แสงเริ่มเข้าไปในกลุ่มคนประท้วงพอ แสงเดินเข้าไปเขาก็เริ่มรู้สึกถึงสายตาที่มองมาที่เขา เพราะส่วนใหญ่ในกลุ่มชุมนุมประท้วง ใส่เสื้อสีแดงเพื่อเป็สัญลักษณ์ แม้จะมีบางคนที่มาร่วมประท้วงที่ใส่ชุดทั่วไปบ้างแต่ก็เป็ส่วนน้อย แสงเลยเดินไปจุดขายของในกลุ่มประท้วง มีทั้งคนแจกข้าว ขายอาหาร และ ขายพวกเสื้อหรือเครื่องประดับที่แสดงออกทางสัญลักษณ์ แสงเดินเข้าไปเพื่อซื้อข้าวพร้อมกับชวนแม่ค้าขายข้าวคุย
" เจ๊ ผมของเอากะเพราหมูสับ ไข่ดาว กล่องหนึ่ง " แสงพูด
" จ้า หนุ่มพึ่งเคยมาหรอ " แม่ค้าถาม
" ครับ เจ๊มาขายของเฉยๆหรอ หรือ มาประท้วงกับพวกเขาด้วย " แสงถามอีกครั้ง
" ก็ทั้งสองอย่าง เจ๊เป็คนต่างเมือง อยู่บ้านนอก พอมาประท้วงเลยเอาของมาขายด้วยไม่งั้นอยู่ไม่ไหวหรอก " แม่ค้าตอบพร้อมยื่นข้าวกล่องให้
" ขอบคุณครับ แล้วเจ๊มาประท้วงนานยัง นี้ผมว่าจะไปซื้อเสื้อสีมาใส่หน่อยมันแพงไหมเจ๊ " แสงจ่ายเงินพร้อมกับยื่นรับข้าวกล่องมาด้วย
" เจ๊มาได้เดือนสองเดินแล้ว เสื้อในม็อบมันแพง ไอ้หนุ่ม ไปซื้อแถวตลาดมาใส่ก็ได้ " แม่ค้าพูด
" ขอบคุณครับ " แสงรับเงินทอนก่อนจะเดินไปเวทีปราศรัย
" เราจะไม่ยอมรัฐปะา เรา้านายกของเรากลับมา ทรราชออกไป ประชาธิปไตยกลับมา "
เสียงเวทีปราศรัย ดังสนั่นผู้คนรายล้อมเวที ต่างะโโห่ร้อง ในกลุ่มประท้วงกลุ่มนี้ เริ่มจากกลุ่มที่เรียกตัวเองว่า แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) เป็คนเริ่มจัดตั้งก่อนค่อยๆมีคนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะเรียกกลุ่มตัวเองว่า ชุมชนคนเสื้อแดง ยิ่งกลุ่มประท้วงใหญ่ขึ้นก็ยิ่งมีคนเกี่ยวข้องมากขึ้นแม้แต่....แสงมองเห็นระหว่างที่แสงมองไปรอบๆเขาก็คิดข้อมูลในหัวไปด้วย จากที่แสงสังเกตอย่างน้อยสถานการณ์การประท้วงยังปลอกภัยอยู่ ถึงกลุ่มประท้วงจะเริ่มมีขนาดใหญ่แล้วแต่ ดูจากจำนวนเ้าหน้าที่ควบคุมการประท้วงยังมีจำนวนที่ไม่ได้มากจนทำให้เกิดความกดดันแก่ผู้ประท้วง เพียงแต่แสงก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่าสถานการณ์นี้จะอยู่อีกนานเท่าไหร่ ตอนนี้ก็ไม่ต่างจากลูกโป่งที่ฟองตัวที่กำลังจะแตก ถ้าไม่โดนอัดแก๊สจนะเิก็คงโดนกดจนแตก แต่หวังว่าจะไม่โดนของมีคมเฉือนจนแตก แสงเดินไปทั่วก่อนจะแวะซื้อเสื้อสีแดงมาหนึ่งตัว ก่อนจะปลีกตัวออกมา แสงโยนเสื้อที่ซื้อมาใส่ลิ้นชักเก็บของหน้ารถ เขาใช้มือนวดขมับเล็กน้อยก่อนที่จะขับรถออกไป
่บ่ายแสงเข้าไปอีกกลุ่มประท้วง พวกเขาใส่เสื้อสีเหลีอง และ นกหวีดคล้องคอเป็เครื่องประดับเพื่อเป็สัญลักษณ์ แสงเดินเข้าไปเพื่อเข้าร่วมกลุ่มประท้วง กลุ่มประท้วงกลุ่มนี้มีกลุ่มคนที่เรียกตัวเองว่า คณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงปฏิรูปประเทศไทยให้เป็ประชาธิปไตยที่สมบูรณ์แบบอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็ประมุข (กปปส.) เป็แกนนำในการจัดตั้งเมื่อมีคนมาเข้าร่วมประท้วงมากขึ้น พวกเขาก็เรียกตัวเองใหม่ว่า พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย หรือ กลุ่มพันธมิตรกู้ชาติ
" เรา้า การเมืองสีขาว ขับไล่นักการเมืองทุจริต ขับไล่ขี้ข้าอเมริกา เพื่อประชาธิปไตยอันมีพระมหากาตริย์ทรงเป็ประมุข "
