“สรุปคือ... ฉันทะลุมิติมาแล้วสินะ”
“ทะลุมิติมาอยู่ในโลกที่อาวุธากับเวทมนตร์ดำรงอยู่ร่วมกันโลกที่วิถียุทธ์พลังเืขับเคี่ยวกับผู้ควบคุมสัตว์อสูร”
ไป๋ฉางเซิงมองดูฝูงชนเดินขวักไขว่ไปมาบนถนนสลับกับร้านขายทักษะยุทธ์และยาพลังเืฝั่งตรงข้ามรู้สึกว่าในหัวสับสนวุ่นวายไปหมด
“ยาพลังเืเพิ่งออกจากเตาร้อนๆ! ล็อตล่าสุดจากเหิงอวิ้นกรุ๊ปสรรพคุณเต็มเปี่ยม ใครอยากได้รีบจองด่วน!”
“คัมภีร์เวทลูกไฟระดับหนึ่ง แถมฟรีคลิปสอนจากมหาจอมเวท! มีแค่ห้าร้อยเล่มช้าหมดอดนะเว้ย!”
“งูเกล็ดขาวเพิ่งฟัก ตัวละเก้าจุดเก้าเหรียญเท่านั้น!เลี้ยงั้แ่เล็กให้เชื่องง่ายนะ สองสาวคนสวย ลองแวะดูก่อนไหม?”
เื้ัเสียงะโขายของเซ็งแซ่คือโลกอันซับซ้อนที่ไป๋ฉางเซิงไม่อาจทำความเข้าใจได้เลย รวมถึงผู้คนรอบข้างด้วย
“เถ้าแก่ งูเกล็ดขาวนี่เก้าจุดเก้าเหรียญจริงๆ เหรอคะ?”
เมื่อได้ยินเสียงเรียกลูกค้าเด็กสาวคนหนึ่งก็เอ่ยถาม พลางจูงมือเพื่อนสนิทเดินตรงเข้ามา
เด็กสาวคนนั้นมีใบหน้างดงามหมดจดโดยเฉพาะดวงตาพราวเสน่ห์นั้นที่ดึงดูดจนยากจะละสายตา เธอรวบผมหางม้าสูงแม้จะอยู่ในชุดนักเรียนธรรมดา แต่ยามก้าวเดินหางม้าที่แกว่งไกวก็เผยให้เห็นถึงความสดใสสมวัยได้อย่างไร้ที่ติ
พอยกมือชี้ก็มีเสียงกรุ๊งกริ๊งราวกับกระดิ่งดังมาจากข้อมือ
ส่วนเพื่อนสาวข้างๆก็สวมชุดนักเรียนเช่นกัน เธอไว้ผมสั้นประบ่าประกายม่วงอ่อนจางๆ จนแทบสังเกตไม่เห็น
แม้ความงามจะไม่ได้พราวเสน่ห์เท่าดวงตาของคนข้างๆแต่หน้าตาก็สะสวยไม่แพ้กัน
ไม่ว่าใครเดินผ่านก็ต้องเผลอหยุดมองพวกเธอให้นานขึ้นอีกนิดอย่างอดไม่ได้
“ใช่แล้วแม่หนู”
เถ้าแก่ร้านเป็ชายวัยกลางคนหน้าตากร้านโลกเมื่อเห็นเด็กสาวถามราคาก็ตอบกลับ “่นี้ค้าขายไม่ค่อยดีเลยเอามาโละขายถูกๆ เก้าจุดเก้านี่แหละ”
ได้ยินดังนั้นเด็กสาวก็ตาลุกวาวอย่างเห็นได้ชัด กำลังจะอ้าปากพูดต่อแต่กลับถูกเพื่อนสาวผมสั้นดึงแขนไว้ก่อน
“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์เธอคงไม่ได้คิดจะซื้องูเกล็ดขาวนี่ไปเป็สัตว์เลี้ยงิญญาหรอกนะ?”
“ถึงงูเกล็ดขาวจะสวย แต่ต่อให้โตเต็มที่ก็ยาวแค่สามสิบกว่าเซนพลังต่อสู้แทบเป็ศูนย์เลยนะ”
“ถ้าทำพันธสัญญาิญญากับงูเกล็ดขาวเส้นทางผู้ควบคุมสัตว์อสูรของเธอก็ถือว่าจบเห่กันพอดี”
เจียงจืออวี๋ฟังแล้วกลับไม่ได้คิดมากอะไรเธอยักไหล่เบาๆ “เหยาเหยาเธอก็รู้นี่ว่าบ้านฉันเป็ยังไง จะเอาปัญญาที่ไหนไปส่งเสียให้ฉันฝึกวิถียุทธ์ได้?”
