ชินอ๋องที่หนีการแต่งงานพระราชทานในครั้งที่6 ของตัวเองมาที่เมืองอู๋โจว เขาได้เจอหญิงสาวคนหนึ่งที่วิ่งมาชนจนหกล้มลงแต่ชินอ๋องรับนางไว้ได้ในอ้อมกอดการสบตากับนางทำให้เขาอยากรู้ว่านางเป็ใครทำไมเขาถึงใจเต้นขนาดนี้ทั้งที่มันไม่เคยเกิดขึ้นกับเขามาก่อน
หลังจากที่นางวิ่งหนีออกไปชินอ๋องก็ได้ตามนางไปและช่วยนางสกัดคนที่ติดตามนางไปด้วยการลอบใช้ก้อนหินดีดไปใส่ด้วยกำลังภายในทำให้คนที่ติดตามนางได้รับาเ็จนตามนางไปไม่ได้ ชินอ๋องตามนางไปจนถึงหอนางโลมแห่งหนึ่งในเมืองอู๋โจว
“นางเข้าไปทำไมในนั้นหรือว่านางจะเป็นางโลมในหอนี้”ชินอ๋องถามตัวเองก่อนจะเดินตามเข้าไปในหอนางโลม
ด้านถังเยว่มีบุตรสาวคนโตของท่านเ้าเมืองอู๋โจว ที่มีชีวิตในจวนเ้าเมืองแบบชีวิตซินเดอเรลล่าเมื่อมารดาของนางนายหญิงใหญ่ของจวนได้เสียชีวิตไปั้แ่นางอายุได้ 3 ปีบิดาของนางถึงก็แต่งงานรับนายหญิงคนใหม่เข้ามาผ่านไปไม่นานนางหญิงคนใหม่ของบิดานางก็ได้กำเนิดบุตรสาวที่เป็น้องของเยว่มีนางชื่อว่าถังเฟิงเหนียงทั้งเยว่มีและเฟิงเหนียงแม้จะได้ชื่อว่าเป็บุตรสาวของท่านเ้าเมืองแต่การปฏิบัติตัวและการใช้ชีวิตในจวนเ้าเมืองนั้นช่างแตกต่างกัน
ถังเฟิงเหนียงมักจะได้รับความรักความใส่ใจจากผู้เป็บิดาและมารดาของนางอย่างเต็มที่เมื่อนางอยากได้สิ่งใด นางก็ต้องจะได้จามที่ตนเอง้าทำให้นางค่อนข้างจะเป็คนที่เอาแต่ใจ และได้รับการยุยงจากมารดาให้เกลียดเยว่มีมาั้แ่เด็กทำให้สองพี่น้องไม่ชอบหน้ากัน ในขณะที่เยว่มีอยู่ในจวนใช้ชีวิตไม่ต่างอะไรกับบ่าวรับใช้คนอื่น ๆนางต้องทำงานดูแลห้องนอน ซักผ้า หาอาหารกินเองมาั้แ่เด็ก ทุกครั้งที่มีปัญหากับถังเฟิงเหนียงผู้เป็น้องสาวมีปัญหากันเยว่มีจะต้องเป็คนผิดและรับโทษเสมอ
ด้วยชีวิตในจวนเ้าเมืองที่มีแต่คนคอยรังแกไม่มีใครคิดปกป้องนางแม้แต่ผู้เป็บิดา ทำให้นางมีแต่ความทุกข์ นอกจากจื่อรั่วสาวรับใช้ที่มารดาของเยว่มีดูแลมาั้แ่เด็กแล้ว ก็ไม่มีใครดีกับเยว่มีอีกเลย
เยว่มีชอบแอบหนีออกจากจวนมาเที่ยวเตร่ตามหอนางโลมเพื่อหาเงินเพื่อเก็บไว้สำหรับวันหนึ่งนางจะออกไปจากจวนเพื่อไปใช้ชีวิตของตัวเองด้วยความฉลาดและความมีไหวพริบของเยว่มี นางชอบทำหน้าที่เป็แม่สื่อให้เหล่านางโลมที่ว่าจ้างนางได้ชักนำให้ได้รู้จักและแต่งงานกับเหล่าคุณชายในเมืองทำให้เหล่านางโลมและหญิงสาวที่อยู่ในเมืองมักจะเรียกนางว่า เยว่เหล่าเทพแห่งความรัก
“นั้นไงเทพแห่งเยว่เหล่านางมาโน้นแล้ว”เหล่านางโลมต่างตื่นเต้นที่เห็นเยว่มีเดินมาหาพวกนาง
“เยว่มีทำไมวันนี้เ้าถึงมาช้าจัง”
“ก็คนที่บ้านจับได้ว่าข้าแอบหนีออกมาพวกเขาเลยไล่ตามข้ามากว่าจะหลบหนีมาได้ เล่นสะเหนื่อยเลย”
“เ้ามาก็ดีแล้วตอนนี้คุณชายมู่เฉินอยู่ที่ห้องแล้ว เ้าช่วยให้ข้าได้สมหวังรักกับคุณชายด้วยสิ”
“ช่วยนะข้าช่วยได้แต่ข้าต้องมีข้อแลกเปลี่ยนด้วย”เยว่มีทำท่าทางเรียกค่าเหนื่อย
“นี่เอาไปหากเ้าทำให้ข้าสมหวังได้ ข้าจะให้เพิ่มอีก 2 เท่า”นางโลมคนนั้นส่งเงินให้เยว่มีเยว่รีบรับเงินมาก่อนยิ้มให้นางก่อนเดินออกไปยังห้องเป้าหมาย
“ขอโทษคุณชายมู่เฉินที่ปล่อยให้รอนาน”เยว่มีที่ถูกคุณชายมู่เฉินนัดพบเพราะนางชอบอ้างว่าเป็หมอดูที่คอยทายทักดวงชะตาคนอื่น
“ไม่เป็ไรหรอกข้าหาลูกค้าให้เ้าเพิ่มด้วยแต่ตอนนี้ยังไม่มา งั้นมาดูดวงชะตาให้ข้าก่อน”คุณชายมู่เฉินบอกเยว่มีก่อนที่เยว่จะเริ่มดูดวงชะตา ประตูห้องก็เปิดขึ้น
“อ้าวใต้เท้าถังมาถึงแล้วเหรอ พอดีเลย คนที่จะดูดวงชะตาก็เพิ่งมาถึงพอดี”คุณชายมู่เฉินทักทายแขกที่เข้ามาใหม่ชื่อที่คุณชายมู่เฉินเรียกนั้นทำให้เยว่มีถึงกับตาโตขึ้นด้วยความใเธอหันไปมองสบตากับชายคนนั้นทันที
“ท่านพ่อ/เยว่มี”สองพ่อลูกต่างเรียกอีกฝ่ายออกมาด้วยความใ
“เยว่มี!เ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรข้าสั่งขังเ้าไว้ไม่ใช่เหรอ”ใต้เท้าถังเอ่ยกับลูกสาวด้วยความโกรธ
“ข้า..ข้า”เยว่ที่หาคำแก้ตัวไม่ถูก
“แล้วเ้ามาอยู่ที่หอนางโลมแบบนี้เ้าหมายความว่าอย่างไร”ใต้เท้าถังตวาดถามบุตรสาวตัวเอง
“ท่านพ่อคือข้า”เยว่มีคิดหาคำแก้ตัวกับบิดา
“จับตัวนางกลับจวนข้าจะกลับไปจัดการนางด้วยตัวเอง”ใต้เท้าถังสั่งคนของตัวเองจับเยว่มีกลับจวนเยว่มีที่รู้ดีว่านางคงจะต้องโดนลงโทษหนักแน่ และคงต้องโดนขังอีกนางจึงรีบวิ่งหนีออกจากห้องนั้นมาทันที
ชินอ๋องที่เข้ามาในหอนางโลม เขามองหาหญิงสาวที่เขาตามมาแต่ก็ไม่เจอเพราะคนในหอนางโลมในเวลานี้มีหนาแน่นมากเพราะ่ค่ำคืนแบบนี้ชายหนุ่มน้อยใหญ่ในเมืองมักจะออกมาหาความรื่นเริงให้กับตนเอง
