นะห้องเรียนแห่งหนึ่ง...
นักเรียนห้อง 01
"นี่นายเคยได้ยินตำนานไร้พ่ายของโรงเรียน โฮเคียวแห่งนี้ปะ"
นักเรียนอีกคน
"ใครอะเราไม่รู้จัก ??"
นักเรียนที่พูดเกริ่นกระซิบกับเพื่อนข้างๆ
"ก็คนที่ชื่อ ฮายาตะ ซองเก ที่นักเรียนห้อง 02 มาท้าสู้ด้วย แล้วนักเรียนห้องนั้นเข้าห้องฉุกเฉินเลยอะ แม่งอย่างโหด ไม่อยากเจอหน้ามันเลย ฉันดันมาอยู่ห้องเดียวกับมันด้วยเนี้ย นี่แค่เปิดเทอมวันแรกนะ ไม่อยากคิดถึงวันต่อๆ ไปเลยว่าจะเป็ยังไง"
ฮายาตะ ซองเก
"อืม.... นั้นสินะ (ไอบ้านี่ คนที่แกพูดอยู่ด้วยนี้แหละคือ ฮายาตะ ซองเก แล้วตำนานบ้าบออะไรฟะ!!! ใครมันเป็คนพูด!!! ก็แค่ไอบ้าห้องนั้นมันมาท้าสู้แล้วฉันดันไปชนะมันแค่นั้นเอง )"
??? (บุคคลปริศนา)
"นี่พวกแก กระซิบอะไรกันมิทราบ หา?!!!!"
นักเรียนห้อง 01 จ้องบุคคลปริศนาด้วยสายตาไปพอใจ
นักเรียนห้อง 01
"พวกฉันจะพูดอะไรมันก็เื่ของฉัน แกมีปัญหาอะไรฟะ?!!! ไอบ้านี้!!!"
??? (บุลคลปริศนา)
"หน๊อยแก!!! ปากดีนักนะ รู้ไหมว่าฉันเป็ใคร!!!"
หลังจากสิ้นสุดเสียง บุคคลปริศนาในห้องก็จับคอเสื้อนักเรียนห้อง 01 ขึ้นมาพร้อมง้างหมัดเตรียมชก
"ชั้นก็คือ!!! ฮายาตะ ซองเก ยังไงเหล๊า!!!!"
ปัก!!! เสียงหมัดดังเข้าไปในแก้วหูของนักเรียน 01
นักเรียนห้อง 01
"อึ้กก แกคือ ซองเก งั้นหรอ!!! ฉันก็อยากรู้อยู่นะว่าแกจะเก่งอย่างที่เขาว่าไหม!!! แล้วก็นะฉันชื่อ มาโมรุ โคคิจิ!!! จำชื่อชั้นไว้ซะ!!!"
ปัก!!! เสียงหมัดซัดไปที่หน้าบุคคลปริศนา
"หมัดแกหนักดีนิ โคคิจิคุง แต่!!! ก็ไม่ใช่คู่มือชั้นหรอกนะ...!! ตาชั้นบ้างรับนี้ไปกิน หมัดซีเรียสของชั้น!!!"
โครม!!! เสียงโคคิจิโดนต่อยกระเด็น...
มาโมรุ โคคิจิ
".... (อึ้กกก มันบ้าอะไรเนี้ย... โดนไปแค่หมัดเดียว ตาของเรามัน... มัวไปหมด)"
บุคคลปริศนาเตรียมง้างหมัดต่อยซ้ำ
"มองไม่ชัดเลย เหมือนมันกำลังจะต่อยเราซ้ำ... หลบไม่ทันแล้ว!!!"
ฮายามะ ซองเก
".... (มันดูการ์ตูนมากไปป่าวเนี้ย หมัดซีเรียสบ้าบออะไรของมัน ต้องนี้!!!!)"
"หมัดอุกกาบาต!!!"
ตู้มมมมม!!!! หมัดของซองเกเข้าที่ปลายคางของบุคคลปริศนาผู้แอบอ้างชื่อของตน
"อั้ก.. ก....แกเป็ใครกัน!!! อยากโดนเหมือนเพื่อนแกงั้นรึ?!!!"
"หึ.... ฉันนะหรอ ? ฉันมีชื่อว่า อุซุมารุ นากุโตะ!!! ผู้ใช้คาถานินจาถวายหมัด!!! ยังไงล้าาาา(เป็ไง เท่ปะ ? เท่ะเิระเบ่อ!!!)"
"หึ พวกโอตาคุดูการ์ตูนมากไปงั้นหรอ... งั้น!!! แกก็เตรียมเข้าโรงบาลไปพร้อมกับเพื่อนแกเลยละกันนนน!!!!"