“พวกสัตว์เลี้ยงิญญาสายเืดีๆ แค่ค่าอาหาร่กำลังโตฉันก็แบกรับไม่ไหวแล้ว”
“งูเกล็ดขาวนี่แหละดีแล้ว กินก็น้อย ไม่ต้องหาของวิเศษมาบำรุงแถมที่สำคัญที่สุดคือ... มันน่ารักนี่นา”
เด็กสาวพูดพลางย่อตัวลงจากนั้นไป๋ฉางเซิงก็เห็นใบหน้าเธอขยับเข้ามาใกล้พร้อมกับปลายนิ้วที่จิ้มลงบนตู้กระจกตรงหน้าเขา
“เหยาเหยาดูสิ ตัวจิ๋วเดียวน่ารักจะตาย”
ไป๋ฉางเซิงเห็นชัดเต็มสองตา...สิ่งที่เด็กสาวกำลังชี้อยู่ก็คือเขานั่นเอง
ถูกต้องเขาทะลุมิติมาอยู่ในโลกแห่งผู้ฝึกยุทธ์ระดับสูงที่สารพัดศาสตร์วิชาเฟื่องฟูแต่ที่บัดซบก็คือ เขาดันทะลุมิติมาเป็ ‘งูเกล็ดขาว’
งูที่แทบไม่มีศักยภาพในการเติบโตพลังต่อสู้แทบเป็ศูนย์ แถมยังโดนเด็กสาวชี้หัวชมว่า‘ตัวจิ๋วเดียวน่ารักจะตาย’ อีกต่างหาก
คนทะลุมิติคนอื่นถ้าไม่มีพร์ล้ำเลิศ ก็ต้องมีชาติตระกูลยิ่งใหญ่คับฟ้า
มีแต่เขานี่แหละนอกจากจะโดนปรามาสว่าเป็สวะพลังรบห้าแล้วยังต้องถูกขังอยู่ในตู้กระจกให้คนเลือกซื้ออีก
แบบนี้มันสมเหตุสมผลแล้วเหรอ?ไม่ยุติธรรมเอาซะเลย!
หลินจิงเหยาเห็นว่าเจียงจืออวี๋ตัดสินใจแล้วและเธอก็รู้นิสัยเพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกันั้แ่เด็กดี จึงได้แต่กลืนคำเตือนลงคอแล้วมองตามปลายนิ้วเข้าไปในตู้กระจก
“ก็ต้องยอมรับล่ะนะ ว่าถึงงูเกล็ดขาวจะไร้ประโยชน์สุดๆ แต่ก็สวยมากจริงๆ”
ไป๋ฉางเซิงเอียงคอมอง‘พี่น้อง’ ตัวเอง
เกล็ดสีขาวสว่างทั่วตัวใต้ตาทั้งสองข้างมีลวดลายเส้นสายสีชมพู เขียว และม่วงอ่อนพาดผ่านสั้นยาวไม่เท่ากันเหมาะจะเป็งูสัตว์เลี้ยงเอาไว้ดูเล่นจริงๆ นั่นแหละ
“ในเมื่อเธอตัดสินใจแล้วฉันก็จะไม่ห้ามแต่ถึงจะทำพันธสัญญาิญญากับงูเกล็ดขาวทั้งที ก็ต้องเลือกตัวที่สวยที่สุดสิ”
“ฉันว่าตัวนี้แหละดูดี”
หลินจิงเหยาชี้มาที่ไป๋ฉางเซิงเช่นกัน
“ใช่ไหมล่ะ? ฉันก็คิดเหมือนกัน”
“ั้แ่เมื่อกี้แล้ว เ้างูตัวนี้เอาแต่มองเราสองคนตลอดแววตาก็ดูมีชีวิตชีวาที่สุดด้วย”
เจียงจืออวี๋หันไปถามเถ้าแก่“เถ้าแก่คะ ฉันขอลองลูบมันหน่อยได้ไหม?”
“ได้สิ” ต่อให้อยู่หน้าสาวสวยเถ้าแก่หน้าตากร้านโลกก็อดทำตัวอ่อนโยนไม่ได้ เขายิ้มกว้าง “เพิ่งฟักออกมาใหม่ๆเขี้ยวยังไม่งอก ไม่ต้องกลัวกัดหรอก ลูบได้ตามสบายเลย”
ฝาตู้กระจกถูกเปิดออกก่อนที่เจียงจืออวี๋จะยื่นมือเข้ามา
ไป๋ฉางเซิงคิดจะหลบแต่ก็ช้าไปจังหวะหนึ่งวินาทีต่อมาร่างของเขาก็ลอยหวือขึ้นไปซบอยู่ในอ้อมอกของเจียงจืออวี๋เสียแล้ว
“จืออวี๋ดูสิ ท่าทางมันจะชอบเธอมากเลยนะ ถึงกับหลับตาพริ้มเชียว”
เมื่อได้ยินเสียงตื่นเต้นของหลินจิงเหยาไป๋ฉางเซิงทำเป็หูทวนลมประหนึ่งไม่ได้ยิน
ในเมื่อขัดขืนไม่ได้แล้วจะดิ้นรนไปทำไมกัน?
