【Perfect Life】

14 - ของขวัญ
หลังจากนอนหลับเป็นตายจนตื่นช่วงบ่าย พอตั้งสติล้างหน้าล้างตาพริสทีนก็ทำการขนของทั้งหมดด้านบนลงชั้นใต้ดินด้วยความเร่งรีบ ถึงเมื่อวานเธอจะบอกว่าต้องจัดของในชั้นใต้ดินแต่ก็ไม่รู้ว่าจะจัดหรือตกแต่งอย่างไร“เอาไงดีล่ะเนี่ย...” ยืนครุ่นคิดอยู่สักพักใหญ่ “คงต้องปรับปรุงกำแพงกับพื้นก่อนล่ะนะ”ใช้ [เวทย์วารี] ผสม [เวทย์ทำความสะอาด] ขัดคราบดำและคราบเลือดออก ทำการแกะถุงบรรจุวัตถุดิบ แปรสภาพท่อนซุงเป็นไม้แปรรูปนำมาปูรองพื้นกับกำแพง“ต่อไปก็บันได...”ทำการซ่อมแซมบันไดและเพิ่มความแข็งแรงป้องกันการพังทลาย หลังจากนั้นทำการเปลี่ยนประตูทางลงให้แนบไปกับพื้นป้องกันการสะดุดล้ม โดยเน้นสีให้เข้มเพื่อให้รู้ว่าอยู่จุดไหน ตัวจับเปลี่ยนเป็นแบบ ก๊อกๆ... ได้ยินเสียงเคาะประตูจนต้องละมือจากสิ่งที่ทำ“มาแล้วค่า” รีบวิ่งไปเปิดประตู “สเตลล่า?”“พอดีมีเรื่องอยากจะปรึกษาน่ะค่ะ ว่างรึเปล่า?”“ก็จัดการห้องใต้ดินเสร็จพอดีน่ะ เข้ามาสิ”“งั้น รบกวนหน่อยนะคะ” เดินเข้าบ้านมา ดวงตาสีฟ้าเบิกกว้างด้วยความตื่นตาตื่นใจกับห้องครัว “ว้าววววว!!!! น่ารักจังเลย ห้องครัวสวยมากเลยล่ะค่ะพริสทีน!”“ดีใจที่ชอบนะ” ยกน้ำมาวางบนโต๊ะให้ “แล้ว ปรึกษาเรื่องอะไรเหรอ?”“อ่ะ คือว่าวันพรุ่งนี้เป็นวันเกิดของลีลีน่าน่ะค่ะ เลยตั้งใจจะทำของขวัญให้ แต่ไม่รู้จะทำอะไรให้ดี จินทำธนูอันใหม่ เมลทำเครื่องประดับ คนอื่นก็เริ่มเตรียมของขวัญให้แล้วด้วย แต่ข้ายังคิดไม่ออกเลยว่าจะทำอะไรให้ดี...” ถอนหายใจเล็กน้อย ก่อนเล่าให้เธอฟังว่าเมื่อหลายปีก่อนเมื่อจะแอบทำของขวัญให้มีเมลกับจินช่วยตลอดเนื่องจากทั้งคู่กลัวตนบาดเจ็บ แต่เมื่อโดนเข็มตำหรือมือพองดังนั้นหลังจากตนหลังก็แอบทำของจนเสร็จเหมือนตัวเธอไม่ได้ทำเอง พอขอฝึกยิงธนูแค่บาดเจ็บเล็กน้อยก็โวยวายเสียงดังเหมือนโดนมีดบาดหรือเป็นแผลฉกรรจ์“เพราะงั้นเลยตั้งใจว่าจะแอบทำโดยไม่บอกน่ะค่ะ...” จิบน้ำที่พริสทีนนำเสิร์ฟเป็นอันต้องตกใจอีกครั้งกับรสชาติ “อร่อย! นี่น้ำอะไรเหรอคะ หวานๆอร่อยมากเลย!”“น้ำเก๊กฮวยน่ะ นึกแล้วว่าสเตลล่าต้องชอบ ....อ๊ะจริงด้วย! นี่ๆ มาทำอาหารในงานวันเกิดกันดีกว่า เพราะส่วนใหญ่อาหารที่พวกเอลฟ์ทานได้ค่อนข้างน้อยด้วยนี่นา จะได้มีอาหารหลากหลายในงานด้วยดีไหม?”“อ๊ะ! จริงด้วย ถ้าเป็นอาหารล่ะก็คงทำให้ลีลีน่าทานได้ตลอดแน่ค่ะ!”