item monster ไอเทมมอนสเตอร์

ตอนที่79 หายนะฆ่าล้างเมืองที่ผู้มองอนาคตมองเห็น 2

ลุคอุ้มเจนและไปต่อ โดยเขายังเปิดดูแหวนเครือข่ายไกอาไปด้วยมีสิ่งหนึ่งที่ลุคค่อนข้างประหลาดใจและขอบคุณอยู่ไม่น้อย

นั้นคือ ไกอาสุดยอดปัญญาประดิษฐ์ของโลกใบนี้ ไม่สนใจการไล่ลาเขาและไม่คิดจะฝ่าฝืนกฎเปิดเผยตำแหน่งของเขาจากแหวนเครือข่ายไกอาแม้จะมีเหนือมนุษย์จากเมืองปลายฝนเรียกร้องให้ไกอาใช้ความสามารถที่มีอยู่ตามล่าตำแหน่งของลุคแต่กลับถูกปฏิเสธจากระบบไกอาอย่างไร้เยื่อใยเสียยิ่งกว่าเป็นอากาศธาตุที่ว่างเปล่าซะอีก

ทำให้ลุคเข้าใจได้ว่าไกอาไม่สนใจข้อมูลของผู้มองอนาคต หรืออาจจะสนใจแต่แค่ไม่คิดจะลงมือ ไม่มีใครให้คำตอบได้ แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็พบว่านี่คือเรื่องดี

เพราะลุคสามารถเข้าไปดูในห้องสนทนาที่สร้างขึ้นมาโดยเหนือมนุษย์เมืองปลายฝนและเนื่องจากมันเป็นสาธารณะของแค่มีสถานะเป็นเหนือมนุษย์เมืองปลายฝนก็เข้าร่วมได้ทำให้ลุคแฝงตัวไปอ่านข้อมูลที่แต่ละคนแจ้งตำแหน่งของเขาได้

“ไม่มีภาพอีกแล้ว ถึงขีดจำกัดแล้วสินะผู้มองอนาคต”ลุคเหน็บแนมในใจด้วยความเกลียดชังเหตุการณ์ครั้งนี้ที่เกิดจากการกระทำของผู้มองอนาคตลุคสาบานว่าถ้ารอดไปได้เขาจะต้องเอาคืนอย่างแน่นอนและถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเจนเขาจะตามทำลายล้างผู้มองอนาคตให้สิ้นซากกันไปข้างหนึ่ง

“ไปที่ตลาดมืดได้แล้ว”

ที่ลุควนเวียนไปมาที่เขต 3 เพราะเป้าหมายของเขาคือตลาดมืดสถานที่ผู้มองอนาคตไม่มีทางยื่นมือมาได้ แน่นอนว่าตลาดมืดก็ยังมีความเสี่ยง เพราะเขาไม่เคยไว้ใจคนในตลาดมืดแต่ไม่มีทางเลือกลุคเคยคิดจะใช้บางสิ่งต่อรองเพื่อหาใครสักคนพาออกไปจากเมืองปลายฝน

เขาเชื่อว่าใครสักคนที่ว่านั้นจะต้องเป็นคนในตลาดมืดแน่นอนคนพวกนี้เป็นเหมือนกระต่ายที่มี 3 โพรง ยังไงก็ต้องมีเส้นทางหลบหนีของตัวเอง

“ไปถึงที่นั่นจะต้องลองเสี่ยงแต่ดีกว่าไปที่สำนักงานเหนือมนุษย์แน่นอนถึงจะไม่มั่นใจต่อท่าทีของสำนักงานเหนือมนุษย์แต่การที่ปล่อยให้กิลด์เคลื่อนไหวก็แสดงว่าพวกเขาไม่คิดขัดขวางและเห็นด้วยกับการเสียสละเจนไม่รู้ว่าคุณคามิลเห็นด้วยกับการเสียสละเจนด้วยหรือเปล่า”

ลุคบินไปถึงยังเหนือทางลงไปยังท่อน้ำซึ่งใกล้กับประตูทางเข้าไปที่ตลาดมืดมากที่สุดแต่แล้วในตอนนั้นลุคก็รู้สึกได้ถึงอันตรายถึงชีวิตเขารีบใช้ตัวเป็นเกราะกำบังร่างของเจนไว้

บึม!

