สำนักสืบลับจับคนมีชู้
ตอน จีบนังเมียน้อย
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา
กริ๊ง! ๆ ๆ ๆ เด็กหญิงฝาแฝดกำลังปั่นจักรยานสีชมพูตีคู่กันไปบนถนน ทั้งคู่สะพายกระเป๋าและสวมเสื้อกันหนาวหนาเตอะจนตัวกลม ลมพัดหิมะติดแก้มเด็กๆจนขาวโพลนทว่าพวกเธอหาได้สะทกสะท้านกับความหนาวเหน็บ
"ซอยไหนนะ" ตัวฟา
"ก็ยี่สิบสี่ไง มินิมาร์ทสีฟ้า" ตัวซอล
กริ๊ง! ๆ ๆ ๆ ทั้งสองกดกระดิ่งรถและยืนปั่นจักรยานหน้าตั้ง แปบเดียวก็มาถึงยังร้านค้าที่มีโต๊ะไม้ให้นั่งข้างนอก ส่วนด้านในก็มีโซนนั่ง
"ฮ่า เธอมาจริงๆ ยัยเมียน้อยศิริ" ตัวฟาเอ่ยและวิ่งมาดันประตูเข้าร้าน ตัวซอลวิ่งแซงมายืนเกาะเคาน์เตอร์เงยหน้ามองหญิงร่างบางที่สวมหมวกแก๊ปสีฟ้า เธอดึงปีกหมวกลงปิดใบหน้าสวยสดราวกับกลัวใครจะจำได้
"พี่สาว มีแฟนยัง" ตัวซอลเอ่ย
"หลบหน่อยค่ะคุณลูกค้า ถ้ายังไม่ซื้อของก็ให้ที่คนอื่นมาชำระเงินหน่อย" สาวสวยก้มหน้าตอบ
"เธอนี่ อย่ามาทำไขสือเลยเหอะ แค่ตอบมาว่ามีแฟนรึยัง" ตัวฟาเอ่ยแล้วเอามือเล็กตบเคาน์เตอร์ดัง ปั่ง!
"คำถามละหนึ่งพัน ตอบมา" ตัวซอลเอาเงินแบงค์พันใบนึงฟาดลงบนเคาน์เตอร์
"มี ยังๆไม่มี" สาวร้านสะดวกซื้อตอบ
แปะ! ตัวฟาล้วงเงินอีกใบวางบนโต๊ะแล้วถามต่อ "ทำไมต้องหลอกคนรวย เพราะจะเอาเงินมาช่วยแมวจรจัดใช่ไหม"
อือ! ๆ พี่สาวพยักหน้า
"งั้นก็เอารูปนอนกับเ้าสัวมาให้พวกเราได้ไหม พอได้ค่าจ้างฟ้องหย่าพวกเราจะแบ่งให้พี่ครึ่งนึง" ตัวซอลถาม
"ไม่ ไม่ได้"
"อ้าว ทำไม เงินตั้งแสนเลยนะ" ตัวฟา
"เงินๆ ไหนคำถามละพันไง" พี่สาวแบมือรอ
แปะ! ตัวฟาฟาดแบงค์พันบนฝ่ามือเรียวงาม
"ทำไงดี หมดไปสามพันแล้วนะ" ตัวซอลกระซิบหู
"ก็มันแค่แสนเดียว พี่จะเปิดมูลนิธิช่วยเหลือสัตว์ ต้องใช้เงินเป็ล้าน ลิบล้านเลยมั้ง หลบไปไป๊ "
เด็กๆวิ่งออกมายืนหน้าร้านแล้วทำตาโต ก้มหน้าสุมหัวกันและปรึกษา
"การเป็เมียน้อยหล่อนทำเงินได้เป็ล้านๆเลยอ๋อ โหว!" ตัวฟา
"เราไม่น่าเปิดสำนักงานนักสืบเลย น่าจะรับเป็เมียน้อย เอ๊ยผัวน้อยแล้วหลอกพวกผู้หญิงคุณนายรวยๆนะ" ตัวซอล
"ทำไงดี ถ้างั้นเราช่วยเธอหลอกเ้าสัวบ้ากามให้ได้เงินเยอะๆดีไหม แล้วขอแบ่งเงินค่าช่วยไง" ตัวซอล
"ไม่ ๆ พวกเราต้องไปจีบเธอสิ แล้วก็หลอกเอาเงินเธอต่ออีกทีฮิ"
ตัวฟาเอ่ยแล้วจับมือแฝดเดินกลับเข้ามาในร้าน ทั้งสองหยิบขนมหลายห่อโยนขึ้นบนเคาน์เตอร์ขณะแหงนหน้าถามสาวสวยตรงหน้า
"พี่เป็แฟนกับเราไหมล่ะ" ตัวฟา
"เราหาเงินได้วันละพันเลยนะ แบ่งให้พี่แปดร้อยเลย พวกเรากินคนละร้อยพอ" ตัวซอล
"เหอะ ๆ ๆ ฉันไม่ได้ชอบผู้หญิง อีกอย่างพวกเธอยังเป็เด็กตัวเท่าเอว" พี่สาวคนสวยยกมือทาบเอวตัวเอง
"เดี๋ยวเราก็โตแล้ว เผลอๆสวยกว่าพี่อีก ชิ" ฝาแฝดบ่นแล้ววิ่งออกจากร้าน
"เดี๋ยวๆ ขนมล่ะ ไม่เอสเหรอ" ศิริะโไล่หลัง
"เอาไปกินเถอะ ใช่ กินข้าวซะบ้างนะพี่ผอมเท่าไม้เสียบผี" ฝาแฝดะโตอบแล้วปั่นจักรยานกลับตึกแถว
สิบนาทีต่อมา