“งั้นพรุ่งนี้เช้ามาเจอกันทางออกนะ ถ้าเกิดทั้งสามคนห้ามก็บอกว่ามากับฉันได้เลยนะ รับประกันว่าอนุญาตแน่นอน!”“ขอบคุณนะคะพริสทีน”“ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ” ...เพราะฉันก็อยากทำอาหารกับคนอื่นเหมือนกัน 1 ในความฝันของฉัน...เป็นอีกครั้งกับการเทียบตนในตอนนี้กับอดีตที่เงียบเหงา ยืนทำอาหารเพียงลำพัง ได้แต่หวังว่าอยากทำอาหารกับเพื่อนสนิทสักคนหรือทำข้าวกล่องไปแบ่งกับเพื่อนหรือคนรัก อยากมีความทรงจำว่าได้ยืนสอนทำอาหารให้กับลูกๆท่ามกลางเสียงหัวเราะกันอย่างสนุกสนานก่อนสเตลล่ากลับไปบ้านเธอแบ่งดอกเก๊กฮวยแห้งที่ทำเอาไว้ให้ส่วนหนึ่ง เช้าวันใหม่มาถึงวันนี้ดูพริสทีนจะร่าเริงกว่าปกติ รีบตื่นแต่เช้าตรู่มาเตรียมข้าวกล่องไว้ทานระหว่างพัก เสร็จเรียบร้อยรีบวิ่งไปรออยู่หน้าทางออกรอเอลฟ์สาวตัวน้อยด้วยความตื่นเต้น ไม่นานเกินรอสเตลล่าก็รีบวิ่งมาหาเธอโดยไว“ขอโทษที่ให้รอนะจ๊ะ รีบไปกันเถอะ!”“อื้ม!”พริสทีนจับมือสเตลล่าไว้ พากระโดดข้ามรั้วไม้ออกไปนอกหมู่บ้าน ข้ามรั้วไปยังเขตต้องห้าม ถึงแม้จะถูกห้ามตอนแรกด้วยความกลัวเนื่องด้วยเอลฟ์สาวตัวน้อยถูกห้ามนักห้ามหนาว่าไม่ให้เข้าเขตต้องห้าม แต่ถึงอย่างนั้นพริสทีนก็หาทางกล่อมพาเข้าไปได้ในที่สุด ด้วยการ...“ข้าแต่บุตรีแห่งวาเซนตาร์ สเตลล่า ขออนุญาตเข้ามหาพงไพรวีลิธของท่านไลแคนและท่านดรายแอดเพื่อเก็บเกี่ยวผลผลิตที่ท่านสรรค์สร้าง เพื่อประทังชีวิต ได้โปรดคุ้มครอง...”ทั้งสองคนยืนหลับตากุมมือขออนุญาตผู้ดูแลมหาพงไพร เป็นอีกครั้งที่พริสทีนได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักลอยมาตามสายลม และสเตลล่าไม่ได้ยินเสียงหัวเราะนั้น เดิมทีแล้วการที่พวกเอลฟ์จะรับรู้ว่าคำขอของพวกเธอส่งถึงคือสายลมที่พัดมาเมื่อครู่นี้นั่นเอง“สบายใจรึยังเอ่ย?” “ค่ะ ท่านไลแคนกับท่านดรายแอดก็อนุญาตแล้วด้วย เข้าไปกันเถอะค่ะ”การเก็บเกี่ยวค่อนข้างดำเนินไปอย่างง่ายดายด้วยการมองผ่านดวงตาที่ผสานกับ [แผนที่] และ [สำรวจ] ที่ตอนนี้เธอคิดชื่อเวทย์นี้ว่า [ตาทิพย์] แทน ทำให้ภายในเวลาไม่นานก็ได้วัตถุดิบมาหลากหลายชนิดอย่างหนึ่งที่เธอรู้ตอนนี้คือพวกพืชผักส่วนใหญ่จะมีชื่อ รูปร่าง และสรรพคุณเหมือนที่ตนรู้จัก ถ้าไม่วิเคราะห์ก่อนนำไปใช้คงแยกไม่ออกว่าสรรพคุณต่างกัน เช่นฟักทอง หากเป็นดั้งเดิมจะมีเนื้อสีทอง ยกเว้นฟักทองที่เธอเจอพร้อมกับสเตลล่าในวันนี้ มีทั้งสีขาวและสีน้ำตาลอ่อน ลูกอันเล็กนุ่มนิ่มขนาดพอดีคำสามารถนำเข้าปากได้ รสชาติหวานละมุนเหมือนทานสายไหมพอเหนื่อยก็พักทานข้าวกล่องที่เตรียมมาตั้งแต่เช้าตรู่ ข้าวปั้นห่อสาหร่ายกับผักและผลไม้ รองด้วยผักกาดโรยด้วยพวกเบอร์รี่หลากชนิดดูน่าทาน“น่ารักจัง~ นี่เรียกว่าอะไรเหรอคะ มันน่าทานมากๆเลย!”