“ข้ามองดูอยู่ตั้งนาน คิดว่าเป็ใครที่แท้ก็เป็ชินอ๋องจากชายแดนนั้นเอง วันนี้อะไรหอบท่านมาที่นี่ได้ไม่มีใครจองห้องให้ท่านเลยนี่เ้าคะ”
“่นี้ข้าว่างเลยเที่ยวไปเรื่อยวันนี้มาถึงเมืองอู๋โจว เ้าช่วยเปิดห้องพักให้ข้าห้องหนึ่งด้วย”
“ว่าแต่ท่านอ๋องไม่สนใจสาว ๆ ในหอนางโลมของข้าบ้างเหรอเ้าคะ”
“ถ้าข้าสนใจ แล้วคิดว่าจะมีนางโลมคนไหนกล้ารับแขกอย่างข้าเหรอ”ชินอ๋องพูดออกไปทำให้นายหญิงแห่งหอนางโลมถึงกับกลืนน้ำลายลงคอและยิ้มแห้ง ๆ ออกมาเพราะชื่อเสียงอันเลื่องลือของท่านอ๋องจอมปีศาจที่แต่งงานมาแล้ว 5 ครั้งและเ้าสาวก็ตายคาห้องหอทั้ง5 คน ทำให้ชื่อเสียงของชินอ๋องดังไปทั่วทั้งแผ่นดินว่าเขาเป็ปีศาจใช้ความรุนแรงกับผู้หญิงที่ร่วมหลับนอนกับเขาทำให้เหล่านางโลมไม่มีใครกล้าเข้าไปรับใช้เขาในห้องเลยแม้แต่คนเดียวเพราะกลัวว่าจะไม่มีชีวิตรอดกลับออกมา
“ก็จริงของท่านอ๋อง เดี๋ยวข้าให้พ่อบ้านพาท่านไปที่ห้องพักนะเ้าคะ”นายหญิงของหอนางโลมพูดจบก็เรียกพ่อบ้านของหอพาชินอ๋องไปที่ห้องพักทันที
“ท่านอ๋อง้าสิ่งใดเรียกพวกข้าได้เลยขอรับ” พ่อบ้านบอกอย่างนอบน้อม
“ข้าขอสุราและอาหารหนึ่งชุด”ชินอ๋องบอก
“ขอรับท่านอ๋อง”พ่อบ้านรับคำ ก่อนเดินจากไปชินอ๋องเข้าไปนั่งดื่มน้ำชาที่โต๊ะน้ำชาเพื่อรอสุราและอาหารคืนนี้เขาคงต้องพักที่นี่ก่อน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีกทีว่าจะทำอย่างไรต่อว่าแต่นางผู้นั้นเข้ามาในหอแห่งนี้ นางเป็ใครกันแน่ นางโลมงั้นเหรอถ้าเป็นางโลมจริงเขาเองก็นึกอยากจะช่วยไถ่ตัวนางไป แต่คิดไม่ทันจบประตูห้องก็เปิดออกด้วยความแรงปรากฏตัวหญิงสาวนางหนึ่งเมื่อนางปิดประตูและยืนพิงประตูหันหน้ากลับมาหาเขานั้นชินอ๋องถึงกับตะลึงเพราะนางในความคิด กลับมายืนอยู่ตรงหน้าเขาแล้วในเวลานี้
“เ้า..เ้าเข้ามาในห้องนี้ได้อย่างไร”ชินอ๋องที่ใตื่นเต้นกับภาพตรงหน้า
“คุณชาย ข้าขอหลบในห้องนี้ก่อนได้หรือไม่”เยว่มีบอกกับชินอ๋องซึ่งในเวลานี้นางคิดว่าชินอ๋องเป็พวกคุณชายทั่วไปที่มาเที่ยวหอนางโลมเหมือนคุณชายคนอื่นๆ
“ใต้เท้าถัง คุณหนูเข้าไปในห้องนี้ขอรับ”เสียงบ่าวข้างนอกเรียกเ้าเมืองถัง
“คุณชาย ช่วยข้าด้วยเถอะข้าไม่อยากโดนจับตัวไป”เยว่มีขอร้องชินอ๋องให้ช่วยนาง
