เมื่อผมหลงรักลูกสะใภ้

    บทที่ 47 กับดักของชาญ



    การตัดสินใจก้าวลงสู่สนามรบแห่งตราบาปและขบวนการท้าทายกฎหมายบ้านเมือง ไม่ใช่สิ่งที่ชายชราวัยเกษียณอย่างชาญพึงปรารถนาหรือยินดีที่จะทำเลยแม้แต่น้อยนิด ทว่า... ความจำเป็นในความอยู่รอดของชู้รักสะใภ้แก้มแสนสวย และความสงบสุขของเอกลูกชายคนคุมงานที่ชาญแสนห่วงใย กลับกลายเป็นตัวกระตุ้นคอยบีบคั้นกดคอหอยสะสมจนหายใจอึดอัด แรงกดดันสารพัดทิศทางประชิดเข้ามารอบตัว บีบกระหน่ำบังคับให้อดีตช่างก่อสร้างวัยเฒ่าต้องตัดสินใจละทิ้งศีลธรรมจรรยา สวมวิญญาณเป็นนักวางแผนที่เหี้ยมเกรียมแฝงกายในเงามืด เพื่อลอบกำจัดภัยคุกคามตัวฉกาจอย่างยามโฉมชั่วให้สิ้นซาก ชาญขยับตัวนั่งจมลงบนเก้าอี้ไม้สักเก่าคร่ำคร่าภายในห้องพักนอนส่วนตัวชั้นสองของบ้านเดี่ยวคฤหาสน์จัดสรรหรูสองชั้นป้ายแดงที่กว้างขวางปูนใหม่ปูพื้น แสงไฟนีออนแสงวอร์มไลท์สะท้อนระยิบระยับสีนวลตาปะปนสีส้มแสดจากทิวเสาไฟฟ้าริมทางเดินคอนกรีตนอกแนวรั้วกำแพง ค่อยๆ ทอดเงาส่องลอดซึมช่องผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามาจับต้องลงบนฝ่าไม้ของโต๊ะทำงานพื้นขัดผิวปูนดิบๆ ชาญหงายฝ่ามือหนาหยาบกร้านปูนสีคล้ำมองแหวนหยกสีเขียวมรกตที่ข้อข้อนิ้วก้อยซ้ายที่ยังคงสั่นระริกตามแรงเต้นชีพจร ชาญครุ่นคิดไตร่ตรองหนักหน่วงปานปูนทับอก ชาญพินิจรู้แจ้งว่าเงื่อนเวลาของพวกเขาจวนเจียดจะปิดฉาก และการประนีประนอมด้วยการใช้เงินสดไถ่ความลับไม่มีวันที่จะลดทอนความละโมบของโจรชั่วได้ ชาญขยับตัวพยุงเรือนร่างกำยำกล้ามเนื้อช่างปูนลุกขึ้นยืน ก้าวเท้าสั่นสั่นไปที่ตู้ไม้เก็บกุญแจหยิบกุญแจสารพัดหัวดัดและคว้าเข็มขัดกระเป๋าคาดเอวเก่าแคนวาสมีคราบเปื้อนผงซีเมนต์มาคาดทับเอวสอบ สวมทับด้วยเสื้อคลุมผ้าร่มสีดำทึบมีฮู้ดเพื่อเตรียมตัวลุยเดินหน้าชนกับความลับบาปชะตาขาดคืนนี้จริงๆ


