ฉาก: อายาตัดสินใจที่จะก้าวเดินเข้าไปหาผู้เฝ้ามอง, ไดโอจีนิส และขงจื๊อ เธอรู้ดีว่านี่ไม่ใช่เื่บังเอิญ แต่เป็ชะตากรรมที่เธอต้องเผชิญหน้า
หน้า 1
อายาก้าวเดินเข้าไปหาพวกเขาทั้งสามคนด้วยความสงบนิ่งผิดปกติสำหรับคนที่เพิ่งเดินทางข้ามเวลามา ขงจื๊อหันมามองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น ขณะที่ไดโอจีนิสเพียงแค่เหลือบตามองอย่างไม่ใส่ใจ ลูกศิษย์ของขงจื๊อทำท่าจะยกดาบขึ้นป้องกันตัว แต่ขงจื๊อก็ยกมือห้ามไว้
ไดโอจีนิส: "ดูเหมือนจะมีหญิงสาวที่สับสนหลงทางมาที่นี่! เ้ามาที่นี่เพื่ออะไร?"
อายา: "ข้า... ข้ามาเพื่อทำความเข้าใจครับ... ข้าได้ยินสิ่งที่พวกท่านพูด และมันทำให้ข้าสับสน"
ขงจื๊อ: "ความสับสนเป็สิ่งที่ดี... เพราะมันจะนำมาซึ่งปัญญา"
อายาหันไปมองผู้เฝ้ามองด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม แต่เขากลับไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยิ้มอย่างอ่อนโยน เธอจึงตัดสินใจที่จะถามคำถามที่อยู่ในใจของเธอออกมา
อายา: "ในโลกที่ข้าจากมา เราเชื่อว่าความจริงคือสิ่งที่สามารถพิสูจน์ได้ด้วยวิทยาศาสตร์และตัวเลข... แต่ความจริงนั้นกลับไม่ได้ทำให้มนุษย์มีความสุข"
ไดโอจีนิส: "นั่นเป็เพราะความรู้ของพวกเ้าเป็แค่สิ่งปรุงแต่ง! พวกเ้ามัวแต่สนใจในสิ่งที่ไม่ใช่ความจริง! จงกลับไปซะ!"
ขงจื๊อ: "แล้วเ้าคิดว่าสิ่งใดคือความจริงกันเล่า?"
อายามองไปที่ขงจื๊อและไดโอจีนิสสลับกัน เธอไม่ได้ตอบคำถามนั้น แต่หันไปพูดกับผู้เฝ้ามองด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ซ่อนไว้
อายา: "ข้าเคยถูกรังแกในโลกที่ข้าจากมา... ข้ามีทุกอย่างแต่กลับไม่มีอะไร... พวกเขาบอกว่าข้าแตกต่าง... และความจริงนั้นก็เ็ปสำหรับข้า... ข้าจะสามารถเป็ผู้เฝ้ามองได้อย่างไร ในเมื่อข้าเองก็ยังไม่เข้าใจความจริงที่แท้จริงเลย?"
คำพูดของอายาทำให้ทุกคนต้องเงียบลง ขงจื๊อมองอายาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเข้าใจ ขณะที่ไดโอจีนิสเพียงแค่เหลือบตามองเธออย่างประหลาดใจเป็ครั้งแรกในชีวิตของเขา
ผู้เฝ้ามอง: "ความจริงที่แท้จริง... ไม่ใช่แค่สิ่งที่อยู่ในสมองของเ้า... แต่เป็สิ่งที่เ้าััได้ด้วยหัวใจ"
คำพูดนี้ดังก้องอยู่ในใจของอายา เธอเริ่มเข้าใจแล้วว่าภารกิจของเธอไม่ได้มีแค่การนำความรู้มาให้มนุษย์ในอดีต แต่เป็การค้นหาความจริงที่แท้จริงที่เธอไม่เคยได้เรียนรู้ในโลกอนาคต