มีคมมีดวายุขนาดใหญ่ฟันเข้าที่กลางพลังของลุคและส่งให้ร่างของเขาร่วงตกลงไปในยังอนุสาวรีที่เป็นลานกว้างขนาดใหญ่แห่งหนึ่งก่อนจะตกลงไปกระแทกกับพื้น

ตูม!

ลุคแทบจะสูญเสียพลังทั้งหมดแต่เขายังกอดเจนไว้แน่นและเลือกจะใช้ตัวเองลงกระแทกกับพื้น

อัก!

ลุคร้องออกมาก่อนจะเสียสติรับรู้ไปครู่หนึ่งถึงอย่างนั้นมือก็ยังกอดเจนจนทั้งสองกลิ้งไปกับพื้นที่แตกเป็นทางยาวกว่า 20 เมตรสุดท้ายพอหมดแรงกลิ้งเขาก็ไม่อาจจะกอดเจนได้อีก

ทำให้เจนและลุคแยกออกจากกันห่างไปราว ๆ 3 เมตร

แววตาลุคเลื่อนลอยมาก แต่เขายังมองเจนอยู่ก่อนจะเหลือบไปมองบนท้องฟ้าถึงคนที่โจมตีเขา

ปรากฏว่าเป็นเหนือมนุษย์ระดับ D ผู้มีพลังพรสวรรค์คมวายุที่เท้าทั้งสองเขาเหยียบใบคมวายุจึงลอยตัวได้การที่ลุคไม่ตายก็ถือว่าเป็นปาฏิหาริย์มากแล้ว

“โอ้สามารถรอดตายได้ นายนี่เป็นคนหนุ่มที่มีศักยภาพจริง ๆแต่ว่ากลับเลือกปกป้องสิ่งที่ผิดเด็กสาวคนนี้สินะคือสิ่งที่พวกมอนสเตอร์ตามหาตัวอยู่ อย่ามองฉันด้วยแววตาแบบนั้นเมืองนี้กำลังโดนทำลายล้างไม่มีใครหยุดพวกมันได้และฉันก็ไม่มีทางเลือกทางสำนักงานเหนือมนุษย์พยายามติดต่อไปหาผู้อำนวยการที่แข็งแกร่งแล้วแต่เราติดต่อเขาไม่ได้ แม้คนอื่นจะคัดค้านในเรื่องการเสียสละเด็กสาวคนนี้แต่ฉันต้องทำมัน เหมือนที่ชายคนนั้นบอก ทุกอย่างจะขึ้นอยู่กับเด็กสาวคนนี้หวังว่าเธอจะเข้าใจฉัน”

เหนือมนุษย์ระดับ D คนนั้นกล่าวเหตุผลออกมาเพื่อหาความชอบธรรมให้กับตัวเองแต่ลุคไม่สนใจคำพูดของเขาแม้แต่น้อย เพราะในสิ่งที่เขาได้ยินคือเป็นอีกหนึ่งคนที่ต้องการจะฆ่าน้องสาวของเขา

ลุคเคยคิดว่าผู้มองอนาคตใช้แผนเปิดโปงผลักลุคมาที่สว่างแต่พอได้ยินว่าชายคนนั้นจากปากเหนือมนุษย์คนนี้ ทำให้เขาเข้าใจว่าเหนือมนุษย์ระดับ D จากสำนักงานเหนือมนุษย์คนนี้ต่างหากคือไพ่ตายจริง ๆที่ผู้มองอนาคตเตรียมไว้จัดการกับเขา

ที่จริงลุคคาดเดาถูกต้องว่าเหนือมนุษย์ระดับ D คนนี้คือคนที่ลักลอบพาผู้มองอนาคตเข้าไปในที่สำนักงานเหนือมนุษย์และช่วยเผยแพร่ภาพและตำแหน่งของลุคผ่านระบบไกอาด้วย

“นายจะเกลียดฉันก็ได้ หลังจบเรื่องนายมาหาฉันได้ ฉันชื่อว่า แดริว”

ลุคพยายามกัดฟันและพลิกตัวเองกลับมาลุคขึ้นนั่งซึ่งจะเผยให้เห็นเกราะด้วงทมิฬที่ด้านหลังมีรอยโดนฟันและลึกจนถึงสร้างความเสียหายให้กับแผนหลังของลุคที่มีเลือดไหลออกมา