    เวลาล่วงบ่ายคล้อยลามสู่สองทุ่มครึ่ง ท้องน่านฟ้าเหนือโครงการจัดสรรสองชั้นคฤหาสน์หรูเต็มไปด้วยก้อนเมฆครึ้มต่ำลอยคลุม ลมพายุชื้นส่งเสียงหวีดหวิวปัดยอดกิ่งไม้มะม่วงส่ายระริกพ่นเศษดินทรายและละอองไอฝนปลิวว่อนลอยเคว้ง ชาญตัดสินใจสืบก้าวลงจากบันไดบ้านตรงไปยังโถงห้องรับแขกเพื่อเอ่ยปากบอกกล่าวกับเอกและแก้มที่กำลังขะมักเขม้นจัดแจงเอกสารงบก่อสร้างปูน ชาญปั้นคำปัดเบี่ยงว่าจะขอนำรถจักรยานยนต์ขี่ออกไปร้านเครื่องมือวัสดุก่อสร้างนอกหมู่บ้านเพื่อซื้อข้อต่อท่อประปาและยาแก้ไอตราเสือดาวมาจิบคอ ชาญสตาร์ทมอเตอร์ไซค์เก่ารุ่นเก่าดังกังวานตึกตึก พยุงแฮนด์บิดเคลื่อนผ่านแนวประตูเหล็กกลอนสปริงของโครงการหมู่บ้านจัดสรร ในแวบนั้น ชาญหันไปจ้องสบประสานสายตากับยามโฉมที่กำลังยืนกอดอกจ้องสวนเขม็งอย่างเย็นชามาจากภายในตู้กระจกติดฟิล์มดำของป้อมยามจัดสรร ยามโฉมเหยียดยิ้มกว้างเยาะเย้ยหยามศีลธรรมชู้ผัวอย่างโอหังพร้อมขยับมือส่งนัยยะถึงยอดเงิน 5 แสนบาทเดดไลน์พรุ่งนี้ ชาญประคองความสงบเบี่ยงสายตาบิดคันเร่งรถจักรยานยนต์เคลื่อนจากหน้าประตูอย่างเงียบงันปะทะพายุพัด


    เป้าหมายแรกในการปูทางส่อแผนกับดักคือแนวไซต์งานก่อสร้างสะพานปูนคอนกรีตยกระดับทางหลวงชานเมืองหลวงที่เปลี่ยวร้างและรกร้าง แหล่งอโคจรที่ขึ้นชื่อเรื่องเป็นแคมป์พักชั่วคราวสลัวๆ ของกลุ่มแรงงานก่อสร้างต่างถิ่นและแหล่งลักลอบค้ายาเสพติดรายย่อย ชาญบังคับรถมอเตอร์ไซค์คันแก่งของตนไปจอดแอบซ่อนอยู่ใต้เงาไม้ของดงป่ากระถินข้างทาง เลี่ยงการสังเกตการณ์ ชาญก้าวเท้าลงเดินแฝงตัวลอบเงียบดิ่งตรงไปตามแนวกองดิน ทราย ถุงปูนซีเมนต์พอร์ทแลนด์ขนาดใหญ่ และแนวท่อระบายน้ำทิ้งคอนกรีตทรงกลมยักษ์ ชาญมองไปรอบตัวท่ามกลางความมืดสลัวและกลิ่นเน่าเสียสะอิดสะเอียนของน้ำขัง จนกระทั่งพบเบาะแสนัดหมายกับไอ้แว่น อดีตลูกมือช่างปูนร่วมงานที่เคยผสมปูนด้วยกัน ทว่าปัญหายาเสพติดทำให้อนาคตพังทลายและกลายมาเป็นคนเดินยารายย่อย ชาญไม่พูดพล่ามทำเพลงรีบก้าวประชิดตัวมัน หยิบธนบัตรใบละหนึ่งพันจำนวนสองใบดึงส่งให้มันในซอกเงากำแพงสังกะสีกั้นไซต์งาน แลกเปลี่ยนกับซองพลาสติกใสซิปล็อคบรรจุเม็ดยาสีส้มแดงเล็กๆ จำนวนสิบเม็ดถ้วนที่มีตัวอักษร WY ประทับตราอยู่เลือนราง มีกลิ่นเคมีและแอมเฟตามีนฉุนแสบจมูก ชาญรีบพับซองพลาสติกเก็บซุกซ่อนไว้ลึกที่สุดในซองกางเกงช่องลับกระเป๋าคาดเอวเก่า แล้วเดินก้าวออกจากเขตก่อสร้างสะพานด้วยความกังวลจนใจเต้นตูมตามสติแตก ตกใจกลัวการตรวจค้นของเจ้าหน้าที่ตำรวจและกลัวความฉิบหายถ้าถูกจับได้คาของกลางยาเสพติดร้ายแรง


