...........................
จากวันเป็สัปดาห์ผ่านวันแล้ววันเล่าที่เจมม่าใช้ชีวิตวนลูปไปกับการทำงาน กลับบ้าน นัดพบกับลิลลี่ และแวะหาร้านอาหารซึ่งเมนูที่เจมม่าโปรดปราณและเริ่มทานเยอะขึ้น คือ อาหารจำพวกเนื้อหรือสเต็กถ้านับวันต่อสัปดาห์แล้ว เธอแทบจะทานเมนูเนื้อเกือบทุกวัน
ส่วนฌอน หลังจากที่บินกลับจีนไปแล้วเขาก็มักจะโทรคุยและทักแชทหาเจมม่าเป็ประจำทุกวัน จนพวกเขาสองคนสนิทกันมากขึ้นเริ่มแชร์เื่ส่วนตัวให้กันและกันฟัง ฌอนเองก็คุยหยอดจีบเจมม่าทุกครั้งแต่เจมม่าก็ยังคงตั้งกำแพงไว้อยู่เพราะไม่อยากมีรักระยะไกล หากจะถามความรู้สึกลึกๆ ของเธอ ก็ต้องยอมรับว่าเธอรู้สึกดี และสบายใจทุกครั้งที่ได้คุยกับฌอน
ไม่รู้เป็เพราะการได้เริ่มทานเนื้อเพิ่มโปรตีนให้กับร่างกายหรือเปล่า จึงทำให้เจมม่ารู้สึกว่าตัวเองแข็งแรงขึ้นดูมีน้ำมีนวลมากขึ้น ทุกอย่างรอบตัวเหมือนจะดีขึ้น ทั้งสภาพร่างกายและจิตใจแต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงผิดปกติและดูแย่กว่าเดิมคือ แมวทั้งสองตัวของเธอ ไม่ค่อยเข้ามาอ้อนคลอเคลียให้เธออุ้มเล่นเหมือนเมื่อก่อน....
ศูนย์วิจัยฯ
วันที่14 เดือน XX ปี XXXX
.........................................
เจมม่าและทีมงานกลุ่มวิจัยฯกำลังวุ่นอยู่กับการเตรียมเอกสารของผลการสกัดสมุนไพรเมอซาพีและจะนำข้อสรุปไปยืนยันกับทางหมู่บ้าน เพื่อขอซื้อขายตัวสมุนไพรหายากนี้อย่างเป็ทางการและจะได้มีหลักฐานในการเบิกจ่ายงบประมาณของทางศูนย์ฯด้วย
“พรุ่งนี้คุณต้องออกเดินทางแต่เช้าแล้วนี่วันนี้ก็กลับเร็วหน่อยก็ได้นะ จะได้กลับไปเตรียมของใช้ให้พร้อม กับพักสักหน่อยนั่งรถนานมันเมื่อย”
หัวหน้ากลุ่มวิจัยฯพูดกับเจมม่า
“อ้อสบายมากค่ะ อีกอย่างรอบนี้มีคนไปด้วยนิคะ ฉันไม่ต้องเหนื่อยขับรถคนเดียวแล้ว
ใช่มั้ยยาริส ?” เจมม่าตอบพร้อมกับทักถามยาริสหนุ่มรุ่นน้อง พนักงานที่เพิ่งย้ายมาทำงานได้ 6 เดือนเพื่อนร่วมเดินทางและพลขับจำเป็ของเธอวันพรุ่งนี้
“ได้คร้าบบบ... ผมพร้อมบริการขับรถให้คุณพี่สุดสวยได้นั่งพักผ่อนตลอดทางเลย”
ยาริสตอบรับและยิ้มกว้างอย่างเบิกบานเนื่องจากรู้สึกดีใจที่จะได้เดินทางไปต่างเมืองกับเจมม่าสองต่อสองเพราะเขาแอบชอบเธอมาั้แ่วันแรกที่ย้ายเข้ามาทำงานที่นี่แล้วแต่ก็หาจังหวะและโอกาสจีบเธอไม่ได้เลยเพราะเจมม่าวางตัวและมีระยะห่างกับเขาเพียงเพื่อนร่วมงานเท่านั้น
แต่โอกาสนี้แหล่ะ!!! ที่อย่างน้อย ๆ ยาริส ก็จะได้ใช้่เวลา 3 วันเต็ม ๆที่ได้อยู่กับเจมม่า แม้จะเป็เหตุผลเพราะเื่งานก็เถอะ เขาจะใช้เวลาทั้ง 3วันนี้ คุยกับเธอให้เยอะ และเอาอกเอาใจเธอเต็มที่
...................................................