สำหรับคนนอกแบบแสง อดรู้สึกถึงความรุนแรงของคำปราศรัยไม่ได้ แสงเดินไปซื้อของในม็อบไปรอบๆพร้อมกับเดินสังเกตุไปเรื่อยๆ ที่นี้ก็มีเ้าหน้าที่ควบคุมการประท้วงประจำการอยู่เหมือนกัน กลุ่มนี้ก็มีการแจกข้าวและการขายของไม่ต่างกันนะ ไม่รู้เพราะอดีตแสงเคยเป็ตำรวจรึเปล่าแต่เขากลับรู้สึกถึงกลิ่นลางเกิดเหตุบางอย่าง แสงที่ต้องเข้าไปในกลุ่มประท้วงถึง 2 กลุ่ม มันก็ทำให้เขารู้สึกประสาทเสียขึ้นมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ หลังจากที่แสงซื้อเสื้อสีที่เป็สัญลักษณ์เสร็จเขาก็รีบปลีกตัวออกมาจากกลุ่มประท้วง
แสงขับรถกลับตึกแถวของเขาพอมาดูสถานการณ์ต่างๆด้วยตัวเองแล้ว มันดูแย่กว่าที่เขาคิดไว้มาก สถานการณ์ตอนนี้ไม่ต่างจากเดินอยู่บนเส้นเชือกเลย แค่เสียสมดุลนิดหน่อย ก็ตกจากเชือกได้ทันที สำหรับแสงแล้วพอมีเื่ที่เกี่ยวข้องกับการเมืองเข้ามามันก็ทำให้เขาปวดหัวขึ้นมาทันที สมัยตอนที่เขาเป็ตำรวจ เขาก็เจอทั้งการเมืองที่ทำงาน หรือ อิทธิพลจากนักการเมืองเข้ามาแทรกแซงเขาอยู่บ่อยๆ โชคดีที่เขามีหัวหน้าที่ดีเขาเลยรอดมาได้หลายครั้ง แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหวต้องลาออกจากตำรวจอยู่ดี พอแสงกลับเข้าตึกแถว เขาอยากทิ้งตัวลงนอนแต่ก็ต้องเจอกับหมอก หมอกเอาข้อมูลที่เขาไปรวบรวมพื้นที่รวบตึกแถวมาให้เขา แสงถึงกับกุมขมับเขาพึ่งนึกออกว่าได้สั่งหมอกเอาไว้ แม้ลึกๆแสงอยากเปิดดูข้อมูลแต่เื่ในวันนี้มันก็น่าปวดหัวมามากพอแล้วสำหรับเขา แต่แสงก็ได้แต่กัดฟันเปิดข้อมูลดู จากข้อมูลตึกแถวนี้ตึกถนน ขึ้นจะไม่มีบริษัทใหญ่อยู่แถวนี้เลย ต่างที่นี้ก็มีตลาดที่ไม่ห่างจากตึกนี้มากหนัก มีโรงเรียนและร้านต่างๆเกี่ยวกับอุปกรณ์การเรียน มีธนาคารขนาดเล็กอยู่ 3 สาขา และ มีร้านถ่ายเอกสาร แถวนี้มีกิจกรรมของคนอยู่แล้ว การเปิดร้านข้าวราดแกงก็พอเป็ไปได้ ความเป็จริงทำเลตรงนี้ดีไม่น้อยอย่างว่าแต่เปิดครึ่งวันเลย เปิดทั้งวันก็น่าจะมีลูกค้าที่เพียงพอ บริเวณนี้มีร้านอาหารร้านที่หลากหลาย มีทั้งตามสั่ง ก๋วยเตี๋ยว ร้านอาหารอีสาน แถวนี้มีร้านอาหารไม่น้อยเลย แต่ด้วยทำเลในความคิดของแสงถ้าราคาไม่แพงและรสชาติไม่ได้แย่จนเกินไปก็น่าจะสามารถขายได้ แต่ต่อให้มันขายไม่ค่อยได้ แต่แค่ได้เปิดมันบังหน้าสำหรับแสงก็เป็ประโยชน์ที่เพียงพอในระดับนึงแล้ว
มุมมองนักเขียน
เนื้อเื่เริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆแล้ว อย่างไรก็ตามเนื่องจากนิยายาเื่นี้มีการอ้างอิงจากเหตุการณ์ที่เกินขึ้นจริง แต่เื่ราวที่เกิดขึ้นในนิยายก็ตามเพียงการแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงทันนั้น ผู้อ่านสามารถศึกษาเหตุการณ์ที่ขึ้นขึ้นจริงได้หากท่านสนใจ แม้นิยายาเื่นี้จะเป็เื่ราวของลุงกับหลานคู่นี้ แต่ด้วยกระแสสังคมก็มั้งพัดพาพวกเขาไปจุดใดจุดหนึ่งเสมอ ไม่ว่าจะเป็สิ่งที่พวกเขา้าหรือไม่ หลังจากนี้เส้นทางของพวกเขาจะยิ่งเกิดคำถามขึ้นในใจของพวกเขามากขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาจะยังคงรักษาตัวตนของตัวเองได้หรือไม่ ก็ขอให้ติดตามกันต่อไป ขอขอบคุณทุกท่านที่อ่านมากๆครับ
ผมได้สร้างเพจทุกคนสามารถมาติดตามเพจ Facebook : K.tonsai ผมจะขอใช้เป็ช่องทางติดต่อสื่อสารและแจ้งรายละเอียดต่างๆ ทั้งความคืบหน้าของนิยายหรือการเปิดตัวของนิยายเื่ใหม่