ตู้มมมมม!!! หมัดบุคคลปริศนาซัดเข้าไปที่ซองเก
.
.
. อึ้กกกกก
.
.
ซองเกหลบหมัด.. หมัดของบุคคลปริศนาต่อยไปโดนกำแพง
"อึ้กกกก อ้ากกกก มือชั้น... หน๊อยแกกกกก!!! แกต้องชดใช้!!!!"
ซองเก
"ก็แกมันโง่เองนี้หว่า จะมาว่าชั้นก็ไม่ได้หรอกนะ ใครใช้ให้แกไปต่อยกำแพงเองหล่ะฟะ ?"
โคคิจิ
"(เ้าหมอนี้คือใครกัน ทำไมถึงหลบได้คนที่คุยกับเราเมื่อกี้ มีฝีมือขนาดนี้เลยหรอ)"
??? (บุคคลปริศนา)
"ย้ากกกก แกตายยยยย!!!"
ฟึ้บๆๆๆ ซองเกหลบทุกหมัดที่บุคคลปริศนาต่อยมา
"ฉันจะบอกอะไรให้นะ ไอบุคคลปริศนาที่มาแอบอ้างชื่อชั้น!!! ว่าชั้นหน่ะชื่อ!!!!"
ตู้มมมมมมมมม!!! เสียงแรงหมัดเข้าที่หน้าของซองเก๊ตัวปลอม
"ซองเก เฟ้ยยยยยยยยยย!!!!!"
.
.
.
.
.
โคคิจิ
"....!!!!!! "
ซองเก
"....!!!!!! "
คนในห้องและคนรอบๆ ที่ดูการทะเลอะวิวาทกันเมื่อกี้ะโใส่ซองเก
"แล้วแกจะใด้วยทำไมหล่ะฟะ!!!"
แล้วซองเกก็ช่วยดึงโคคิจิขึ้นมา
"เป็ไงบ้างนายนะ...?"
โคคิจิ
"ไม่คิดเลยว่าคนที่ฉันพึ่งนินทาเมื่อกี้ จะเป็คนที่ฉันพึ่งคุยด้วยและคนช่วยชั้นไว้.... ขอโทษนะที่บอกว่าไม่อยากเจอหน้าหน่ะ... ทั้งๆ ที่นายเป็คนพึ่งช่วยชั้นไว้แท้ๆ..."
ซองเก
"ฉันรู้... ใครๆ ก็ไม่อยากเจอคนที่พึ่งเข้าเรียนวันแรกก็ต่อยคนอื่นเข้าห้องฉุกเฉินหรอก แต่ก็นะโรงเรียนนี้ก็เป็โรงเรียนของพวกแบบนี้อยู่แล้วนิ ขนาดอาจารย์ยังคุมไม่อยู่เลย... แล้วก็นะเื่ที่นายขอโทษเมื่อกี้นะ ฉันไม่ถือหรอก... เพราะยังไงนายก็ไม่ใช่คนเลวนิจริงมั้ย ?"
โคคิจิ
"ซองเก.... "
ซองเก
"โคคิจิ.... "
.
.
.
.
.
โป๊ก!!!! ซองเกโขกหัวโคคิจิ
ซองเก
"ซะที่ไหนหล่ะ เ้าบ้า!!! ใครมันปล่อยข่าวลือบ้าบอว่าชั้นเป็ตำนานไร้พ่ายของโรงเรียนนี้ห้ะ!!! พูดซะชั้นเป็คนเลวเลย เ้าบ้าเอ้ยยยย!!!"
"อ้ากกกกกก "
โคคิจิะโแล้ววิ่งหนีซองเกที่กำลังไล่กวดอยู่
"จะหนีไปไหนห้ะ!!! กลับมานี้เลยยย!!! เ้าบ้า!!!"
ชายปริศนา V2
"(มีเื่น่าสนุกเกิดขึ้นแล้วสิ แต่ก็...ยังอ่อนหัดอยู่ดี)"
แล้วชายปริศนาก็ค่อยๆ เดินจากไป...
แล้ววันแรกในโรงเรียนก็ผ่านพ้นไป
ส่วนคนที่ซองเกต่อยหน้าทิ่มไปเมื่อกี้ชื่อ
อาโอซึ โทคุ [ฉายาจอมก๊อปปี้]
คืนวันนั้น....
ซองเกได้นั่งดูรูปของพ่อตัวเอง
"พ่อครับ.... วันนี้ผมสนุกมากเลย ถึงมันจะมีเื่ชวนปวดหัวไปบ้าง แต่ความฝันของผมก็ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยความฝันที่จะเป็ชายที่แข็งแกร่งเหมือนกับพ่อให้ได้... สักวันหนึ่ง"
ติดตามตอนต่อไป