“นั่นสิ เชื่องจังเลยแฮะ”
ฝ่ามืออีกข้างวางลงบนลำตัวของไป๋ฉางเซิงััอุ่นๆ ที่ลูบผ่าน ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายสบายตัวอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ
“เถ้าแก่คะ ฉันเอาตัวนี้แหละ”
พอเจียงจืออวี๋เอ่ยปากไป๋ฉางเซิงก็ไม่แม้แต่จะขยับตัว
เขายอมรับชะตากรรมแล้วความจริงที่ว่ากลายเป็งูเกล็ดขาวนั้นเปลี่ยนไม่ได้ สู้ถูกเจียงจืออวี๋พากลับไปยังดีกว่าถูกใครก็ไม่รู้ซื้อไป อย่างน้อยการได้มองหน้าสาวสวยทุกวันก็ทำให้เจริญหูเจริญตาได้เหมือนกัน
“ได้เลยแม่หนู เห็นว่าหนูหน้าตาสะสวยหรอกนะลุงแถมกุ้งขาวถุงเล็กให้อีกถุงแล้วกัน”
“งูเกล็ดขาวกินไม่เยอะ ให้อาหารสามวันครั้งก็พอกุ้งถุงนี้เลี้ยงได้เป็เดือนเลยล่ะ”
“ขอบคุณค่ะเถ้าแก่ โอนเงินให้แล้วนะคะ”
หลังจากการซื้อขายเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็วไป๋ฉางเซิงก็ถูกอุ้มไว้ในอ้อมอกกลายเป็สัตว์เลี้ยงิญญาของเจียงจืออวี๋ไปโดยปริยายโดยที่ั้แ่ต้นจนจบไม่มีใครถามความสมัครใจเขาเลยสักคำ
แน่นอนต่อให้ถามเขาก็คงตอบอะไรไม่ได้อยู่ดีเพราะเขามันก็เป็ได้แค่ของสวยงามที่ไร้ค่าเท่านั้นแหละ
แต่สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกแปลกใจคือหลังจากเจียงจืออวี๋จิ้มปลายนิ้วให้เืซิบ แล้วบีบเืหยดหนึ่งแต้มลงบนหัวเขาพลางพึมพำอะไรบางอย่างเบาๆ ไป๋ฉางเซิงก็เริ่มรู้สึกถึงบางสิ่งที่อธิบายไม่ถูก
มันเป็ความรู้สึกใกล้ชิดและผูกพันกับเจียงจืออวี๋อย่างประหลาด
นี่น่ะเหรอพันธสัญญาิญญา?ดูมหัศจรรย์ดีแฮะ
“ตัวขาวจั๊วะไปทั้งตัวแบบนี้ ต่อไปฉันเรียกนายว่า ‘เสี่ยวไป๋’ก็แล้วกันนะ”
ฝ่ามือเรียวช้อนตัวเขาขึ้นตรงหน้าไป๋ฉางเซิงคือดวงตาดอกท้อของเจียงจืออวี๋
“จืออวี๋ เธอว่าเสี่ยวไป๋มันหิวรึยัง เราป้อนอะไรให้มันกินก่อนดีไหม?”
“ลองเอากุ้งขาวให้สิ ถ้าหิวเดี๋ยวมันก็กินเองแหละ”
“แต่ฉันว่ามันน่าจะยังไม่กินหรอก ก็ตัวเล็กนิดเดียวแค่นี้เอง”
ขณะที่สองสาวกำลังคุยกันกุ้งขาวตัวเล็กๆ ก็ถูกวางแหมะลงตรงหน้าไป๋ฉางเซิง
เอาเข้าจริงั้แ่ฟักออกจากไข่ก็ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องไป๋ฉางเซิงเองก็ชักจะหิวขึ้นมาแล้วเหมือนกัน พอเห็นเนื้อกุ้งตรงหน้า จู่ๆก็น้ำลายสอขึ้นมาทันที
เขาอ้าปากงับเนื้อกุ้งค่อยๆ กลืนมันลงคอทีละนิด กลิ่นคาวที่จินตนาการไว้กลับไม่มีอยู่เลยมันกลับมีรสชาติหอมหวานอย่างบอกไม่ถูกแทน
ในเวลาเดียวกันนั้นเองเสียงสังเคราะห์ของระบบก็ดังก้องขึ้นในหัวของไป๋ฉางเซิง
[ระบบกลืนกินระดับเทพเ้าผูกมัดสำเร็จ]
[ระบบกลืนกินระดับเทพเ้า: เมื่อกลืนกินเืเนื้อหรือสิ่งที่มีพลังิญญาจะได้รับค่าพลังเื หากกลืนกินของล้ำค่าจะได้รับแต้มวิวัฒนาการและปลดล็อคสาขาสายวิวัฒนาการ]
[ยินดีด้วย โฮสต์กลืนกินเนื้อกุ้งขาว ได้รับค่าพลังเื 0.01]
[ยินดีด้วย โฮสต์ทำภารกิจกลืนกินครั้งแรกสำเร็จรางวัลปลดล็อกสาขาสายวิวัฒนาการเริ่มต้น: เสริมพลังการย่อย Lv.1]
[เสริมพลังการย่อย Lv.1: ความสามารถในการย่อยอาหารของคุณเพิ่มขึ้นอย่างมากสามารถย่อยอาหารประเภทเืเนื้อได้ในเวลาที่สั้นลง]
2K
![พัดผ่านรัก [ พู่ไหม ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/c8a61939ab68ec0a4024a08ef913f650.webp)
