คลั่งไคล้แฟนเด็ก

        เวลาต่อมานับดาวก็ตื่นขึ้นมาพบกับผลไม้เปรี้ยวเข็ดฟันตรงหน้า

        “ซื้ออะไรมาเนี่ย มีแต่ของเปรี้ยว ๆ ทั้งนั้นเลย”

        “ลองกินก่อนสิคะ” จิณณวัตป้อนให้มะม่วงได้เธอได้ลองกิน

        “ซี้ดด โคตรเปรี้ยวเลยเจเจ แหวะ” นับดาวรีบดึงทิชชูจากหัวเตียงมาคายทิ้ง

        “เปรี้ยวเหรอคะ”

        “ก็เปรี้ยวน่ะสิถามได้ ซื้อมาไม่ถามคนขายก่อนหรือไง ยังกะกินมะนาวสด ๆ แบบนี้ใครจะกินได้” บ่นจบนับดาวก็รีบดื่มน้ำตามหลายอึก

        “....”

        “หรือคิดจะแกล้งพี่ งั้นเจเจลองกินบ้างสิ” นับดาวจิ้มมะม่วงอีกชิ้นไปป้อนให้สามีเพื่อเอาคืนที่เขาแกล้ง

        “ก็หวานดีนะคะ” จิณณวัตกลืนลงท้องพลางสงสัยว่าหรือที่ร้านจะหยิบมาผิด

        “หลอกพี่เหรอ ไม่เชื่อหรอก”

        “จริง ๆ ค่ะ งั้นเดี๋ยวเจเจกินชิ้นนี้กับคนสวยคนละครึ่งดีไหม” เขากัดไปครึ่งหนึ่งแล้วป้อนที่เหลือให้เธอกินอีก

        “อี๋~ เจเจมันเปรี้ยวมาก ความหวานไม่มีเลย”

        “หวาน”

        “อย่ามาโกหก เลิกแกล้งพี่ได้แล้ว ชักจะหงุดหงิดแล้วนะ”

        “หรือจะแพ้ท้องแทนเมีย” จิณณวัตพึมพำออกมา

        “พูดอะไร พี่ได้ยินไม่ชัด”

        เขาไม่ตอบแต่เดินไปหยิบถุงที่มีที่ตรวจครรภ์มากับภรรยา

        “เจเจออกไปซื้อนี่มาค่ะ”

        “ที่ตรวจครรภ์เหรอ” นับดาวถามเมื่อเปิดถุงดูแล้วเห็นที่ตรวจครรภ์สามกล่อง

        “ค่ะ ช่วงนี้คนสวยอารมณ์แปรปรวนบ่อย ๆ ประจำเดือนก็ไม่มา เจเจโทรไปปรึกษาแม่แล้ว แม่ก็บอกให้ลองตรวจก่อน”

        “แต่พี่ลองกินของเปรี้ยวแล้วมันก็เปรี้ยวอะ”

        “คนสวยอาจจะไม่ได้แพ้ท้องเองไงคะ เจเจอาจจะแพ้แทน”

        “แล้วถ้าไม่ขึ้นสองขีดเจเจจะเสียใจไหม”

        “ก็อาจจะผิดหวัง แต่ก็ใช่ว่าอนาคตจะไม่ขึ้นนี่คะ วันนี้เขาอาจจะยังไม่พร้อมมาเฉย ๆ” จิณณวัตยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน ไม่ว่าผลจะออกมายังไงเขาก็รักเธอเหมือนเดิม และรักเพิ่มขึ้นไปทุกวัน

        “งั้นพี่จะลองตรวจดูนะ” นับดาวหยิบที่ตรวจครรภ์ออกมาจากถุงแล้วอ่านวิธีการใช้ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ

        ก๊อก ๆ

        เมื่อเห็นว่าภรรยาหายเข้าไปนานแล้วจิณณวัตจึงเดินไปเคาะประตู ใจเขาเต้นแรงอย่างลุ้นระทึกว่าจะเป็นอย่างที่คิดหรือเปล่า

        “ให้เจเจเข้าไปช่วยไหมคะ”

