"เมๆ เดี๋ยวเม" ฉันไม่สนใจเสียงพี่หมอ กึ่งเดินกึ่งวิ่งออกมาพอลงมาถึงชั้นที่1ของห้างก็เดินเข้าไปหลบในห้องน้ำ
"ฮืออ เจน มารับฉันหน่อย" วินาทีนี้ฉันคิดถึงใครไม่ออกนอกจากเพื่อนเท่านั้น
"เมร้องไห่ทำไม แกอยู่ไหน"
"ฮื้อออ ฉันอยู่ห้าง_______ชั้น1"
"รออยู่นั้นอย่าไปไหน ฉันกำลังจะออกไป" พอวางสายจากเจน ฉันก็เอาแต่ร้องไห่ มองเบอร์พี่หมอที่กระหน่ำโทรเข้ามาในโทรศัพท์แล้วก็ยิ่งเสียใจ ฉันไม่พร้อมจะคุยตอนนี้จริงๆ ขอเวลาให้ฉันสักนิดนะ
เอาจริงๆ ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อหรอกที่ผู้หญิงคนนั้นพูด แต่พี่หมอเขาไม่ปฏิเสธเื่ลูกสักนิด ได้แต่ทำน่าอ้ำอึ้ง แล้วจะให้ฉันคิดแบบไหน จะให้ผู้หญิงคนนั้นไล่ฉันครั้งที่2 หรอถ้าไม่หนีออกมา ฉันไม่ทนหรอก หลายคนคงคิดว่าทำไมฉันไม่สู้ไม่เถียง จะให้ฉันเถียงแบบไหนก็ผู้ชายเค้าไม่ปฏิเสธสักนิด
"เมถึงแล้ว ออกมาเลยฉันอยู่ที่ลานจอดรถ" อ่านข้อความในไลน์ แล้วลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาในอ่าง
พอเดินออกมาก็เจอเจนยืนอยู่หน้าประตูทางออก ฉันเดินเข้าไปกอด แล้วนางก็พาฉันขึ้นรถออกไปจากจุดนั้น
"เื่เป็ไง"
"มีผู้หญิงบอกว่าท้องกับพี่หมอ"
"แล้วแกเชื่อหรอ"
"ตอนแรกฉันไม่เชื่อ แต่พี่หมอไม่ปฏิเสธ ฉันเลยวิ่งออกมา "
"ถ้าผู้หญิงคนนั้นท้องจริง แกจะทำไง"
"ฉันจะเลิก"
"อื้ม ไม่ว่าแกจะตัดสินใจแบบไหน ฉันกับเก๋ก็จะอยู่ข้างๆแกเสมอ"
"ขอบใจนะ" นี่แหละเพื่อนฉัน ถึงฉันจะมีเพื่อนน้อยแต่ทุกคนก็จริงใจ และหวังดีกับฉันเสมอ
"ว่าแต่เก๋รู้เื่นี้มั้ย"
"รู้มันแต่งตัวกำลังมา บอกจะพาแกไปเที่ยวร้านเหล้า"
"แกจะไปไหน ไปบ้านฉันมั้ย"
"อื้มฉันคงกลับคอนโดตอนนี้ไม่ได้" ถ้าไปต้องเจอพี่หมอแน่ๆ รึถ้าไม่เจอเค้าก็คงอยู่กับผู้หญิงคนนั้น
#หมอญู
ผมมองเมที่วิ่งออกไป ใจผมโคตรเจ็บ ผมผิดเองที่ไม่ปฏิเสธให้เร็วกว่านี้ ได้แต่อึ้ง (คิดในใจกูไปมีลูกตอนไหนว่ะ) และไม่คิดว่าณิชาจะพูดแบบนี้ เมื่อก่อนผมรักณิชามาก เธอเป็ผู้หญิงน่ารัก เรียบร้อย อ่อนหวาน เอาใจเก่งและยอมผมทุกอย่าง แต่มีวันหนึ่งผมแอบไปหาเธอที่ห้อง สิ่งที่ผมเห็นคือ ไอ้เป้เพื่อนผมนอนอยู่ข้างล่าง ณิชานั่งขย่มมันอยู่ข้างบน หลังจากวันนั้นที่ผมรับรู้ทุกอย่างผมก็ตัดขาดจากพวกมันทั้งสองคน
"ทำไมณิพูดแบบนี้ ณิจะท้องกับญูได้ไง ถ้าจะท้อง!!!!ผู้ชายคนนั้นต้องเป็ไอ้เป้ไม่ใช่ญู!"
