ศึกชิงจ้าวยุทธออนไลน์

ตอนที่ 22ฮ่า !! ฮ่า !! ฮ่า !! จันทร์วาดมองดูตลกในโทรทัศน์ที่กำลังเล่นอยู่ในฉากมีเสียงคนหัวเราะมากมายจากมุขตลกที่พวกเขาเล่นแต่วันนี้ไม่รู้ทำไมจันทร์วาดถึงไม่สนุกแบบทุกทีและแล้วในที่สุดจันทร์วาดก็หยิบรีโมทขึ้นมาก่อนจะปิดมันพรึ่บ !! เสียงโทรทัศน์ถูกปิดจันทร์วาดวางรีโมทลงบนโต๊ะก่อนจะเดินขึ้นไปบนบ้านเพื่อเข้าไปยังห้องนอนตัวเองหมับ !! จันทร์วาดหยิบเครื่องเล่นเกมส์ของเธอขึ้นมาถือในมือ“เอาไงดีวะจะลงไปดูต่อหรือเข้าไปเล่นเกมส์ดี” จันทร์วาดลังเลแต่ไม่รู้ทำไมสมองเธอถึงคิดถึงแต่เรื่องในเกมส์มากกว่าคิดถึงละครที่เธอดูประจำในตอนบ่ายและในที่สุดจันทร์วาดก็ตัดสินใจสวมเครื่องเล่นเกมส์ลงไปบนหัวก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียงของเธอและกดปุ่มออนไลน์ทันทีภายในเกมส์วู่บ !! ร่างของจันทร์วาดปรากฎขึ้นภายในป่าใกล้เมืองท่ามังกรทองซึ่งเป็นสถานที่ที่เธอใช้ออฟไลน์ออกจากเกมส์ล่าสุด“กระท่อมตาแก่ไม่อยู่แล้วสินะไม่เหลือร่องรอยเลย” จันทร์วาดหันซ้ายหันขวาก่อนจะพูดออกมาและฟังก์ชั่นของระบบที่ใช้ออฟไลน์เองก็หายไปแล้วแสดงว่าเมื่อไม่มีกระท่อมของฮัวโต๋แล้วจุดตรงนี้ก็จะไม่สามารถออฟไลน์เหมือนอาคารออนไลน์ในเมืองได้อีกและตอนนั้นระหว่างที่เธอดูระบบอยู่เธอก็เห็นฟังก์ชั่นข้อความมีจดหมายถูกส่งมา[ผู้เล่นมีข้อความจำนวน 4 ข้อความ]“หือข้อความใครส่งมากันวะ” จันทร์วาดสงสัยก่อนจะเปิดข้อความดูและเห็นว่ามันถูกส่งมาจากเพื่อนและเพื่อนที่เธอมีในเกมส์นั้นมีแค่สองคนเท่านั้นซึ่งคนแรกคืออีเจนหรือหลันฮวารุ่นน้องของเธอและอีกคนคือเด็กสาววัยสิบห้าเหม่ยเหยานั่นเองข้อความของหนูเหม่ยเหยาทั้งนั้นเลยนี่นาส่งมาเมื่อไหร่กันเนี่ยจันทร์วาดคิดในใจก่อนจะเปิดมันดูเหม่ยเหยา : พี่จันทร์วาดเป็นยังไงบ้างคะหนีนักฆ่าพวกนั้นพ้นมั้ยคะตอนนี้หนูถึงเมืองท่ามังกรทองแล้วนะคะถ้าปลอดภัยยังไงส่งข้อความมาด้วยนะคะหนูจะพยายามติดต่อเพื่อนหนูให้ได้“ข้อความนี้ส่งมาตอนที่เราโดนอีเจนมันฆ่าตายในเกมส์สินะ” จันทร์วาดอ่านข้อความแรกดูก็เห็นว่ามันถูกส่งมานานแล้วเหม่ยเหยา : พี่จันทร์เป็นไงบ้างคะตอนนี้หนูกำลังเดินทางไปที่เมืองตะวันฉายค่ะมันเป็นที่ตั้งกิลด์ของเพื่อนหนูเองเอาไว้ถึงแล้วหนูจะให้เพื่อนช่วยเรื่องของพี่นะคะ“กำลังไปหาเพื่อนสินะ” จันทร์วาดพยักหน้าเข้าใจเหม่ยเหยา : พี่จันทร์คะตอนนี้หนูเข้ากิลด์เพื่อนของหนูเรียบร้อยแล้วค่ะและก่อนอื่นเลยหนูต้องขอโทษแทนด้วยนะคะนักฆ่าพวกนั้นดูเหมือนจะเป็นกิลด์หนูเองที่ออกภารกิจตั้งค่าหัวพี่ตอนนี้กำลังหาทางยกเลิกภารกิจค่าหัวพี่อยู่ค่ะ“หือกิลด์ที่ตั้งค่าหัวเราแสดงว่าเป็นกิลด์ไอ้ทิศมันน่ะสินี่หนูเหม่ยเหยามีเพื่อนอยู่ในกิลด์นั้นเหรอเนี่ยโลกกลมชิบหาย” จันทร์วาดอุทานออกมาเมื่อรู้ว่ากิลด์ที่เหม่ยเหยาไปเข้านั้นคือกิลด์ของลูกชายเธอซึ่งข้อความนี้ถูกส่งมาช่วงที่เธอเรียนสกิลปรุงยาอยู่กับฮัวโต๋จากนั้นจันทร์วาดก็ดูข้อความสุดท้ายซึ่งดูเหมือนมันจะถูกส่งมาช่วงที่เธอออฟไลน์ซึ่งเป็นเมื่อเช้านั่นเองเหม่ยเหยา : พี่จันทร์วาดคะดูเหมือนการยกเลิกค่าหัวจะต้องเสียเงินค่ายกเลิกภารกิจเป็นจำนวนมากซึ่งการยกเลิกค่าหัวนั้นจะต้องจ่ายร้อยเท่าของค่าจ้างซึ่งค่าหัวของพี่นั้นถูกตั้งไว้ในระดับสูงสุดซึ่งคือหนึ่งล้านเหรียญทองซึ่งตอนนี้กิลด์หนูไม่มีเงินจำนวนมากขนาดนั้นไปยกเลิกค่าหัวพี่ได้ขอโทษด้วยค่ะพี่จันทร์“ร้อยเท่าของค่าหัวสินะค่าหัวระดับสูงสุดก็หนึ่งล้านเหรียญทองไอ้ห่ากูเล่นเกมส์มาตั้งสองสามวันแล้วยังมีไม่เท่าไหร่เลยแล้วจะยกเลิกใช้ร้อยเท่าเนี่ยนะก็ร้อยล้านสิเนี่ย !!” จันทร์วาดอุทานออกมาเมื่อรู้ว่าต้องใช้เงินถึงร้อยเท่าในการยกเลิกค่าหัวของเธอ“เงินจำนวนร้อยล้านหวังว่ากูจะหามาจ่ายเองได้นะขี้เกียจมาคอยระแวงหลังด้วยสิไม่รู้จะมีนักฆ่าโผล่มาอีกเมื่อไหร่” จันทร์วาดพูดออกมาและตอนนั้นเองจันทร์วาดก็เจอฟังก์ชั่นบางอย่างที่อยู่ล่างสุด“แลกเปลี่ยนเงิน ??” จันทร์วาดอ่านหัวข้อฟังก์ชั่นนั่นก่อนจะกดเข้าไปดูอย่างสงสัย[ใช้สำหรับแลกเปลี่ยนเงินภายในเกมส์โดยอัตราแลกเปลี่ยนนั้นทางบริษัทจะเป็นผู้กำหนด]“เฮ้ยมีงี้ด้วยเหรอวะเนี่ย !!” จันทร์วาดอุทานออกมาเมื่อเห็นระบบนี้อัตราแลกเปลี่ยน1 บาท : 120 เหรียญทอง ราคาซื้อ1 บาท : 100 เหรียญทอง ราคาขาย“บาทละร้อยเหรียญทองนี่ไอ้เหี้ยทิศมันเอาเงินล้านเหรียญทองมาจ้างฆ่ากูงั้นเรอะถ้าคิดเป็นเงินบาทเท่ากับหมื่นนึงสินะไอ้เด็กเวรมึงเอาเงินหมื่นมาจ้างฆ่าแม่มึงเนี่ยนะ !!” จันทร์วาดโวยวายดังลั่นซึ่งก่อนหน้านี้เธอไม่รู้ว่าเงินในเกมส์แปลงมูลค่าเป็นเงินนอกเกมส์ได้ด้วยแต่ตอนนี้เธอรู้แล้วและเงินที่จ้างฆ่าเธอนั้นมันมีมูลค่าสูงถึงหนึ่งหมื่นบาทเลยทีเดียวและซึ่งการจะยกเลิกค่าหัวของเธอนั้นจะต้องจ่ายร้อยเท่าหรือก็คือร้อยล้านถ้าคิดเป็นเงินที่แลกเปลี่ยนแล้วนั้นเท่ากับหนึ่งล้านบาทเลยทีเดียวตู้ม !! จันทร์วาดต่อยไปที่ต้นไม้ที่อยู่ไม่ไกลเพื่อระบายอารมณ์โกรธของเธอ“ไอ้ทิศมึงกูเพิ่มไปอีกหนึ่งกระทงข้อหาใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายคอยดูเถอะเย็นนี้กูจะให้มึงกินแค่ข้าวไข่เจียว !!” จันทร์วาดพูดออกมาก่อนจะมุ่งหน้าเข้าเมืองอย่างหงุดหงิดซึ่งเงินที่เธอมีในบัญชีจากสมัยเป็นนักกีฬานั้นถึงจะแลกมาเป็นค่ายกเลิกค่าหัวเธอได้แต่เธอคิดว่าเงินจำนวนหนึ่งล้านบาทนั้นถ้าเอามายกเลิกค่าหัวของเธอสู้เอาไปทำประโยชน์อย่างอื่นยังจะดีเสียกว่าปล่อยค่าหัวมันไว้แบบนี้แหละรอให้กูระดับสูงก่อนเถอะจะมากี่คนแม่จะส่งกลับบ้านให้หมดจันทร์วาดคิดในใจตอนนี้ดูท่าทางเธอคงต้องรีบเพิ่มระดับให้ห้าสิบก่อนเสียแล้วเพราะเธอในตอนนี้ตอบสนองและตามความเร็วของผู้เล่นที่ใช้วิชาตัวเบาไม่ทันเลยไม่นานจันทร์วาดก็เข้ามาในเมืองท่ามังกรทองและเมื่อเธอเข้ามาในเมืองเธอก็มองหาร้านขายอุปกรณ์เป็นอันดับแรก“คุณผู้เล่นรับอะไรดีครับ !!” NPC ร้านขายอุปกรณ์พูดกับจันทร์วาดเมื่อเธอเข้าไปในร้าน“พอจะมีพวกหม้อพวกกระทะและมีดทำครัวขายมั้ย” จันทร์วาดถาม NPC ร้านขายอุปกรณ์เธอนั้นกะจะซื้อของพวกนี้แล้วเข้าไปอยู่ในป่ายาวๆเพื่อเก็บระดับ“มีสิครับว่าแต่คุณผู้เล่นจะซื้อเพื่อไปสอบอาชีพพ่อครัวเป็นอาชีพรองเหรอครับ” NPC ร้านขายอุปกรณ์ถาม“เปล่าแค่จะซื้อไว้ทำอาหารเวลาอยู่ในป่าน่ะ” จันทร์วาดตอบ“อ๋อจะใช้เข้าป่านี่เองถ้ายังไงผมแนะนำเป็นชุดอุปกรณ์เดินป่ามั้ยครับ” NPC ร้านขายอุปกรณ์แนะนำ“ชุดอุปกรณ์เดินป่าเหรอ !!” จันทร์วาดอุทานออกมา“ใช่ครับในชุดประกอบไปด้วยหม้อสนาม มีดทำครัวสามขนาด กระทะจีน กาต้มน้ำ ตะแกรงย่าง เขียงไม้ขนาดกลาง ครกหินพร้อมสาก หินจุดไฟ แล้วก็ถุงนอนครับ” NPC