“ฝ่าาเห็นนางถึงกับมีท่าทีแปลกไป เสื้อผ้าอาภรณ์ที่นางใส่จงใจยั่วยวนอย่างเห็นได้ชัด เสียนหลอนี่น่ากลัว ไม่น้อย รู้จักเปลี่ยนกลยุทธ์ในการทูต”
“พี่หญิง พี่หญิงยอมหรือไร น้องไม่เคยเห็นหน้านางฟังจากที่เล่ามา ยังอด หมั่นไส้นางไม่ได้”
“ฝ่าา นานนับปี ไม่สนใจสนมนางในแม้แต่ข้าที่เป็ฮองเฮา ยัง ไม่เคย เรียกหาหรือแวะมาค้างที่ตำหนักชิงหนิงกง เสียนหลอนับว่ารู้ลึกเื่ราวในวังหวงจึงได้ส่งบรรณาการมีเืเนื้อ ที่ถูกใจฝ่าามาถวาย เห็นทีจะดูถูกเสียนหลอไม่ได้แล้ว”
“พี่หญิงแล้วเราจะจัดการนางอย่างไร”
“ตอนนี้แค่เพียงตามน้ไปก่อนฝ่าาโปรดปรานนาง ก็ยิ่งต้อง ทำทีเป็ ดีกับนาง เพื่อว่า จะได้หาทาง กำจัดนางโดยที่ฝ่าาไม่สงสัย”ทั้งสองยิ้ม ให้กัน ส่วน ใบบัวก็สำลักอาหารไม่เลิก
กินอิ่ม ก็นอนสิรออะไร เป็ธรรมดา พอบ่ายๆ ถึงจะมีเรี่ยวมีแรง แต่งตัว ออกไปทำงานเดิน ไปทิ้งตัวลงนอนบนแท่นนอน หนานุ่ม อ่า มีกลิ่นกายหอม ๆ ของฮ่องเต้หนุ่ม อย่า ..อย่าคิดแบบนั้น หากเรารู้สึกว่ากลิ่นกายใครหอมหรือคุ้นจมูก เมื่อนั้นเราก็จะยอมให้ตัวเองใกล้ชิดเขาจนเกินไปจำไว้นะสาวๆ กอดผ้าห่มหลับ บรรยากาศน่านอนพิลึก อากาศเย็นสบายไม่ต้องใช้เครื่องปรับอากาศ เผลอหลับ ไปนานแค่ไหนไม่รู้ชุดที่ใส่เริ่มร้อน ไม่สำรวมในห้องมีแต่ผู้หญิงมาตลอด เลิกกระโปรงยาวขึ้นมาเหนือเข่าเหน็บไว้ที่หว่างขา เฮ้อเย็นสบาย ซุกหน้าลงบนผ้าห่ม
อันฉีเดินเข้ามาข้างใน จุ๊ปากในนางกำนัลเงียบและไล่พวกนางให้ออกมาข้างนอก เลื่อนเก้าอี้มา ข้างแท่นนอนนั่งมองใบหน้าใสซื่อ สวยหวานไร้เครื่องสำอางเหมือนเมื่อเช้า แต่งหน้าในแบบเมื่อเช้าก็ทำเอาสะดุดตา แต่พอใบหน้าไร้เครื่องสำอางแบบนี้กลับสวยใสไร้เดียงสาไม่มีพิษสง อันฉีมองไปยิ้มไป นานแค่ไหนแล้วที่หัวใจหนุ่มไม่เต้นแรงขนาดนี้ นานแค่ไหนแล้วที่ไม่รู้สึกว่ามีชีวิตชีวาเหมือนวันนี้ นางจะเป็ใครก็ช่าง แม้ถึงตอนนี้ครึ่งค่อนวันไปแล้วยังหาคณะทูตที่หายตัวไปไม่พบ แต่อย่างไรเสียก็ต้องรับนางไว้ในฐานะบรรณาการมีชีวิตจาก “เสียนหลอ”
“ยิ้มทำไม อย่าบอกนะว่าคิดอะไร เลยเถิด”ขยับผ้าห่มคลุมร่างกายตัวเองที่ถลกกระโปรงขึ้นจนเห็นขาขาวเนียนสวย อันฉีอดขำไม่ได้ จะมีกี่คนกันที่กล้าออกฤทธิ์ออกเดชกับเขาที่เป็ฮ่องเต้ ได้ขนาดนี้
“เ้านอนที่นอนของข้าซึ่ง มีแต่สนมหรือพวกเมียๆ เท่านั้นจึงจะขึ้นมานอนได้”
“ก็ขังไว้จะไม่ให้นอนบนนี้แล้วจะให้ลงไปนอนข้างล่างหรืออย่างไร”
“ไม่ได้ว่าอะไร เพียงแต่จะบอกว่า หากนอน บนที่นอนนั่นแล้ว ต่อไปก็ต้อง ถูกอวยยศเป็สนมนางใน หรือกุ้ยเฟย กุ้ยเหริน”