        “ไม่เป็นไร” นับดาวทำตามวิธีการใช้

        แกร๊ก

        จิณณวัตที่นั่งจิ้มผลไม้กินบนเตียงเมื่อได้ยินเสียงกลอนประตูห้องน้ำถูกเปิดก็รีบลุกไปหาภรรยาสาวทันที เพราะกลัวว่าถ้ายืนรอหน้าห้องน้ำเขาจะต้องเดินกระสับกระส่ายไม่หยุดจนเวียนหัว

        “พี่ยังไม่ได้ดูเลย ถ้าครบห้านาทีแล้วดูพร้อมกันนะ” นับดาวพูดพลางวางที่ตรวจครรภ์ทั้งสามอันที่คว่ำอยู่ลงบนมือ

        ร่างสูงยืนสูดหายใจเข้าลึก ๆ ด้วยความคาดหวัง เวลาไม่กี่นาทีช่างยาวนานราวกับเป็นชั่วโมงสำหรับคนรอ เขายืนจ้องมองนาฬิกาที่กว่าจะขยับเข็มไปแต่ละวินาทีช่างช้าเหลือเกิน

        “เปิดดูทีละอันนะ” นับดาวพูดขึ้นเมื่อครบตามเวลาที่ต้องการ

        “ค่ะ” จิณณวัตเพ่งมองนับดาวที่ค่อย ๆ เปิดอันแรก

        “ขีดเดียว...” นับดาวที่เห็นผลก็เสียงอ่อยลงทันที แววตาเธอเผยความเศร้าออกมาอย่างอดไม่ได้

        “ยังเหลืออีกสองอันค่ะ” เขาเอื้อมไปลูบหลังของภรรยา และรอลุ้นอันที่สอง

        “กรี๊ดด สองขีด!” นับดาวตาโตทันที ทีนี้ก็เหลืออันที่สามที่จะเป็นตัวคอนเฟิร์มให้แน่ใจ แม้ว่าผลของอันที่สองจะขึ้นสองขีดชัดเจนแล้วก็ตาม

        “สองขีด ขอบคุณนะคะ เจเจดีใจที่สุดเลย!” หลังจากอันที่สามถูกหงายออกมาว่าสองขีดจิณณวัตก็พุ่งเข้าไปกอดร่างเล็กด้วยความดีใจ

        “พี่ก็ดีใจเหมือนกัน”

        “แต่เราต้องไปตรวจที่โรงพยาบาลให้แน่ใจก่อนนะคะ ไปกันเลยนะ”

        “พี่จะรีบไปแต่งตัวเดี๋ยวนี้เลย” นับดาวรีบไปเปิดตู้เสื้อผ้าทันที

        ทั้งคู่เดินทางมาถึงโรงพยาบาลและได้รับผลจากการตรวจเลือดว่าตอนนี้เธอได้ตั้งครรภ์มาเป็นเวลากว่าเก้าสัปดาห์แล้ว เมื่อเดินออกจากห้องตรวจจิณณวัตก็หันไปหานับดาวด้วยน้ำตาที่คลอเบ้า แล้วเอื้อมมืออันสั่นเทาไปลูบยังท้องแบนราบของภรรยาด้วยความตื่นเต้น

        “ดีใจที่สุดเลยค่ะ”

        “ฮึก! อย่าร้องไห้สิ อายคนนะ” นับดาวร้องไห้ตามเมื่อเห็นหยดน้ำตาของสามี

        “ในที่สุดเจเจก็ได้เป็นพ่อคนแล้ว ขอบคุณนะคะที่มอบของขวัญชิ้นใหญ่นี้ให้”

        “เบบี๋ออกมาแล้วต้องช่วยกันเลี้ยงนะ”

        “ค่ะ ตอนที่เบบี๋ออกมาพี่นับดาวไม่ต้องทำอะไรเลยนะ ต่อจากนี้ไม่ต้องเหนื่อยเดี๋ยวเจเจจะดูแลเองค่ะ”

        “น่ารักมากเลยสามีเด็กของพี่” นับดาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

        สองสายตาประสานเข้าหากันด้วยความรักตามด้วยอ้อมกอดที่ส่งมอบความอบอุ่นให้อีกฝ่าย ครอบครัวที่แสนอบอุ่นกำลังจะเริ่มขึ้นในอีกไม่ช้านี้