    ภายหลังขับขี่รถจักรยานยนต์กลับมาถึงบ้านเดี่ยวป้ายแดงสองชั้นคฤหาสน์หรู ชาญลอบกวาดสายตามองเข้าไปในตัวบ้าน เห็นเอกและสะใภ้แก้มเพิ่งอาบน้ำสระผมด้วยน้ำอุ่นเสร็จสิ้น ต่างพากันเดินเลี่ยงขึ้นไปเอนหลังพักผ่อนบนเตียงนอนหนานุ่มชั้นสอง ชาญยืนรอเงียบๆ ในโถงชั้นล่างกบดแสงไฟจนแน่ใจว่าแสงไฟจากชั้นบนดับมืดลงเหลือเพียงความเงียบงันและเสียงพัดลม ชาญสูดลมหายใจ ลอบก้าวเท้าไร้เสียงก้าวเดินเท้าเปล่าแผ่วเบาหวีดหวิว ย่องตรงเข้าไปในห้องนอนใหญ่ชั้นล่างที่เอกจัดตั้งเป็นห้องสมุดและเก็บตู้เซฟจิ๋วรวมถึงตู้กระจกขอบไม้หนาที่สะสมนาฬิกาข้อมือราคาแพงระยับที่เอกภูมิใจนักสะสมและทุ่มเงินหลักล้านซื้อมาเก็บไว้จากการทำงานคุมงานวิศวกรรมปูน ชาญยืนนิ่งหน้าตู้กระจกบานเลื่อน ชาญลอบควักแผ่นเหล็กชิ้นเล็กบางเฉียบและลวดดัดหัวโค้งมนขนาดจิ๋วที่ประยุกต์มาจากเหล็กเส้นก่อสร้าง ค่อยๆ สอดเสียบแผ่นเหล็กเข้าไปในช่องล็อคกรงกุญแจกระจก อาศัยกลวิธีการสะเดาะกุญแจช่างเก่าสลับสอดลวดเหล็กขยับเบาๆ เพียงไม่กี่วินาทีดังกริ๊ก กลไกสลักเหล็กก็แง้มอ้าเปิดออกอย่างเงียบงัน ชาญสอดขยับเรียวนิ้วคีบดึงเอานาฬิกาหรูแบรนด์ดังยี่ห้อโรเล็กซ์  ตัวเรือนสตีลสีเงินหน้าปัดสีดำวาววับ ขอบนาฬิกาเซรามิคสีดำสนิทขัดเรียบหรูหรา ราคาแสนกว่าบาทของลูกชายคนเดียวออกมาไว้คามือ ชาญเลื่อนกระจกปิดกลับคืนล็อคกลไกให้สนิทเหมือนเดิมเพื่อทำลายร่องรอยการโจรกรรมคามือตนเอง


    ชาญกลับเข้าห้องนอนส่วนตัว ล็อคกลอนหน้าต่างและประตูแน่นหนา ปิดผ้าม่านทึบแสงกบดกิจกรรมลับตา ชาญทรุดตัวลงนั่งบนเตียงแกว่งมือดึงเอาซองยาบ้าสีส้มแดงและนาฬิกาโรเล็กซ์หรูหราของเอกขึ้นมาวางเคียงคู่กันบนโต๊ะไม้ แสงสะท้อนสีส้มจากจอสมาร์ทโฟนฉายภาพเตือนภัยออนไลน์ ชาญเปิดหน้าจอแอปสปายสแกนภาพกล้องสดป้อมยามจัดสรร กล้องจิ๋วไร้สายที่เพื่อนช่างติดตั้งไว้บนกล่องสปริงสายไฟหลังป้อมยาม ส่งสัญญาณคมชัดแสดงภาพกระเป๋าเป้ทำงานสีดำใบโตของยามโฉมที่แขวนคาไว้บนตะขอไม้แขวนเสื้อฝั่งมุมอับสายตาของป้อมยามจัดสรรเป็นประจำ ยามโฉมมักละทิ้งป้อมยามเดินออกไปสูบบุหรี่และจีบแม่ค้าหน้าหมู่บ้านจัดสรรในช่วงสับเปลี่ยนเวรยามเวลาตีสี่ครึ่งของทุกเช้าตรู่ ซึ่งเป็นจุดบอดเวลาชี้ชะตาชี้ตายที่เหมาะสมที่สุดในแผนการยัดข้อหาหนักครั้งนี้