“เคาะประตูเรียกคนในห้องหากไม่เปิดก็พังประตูเข้าไป”เสียงใต้เท้าถังบิดาของเยว่มีดังขึ้น
“คุณชาย ช่วยข้าด้วยเถอะ”เยว่มีส่งสายตาอ้อนวอนเขาสุดฤทธิ์
“เปิดประตูหน่อยเปิดประตู”เสียงของลูกน้องใต้เท้าถังได้ดังขึ้นที่หลังประตูพร้อมกับเคาะประตูอย่างรุนแรง
ชินอ๋องที่ยังไม่รู้เื่ราวทั้งหมด เขารีบดึงตัวหญิงสาวขึ้นไปนอนอยู่บนเตียงแล้วเอาผ้าคลุมหญิงสาวเอาไว้พร้อมกับคลายชุดตัวเองทำให้เหมือนกับว่าเขาเพิ่งใส่เสื้อผ้า
“พวกท่านทำอะไรกัน!”เสียงพ่อบ้านประจำหอนางโลมดังขึ้น
“ข้าถังอี้เวิน เ้าเมืองอู๋โจวข้ากำลังตามหาคนและ้าเข้าไปตรวจห้องนี้”ใต้เท้าถังบอกและแสดงความ้าออกมา
“ไม่ได้นะท่านเ้าเมือง ท่านจะเข้าไปในห้องนี้ไม่ได้”พ่อบ้านขัดค้านเพราะเกรงกลัวอำนาจและความโเี้ของชินอ๋อง
“ทำไมข้าจะเข้าไปไม่ได้พวกเ้าพังประตูเข้าไปเดี๋ยวนี้”ใต้เท้าถังที่โกรธอยู่แล้วเมื่อถูกขัดใจยิ่งทำให้เขาโกรธขึ้นไปอีก
“ท่านเ้าเมือง ท่านใจเย็นก่อนห้องนี้เป้นห้องพัก...”พ่อบ้านพูดไม่ทันจบประโยค ประตูห้องก็เปิดออก
ชินอ๋องเปิดประตูออกมาส่งสายตาไม่พอใจให้กับทุกคนที่อยู่ตรงหน้าพ่อบ้านและคนของหอนางโลมเห็นสายตาของชินอ๋องแล้วถึงกับก้มหน้าอย่างเกรงกลัว
“เสียงเอะอะอะไรกัน ขัดขวางเวลามีความสุขของข้าอยากตายกันนักใช่ไม่”
“เ้าเป็ใครเ้าหนุ่ม ข้าถังอี้เวินเป็เ้าเมืองอู๋โจว เ้าอยากโดนจับไปขังที่คุกของศาลไม่”
“ใต้เท้าถัง นี่ชินอ๋องแม่ทัพใหญ่ที่ชายแดน วันนี้ท่านอ๋องให้เกียรติมาพักที่หอนางโลมของข้าท่านอย่าเสียมารยาทเด็ดขาด”พ่อบ้านของหอนางโลมที่ฟังอยู่รีบบอกฐานะที่แท้จริงของท่านอ๋องเพราะกลัวท่านเ้าเมื่อจะไปลบหลู่ชินอ๋องจนเขาโกรธอาจจะทำให้หอแห่งนี้พังพินาศลงได้
“อะไรนะ นี่ชินอ๋องท่านอ๋องจอมปีศาจที่เขาเลื่องลือกันอย่างนั้นเหรอ”ใต้เท้าถังที่ได้ยินชื่อของชินอ๋องถึงกับถอดสีหน้าทันที
“ชินอ๋องที่ฆ่าเสือร้ายโดยลำพังคนที่แต่งงานแล้วเ้าสาวกลับตายคาห้องหอถึง 5 ครั้ง เ้าเป็ชินอ๋องคนนั้นจริง ๆเหรอ”ใต้เท้าถังรำพึงรำพันออกมาก่อนจะเข่าทรุด คุกเข่าทำความเคารพชินอ๋อง
“ข้าน้อย ถังอี้เวิน คาราวะท่านชินอ๋องขออภัยที่ข้าเสียมารยาท”ใต้เท้าถัง ทำความเคารพชินอ๋องด้วยมือไม้ที่สั่น
1K
