บูชา 06
"แฮ่กๆ คุณโปรดคะ ฉันไม่ไหวแล้วค่ะบอกเมียคุณออกไปที"
เมื่อโปรดไม่เกรงใจใครตามที่เขาพูดบูชาก็ถึงกับขาสั่นและต้องร้องขอให้เขาสองคนหยุดการกระทำที่เร่าร้อนเสียที รอบแล้วรอบเล่า พลิกแพลงจนเหนื่อยก็ไม่รู้จักอิ่มกันสักทีก็มีแต่ร่างของบูชานี่แหละที่เริ่มหมดแรงในเวลาดึกเช่นนี้
จากเที่ยงคืนจนตีสองนายโปรดคนรวยยังไม่เลยแทะโลมร่างสวยๆ ของเธอเลย หลายครั้งมากที่เขาเผลอชมร่างกายของเธอจนบูชาแปลกใจและอีกหนึ่งจิตในร่างของเธอก็ไม่ได้ติดจัดอะไรด้วย
"อืมม หอมจัง"
"อ้ะ อื้ม แน่น...อืม"
"นุ่มมาก หวานมากครับ"
"คิดถึงคุณนะกวาง แบบนี้มันดีมากอยากกอดร่างนุ่มนิ่มของคุณทุกวันจัง"
บูชาเริ่มสับสนว่าจริงๆ แล้วเขาคุยกับผีเมียหรือว่าคุยกับเธอกันแน่ แรงจะถามจะคุยตอบก็ไม่มีเพราะใช้แรงทั้งหมดที่มีไปกับการครางทั้งหมดแล้ว ถ้าไม่คิดเื่บาปกรรมจะให้พูดตรงๆ ก็คือบูชาคิดว่าคนที่คร่อมเธออยู่นี่ลีลาสุดยอดไปเลย เขาเก่งกาจจนเธอตัวอ่อนปวกเปียกแทบทั้งคืนเลย
และคนที่งงก็ไม่ใช่แค่บูชาหรอก โปรดเองก็งงเพราะหลายครั้งที่หลุดปากชมร่างกายสวยๆ ของคนตรงหน้าไปก็ต้องรีบดึงสติตัวเองให้กลับมา เขาจะนอกใจเมียตัวเองไม่ได้!
"พอแล้วนะคะ ฉันไม่ไหวแล้ว คุณกวางคุณออกไปเถอะฉันหายใจไม่ออกแล้ว คุณโปรด คุณออกไปด้วย!"
เมื่อรู้สึกว่าไม่ไหวจริงๆ ก็ดันหัวของโปรดออกจากอกของตัวเอง ขาก็ยกดันให้แกนกายเขาหลุดจากตัวเธอแล้วก็ถีบเขาออกไกลๆ
"กวาง!"
"เขาไปแล้ว ฉันไม่ไหว ขอโทษนะแต่ฉันเหมือนจะตาย"
เธอไม่ได้พูดเล่นแต่การมีอะไรกับใครคนหนึ่งที่เหมือนโดนมอมยา รู้สึกตัวบ้างไม่รู้สึกตัวบ้างแบบนี้มันเหนื่อยเหมือนใจจะขาดจริง ไหนจะทนให้เขาทำตั้งสามชั่วโมงเต็มอีกแบบนี้ร่างกายเธอรับไม่ไหวจนต้องใช้แรงเฮือกสุดท้ายดุผีและสามีของเขาไป
"ฟู่วว บูชา พรึ่บ!"
เมื่อเห็นว่าบูชาหน้าซีดมากโปรดที่โดนขัดใจก็โกรธไม่ลง เขาขยับเข้าใกล้แล้วอุ้มเธอไปเข้าห้องน้ำอย่างไว เขาค่อยๆ วางร่างของบูชาลงอ่างสุดหรูแล้วจัดการเปิดน้ำอุ่นๆ ก่อนเขาจะตามลงไปแช่น้ำด้วย
"ขอโทษที่รุนแรง"
"แฮ่กๆๆ"
"นอนนี่นะพรุ่งนี้เช้าผมจะไปส่งเอง"
"..."
ไม่มีเสียงตอบกลับใดๆ จากคนตรงอกเขาเพราะตอนนี้บูชาฟุบหลับคาอกเขาไปเรียบร้อยแล้ว
โปรดเริ่มรู้สึกผิดขึ้นมาจริงๆ เขาไม่ควรเอาใครมาแทนใครแบบนี้เลย นี่มันไม่ให้เกียรติเมียเขาและที่สำคัญเขาไม่ให้เกียรติผู้หญิงตรงหน้าเลย
"ขอโทษครับ"
พูดเบาๆ ออกไปก่อนจะค่อยๆช้อนร่างเปลือยเปล่าของบูชาขึ้นแล้วพาไปนอนที่เตียงอย่างเบามือ
เช้าวันต่อมา...