เลือดค่อย ๆ หยดลงพื้นจนเป็นแอ่งเล็ก ๆ รอบตัวลุค เหนือมนุษย์ระดับ E แม้จะเสียเลือดมาก แต่เขาก็ไม่ตายง่าย ๆ แบบนี้ ลุคเองก็เช่นกันเพราะร่างกายเขาทรงพลังกว่าระดับ E ถึง 5เท่าจากการใช้คลื่นพลัง 5 จุดในการทะลวงผ่าระดับ นี่คืออีกเหตุผลที่เขายังไม่ตายและสร้างความแปลกใจให้กับแดริวไม่น้อย

“นายรู้ไหมว่าชายคนนั้นที่นายเชื่อได้ทำการโกงอนาคตมารอบหนึ่ง” ลุคกล่าวขณะที่ก้มหน้ามองเจนซึ่งเขาก็โล่งใจเล็ก ๆ ที่เจนไม่เป็นอะไรมาก

แดริวหรี่ตามองลุค ในใจรู้ว่าลุคกำลังถ่วงเวลาแต่เขาก็อยากรู้ว่าชายหนุ่มที่เป็นพี่ชายของเด็กสาวที่เป็นตัวหายนะคิดจะพูดอะไรกันแน่

ลุคกล่าวต่อว่า “เขาเคยเกือบเจอฉัน ตอนนั้นเป็นที่โรงพยาบาล ตามจริงแล้วถ้าเขาเจอฉันเขาคงจะโดนจับเพราะเขาเคยขู่ฆ่าเจน ในตอนนั้นฉันเคยคิดว่าถ้าจับเขาได้อนาคตอาจจะเปลี่ยนเมืองอาจจะไม่มีการโจมตีแต่พอมาคิดดูแล้วเขาคือคนที่ไม่เกี่ยวกับเหตุการณ์ในครั้งนี้ต่อให้โดนจับเมืองอาจจะโดนโจมตีเหมือนเดิม แต่ว่าจากการแทรกแซงของเขามันกลับทำให้อนาคตเปลี่ยนไปจริงๆ”

“หมายความว่ายังไง?” แดริวถามเสียงจริงจัง

“ฮ่า ๆ ๆ ๆไม่รู้ว่าชายคนนั้นให้นายดูภาพที่เขาคิดว่านี่คือการนองเลือดที่ฆ่าล้างเมืองปลายฝนและเหนือมนุษย์ทุกคนจะตายจำนวนมากจากการปะทะกับมอนสเตอร์ไหม”

แดริวตกใจเพราะชายคนนั้นให้เขาดูภาพนี้จริง ๆและมันทำให้เขาตัดสินใจช่วย

“ดูสินะ ถ้าอย่างนั้นก็ไม่คิดบ้างเหรอว่าที่นี่มันเหมือนจะดูคุ้น ๆ”ลุคกล่าวขึ้นมา

ความเย็นยะเยือกก็สะท้านไปทั่วแผ่นหลังของแดริวในทันทีเขารีบหันไปมองรอบตัว ปรากฏว่ามันเหมือนกับภาพแดงฉานที่เคยเห็นในภาพอนาคตที่ผู้มองอนาคตให้เขาดู

เพียงแต่มันยังไม่มีฝูงมอนสเตอร์และซากศพเหนือมนุษย์ที่จะเกิดจากฉากการต่อสู้เป็นตาย

“รู้สักทีสินะ เมื่อพยายามเปลี่ยนอนาคตแต่แท้ที่จริงกลับเป็นการทำให้เกิดอนาคตที่ตัวเองเห็น ใช่แกเปลี่ยนมันจริง ๆเปลี่ยนมันให้เกิดตามสิ่งที่แกเห็น” ลุคตะโกนสุดเสียงราวกับว่าเขาไม่ได้พูดอยู่กับแดริวแต่กำลังพูดอยู่กับผู้มองอนาคต