“ข้าวปั้นน่ะ ฉันเคยเห็นมันเมื่อนานมาแล้วล่ะ ลองทานดูสิ ไม่มีเนื้อผสมหรอก” ยิ้มหวานให้“งั้น ทานล่ะนะคะ!”เอลฟ์สาวตัวน้อยที่ทานอย่างเอร็ดอร่อยกับข้าวกล่องทำเอาหุบยิ้มไม่ได้ ก่อนรับรู้ได้ว่าบริเวณรอบๆไม่ได้มีแค่พวกเธอแต่มีดรายแอดแอบซ่อนไม่ใกล้ไม่ไกล และกำลังมองพวกเธออยู่อย่างที่คาดการณ์ไว้ ระหว่างที่สเตลล่ากำลังเพลิดเพลินเธอก็นำข้าวกล่องอีกชุดที่เตรียมไว้ออกมาจากกระเป๋า ขยายขนาดให้เท่าเดิมแต่ร่ายเวทย์ [ล่องหน] ลงไปและควบคุมให้ลอยไปหาพวกดรายแอดพร้อมทั้งอธิษฐานในใจ ...ทานให้อร่อยนะคะ อ้อ อีกกล่องฝากแบ่งให้เดฟด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ... โดยหวังว่าจะได้ยินในสิ่งที่เธอต้องการจะบอกไม่นานนักก็ได้ยินเสียงตอบรับมาพร้อมสายลมว่า ...ขอบคุณมาก...“? เป็นอะไรเหรอคะ?”“ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ ถ้ายังไม่อิ่มมีน้ำผลไม้ด้วยน๊า~”“ว้าว~!!”เมื่อทานข้าวอิ่มก็พร้อมออกล่าวัตถุดิบอีกครั้ง บางครั้งสัญชาตญาณของเหล่าเอลฟ์ในการหาผักผลไม้ก็ทำให้เธอได้เจอของใหม่บางชนิดที่ไม่ได้ถูกบันทึกไว้ใน [ห้องสมุดแห่งความรอบรู้]> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ : ต้องขออภัยด้วยท่านพริสทีน เนื่องด้วยหลายสิ่งได้ปรับเปลี่ยนพันธุกรรมของมันทำให้พืชผักและผลไม้ชนิดใหม่ที่เกิดขึ้นไม่ได้ถูกบันทึกไว้ คาดว่าท่านต้องทำการสำรวจให้ลึกมากขึ้นจากการฟัง การชิมรส...อ๋อ... พอเข้าใจแล้วล่ะ งั้นฝาก [สำรวจ] จากสิ่งที่ฉันฟังกับทานให้หน่อยได้รึเปล่า?... คุยโต้ตอบกันระหว่างฟังสิ่งที่สเตลล่าอธิบาย> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ : แน่นอน จะทำการเปิด [สำรวจ] และ [วิเคราะห์] ทันทีเมื่อได้ยินสิ่งที่ไม่เคยเรียนรู้...เยี่ยมเลย ขอบคุณนะไนกี งั้นช่วยเตือนทีเมื่อถึงบ่าย 2 ทีนะ...> ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ : รับคำสั่ง เวลาผ่านไปจนถึงเวลาตามกำหนด เด็กสาวทั้งสองตรงกลับไปยังหมู่บ้านโดยไว โดยพริสทีนให้สเตลล่าตรงไปบ้านตนก่อนเพื่อทำความคัดแยกวัตถุดิบ ส่วนตนไปบ้านของสเตลล่าเพื่อบอกเมลว่าอาหารในงานวันเกิดครั้งนี้ตนจะเป็นคนทำแทน“โชคดีที่ลีลีน่าไม่อยู่แถมกลับดึก ของขวัญที่เตรียมให้นางเลยค่อนข้างราบรื่น ถ้าเป็นทุกทีป่านนี้ยังทำไม่เสร็จด้วยซ้ำล่ะนะ” จินพูดขึ้นระหว่างนั่งทำธนูอยู่ที่โต๊ะโดยไม่หันมามองเมลแอบขำนิดหน่อย “ฮิๆ นั่นสินะคะ ถ้ายังไงเดี๋ยวพวกเราจะจัดพื้นที่เตรียมไว้ให้นะคะ”“ค่ะ ฝากด้วยนะคะ” ก้มโค้งขอตัวรีบกลับไปบ้านโชคดีที่รีบกลับมาก่อนเกิดปัญหาเนื่องจากสเตลล่าตั้งใจจะล้างผักแต่ใช้ครัวของพริสทีนไม่เป็น และไม่เคยเข้าครัวมาก่อน ถือว่าเป็นการเข้าครัวที่ค่อนข้างวุ่นวาย หลายต่อหลายครั้งที่สเตลล่าหยิบเครื่องปรุงสลับ หยิบเกลือเป็นน้ำตาล ทำมีดบาดมืออย่างหนักจนต้องรีบรักษาก่อนทำต่อไม่เช่นนั้นในอาหารคงมีเลือดปะปนไปด้วย ถึงอย่างนั้นทั้งสองต่างก็หัวเราะกันอย่างมีความสุข> Skill • [การทำอาหาร] อัพเกรดเป็น [ระดับ B] เวลาผ่านไปท้องฟ้ายามเย็นเปลี่ยนเป็นราตรี ลีลีน่าที่กลับมาอย่างร่าเริงพร้อมของที่ซื้อมาเต็มกระเป๋า เพราะได้สิทธิพิเศษจากคนรู้จักหลายคนที่เห็นว่าวันนี้เป็นวันเกิดของเธอ เมื่อเอลฟ์สาวเห็นฟีเรที่ยืนรออยู่ก็โบกไม้โบกมือไปมา“ดูวันนี้ได้ของเยอะกว่าทุกทีเลยนะเจ้าเนี่ย” พูดพลางยกรั้วไม้ให้อีกฝ่ายเข้ามาก่อนยกปิดเหมือนเดิม“ก็นะ~ วันเกิดนี่ดีเหมือนกัน ได้ของฟรีของดีมาเต็มเลย คนอื่นๆล่ะ?”“รอเจ้าอยู่ที่บ้านนั่นแหล่ะ ไปกันได้แล้ว”เดินนำไปยังบ้านของลีลีน่าที่ยังปิดไฟมืดสนิท ทว่าทันทีที่เจ้าของงานวันเกิดก้าวเข้ามาในบ้าน ไฟสว่างจนเห็นทุกคนที่ยืนเรียงพร้อมของขวัญในมือ ท่ามกลางอาหารหลากหลายบนโต๊ะ กลิ่นหอมกรุ่นน่าทานที่ไม่มีเนื้อผสม“ว้าว~ อาหารน่าทานทั้งนั้นเลย”“หนูกับสเตลล่าตั้งใจทำเพื่อคุณลีลีน่าเลยนะคะ หวังว่าจะชอบ”“!! ท่านสเตลล่าเป็นคนทำเหรอคะ!”“อื้ม! พริสทีนเป็นคนสอนข้า อ๊ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ ไม่บาดเจ็บอะไรทั้งสิ้น” ชูมือให้อีกฝ่ายดูเพื่อความสบายใจ“มีแต่อาหารจากผักที่ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน... จานไหนคืออะไรบ้าง?”“เดี๋ยวข้าอธิบายเอง จานใหญ่เป็นข้าวผัดข้าวโพด ผักกาดห่อผักรวมนิ่ง ซุปผัก ซูชิผักและผลไม้ สเต็กเต้าหู้ราดซอสเห็ด เครื่องดื่มเป็นน้ำพีช ส่วนขนมหวานก็เป็นสังขยาฟักทองค่ะ” “เห... บางอย่างเจ้ารู้จักไหมจิน?”