ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่92 เราสู้พลังสูบนางมารหัวชมพูไม่ได้

"นายน้อยข้าไม่รู้เหมือนกันหลังจากฟื้นขึ้นมาข้าก็มีคาถามากมาย ที่อัดออกมาจากบอลดวงจิตแก่นแท้ดวงใหม่สีเขียวปกคลุมด้วยหมอกสีชมพู คาถาเหล่านี้ข้าเรียนรู้มาจากเปลือกไข่สัตว์เลี้ยงบรรพกาล ที่เป็นบอลดวงจิตแก่นแท้ของข้า..."

หญิงสาวพูดพร้อมกับ ทะยานออกจากฟากฟ้าสะบัดผมของนางออกกลายเป็นผ้าแพรสีขาว คล้องรอบแขนของนางปลิวไสวอาวุธประจำกาย

"มังกรเขียวออกมา..."

เสียงของหนิงหนิงดังกัมปนาทฉับพลันผ้าแพรที่อยู่บนมือของนาง ก็กลายเป็นมังกรขนาดยักษ์ นางกระโดดขึ้นหัวมันไปอย่างรวดเร็ว

หญิงสาวทะลุออกจากม่านบาเรียซึ่งเป็นค่ายกลของคนตระกูลหวัง เหล่าภูตอสูรนกปีศาจหลายพันตัวเมื่อเห็นมังกรสีเขียวทะยานออกมาจากม่านบาเรีย ของคนตระกูลหวังที่มันกำลังใช้ลูกไฟจากปากของมัน พุ่งโจมตีเป็นระลอกระลอกจนม่านบาเรียบางเฉียบพร้อมที่จะแตกได้ตลอดเวลา

กริชเพชรร่ายคาถาอาวุธอสูรของเขาออกมาห่อหุ้มร่างกาย เป็นนักรบเกราะทองใช้ปีกสีขาวของเขาทะยานตามหลังหนิงหนิงไปด้วยความเป็นห่วง

ควับ!! พรึบๆ ๆ!!

"หนิงหนิงเจ้าระวังด้วยพวกมันมีมากมายเกินไปเจ้าทำไม? บู่มบ่ามใจร้อนเช่นนี้..."

เสียงของชายหนุ่มไล่หลังตามมาติดๆ เพราะความเป็นห่วงหนิงหนิง ที่ขี่มังกรออกไปประจันหน้ากับกองทัพภูตอสูรนกปีศาจ

หนิงหนิงเร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้สีเขียวของนาง ออกประสานกับพลังสีชมพูที่นางไม่รู้จัก แต่ด้วยคาถาที่ติดมากับเปลือกไข่ดวงจิตแก่นแท้ ของสัตว์เลี้ยงบรรพกาลทำให้ร่างกายของหญิงสาว ก็เปล่งประกายออร่าสีเขียวปกคลุมทั่วท้องฟ้า กระจายแทรกซึมไปทั่วทุกหนทุกแห่ง

มันสามารถหยุดเปลวไฟจากปากอสูรนกที่บินร่อนโจมตีค่ายกลม่านบาเรีย ของคนตระกูลหลงเหมือนถูกสตาฟไว้กลางอากาศ

ตูมๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!!

เสียงระเบิดของลูกไฟเหล่านั้นดังสนั่นหวั่นไหว

"พลังสัตว์เลี้ยงบรรพกาลสูบจักรวาลขั้นที่หนึ่ง..."

ปากของนางก็อ้าออกพลังดูดมหาศาลเหมือนอากาศและมิติทั้งมวล สูบเข้าสู่ปากของนาง ลูกไฟทั้งหมดถูกดูดในปากของหญิงสาว เริ่มหมุนเหมือนพายุทอร์นาโดม้วนเข้าหา ลูกไฟที่ถูกภูตอสูรนกปีศาจปล่อยออกมาหายเข้าไปในท้องของหนิงหนิงจนหมดสิ้น มันยังไม่หยุดเพียงเท่านั้นพายุทอร์นาโด ที่หมุนเป็นก้นหอยม้วนดูดเอาวิญญาณ ภูตอสูรนกปีศาจนับพันตัวเข้าสู่แกนกลาง ของพายุทอร์นาโดขนาดใหญ่เหมือนงวงช้าง ฉวัดเฉวียนไปรอบๆ เข้าโจมตี กองทัพภูตอสูรนกปีศาจที่ลอยอยู่บนอากาศ

มันถูกม้วนเข้ามาดูดดึงสู่ใจกลางพายุทอร์นาโด ที่พ่นออกมาจากปากของหนิงหนิง สุดท้ายพวกมันก็ถูกดูดกลืนกินเข้าไปในปากของสาวน้อยจนหมดสิ้น ท้องฟ้าโปร่งใสปราศจากภูตอสูรหลายพันตัวหายไปในพริบตา