เจมม่าเดินออกจากห้องประชุมเพื่อมาซื้ออเมริกาโน่ที่ชั้นล่างของตึกระหว่างที่กำลังเดินคิดอะไรไปเพลิน ๆ ก็มีเสียงเรียกเข้าดังขึ้น ....
ติ๊ด ... ริ๊ด ....ตี้ ดี .......
เจมม่าหยิบขึ้นมาดูว่าใครโทรมา
“นั่นไง รู้ดีจัง โทรตามแน่ ๆ” เสียงเรียกเข้าจากโทนี่ ทำเธอเสียอารมณ์แต่ก็ต้องกดรับไปตามมารยาท
“สวัสดีค่ะคุณโทนี่”
“ครับพรุ่งนี้จะเดินทางมาที่หมู่บ้านแล้วใช่มั้ยครับ”
“ค่ะคือฉันไม่ได้ติดต่อไปบอกคุณล่วงหน้าน่ะค่ะ พรุ่งนี้ฉันมีผู้ติดตามไปด้วยอีก 1คนนะคะไม่ได้ไปคนเดียว เป็ผู้ชายนะคะ ช่วยเตรียมห้องพักรับรองให้อีกห้องด้วยนะคะ”
“อ้าวคุณเจมมาเรียไม่ได้มาคนเดียวหรอกหรือครับ”
“เปล่าค่ะเห็นทางทีมค้นหาสมุนไพรหมู่บ้านประสานมาด้วยนิคะว่าจะให้ทางเราเข้าป่าเพื่อไปดูจุดค้นพบเมอซาพีและดิฉันเองก็จะต้องเก็บตัวอย่างดินมาด้วยน่ะค่ะมันต้องมีทีมวิจัยไปด้วยอีกคนอยู่ดี”
“โอเคครับงั้นผมจะแจ้งให้ทางหมู่บ้านเตรียมที่พักไว้ให้อีกห้องหนึ่งครับ
ว่าแต่ .....ร่างกายของคุณยังปกติดีอยู่ใช่มั้ยครับ”
เจมม่าถอนหายใจ ....... “เฮ้อ ออออ......”
“ฉันปกติดีค่ะ มีอะไรค่อยไปพูดคุยกันที่นู่นละกันนะคะแค่นี้นะคะ สวัสดีค่ะ”
เจมม่าตัดบทไปเพราะไม่อยากจะพูดคุยอะไรด้วย แต่ฝั่งของทางโทนี่ เมื่อถูกตัดบทไปแบบนั้นก็ไม่ได้อารมณ์เสียแต่อย่างใด
“ฮึ เดี๋ยววันนี้ที่ 18ก็รู้กันว่าคุณจะหยิ่งแบบนี้อีกมั้ย” โทนี่พูดตามหลังจากเจมม่าวางสาย
....................................................
หลังเลิกงานเจมม่ารีบมาแวะที่ร้านขายชาที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเพื่อหาซื้อชาไปให้คุณยายสมิธแทนการขอบคุณที่ช่วยดูแลเธอในวันนั้นและตั้งใจจะหาของฝากให้คุณลุงที่ร้านกาแฟในปั้มน้ำมันด้วย
“สวัสดีค่ะวันนี้้าซื้ออะไรคะ ?” พนักงานขายชากล่าวทักทายเจมม่า
“เอ่อ.... ขอแนะนำชาสำหรับผู้สูงอายุหน่อยค่ะ ขอแบบที่ดีที่สุดด้วยนะคะ”
“งั้นเอาตัวนี้มั้ยชาดำอังกฤษ สูตรนี้มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ช่วยบำรุงสุขภาพและลดความดันสำหรับผู้สูงอายุด้วยค่ะ
มีลูกค้าแวะมาซื้อให้ผู้สูงอายุที่บ้านกันเป็ประจำเลยค่ะ”
“อ่องั้นเอาตัวนี้ก็ได้ค่ะ 2 กล่องค่ะแล้วก็ช่วยดูชุดแก้วกาแฟคู่แบบหรูหราสไตล์ผู้ดีอังกฤษให้ด้วยค่ะ”