    ทว่า... ในเสี้ยววินาทีรอยต่อแห่งห้วงจิตสำนึกบาป ความหวาดกลัวขวัญหนีดีฝ่อสะท้านกมลก็พลันเริ่มคืบคลานเข้ากัดกินเกาะกุมส่วนลึกของหัวใจชายแก่ช่างปูนอย่างรุนแรง ชาญก้มหน้าจับจ้องมองเม็ดยาบ้าสีส้มแดงฉูดฉาดและตัวเรือนนาฬิกาหรูเงาวับราคาแพงระยับคามือสองข้าง ร่างกายใหญ่บึกบึนของเขาสั่นสะท้านเทาระริก มือขวาลูบข้อนิ้วก้อยข้างซ้ายที่สวมแหวนหยกแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาวซีด หน้าผากกว้างร่วงโรยเต็มไปด้วยริ้วรอยมีเม็ดเหงื่อกาฬเย็นเยียบซึมพล่านเปียกชุ่มโชกจนไหลย้อยเข้าหัวคิ้วหนา สมองเริ่มกังวลระแวงฟุ้งซ่านถึงความเสี่ยงพินาศที่อาจเกิดขึ้นในวันรุ่งขึ้น:


    "ถ้าเกิดมีความผิดพลาดคลาดเคลื่อนเพียงวินาทีเดียวเกิดขึ้นล่ะ?... ถ้าเกิดกล้องวงจรปิดระบบหลักของนิติหมู่บ้านจัดสรรถูกเปิดตรวจสอบย้อนหลังแล้วดันจับภาพเงาร่างของเราตอนลักลอบย่องเข้าป้อมยามตอนตีสี่ครึ่งได้คาจอชัดเจนล่ะ?... หรือถ้าเกิดไอ้ยามโฉมทรชนมันเกิดตื่นตูมมาเจอเรายืนประจันหน้าคาตาในป้อมขณะที่กำลังสอดมือยัดซองยาเสพติดและนาฬิกาโรเล็กซ์ใส่ในกระเป๋าเป้ของมันล่ะ?... หรือเลวร้ายที่สุดคือถ้าหากตำรวจกองพิสูจน์หลักฐานสแกนเจอลายนิ้วมือคราบปูนแห้งของช่างปูนอย่างเราบนซองพลาสติกและตัวเรือนนาฬิกาสเตนเลสของกลางล่ะ?..." คำถามความหวาดผวาสั่นประสาทกระหน่ำซ้ำเติมในก้นบึ้งหัวใจชู้บาป


    หากแผนการล่อซื้อตลบหลังชี้ชะตากลายเป็นนรกแตกและพังพินาศคามือลงในเช้าวันพรุ่งนี้... ไม่เพียงแต่ตัวของชาญเองที่จะต้องเข้าไปนอนชดใช้กรรมในคุกตารางรับโทษคดีร้ายแรงทั้งข้อหายัดยาเสพติดและข้อหาลักทรัพย์นาฬิกาหรูของเอกลูกชายคนคุมงานจนต้องตายคาห้องขังในวัยชรา ทว่า... สะใภ้แก้มแสนสวยรักก็จะสูญสิ้นหลักยึดเหนี่ยวจิตใจเพียงหนึ่งเดียวในบ้านหลังนี้ และความลับตราบาปชู้รักสัมพันธ์ลึกซึ้งสะใภ้พ่อผัวจะต้องแดงโร่ออกสู่สายตาสาธารณชนและแผดเผาทำลายจิตใจรวมถึงชีวิตการงานของเอกลูกชายคนเดียวจนย่อยยับพังพินาศกลายเป็นขี้เทำให้เกิดฝุ่นผงจมอยู่ใต้โคลนตมกิเลสตัณหา ครอบครัวที่แสนอบอุ่นและคฤหาสน์หรูสองชั้นป้ายแดงต้องพังถล่มลายสิ้นใต้เงื้อมมือมาร ชาญเกร็งสองกำหมัดแน่นบดขยี้ฟันกรามจนปูดเส้นเลือดขึ้นขมับ หัวใจในทรวงอกสั่นสะท้านชาวาบสะกิดเนื้อเต้นรัวระริกประหวั่นพรั่นพรึงท่ามกลางสายลมหนาวหวีดหวิวใต้เงาพายุฝนกระหน่ำค่ำคืนวิกฤตนี้จริงๆ!


    คล้ายกับเรื่องเมื่อผมหลงรักลูกสะใภ้ ที่คุณอ่าน