ร้านขายอุปกรณ์บอกรายละเอียดว่ามีอะไรบ้าง“หือมีถึงขนาดนั้นเลยเหรอนึกว่าในเกมส์จีนโบราณแบบนี้จะขายแค่พวกหม้อหรือกระทะเสียอีก” จันทร์วาดนึกแปลกใจเพราะตอนที่อยู่กระท่อมของฮัวโต๋ก็เห็นมีแค่กระทะและหม้อเก่าๆไฟก็ก่อขึ้นจากฟืนที่เก็บในป่า“มีสิครับเราไม่ให้ผู้เล่นลำบากขนาดนั้นหรอกครับแล้วจะรับชุดเดินป่าเลยมั้ยครับ” NPC ร้านขายอุปกรณ์มองจันทร์วาด“เอามาชุดนึงแล้วกันอ้อแล้วก็ขอหม้อดินด้วยล่ะมีใช่มั้ย” จันทร์วาดพูดเธอนั้นกะจะซื้อหม้อดินเอาไว้ด้วยเพื่อเอาไว้ใช้ปรุงยาซึ่งข้อกำหนดของสกิลนั้นจะต้องใช้หม้อดินในการปรุงยาเท่านั้น“มีครับนี่ครับทั้งหมดแปดร้อยเหรียญทองครับหม้อดินผมแถมให้แล้วกันเพราะขายไม่ค่อยออกเท่าไหร่แต่ถ้าในอนาคตมีผู้เล่นเปิดร้านจิ้มจุ่มอาจจะขายดีก็ได้ !!” NPC ร้านขายอุปกรณ์หยิบของออกมาวางบนโต๊ะจันทร์วาดจึงจ่ายเงินไปแปดร้อยเหรียญทองและเก็บชุดเดินป่าเข้ากระเป๋ามิติไป“นี่แล้วจะหาซื้อพวกเครื่องปรุงได้จากไหนพอจะรู้มั้ย” จันทร์วาดถาม“ร้านขายยาเลยครับที่นั่นนอกจากยาฟื้นเลือดก็มีเครื่องปรุงและสมุนไพรขายด้วย” NPC ร้านขายอุปกรณ์บอกจันทร์วาดพยักหน้าก่อนจะเดินออกมาและตรงไปที่ร้านขายยาต่อ“รับอะไรดีครับคุณผู้เล่น” NPC ร้านขายยาถามจันทร์วาด“เอาพวกกระเทียม พริกไทย แล้วก็ซื้ออิ้วมีขายใช่มั้ย” จันทร์วาดบอกสิ่งที่ต้องการ“มีแค่สองอย่างแรกครับซีอิ้วเราไม่มีขายเรามีแต่เกลือครับ” NPC ร้านขายยาบอกหือมีแต่เกลือสินะว่าแต่เกมส์นี้มันทำซีอิ้วเองได้มั้ยหว่าจันทร์วาดสงสัยเธอนั้นชอบซีอิ้วมากกว่าเกลือเพราะมันมีกลิ่นหอมเฉพาะตัวที่เกลือไม่มี“แล้วกระเทียม พริกไทยและเกลือขายยังไง” จันทร์วาดถามราคา“ทุกอย่างกิโลละห้าสิบเหรียญทองครับ” NPC ร้านขายยาตอบ“อืม...เอากระเทียมมาสองกิโล พริกไทยกับเกลือเอามากิโลนึงแล้วกัน” จันทร์วาดเริ่มสั่งของก่อนจะเห็นป้ายบอกราคายาฟื้นเลือดยาฟื้นฟูเลือดระดับต่ำ 10 เหรียญทองยาฟื้นฟูเลือดระดับกลาง 150 เหรียญทองยาฟื้นฟูเลือดระดับสูง 450 เหรียญทองหือแพงจังวะยาฟื้นฟูเลือดใช้หญ้าตะวันก่อเกิดที่ออกดอกตอนกลางวันซึ่งหาได้ทั่วไปดอกนึงต้มยาได้ตั้งสิบขวดถ้าใส่โสมร้อยปีลงไปก็ได้ยาฟื้นฟูเลือดระดับสูงแล้วว่าแต่โสมมันราคาเท่าไหร่เนี่ย จันทร์วาดคิดในใจ“ได้ครับแล้วรับอะไรเพิ่มอีกมั้ยครับ” NPC ร้านขายยาหยิบของมาวางไว้ก่อนจะถามต่อ“เอาโสมแล้วกันว่าแต่โสมราคาเท่าไหร่” จันทร์วาดไม่รู้ราคาของโสม“โสมอายุสิบปีอยู่ที่ต้นละยี่สิบเหรียญทองครับส่วนร้อยปีจะอยู่ที่ต้นละสองร้อยเหรียญทอง” NPC