"ใช่ณิไม่ได้ท้อง ณิแค่้าได้ญูกลับมา เรามาเริ่มต้นกันใหม่ได้มั้ย"
"ถ้าอยากได้ผัวมาก ญูแนะนำนะ ผู้ชายข้างถนนคงแก้ขัดให้ณิได้ อ่อแล้วอย่ามายุ้งกับญูหรือเมียญูอีก"
"กริ๊ดดดด!!!"
ผมเข็นรถเดินออกมาจากตรงนั้น แล้วกดดูโทรศัพท์ ที่บันทึกเสียงไว้
"แล้วเมอยู่ไหนว่ะ ผมมองหาเธอทุกที่ แต่ไม่เจอ โทรหาเท่าไหร่ก็ไม่รับ วนรถหาจนทั่วอีกรอบก็ไม่พบ (เมียกูหายตัวได้รึไงว่ะ หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ)
ผมเลยตัดสินใจขับรถกลับมาคอนโดเผื่อเธอจะอยู่ที่นี่ แต่ก็ไม่เจอ ตอนนี้ผมโคตรกลุ้มเธอจะไปอยู่ไหนอยู่กับใคร แมร่งเอ้ย.!!ทรมานฉิบ
ตอนนี้ผมทำได้คือนั่งอยู่หน้าประตูห้องเธอและกดโทรศัพท์ดูโลกโซเชี่ยว ดูทุกอย่างทุกแอพที่คิดว่าจะเจอเบาะแสเม แต่ก็ไม่เจอ เหลือทางเดียวคือทักไปบอกเพื่อนในกลุ่มให้ช่วยดู เผื่อพวกมันจะเจอเมที่ไหนสักแห่งแต่พวกมันคงล้อผมน่าดู
เอาว่ะเสียหน้ากับเพื่อนดีกว่าไม่เจอเมีย ผมจึง ส่งไลน์ไปในกลุ่มเพื่อนทุกกลุ่ม
"เมียกูหาย ใครเจอกูมีรางวัล"
"น้ำท่วมกรุงเทพแน่ หล่อระดับไอ้ญูเมียหนี5555 " น่านกูว่ะละมันต้องล้อ
"สาระโว้ยยยย ใครเจอเอาไปเลย 50,000"
"เชี้ยยย เดี๋ยวกูไปหาตอนนี้แหละ"
ผมออกจากไลน์ที่มีเสียง ข้อความดังเข้ามาอย่างต่อเนื่อง และโทรหาเมอีกครั้ง .......หมายเลขที่ท่านเรียก ตู๊ดๆๆ
ผมวางสาย และก้มน่ามองโทรศัพท์ ใจภาวนาขอให้เจอ เพราะตอนนี้ผมโคตรทรมาน
"โหล"
"ไอ้ญู ไอ้หมอญูครับ ตอนนี้กูมากินเหล้ากับ"
"กูไม่กิน แค่นี้นะ"
"ไม่ใช่โว้ยยย ไอ้ห่า กูจะบอกว่ากูมากินเหล้ากับไอ้นุ แล้วเจอเมียมึง"
"ห๊ะ! ร้านไหน"
"ร้านรสนิยม "ฝังชื่อร้านแล้วผมก็กดตัดสายทิ้ง รีบบึ่งรถไปหาเมียทันที
แซงซ้าย แซงขวา แซงทุกคันที่ขวางผม แซงจนมาถึงหน้าร้าน ก่อนลงรถก็ไม่ลืมหยิบเงิน50,000ออกมาให้เพื่อนด้วย เดี๋ยวมันหาว่าผม ป๊อด ไม่จ่ายจริง เมื่อเดินเข้ามาในร้านก็เดินไปทางโต๊ะ vipที่เพื่อนผมนั่งอยู่ ร้านนี้ผมรู้จักดี เพราะเป็1ในร้านประจำของผมเอง
"อะนี่เงิน ไหนเมียกู"
"นู้น" ผมมองไปทางที่มันชี้ ในนั้นมีผู้หญิง3คน ผู้ชาย2คน ไอ้เชี้ย 1ในนั้นนั้งไกล้เมียผมด้วย
"ไอ้หมอญู เมียมึงโคตรสวยอะ "
"ใช่โคตรแซ่บอะ กูไม่แปลกใจที่ไอ้ญูมันถึงกล้าเสีย50,000" ผมมองเม ที่ตอนนี้เธอใส่เสื้อผ้ารัดรูปสายเดี่ยวสีดำ แต่งหน้าทาปากสีแดง เธอดูโดดเด่น และมีเสน่ห์มาก สักพักผู้ชายคนที่นั่งข้างๆก็จับมือเมียผม ในใจตอนนี้อยากลุกขึ้นไปถีบยอดหน้าไอ้นั้นมาก แต่ผมก็ยากรู้ว่าเธอจะทำไงจะปฏิเสธหรือยอมให้มันจับ