ใบบัวรีบลงจากแท่นนอนมายืนกอดผ้าห่มอยู่ข้างๆ แท่นนอน
“ไม่อยากเป็”ใกล้จะสิ้นเดือนแล้วต้องโอนเงินให้แม่ เมื่อคืนได้มาหลายตังค์กะจะโอนให้วันนี้แต่ดันมาอยู่ที่นี่เสียได้
“หญิงทั่วแคว้นต่าง้านอนบนแท่นนอนนี้”พล็อตเดิมๆ แทบทุกเื่
“อ่า คืออ่า อยากกลับบ้าน”
“บ้านเมืองของเ้าต้องล่องสำเภานานหลายเดือน น่าแปลกใจเ้าเข้าไปอยู่ในหีบ หลายเดือนไม่หิวไม่ อยากขับถ่ายบ้างหรือ แล้วเช่นไรถึงล่องเรือมากับบุรุษแล้วจึงบอกว่าตัวเองมิใช่นางคณิกา เช่นนั้นแล้วเ้าก็คงเข้ามาในหีบผ้าเมื่อไม่นานมานี้"จริงสิลืมความจริงข้อนี้เสียสนิท จะบอกว่าอย่างไรดี
“ข้า เพิ่งเข้ามาอยู่เมื่อเช้านี้"ฮ่องเต้หนุ่มหล่อเลิกคิ้วสูง
"อย่างที่ข้าคิดไว้ไม่ผิด สำเนียงของเ้า หาใช่ชาวเสียนหลออีกทั้งเสื้อผ้าอาภรณ์แปลกใจนักชาวเสียนหลอล่องเรือค้าขาย ผ่านไปมาหญิงชายมากหน้า ไม่มีใครแต่งกายเช่นเ้า"ฉลาดจังวะ คนอะไรคิดวิเคราะห์เก่งหากเป็สมัยนี้ก็คงนักวิชาการหรือดอกเตอร์
"นั่นสิ"ฮ่องเต้หนุ่มยิ้มละมุน
"หากพบพวกเขาข้าก็จะให้พวกราชทูตพูดคุยกับเ้า เพื่อดูท่าทีแต่ถึงตอนนี้พวกเขากลับหายไปไร้ร่องรอย สิ่งเดียวที่ทำได้คือ จับตาดูเ้าอย่างใกล้ชิด"
"อย่างไง"
"เ้าจำต้องพำนักอยู่ที่ตำหนักข้าไปพลางๆ ก่อนจนกว่าเื่ทุกอย่างจะคลี่คลาย หากเ้าหายตัวไปอีกคนเื่การหายตัวของคณะราชทูตของเสียนหลอคงยากที่จะมีเบาะแส"ทำอย่างกับใบบัวจะช่วยได้ ราชทูตอะไรเสียนหลออะไรไม่เคยได้ยิน เห็นแต่หน้าว่าเหมือนคนไทยด้วยกันตัดผมทรงดอกกระทุ่มเหมือนคนไทยสมัยโบราณก็แค่นั้น นอกนั้นไม่เคยรู้เคยเห็นว่าจะ เกี่ยวข้องกับใบบัวอย่างไร
"ได้ไหม"เมื่อเห็นว่าใบบัวเงียบไป อยู่ห้องเดียวกับชายหนุ่ม หล่อลากไส้แถมยัง อือหือมีความดึงดูดทางเพศ หากคิดจะมีอะไรกับใบบัว อื้ยจะห้ามใจได้ไหม แล้วครั้งแรกของใบบัวนี่จะมาเสียทีให้กับคนหล่อในอดีตไม่อยากจะคิดเลย
"แต่มี ข้อแม้ห้ามแต่งกายแบบเมื่อเช้าอีกเป็อันขาด"นั่นไงกลัวว่าจะอดใจไม่ไหวสิท่า
"ข้าเกรงเหล่าขุนนางและข้าราชสำนักจะมองข้า ว่าข้าพัวพันกับ...หญิงบ้า"โห ขึ้นเลยอุตส่าห์มโนเสียดิบดี กลายเป็งั้นไป
"ก็ได้"
"ระหว่างนี้ ในวังหลวงแห่งนี้หลายอย่างต้องให้เ้าปรับตัวทั้งการอยู่การกิน นางกำนัลรายงานว่าเ้ากินหมูกับไก่ ไปหลายจาน ที่นี่เรากินอยู่แต่พอดี ราษฎรบางคนอดอยากข้นแค้นแต่ในราชสำนักกินอยู่ฟุ่มเฟือย ฮองเฮาจึงเสนอให้ข้าลด งบหลวงสำหรับห้องเครื่อง"ยายป้าอีกหล่ะ ต้องเจอกันหน่อยล่ะอ้างเสียสวยสดงดงาม นางกำนัลพูดเมื่อเช้าไม่ได้พูดแบบนี้
106K