เหล่ากองทัพที่รายล้อมอยู่บนเนินเขาห่างจากประตูเมืองสามพันวา ต่างตะลึงงันที่ภูตอสูรของเหล่าทหารที่ส่งออกไป คนละตัวกลับถูกดูดกลืนกิน จากหญิงสาวตัวเล็กๆ บนหลังมังกรเขียว

"นางเป็นใครกัน ทำไม? ถึงมีคาถาสูบวิญญาณภูตอสูร ระดับคนครึ่งอสูรขั้นที่สิบเหล่านี้หายไปในท้องนางจนหมดสิ้น"

แม่ทัพที่สง่างามนั่งอยู่บนสัตว์เลี้ยงประเภทนก คงจะเป็นแม่ทัพใหญ่ที่มาควบคุมกองทหารของอสูรวารีหิมะ ผู้เป็นอาคันตุกะของฮองเฮาฝ่ายซ้าย ขมวดคิ้วปรึกษากับแม่ทัพฝ่ายขวาและฝ่ายซ้าย

"ม่านบาเรียของมันเปราะบางแล้วพวกเราหยุดเล่นกันเถอะ นางผู้นั้นเป็นศัตรูที่เข้มแข็งของพวกเรา เราต้องร่วมมือกันเคลื่อนทัพโจมตีนาง ข้าไม่เชื่อหรอกว่าดรุณีน้อยผู้นี้จะขัดขวาง กองทัพอันเกรียงไกรของกษัตริย์อสูรวารีหิมะลงได้..."

สิ้นเสียงแม่ทัพอสูรวารีหิมะ ฉับพลันนกปีศาจนับหลายพันตัว ที่เป็นทหารต่างขยับปีก พร้อมกับส่งไอเย็นพุ่งวาบเข้าไปปกคลุมทั่วสำนักตระกูลหลง ควบคุมตลาดมืดเหมือนละอองหิมะที่ตกในฤดูหนาว สร้างความหนาวเย็นเสียดแทง เข้าไปสู่ร่างกายของคนที่อยู่ในค่ายกลม่านบาเรียของตระกูลหลง มันเหมือนแทรกซึมกัดกร่อนด้วยพลังเย็นอย่างน่าประหลาด ทุกคนต่างปากสั่นพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของพวกเขาลดลงฮวบ

หนิงหนิงจ้องมองไปด้านหน้าเห็นแม่ทัพใหญ่รวมกับกองทหารพากัน เร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้หลายพันดวงของพวกมัน บังคับอากาศเป็นไอเย็นปกคลุมนางและองค์ชายสิบสี่ ตลอดถึงคนในตลาดมืด

"ข้ากลืนกินไฟภูตอสูรนกของพวกเจ้าไว้ในร่างกายแล้ว ตอนนี้ข้าจะส่งคืน..."

เสียงของหญิงสาวดังก้อง พร้อมกับอ้าปากออกเปลวไฟอัสนีที่รวมอัดอยู่ในท้องของนาง ก็พุ่งเป็นลำส่องประกายออร่าเป็นเปลวเพลิงพุ่งทะลุทะลวง เข้าหากองทัพเหมือนจรวดไม่มีผิด เมื่อแสงสีเพลิงกระทบกับพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ ที่ส่งไอละอองความเย็นออกมาระเบิดกึกก้องทั่วรอบบริเวณ

ตูมๆ ๆ ๆ ๆ!! พรึบๆ ๆ ๆ!! โครมๆ ๆ ๆ!!

"อ๊ากๆ ๆ ๆ ..อ๊ากกกกกกกกก!! "

ฉับพลันไฟก็ลุกเผาไหม้กองทัพอสูรวารีหิมะวอดวายภายในพริบตา เหล่าทหารถูกไฟบรรลัยกัลป์ล้างผลาญจนหมดสิ้น ล้มตายกันอย่างอเนจอนาถ

แม่ทัพที่มีกายอสูรครึ่งเทพระดับสามระดับสี่ สามนายก็ไม่อาจใช้พลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของตัวเอง ต้านทานพลังเพลิงที่พุ่งเป็นลำโจมตีเข้ามาได้ พวกเขากระเด็นด้วยพลังที่กระแทกกดดันอย่างรุนแรง ตกลงจากหลังนกปีศาจที่เป็นพาหนะ กระอักเลือดไปตามๆ กัน

"โอ๊ย! โอ้ยย.! ..ท่านแม่ทัพใหญ่นางแข็งแกร่งเกินไปพวกเราถอยทัพกันเถอะ..เราสู้พลังสูบของนางมารหัวชมพูไม่ได้..!! "