บูชาเดินออกจากบ้านของโปรดมาั้แ่เช้ามืดแล้วเพราะเธอไม่อยากรบกวนเขา ที่สำคัญเลยคือเธอกลัวผีในบ้านของเขา ลืมตาขึ้นทีไรเป็อันต้องใผีในบ้านตลอดเลยวิ่งเตลิดออกมาโดยไม่ได้บอกใครเลย
ร่างของบูชาเริ่มทรุดโทรมเพราะทั้งทำงานหนักทั้งโดนแทรกแรงโดยจิตของคนอื่น เธอเองไม่เคยคิดว่าจะต้องทำแบบนี้เลยไม่เคยศึกษาเื่พวกนี้ ทำให้สิ่งน่าเหลือเชื่อต่างๆ ที่เกิดขึ้นมันส่งผลกระทบไปในด้านไม่ดีต่อร่างกายเธอมาก
เดินเซเข้าบ้านไปก็ต้องเริ่มทำอาหารต่อ อยากจะพักก็ทำไม่ได้เพราะมันไม่มีใครทำแล้วนอกจากเธอ
ตัดภาพมาที่บ้านหรอ โปรดพึ่งลืมตาตื่นขึ้นมามันก็สายแล้ว วันนี้รู้สึกร่างกายกระปรี้กระเปร่ามาก ตื่นมาสดชื่นแบบบอกไม่ถูก นั่งยิ้มพอใจอยู่บนเตียงครู่หนึ่งก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนมีคนค้างที่ห้องเขา มองหาบูชาไปแต่ก็ไม่เจอแล้ว
"เธอไปไหน แล้ว...เงิน ไม่เอาหรอไม่ได้เดือดร้อนหรอกหรอ"
เื่นี้ทำเอาโปรดเปลี่ยนไปมองบูชาเป็อีกอย่างจนได้ เขาเริ่มสงสัยว่าจริงๆ แล้วบุคลิกไหนกันแน่ที่เป็ของคนที่ชื่อบูชา
ของในมีค่าบ้านก็ไม่มีอะไรหาย เงินเธอก็ไม่ได้ปลุกเขามาขอ เธอช่วยเหลือเขาทั้งยังเปลืองตัวทั้งคืนแต่ไม่เอาอะไรเลยจริงๆ แล้วนิสัยของเธอเป็แบบไหนกัน?
โปรดรีบอาบน้ำแต่งตัวออกไปหาบูชาทันที ขับรถไปเป็ชั่วโมงแต่ก็ไม่รู้อยู่ดีว่าบ้านเธอหลังไหน หรืออาจจะย้ายหนีตำรวจไปแล้วก็เป็ได้ ครั้งนี้โปรดเลยกลับมาแบบไม่ได้เจอบูชา จะโทรหาหรือทิ้งข้อความไปก็ไม่มีการตอบกลับเลยแม้แต่ครั้งเดียว
2เดือนต่อมา...
โปรดเริ่มอยากตามหาบูชาอีกครั้งเพราะเธอหายเงียบไปเลย เงินที่ทำงานครั้งก่อนก็ไม่มีการติดต่อมารับแต่อย่างใดและที่เบาทิ้งระยะเวลาการจะสื่อสารกับจิติญญาของเมียนานสองเดือนก็เพราะว่าสงสารร่างกายของบูชาและเขาเองกัดฟันทนเริ่มทำใจแข็งได้บ้างแล้ว
21.00น.
วันนี้เขาตัดสินใจจะลองไปหาบูชาอีกครั้งโดยการไปที่ร้านเหล้าที่เคยเจอเธอครั้งก่อน
"ทำไมไม่เจอ คุณไปอยู่ไหนบูชา"
จากที่ไม่ชอบหน้าเธอต้องเจอแค่ตอนจะใช้งานตอนนี้เริ่มเปลี่ยนมาเป็ห่วงแล้ว เพราะเขาไม่รู้ว่าเธอหายไปไหน ไม่สบายหรือเกิดอะไรขึ้นกับเธอหรือเปล่า หากการจ้างงานของเขามันส่งผลกระทบกับชีวิตของเธอเขาเองคงจะรู้สึกผิดมาก ที่มาตามหาเพราะอยากรู้และจะขอโทษด้วย
"ปึก! งั้นค่อยมาใหม่แล้วกัน"
ตัดสินใจจะกลับเพราะมองหาเธอเกือบจะชั่วโมงแล้วก็ไม่เจอ ขากลับก็ขับรถออกไปดูบ้านร่างทรงเก่าที่มันทรุดโทรมไปแล้วเพราะไม่มีคนดีและจังหวะนี้เองที่ทำให้โปรดใจเต้นแรงขึ้นมา
"บูชา..."