เธอมองไอ้หมอนั้นและสบัดมือมันออก ผมลุกขึ้นไปช่วยเมียผมทันที ที่รู้ว่าเธอไม่เต็มใจให้มันจับ
"ปล่อยมือเมียกู" พูดไม่พอแถมถีบหลังมันอีกด้วย ส่วนมันลุกขึ้นมาได้ก็จ้องหน้าผม เพื่อนมันอีกคนก็ลุกตาม หึจะรุมหรอ ผมไม่กลัวหรอก ตอนเด็กๆท่านเ้าสั่วจับผมไปเรียนทุกอย่างที่ป้องกันตัวได้ ใครอยากตายก็เข้ามา
"มึงเป็ไคร มึงกล้ามากนะที่ถีบกู " มันเดินเข้ามาจะมาอัดผม เพื่อนผมกับการ์ดของร้าน เดินมายืนอยู่ข้างๆประมาน4-5 คน (อ่อผมลืมบอก ผมเป็ลูกพี่ลูกน้องกับเ้าของร้านนี้ครับ)
"ฝากไว้ก่อนเทอะมึง" มันชี้หน้าผมแล้วเดินออกไป คิดว่าจะไปได้ง่ายๆหรอมึง ถ้ามันนี้มึงไม่เืออก อย่ามาเรียกกูญูเลยมึง
"สั่งสอนมันหน่อย เน้นมือข้างซ้าย"ผมหันไปบอกการ์ดที่อยู่ข้างๆ มันพยักหน้าแล้วเดินตามไอ้บ้าสองคนนั้นไป
พอทุกอย่างสงบ ผมก็หันไปมองรอบๆ ไอ้พวกที่มุงดูก็วงแตกแยกย้ายไปนั่งใครนั่งมัน เพื่อนผมมันเห็นเหตุการณ์เป็ปกติแล้วมันก็เดินกลับโต๊ะไป ผมหันไปมองหน้าเมีย เธอกับเพื่อนไม่มองผมสักนิด เอาไงดีว่ะ ง้อใครไม่เป็ด้วยกู ผมยืนอยู่ตรงนั้นสักพักก็เดินเข้าไป
"เมครับ พี่ขอคุยด้วยหน่อย" สิ่งที่ตอบกลับมาคือความเงียบ
"พี่หมอ นั่งก่อนค่ะ "
"ไอ้เก๋" ผมหันไปขอบคุณเก๋ที่เธอลุกออกจากเอ้ากี้ที่นั่งติดเม เพื่อให้ผมได้นั่ง ส่วนเก๋ก็เดินไปนั่งข้างๆเจน
"เออ มึงก็ลองฟังพี่หมอบ้างอาจจะไม่ใช่อย่างที่มึงคิดก็ได้"
"มึงเพื่อนกูมั้ย"
"กูรักมึงกูถึงให้มึงคุย" ผมมองเมคุยกับเพื่อน เธอคงโมโหจริงๆถึงเรียกกูมึงกับเพื่อน ผมไม่รู้จะพูดไง เธอดูน่ากลัวกว่าที่คิด เออใช่!ผมมีคลิปเสียง คิดได้ดังนั้นจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากด และเปิดเสียงให้ดังสุดๆเพื่อให้พวกเธอได้ยิน
"ทำไมณิพูดแบบนี้ ณิจะท้องกับญูได้ไง ถ้าจะท้องผู้ชายคนนั้นต้องเป็ไอ้เป้ไม่ใช่ญู!"
"ใช่ณิไม่ได้ท้อง ณิแค่้าได้ญูกลับมา เรามาเริ่มต้นใหม่ได้มั้ย"
"ถ้าอยากได้ผัวมาก ญูแนะนำนะ ผู้ชายข้างถนนคงแก้ขัดให้ณิได้ อ่อแล้วอย่ามายุ้งกับญูหรือเมียญูอีก"
"กริ๊ดดดด!!!"
"เมคุยกับพี่หมอญูไปก่อนนะ พวกฉันไปเข้าห้องน้ำก่อน" ผมมองเธอ พยักหน้าให้เพื่อน สังเกตุท่าทีเธอตอนนี้อ่อนลงมากจนเป็ลูกเสือ จากตอนแรกที่เป็แม่เสือ เฮ้ย!ขอบคุณความฉลาดของตัวเองที่อัดคลิปไว้จริง
232K