“แกคงไม่ได้เห็นตอนที่ส่งแดริวมาหยุดฉันและจะทำให้พวกเราตกลงมายังสถานที่นี้สินะถ้าแกไม่ขัดขวางฉันจะพาเจนไปยังที่ปลอดภัยและจะหยุดยั้งสิ่งที่น่ากลัวนี้ได้แต่แกกลับเชื่อมั่นในอนาคตสุดท้ายแกก็ไม่มีทางมองทุกเหตุการณ์ได้หมดและหลงเข้าไปในกับดักจนทำให้อนาคตได้เกิดขึ้นมาในอนาคตที่แกคิดว่าเลยร้ายที่สุดและพยายามหลีกเลี่ยงมันมาตลอด”

“คนที่ควรตายมากที่สุดก็คือแก ผู้มองอนาคตแกคือคนทำให้เกิดการแม่น้ำเลือดในเมืองปลายฝนที่แท้จริง” ลุคตะโกนโดยหวังจะให้ผู้มองอนาคตได้ยิน

“หุบปากซะ ฉันแค่ฆ่าเธอได้มอนสเตอร์จะสูญเสียเป้าหมายทุกอย่างจะไม่เกิดขึ้น” แดริวตวาดกลับใส่ลุค ยกมือขึ้นมาเตรียมจะฆ่าเจน

“ตาย!”แดริวตวัดมือก็สร้างคมวายุฟันเข้าใส่เจนที่นอนไม่ได้สติอยู่บนพื้นแต่ลุคกลับกระโจนเอาตัวเข้ามาขวาง คมวายุฟันเข้าที่แผนหลังของลุคเต็ม ๆ

ปัง!

อัก! ลุคทรุดตัวไปกลับพื้น ร่างทับตัวของเจนไว้ แต่เขายังไม่ตายเพียงแค่เกือบตายเพราะในจังหวะที่ถ่วงเวลาลุคได้ใช้ไอเทมเกราะด้วงทมิฬซ่อมแซมเกราะที่สวมใส่อยู่และใช้มันกับร่างกายรับการโจมตีปกป้องเจนอีกครั้ง

“เป็นได้ยังไง แกเป็นเพียงระดับ E แต่ต้านการโจมตีฉันได้ถึงสองครั้งในเมื่อแกรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ให้ฉันฆ่าเธอซะ ทุกอย่างจะได้จบ เสียสละ 1คนเพื่อหลายหมื่นชีวิต มันคุ้มค่า”

“ฮ่า ๆ คุ้มค่าก็มีแค่พวกที่ยังเหลือสิ่งสำคัญเท่านั้นถ้าฉันไม่เหลือเจนแล้วมันจะมีค่าอะไร” ลุคกัดฟัน ก่อนจะยืนขึ้นด้วยร่างกายที่สั่นเทาเขายืนบังตัวของเจนไว้ ก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงหนักแน่นดั่งขุนเขาว่า

“แน่นอน ตอนนี้เราไม่อาจจะหยุดได้แล้วมันจะต้องเกิดขึ้นในสิ่งที่เห็นแน่นอนแต่แล้วอย่างไรในเมื่อภาพที่ฉันเห็นเจนยังมีชีวิตอยู่น้องสาวของฉันยังมีชีวิตอยู่”

เสียงของลุคดังไปทั่วทั้งบริเวณมันทำให้จิตใจของแดริวที่คิดว่าทำเพื่อความถูกต้องยังต้องสั่นไหวต่อความรู้สึกและสิ่งที่ลุคเสียสละได้เพื่อน้องสาวของเขา

แต่แดริวมีเหตุผลของเขาเมื่อนึกไปถึงใบหน้าของลูกสาวและภรรยาอันเป็นที่รัก ทุกคนมีความถูกต้องของตัวเอง

“เข้าใจแล้ว แต่ยังไงฉันก็ต้องทำนายรับมันไม่ไหวหรอกฉันจะช่วยฝังศพนายและน้องสาวไปพร้อม ๆ กันก็แล้วกัน”

แดริวพูดออกมาจากใจจริง ก่อนจะใช้พลังทั้งหมดของระดับ D กับการโจมตีในครั้งนี้ คมวายุที่ใหญ่กว่าเดิม 3 เท่าปรากฏขึ้นมา

“จงเสียสละเพื่อเมืองปลายฝนและทุกคนซะ”

“อนาคตฉันขอเดิมพันกับแก” ลุคหลับตาลงและพึมพำออกมา