หรือเธอคือพรมลิขิต

    ไม่ชัดเจน

     เช้าวันที่อากาศดีและแจ่มใสวันนี้ปรายฟ้ามีนัดทำงานกลุ่มกับเพื่อนที่มหาลัย

    ปรายฟ้า:(โทรหามาย) ฮัลโหลมายแกใกล้จะถึงรึยังฉันนั่งรอแกอยู่ที่ใต้ตึกของคณะเรานะ

    มาย:โอเค ฉันใกล้ถึงแล้วแก

     ในขนานที่ปรายฟ้านั่งรอมายและเพื่อนๆวันนี่พี่วีมีเรียนพอดีพี่วีก็เห็นปรายฟ้านั่งอยู่คนเดียวก็เลยเข้ามาทัก

    พี่วี:มาทำอะไรอะยัยเด็กน้อย

    ปรายฟ้า:หนูมารอเพื่อนทำงานกลุ่มค่ะแล้วเมื่อไหร่พี่จะเลิกเรียกหนูว่ายัยเด็กน้อยสักที!

    พี่วี:ทำไมอะก็พี่อยากเรียกแบบนี้มันน่ารักดี

    ปรายฟ้า:พี่ไม่ต้องมาพูดหรอกพี่มาทำดีกับหนูทำไมเดี๋ยวแฟนพี่ก็มาด่าหรอกหนูไม่อยากยุ่งกับคนมีแฟน(ปรายฟ้าลุกหนีไป)

    พี่บาส:ว่าไงจ๊ะพี่วีหนุ่มหล่อทำไรให้น้องปรายฟ้าโกรธอีกละ

    พี่วี:ป่าวอยู่ๆน้องเขาบอกว่ากูมีแฟนแล้วเฉยเลยว่ะ

    พี่บาส:ห๊ะ!มึงนี่นะมีแฟนน้องเขาเอามาจากไหนว่ะ

    พี่วี:กูก็ไม่รู้ว่ะมึง

    มาย:(โทรหาปรายฟ้า) ฮัลโหลแก อยู่ไหนเนี้ย!

    ปรายฟ้า:ฉันมาเข้าห้องน้ำอะเดี๋ยวออกไป

    มาย:โอเคๆ

    ปรายฟ้า:มาละเมื่อกี้โครตหัวเสียเลยผู้ชายอะไรเ๯้าชู้ชะมัดเลยมีแฟนอยู่แล้วยังมายุ่งกับคนอื่นอีก

    มาย:เดี๋ยวนะ!ปรายฟ้าแกหมายถงใครอะ

    ปรายฟ้า:จะใครอีกละก็มีคนเดียวแหละที่ชอบมายุ่งกับฉันอะไหนแกว่าเขาเป็๞คนเย็นาไม่สนใจใครไงนี่มายุ่งกับฉันอยู่นั้นแหละ

    มาย:แกหมายถึงพี่วีหรอ?

    ปรายฟ้า:ก็ใช่นะสิ

    มาย:อ่อ แต่เดี๋ยวนะพี่วีมีแฟนละหรอ

    ปรายฟ้า:ก็ใช่นะสิแกจำอาทิตย์ที่แล้วได้ปะที่เราไปเดินห้างอะฉันเห็นเขาเดินกับผู้หญิงคนหนึ่งอะสวยด้วยนะ

    มาย:แค่เพื่อนหรือเปล่า

    ปรายฟ้า:เดินกัน2คนนี่นะเพื่อน

    มาย:แกหึงพี่วีหรอ?

    ปรายฟ้า:บ้า!ทำไมฉันต้องหึงพี่เขาด้วย

    มาย:ก็ที่ผ่านมาพี่เขาดูแลแกดีไงสนใจแกตลอดฉันก็คิดว่าแกรู้สึกดีกับพี่เขาซะอีก

    ปรายฟ้า:ทำไมฉันต้องไปรู้สึกอะไรกับคนแบบนั้นด้วย"แอบยิ้ม"

    มาย:จร้าาไม่รู้สึกก็ไม่รู้สึกเนาะ 

    ปรายฟ้า:อือ ทำการกลุ่มกันดีกว่า

     (หลังจากทำงานกลุ่มเสร็จทุกคนก็แยกกันกลับบ้านมายกับปรายฟ้าก็ได้เดินไปเจอกับพี่บาสพี่วี)

    พี่บาส:อ่าว น้องมายน้องปรายฟ้าไปไหนกันมาหรอ

    มาย:ทำงานกลุ่มกันพึ่งเสร็จค่ะ

    พี่บาส:กินไรกันมายังไปกินข้าวกัพวกพี่ไหม

    มาย:ปรายฟ้าแกจะไปไหม

    ปรายฟ้า:ตามใจแกเลย

    มาย:งั้นไปค่ะพี่บาสเลี้ยงนะ

    พี่บาส:โอเคงั้นไปกัน ปะไอ่วี

     (พอถึงร้านอาหารสั่งอาหารอะไรกันเสร็จระหว่างกินข้าวพี่วีกับปรายฟ้ามองหน้ากันแต่ไม่คุยกันเลยมีแต่พี่บาสกับมายที่คุยกัน)

    พี่บาส:อร่อยไหมคะน้องปรายฟ้า?

    ปรายฟ้า:อร่อยค่ะ

    พี่บาส:เนี้ยร้านโปรดไอ่วีเลยนะมันชอบกินร้านนี้มากพี่ว่าแล้วว่าน้องปรายฟ้าต้องชอบ (พี่บาสยิ้ม) 

     (พอกินข้าวกันเสร็จแล้วก็เดินออกจากร้านแล้วกำลังจะแยกกัน)

    พี่บาส:น้องๆกลับบ้านกันยังไงครับ

    มาย:คงนั่งแท็กซี่กลับกันค่ะ

    พี่บาส:มายพี่จำได้ว่าบ้านเราอยู่ทางเดียวกับพี่นิเดี๋ยวพี่ไปส่งส่วนน้องปรายฟ้าบ้านอยู่ทางเดียวกับไอ่วีไม่ใช่หรองั้นก็กลับกับไอ่วีสิ

    ปรายฟ้า:ไม่เป็๲ไรค่ะเดี๋ยวปรายฟ้ากลับเองได้

    พี่วี:อย่าดื้อดึกแล้วมันอันตรายเดี๋ยวพี่ไปส่ง

    มาย:ปรายฟ้าแกก็ให้พี่วีไปส่งสิไม่เป็๲ไรหรอกแถมปลอดภัยด้วย

     (ปรายฟ้าก็ยอมให้พี่วีไปส่งที่บ้าน)

    พี่วี:นี่จะเงียบตลอดทางจริงๆหรอ

    ปรายฟ้า:อืมก็ไม่มีอะไรจะคุย

    ปรายฟ้า:ถึงละ ขอบคุณนะคะที่มาส่ง

    พี่วี:อืม ปรายฟ้า....

     (พี่วีทักไลน์หาปรายฟ้า)

    พี่วี:ปรายฟ้า 

    พี่วี:ปรายฟ้าตอบพี่หน่อย

    พี่วี:ปรายฟ้าพรุ่งนี้มาเจอกันหน่อยได้ไหมพี่มีเ๹ื่๪๫จะคุยด้วย

     (1อาทิตย์ผ่านไปปรายฟ้าเอาแต่หลบหน้าพี่วีไม่ตอบไลน์ไม่เจอหน้าพี่วีอีกเลย)

    รออ่านตอนต่อไป..........