คนที่เขาตามหากำลังทำท่าลนๆ วิ่งออกมาจากบ้านหลังเก่าๆ นั้น วิ่งไปหันมองซ้ายมองขวาไปจนสะดุดก้อนหินล้มอย่างแรง
โปรดที่เห็นแบบนั้นก็กำลังจะจอดรถลงไปช่วยแต่ว่าบูชากลับลุกขึ้นยืนแล้วทำเหมือนวิ่งหนีอะไร เธอวิ่งไวมากและหายเข้าไปท้ายซอยเลย
โปรดที่พยายามขับรถตามก็สาดไฟตามหาแต่ก็ไม่เจอเลย เขาร้อนใจมากเลยจอดรถข้างทางและวิ่งเข้าซอยเล็กที่มันขนาดแค่คนเดินได้
"ตึกๆๆ เห้ยคุณ เห็นอีบูมั้ย มันตัวสูงๆ ขาวๆ อ่ะ"
"อ่อ เห็นวิ่งไปากซอยแต่ไม่แน่ใจว่าใช่คนที่พวกคุณตามมั้ยนะ"
โปรดบอกความเท็จไปเพราะเขาดูออกว่าเป็คนพวกนี้แน่ๆ ที่บูชาวิ่งหนี พอผู้ชายตัวใหญ่ๆ สามคนวิ่งย้อนกลับไปปากซอยแล้วโปรดก็ตรงไปยังท้ายซอยเล็กๆ ทันที
"บูชา คุณอยู่แถวนี้รึเปล่า บูชา บูชา"
"ตึกๆๆ คุณโปรด คุณมาทำอะไรรีบออกไปจากที่นี่ซ่ะถ้าพวกมันรู้ว่าคุณโกหกเพื่อช่วยฉันคุณจะซวยเอานะ"
บูชาเดินออกมาจากหลังถังขยะใบใหญ่กับตาข้างซ้ายที่บวมช้ำและไม่ลืมที่จะพูดเตือนคนตรงหน้าของเธอให้หนีไปไกลๆ จากตรงนี้
ด้านโปรดพูดไม่ออกเลย ขนาดตรงที่ยืนไม่ค่อยมีแสงไฟเขายังมองออกเลยว่าบูชาหน้าบวม เขาดึงเธอเข้ามาใกล้ๆ แล้วจ้องใบหน้าที่เคยสวยนั้นอย่างจริงจัง
"ผมมาหาคุณ มีเื่จะคุยด้วยแต่ทำไมหน้าคุณ"
"ค่ะ ฉันมีเื่นิดหน่อย ถ้าจะมาบอกให้ทำงานแบบเดิมคงต้องรอนานหน่อยนะคะ อีกเกือบเดือนแผลพวกนี้ถึงจะหายดี ถ้าไปนอนกับคุณทั้งแบบนี้ก็หมดอารมณ์กันพอดี"
บูชาพูดไปตรงๆ ไม่ได้น้อยใจไม่ได้รู้สึกอะไรเลยทั้งสิ้น ทุกครั้งที่โปรดมาหาก็เพราะงานเดิมๆ ครั้งนี้เธออยากจะไปมาก อยากไปหลายๆ ครั้งจะได้มีเงินมาใช้หนี้พวกที่มันตามทำร้ายเมื่อกี๊ แต่ก็ไปไม่ได้เพราะร่างเธอมันบอบช้ำขืนไปทั้งแบบนี้คนจ้างงานก็หมดอารมณ์ทำไม่ลงกันพอดี แทนที่จะได้งานเรื่อยๆ คงจะกลายเป็เสียงานนี้ไปเลยก็เป็ได้
"ทำไมพูดแบบนั้น แล้วคนพวกนั้นเป็ใคร มันทำคุณหรอ"
"เ้าหนีค่ะ ฉันไม่ว่าอะไรหรอกก็ฉันเอาเงินเขามาแล้วหาคืนไม่ทันก็ต้องโดนแบบนี้มันเื่ธรรมดา แต่แค่ต้องหนีรอดให้ได้แค่นั้นเอง"
"ผมมาหาคุณ ไม่ได้จะชวนไปนอนด้วยแบบครั้งก่อนๆ มีอะไรให้ช่วยไหมทำไมตัวช้ำแบบนี้"
โปรดไม่ดึงดันทำปากแข็งแล้ว ห่วงก็บอกไปเลยว่าห่วง เขาไม่ได้หวังผลอะไรเลยแต่เขาแค่เห็นใจบูชาที่ต้องเจอเื่รุนแรงแบบนี้ แม้ว่าเธอจะผิดพลาดอะไรมันก็ไม่ควรมีการทำร้ายร่างกายกันรุนแรงแบบนี้เลย
"คะ? คุณกลับไปเถอะเดี๋ยวพวกมันจะกลับมาเจอนะ"
"แล้วคุณล่ะ"
"ไม่ต้องห่วงค่ะ บ้านฉันอยู่แถวนี้แหละ"
"พาผมไปหน่อยได้มั้ย"
"???"
