในตอนถัดไปแล้วล่ะครับ!...