"สิบล้านเลยเหรอ" พี่ชายสุดหล่ออุทานลั่นขณะน้องสาวสองคนนั่งบนโต๊ะและก้มหน้ากระซิบหูคนละข้าง
"ช่าย เธอบอกว่าหลอกเงินเ้าสัวได้เยอะขนาดนั้นเลย" ตัวฟา
"นี่ยังไม่รวมบ้านกับรถอีกนะ ไม่อยากจะนึกเลยว่าเป็เงินทั้งหมดเท่าไรฮิ" ตัวซอล
"แล้วไงนะ จะให้พี่ไปจีบเธอเนี่ยนะ บ้าเปล่า" พี่ตัวโดบ่น
"ก็จีบแล้วหลอกเอาเงินไง ทำแบบเดียวกันกับที่เธอหลอกเ้าสัวนั่น" ตัวฟา
"แล้วถ้าหลอกไม่สำเร็จล่ะ" ตัวโด
"ก็อยู่กินกันไปเลย แต่งกันแล้วเงินก็เป็ของผัวกับเมียด้วยกันตามกฎหมาย" ตัวซอล
"โห! เลือกผู้หญิงให้กันงี้เลย นี่ไม่คิดจะให้พี่เลือกเมียเองบ้างรึไง แฝดนรก"
พี่หน้าหล่อบ่นขณะเงยมองเพดาน หมับ! น้องแฝดเอามือหยิกแก้มของเขาคนละข้างแล้วบิดริ้ว
โอ๊ย! ๆ ๆ พี่ชายร้องลั่น
"เงินค่าผ่อนตึกเดือนหน้าสามหมึ่น" ตัวซอละโลั่น
"ค่าเทอมพวกเราก็ยังไม่ได้จ่าย ไปจีบเธอซะ พี่ไม่มีสิทธิ์เลือกแล้ว" ตัวฟาตวาดดัง
สามสิบนาทีต่อมา
หนุ่มหล่อสูทดำสวมแว่นกันแดดเดินเข้าร้านขายของชำ รูปร่างสูงยาวปราดเปรียวของเค้ากับกล้ามแขนโตที่แน่นเนื้อผ้าทำให้ผู้หญิงทุกคนในร้านหันมอง แม้กระทั่งคุณแม่ที่อุ้มลูกน้อยมาซื้อของก็ยังเหลียวหลังมองตามคอแทบเคล็ด
แปะ! สุดหล่อเอามือยันเคาน์เตอร์แล้วทักทายสาวสวยตัวเล็กเตี้ยกว่าที่สวมหมวกแก๊ปและมัดผมจุกรวบไปข้างหลัง ทำให้เห็นแก้มโตสองข้างอย่างเต็มตา ใบหน้าช่างขาวและเนียนไร้ที่ติ
"สวัสดีครับ คุณศิริ คืนนั้นผมลืมแนะนำตัว ผมชื่อตัวโดครับ"
"ค่ะ มาซื้ออะไรคะ" ศิริตอบแล้วยืนเขย่งเท้า ยื่นหน้าข้ามเคาน์เตอร์มากระซิบหูสุดหล่อ
"ถ้าไม่อยากให้คลิปหลุดก็พูดไปข้างหน้า อย่าพูดถึงวันก่อนกับเื่เมียน้อยนะ รู้จักฉันในฐานะพนักงานที่นี่พอ"
"แฮร่! ก็เพราะงี้แหละครับ ผมอยากรู้จักคุณ ไว้เลิกงานเราไปกินเนื้อย่างกันไหมครับ" ตัวโดเกาหัวแล้วตอบ
"เข้! เนื้อย่างเลยเหรอ" ตัวซอลพูดผ่านสมอล์ทอร์คที่แอบฟังพี่ชายจากสำนักงานตึกแถว
"ที่พวกเราให้กินแค่สามชั้นย่าง" ตัวฟาบ่น
"ตกลงว่าไงครับคนสวย ผมว่างานของเราอาจจะร่วมกันได้นะ ผมฉลาดพอจะช่วยคุณทำมูลนิธิช่วยแมวได้แน่" สุดหล่อย้ำ
"เลิกงานสองทุ่ม ถ้าไม่ซื้ออะไรก็ช่วยหลบให้คนอื่นทีค่ะ" สาวสวยตอบและมองข้ามบ่าหนุ่มหล่อไปที่ลูกค้าข้างหลัง
"อ้าวซื้อสิครับ นี่ไง เอานี่ นี่ด้วย รสนี้ก็อร่อย" ตัวโดหยิบกล่องถุงยางวางเรียงบนโต๊ะเพราะอายจนนึกว่าเป็หมากฝรั่ง
"ว๊าย! สี่สิบเก้าเองเหรอ" สาวข้างหลังกระซิบหูเพื่อน
"หล่อล่ำแต่เล็กก็ไม่ไหวนะ ฮิ! ๆ" สาวอีกคนกระซิบตอบเพื่อน
"ทั้งหมด199ค่ะ" ศิริคิดเงินและเอาของใส่ถุง
"อ่ะ นี่ครับ ไม่ต้องทอนนะ เดี๋ยวก่อนสองทุ่มผมมารอนะครับ" ตัวโดดึงมือน้อยของพนักงานคนสวยมาจับแล้ววางแบงค์พันลงไปขณะสบตาส่งยิ้มให้กับเธอ
"ค่ะ" สาวสวยพยักหน้าตอบ
"ตกลงนี่เราหลอกยัยศิริหรือว่ายัยศิริกำลังหลอกเรากันแน่" ตัวซอลพูดผ่านสมอล์มอร์ค
"ไม้รู้สิ แต่วันนี้พวกเราสามคนหมดไปสี่พันแล้วนะ" ตัวซอลเอ่ย
289