“ไม่รู้จักสักนิด” ส่ายหัวไปมา เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ยินชื่ออาหารไม่คุ้นหู“เอาเถอะน่า ถึงยังไงก็ดูน่าทานอยู่ดี~ ถึงจะมีแค่ผักแต่วิธีทำแต่ละอย่างเนี่ยไม่เคยเห็นมาก่อนเลยอ่ะ แล้วเจ้าเต้าหู้นี่คืออะไรเหรอ?” ไลรอนจิ้มเต้าหู้ที่หั่นไว้แล้วอย่างดีขึ้นมา “เนื้อมันสีขาวเกรียมๆน่าทานดี”“ทำจากถั่วเหลืองน่ะ มันใช้เวลาในการทำพอควรเลยใช้เวทย์ช่วยส่วนหนึ่งน่ะจ้ะ”“งั้น เพื่อไม่ให้น้ำลายไหลกันไปมากกว่านี้...มาเริ่มงานกันเลยดีกว่า!”“โอ้!!”ทุกคนต่างร่วมแสดงความยินดีกับลีลีน่า งานวันเกิดแบบเรียบง่ายไม่ต้องหรูหรา มอบของขวัญให้เจ้าของงา อวยพร พริสทีนยืนมองทุกคนที่ทานอาหารกันอย่างมีความสุข ลีลีน่า จินและเมลชิมอาหารที่สเตลล่าพยายามทำให้อย่างเอาเป็นเอาตายไม่ยอมยกให้คนอื่นทาน ฟีเรกับชิอินะก็ทานไปเงียบๆ ไลรอนก็คอยดูแลโอลีเซียกับลาพิส ช่วยตักอาหารตักขนมให้ โชคดีที่ตอนทุกคนกำลังจัดงานเธอแบ่งอาหารส่วนหนึ่งไปให้เดฟไกส์กับเหล่าดรายแอดเป็นที่เรียบร้อยพลางนึกย้อนกลับไปยังอดีต งานเลี้ยงวันเกิดคนอื่นเธอก็ไม่เคยถูกเชิญไปหรือได้ไปร่วมงาน แม้ในห้องเรียนจะมีคนนำขนมเค้กมาแจกจ่ายมาให้ทุกคนในห้องทานยกเว้นเธอ วันเกิดของเธอหรูที่สุดคงเป็นงานวันเกิดครั้งสุดท้ายของแม่ที่มอบให้ตน แม่พยายามหาเงินเพื่อไปซื้อขนมเค้กมาให้ตนทานเหมือนเด็กคนอื่น... ปรารถนาจะซื้อขนมเค้กก้อนใหญ่ตกแต่งน่ารักเหมาะสมกับวัย ข้อความบนเค้กที่เขียนแสดงความยินดี มีเทียนปักให้เป่าอธิษฐานขอพรในวันเกิด...แต่เงินที่มีก็ไม่เพียงพอเมื่อหักค่าเล่าเรียน ค่าที่พักและค่าวัตถุดิบที่ต้องซื้อมาทำอาหารขายทำให้ซื้อได้แค่ขนมเค้กก้อนเล็กสีสันจืดชืดไม่น่าทานแต่นั่นก็เป็นขนมเค้กก้อนแรกที่ได้รับจากแม่ตน มันมีค่าจนไม่กล้าทานรสชาติของเค้กในตอนนั้นจำไม่ได้ว่าเป็นอย่างไร แต่สำหรับตนมันอร่อยเพราะหยาดเหงื่อและน้ำตาของแม่ที่พยายามหามาให้เธอหากเป็นไปได้เธออยากทำขนมเค้กให้กับคนอื่นทานเช่นกันใจจริงเธอก็อยากทำให้ลีลีน่า แต่ประเด็นคือเอลฟ์กินไม่ได้เลยต้องล้มเลิกไป“ไว้ทำให้คนอื่นแทนละกัน”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

14 - ของขวัญ

นิยายแนะนำ

【Perfect Life】

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

14 - ของขวัญ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้