เสียงแม่ทัพฝ่ายซ้ายร้องอย่างเจ็บปวด ร่างกายของเขาถูกเผาไหม้ไปครึ่งซีก ดีที่เขาใช้คาถาน้ำแข็งเข้าต่อต้าน และป้องกันจนสุดกำลังถึงกระนั้นก็ถูกไฟบรรลัยกัลป์ ของดรุณีน้อยผมสีชมพู เผาไหม้จนเกิดกระด่างกระดำ ตัวเหม็นไหม้อย่างน่าสยดสยอง เขาพูดจบก็ทะยานหายลับหนีไปอย่างสุดกำลัง เพราะแม่ทัพใหญ่ก็ทะยานหายหนีไปก่อนเขาซะอีก

ควับๆ ๆ!! วาบๆ ๆ!

"อ๊ากกกกกก!! "

คนที่อยู่รั้งท้ายคือแม่ทัพฝ่ายขวาเขาร่ายคาถาส่งพลังบอลดวงจิตแก่นแท้เพื่อดับไฟบรรลัยกัลป์ที่ห่อหุ้มร่างกายของเขา แต่มันช้าไปเสียแล้วไฟมันเผาผลาญไปถึงบอลดวงจิตแก่นแท้ ร่างกายของแม่ทัพฝ่ายขวาระเบิดแตกกลางอากาศ

ตูม!! ซวบบบบบ..!! วูบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!

พลังสูบของหนิงหนิงดังคำรามออกจากปากของนางเป็นพลังลมมหาศาล ถูกดูดเข้าปากของสาวน้อย หอบเอาบอลดวงจิตแก่นแท้ของเหล่าทหารหลายพันนาย หายเข้าไปในปากนางจนหมดสิ้น

ร่างกายของหญิงสาวปกคลุมด้วยแสงออร่า สีเขียวเข้ม เป็นประกายวาววับพลังเป็นพันๆ ดวงของเหล่าทหาร ทั้งหมดถูกนางกลืนกินเข้าท้องไปแปรสภาพ กายเป็นพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของหญิงสาว เลื่อนระดับสู่บอลดวงจิตแก่นแท้ ขั้นที่ห้าตอนปลายอีกก้าวเดียวก็ถึงขั้นที่หก

ถ้าไม่ใช่เพราะนางถูกจำกัดด้วยกายอสูรครึ่งเทพขั้นห้า ตอนนี้พลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของนางต้องเลื่อนระดับถึง กายอสูรครึ่งเทพขั้นที่หกตอนปลายได้อย่างไม่ต้องสงสัย

การกระทำของหนิงหนิงที่ออกมาจากม่านบาเรีย และเข้าโจมตีภูตอสูรนกปีศาจกับกองทัพของกษัตริย์อสูรวารีหิมะแตกพ่ายไป ฟังดูแล้วยืดยาวแต่การกระทำของนางก็ไม่ถึงสิบอึดใจ ทุกอย่างก็เงียบสงบลงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทิ้งไว้แต่ซากศพของกองทหารอสูรวารีหิมะ ที่ตกตายเกลื่อนกลาดห่างออกไปสามพันฟุต

กริชเพชรบินตามหลังหนิงหนิงมายังไม่ทันทำอะไรเสียด้วยซ้ำ การลงมือของนางดูเหมือนจะไม่โหดร้ายเหมือนการกระทำของหยกหยก ที่ใช้หอกเล่มเดียวถล่มทหาร สองร้อยนายอย่างป่าเถื่อน

แต่การลงมือของสาวน้อยผมสีชมพูที่อยู่ตรงหน้ากริชเพชรกลับเหนือชั้นกว่า เข่นฆ่ากองทัพที่อยู่ตรงหน้าเหมือนใช้แปรงลบกระดานทีเดียว สามารถลบพวกมันออกจากสารบบไปอย่างไร้ร่องรอย ดุจเวทย์มนต์ของพวกจอมเวทย์ก็ไม่ปาน องค์หญิงเจ้าเฟิงมองตาค้าง

'แม้ข้าจะเป็นศัตรูกับหยกหยกข้าก็ยอมแต่สำหรับหนิงหนิงผู้นี้ ข้าไม่แม้แต่จะคิดเป็นศัตรูของนาง การลงมือของหนิงหนิงเฉียบขาดและอำมหิตสุดๆ ...'

หญิงสาวคิดในใจมองหลังของสาวน้อยผู้ที่กริชเพชรชุบ ชีวิตขึ้นมาจากไข่สัตว์เลี้ยงบรรพกาล

...............................................................................................................................................................................................