ร้านขายยาบอกราคาของโสมที่ขายโสมสิบปีต้นละยี่สิบเหรียญเอาไปเอาไปผสมทำยาระดับกลางได้ตั้งสิบขวดส่วนโสมอายุร้อยปีต้นละสองร้อยเหรียญทองนี่ถ้าทำยาใช้เองประหยัดเงินได้เยอะแยะเลยนะเห้ย !! จันทร์วาดตกใจมากเมื่อรู้ราคาของโสมสิบปีและโสมร้อยปีจันทร์วาดรีบดูเงินในกระเป๋าตัวเองทันทีว่าเหลือเท่าไหร่[ยอดเงินคงเหลือ 42,326 เหรียญทอง]“เอาโสมสิบปีมาพันต้นแล้วก็ร้อยปีมาร้อยต้น !!” จันทร์วาดตัดสินใจซื้อจนเงินเกือบเกลี้ยงกระเป๋าทันที“พันต้นกับหนึ่งร้อยต้นนี่คุณผู้เล่นจะซื้อไปต้มชาทั้งปีเลยเหรอครับ !!” NPC ร้านขายยาอุทานออกมาเมื่อรู้จำนวนที่ต้องการจะซื้อ“ต้มชา...จะเอาไปต้มทำแป๊ะอะไรเอาไปปรุงยาดีกว่าดูดิยาฟื้นฟูเลือดระดับสูงแพงตั้งขนาดนั้นซื้อโสมเอาไปต้มเองได้ตั้งสิบขวดสมุนไพรที่ใช้ทำยาฟื้นฟูเลือดก็หาได้ทั่วไปในป่าตอนกลางวัน” จันทร์วาดบอกก่อนจะชี้ไปที่ราคาของยาฟื้นฟูเลือดNPC ร้านขายยาที่ได้ยินผู้เล่นบอกว่าจะเอาไปปรุงยาก็อ้าปากค้างทันที“คะ...คะ...คุณผู้เล่นมีสกิลปรุงยางั้นเหรอครับ !!” NPC ร้านขายยาถามจันทร์วาดเสียงสั่น“เออมีว่าแต่เอาโสมมาได้แล้วจะได้รีบไปเก็บระดับเดี๋ยวไอ้พวกนักฆ่ามาเจอจะยุ่งอีกขี้เกียจตาย” จันทร์วาดบอก“ดะ...ได้ครับกระเทียมสองกิโลพริกไทยกับเกลือหนึ่งกิโลแล้วก็โสมสิบปีพันต้นร้อยปีอีกร้อยต้นทั้งหมดเป็นเงินสี่หมื่นสองพันเหรียญทองครับ” NPC รีบคิดเงินให้จันทร์วาดทันที“โอเค” จันทร์วาดพยักหน้าก่อนจะจ่ายเงินให้เรียบร้อยและก็กวาดของทั้งหมดที่วางจนเต็มโต๊ะเข้ากระเป๋าทันทีจากนั้นจันทร์วาดก็ออกจากร้านขายยาไปNPC ร้านขายยามองจันทร์วาดที่เดินออกจากร้านของตนไปก่อนจะพูดขึ้นมาคนเดียวว่า“มีผู้เล่นที่ควบคุมตลาดยากำเนิดขึ้นมาแล้วสิเนี่ยยังกับถูกหวยรางวัลที่หนึ่งถ้าทำยาขายแล้วแลกเงินในเกมส์ไปนอกเกมส์คงหาเงินได้เดือนละเป็นล้าน !!”จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 22 เพิ่มโทษอีกกระทง

นิยายแนะนำ

ศึกชิงจ้าวยุทธออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 22 เพิ่มโทษอีกกระทง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้