“ได้เลยค่ะจะซื้อไปให้คุณตาคุณยายหรือคะ ทรงนี้เลยค่ะ จับหยิบง่ายมีชั้นกันความร้อนจากด้านใน ต่อให้จับไม่ถนัดก็จับตัวถ้วยได้เลยค่ะ”
พนักงานแนะนำชุดแก้วกาแฟคู่ให้กับเจมม่าซึ่งเธอชอบมาก เพราะเป็แก้วสีขาว และมีลวดลายของแก้วเป็สีทองมันสวยจนทำให้เธอนึกถึงหนังพีเรียดของอังกฤษที่มีเื่ราวเกี่ยวกับราชวงศ์
“ตกลงฉันเอาชุดแก้วนี้1 ชุดค่ะ ช่วยห่อให้ด้วยนะคะ”
“โอเคค่ะคุณลูกค้าเดี๋ยวนั่งรอชำระเงินหน้าด้านได้เลยนะคะ”
เมื่อเจมม่าได้ชุดแก้วและชาเรียบร้อยแล้วเธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมโทรย้ำกับลิลลี่อีกครั้งเื่ที่เธอจะต้องไม่อยู่บ้านหลายวัน แล้วอยากให้ลิลลี่มาดูและแมวของเธอใน่ที่เธอต้องไปหมู่บ้านเคอมูสเธอจึงรีบกดโทรไปหาลิลลี่ทันที
“ฮัลโลลิลลี่”
“ว่าไงเจมอ่ะ ฉันรู้น่า....”
“อย่าลืมล่ะแวะมาดูทุกวันได้มั้ย ถึงจะมีแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดที่บ้านแต่ก็ไม่คุ้นเคยกับแมวเท่าเธอน่ะ พาดีแลนมาด้วยก็ได้ ถ้าเธอไม่อยากมาคนเดียว”
“รู้ดีจัง...ถ้าเธออนุญาตนะ ฉันก็ว่าจะพาไปน่ะแหล่ะ”
“ยังไงก็แฟนเธอน่าฉันไม่หวงบ้านขนาดนั้นหรอก ดีแลนเองก็ดูจะเป็คนที่ไว้ใจได้ด้วย”
“ไม่ต้องห่วงนะฉันจะแวะไปดูให้ทุกวัน แล้วจะส่งรูปให้เธอดูด้วย ไม่ต้องห่วงทางนี้เยอะหรอกห่วงตัวเองเหอะ ไปไหนไกลบ้าน ไม่รู้จักใครสักคน”
“ฉันจะระวังตัวนะแต่ไม่มีอะไรหรอก แค่เข้าป่าเฉย ๆ”
“ก็นั่นแหล่ะที่ควรต้องห่วงเข้าป่าลึกกับกลุ่มผู้ชาย คนในหมู่บ้านนั้นไม่ใช่คนในเมืองสักหน่อยบ้านป่าเมืองเถื่อนหรือเปล่าก็ไม่รู้”
“เอาน่าคิดเื่ดี ๆ ไว้สิคะคุณเพื่อน ......อ้อ ฉันอนุญาตให้แกกับแฟนมาที่บ้านฉันได้แต่ไม่ได้หมายความว่าจะมาทำอะไรในบ้านฉันนะ”
“โอเคค่ะฉันจะควบคุมอารมณ์ไม่ให้อยากกินดีแลนที่บ้านเธอให้ดีถ้าเขายั่วฉันก็จะปฏิเสธให้ได้”
“อย่ามาขำฉันพูดจริง”
“จ้า....รีบกลับไปพักผ่อนได้แล้ว ขับรถอยู่ปะเนี่ย”
“ขับอยู่แต่ฉันได้ยินเสียงชัดโดยไม่ต้องถือโทรศัพท์หรอกน่า งั้นแค่นี้แหล่ะ อย่าลืมล่ะฉันเป็ห่วงฮานะ กับชาช่ามากนะ”
หลังจากวางสายเจมม่าก็รีบขับรถให้ถึงบ้าน เพื่อเตรียมของเพื่อจะเดินทางในวันพรุ่งนี้ไหนจะเตรียมเอกสาร เตรียมใจกับเื่ที่คุณโทนี่้าคำตอบ และเตรียมแวะเอาของฝากไปให้คุณลุงร้านกาแฟรอบขาไปด้วย
อ่านต่อ8.2 มีอีกตอนนะคะ ^^