"คุณกลัวอยู่ ไม่ใช่แค่คน...ผมรู้นะคุณไม่ได้เห็นแค่เมียกับลูกผม ให้ผมอยู่เป็เพื่อนนะ"
หัวใจดวงน้อยๆ สั่นไหวทันทีที่ได้ยินคำของโปรด ั้แ่เกิดมาไม่เคยมีใครมาพูดใส่ใจแบบนี้เลย นี่มันครั้งแรกของชีวิตจริงๆ บูชาพาเขาเดินเข้าซอยลึกๆ ไปอีก
โปรดที่เดินตามไปสุดท้ายก็ได้เห็นบ้านหลังเล็กๆ ของเธอ มันเก่าทรุดโทรมมาก หลังเล็กๆ แต่ด้านในดูสมบูรณ์ทุกอย่าง
เข้าบ้านไปก็ต้องอึ้งเพราะภาพที่เห็น โปรดเข้าใจแล้วว่าทำไมบูชาถึงกลัวโดนเขาแจ้งความจับในตอนแรก เธอบอกเขาว่ามีภาระที่ต้องรับผิดชอบเยอะคงจะเป็สิ่งนี้แหละ
ยายแก่คนหนึ่งนอนนิ่งใส่สายออกซิเจนอยู่บนเตียงคนไข้ อีกมุมหนึ่งเป็ผู้หญิงที่ดูอายุน้อยกว่ายายคนเมื่อกี๊นอนนิ่งๆ ไม่ขยับไปไหนแต่ยังลืมตามองเขาได้ เขาเดาว่าสองคนนี้คงเป็แม่กับยายของเธอ มองไปอีกฝั่งก็เป็ตู้ใสที่มีอุปกรณ์การแพทย์ต่างๆ อยู่ในนั้นเต็มไปหมด ทั้งเข็มฉีดยา ผ้าพันแผล สายน้ำเกลือๆ และอีกมากมาย
โปรดอึ้งแล้วอึ้งอีก ทั้งที่ที่บ้านของเธอมีเื่ให้หนักใจแบบนี้แต่เธอก็ยังเข้มแข็งสู้ทำทุกอย่างอย่างร่าเริงได้ ตอนนี้โปรดเข้าใจขึ้นมาทันทีว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงทำงานแปลกๆ นั้น เธอหลอกลวงแต่ก็ไม่ได้บังคับหรือจี้ปล้นใคร เธอทำงานร้านเหล้าแต่ก็ไม่ได้ขายตัวให้ใครอย่างที่เขาเคยคิด
โปรดเข้าใจแล้ว บูชาทุกทั้งกายทั้งใจกว่าเขาตั้งร้อยเท่าพันเท่าแต่เธอยังสู้เลย เขาเองควรจะสู้ให้ได้แบบเธอสิ
โปรดเดินเข้าหาบูชาช้าๆ แล้วก้มลงไปพูดกับเธอเบาๆ เพื่อปลอบใจคนกำลังมีทุกข์ในใจคล้ายๆ กัน
"แบบนี้ใช่ไหมที่คุณอยากเห็น ที่ฉันไปขายตัวให้คุณก็เพราะจำเป็จริงๆ"
"ตึกๆๆ อย่าพูดแบบนั้นอีก ต่อไปผมจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว วันนี้คุณไหวมั้ยบูชา อยากให้ช่วยอะไรบอกผมเลยนะ ไม่ต้องเอาอะไรมาแลกเลย"
พูดไปตามใจคิดจริง โปรดอยากช่วยเหลือคนตรงหน้าเหลือเกิน ภาวนาให้บูชาตอบรับคำขอช่วยเหลือของเขา จะเป็เงินทองหรืออะไรเขาก็จะให้หมด
"ฉะ ฉัน..."
"คุณกลัวหรอ เห็นพวกผีไม่ดีหรอ ผมจะอยู่เป็เพื่อนเองไม่ต้องกลัวแล้วนะ"
"คุณโปรด..."
ห่วงก็บอกแล้วว่าห่วง
อยากช่วยก็บอกแล้วว่าอยากช่วย
????????????