ลานพักรับรองด้านนอกบ้านตระกูลเย่
เสว่อู๋เหินยืนอยู่เงียบๆภายในลานที่พัก ดวงตาที่แปลกประหลาดของเขาคู่นั้นมีประกายแสงวาบผ่านอยู่ตลอดเวลาคล้ายกับว่ากำลังครุ่นคิดเื่สำคัญอะไรบางอย่างอยู่ข้างกายห่างออกไปไม่ไกลมีผู้เฒ่าชุดดำสองคนยืนอารักขาอยู่เงียบๆ
“นายน้อยวันนี้ท่านเป็อะไรไป?” หนึ่งในผู้เฒ่าชุดดำอดไม่ได้จึงเอ่ยถามขึ้น
“หืม?” เสว่อู๋เหินคล้ายกับว่าเข้าใจความหมายของคำถามนั้นคิ้วเขาขมวดเล็กน้อยก่อนที่จะหันกลับมา
ผู้เฒ่าคนเดิมที่พูดครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะกล่าวสำทับขึ้น“ความหมายของข้าคือเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อกลางวันรู้สึกว่านายน้อยจะบุ่มบ่ามเกินไปหน่อยภารกิจที่ตระกูลส่งให้พวกเรามาทำในครั้งนี้คือการปรึกษาหารือเกี่ยวกับงานประลองาระหว่างเขตปกครองที่จะจัดขึ้นในอีกหนึ่งปีข้างหน้าถ้าหากผิดใจกับตระกูลเย่เพราะเื่หญิงสาวเพียงคนเดียวคงได้ไม่คุ้มเสียอย่างแน่นอน”
“อ๋อ? ผู้เฒ่าม่อคิดว่าข้าชมชอบสาวน้อยคนนั้นก็เลยลงมือหยอกเย้านางอย่างนั้นรึ? เหอะๆ ท่านจะประเมินคนอย่างข้าเสว่อู๋เหินต่ำเกินไปหน่อยแล้วขอเพียงข้าเอ่ยปากคำเดียว มีรึผู้หญิงแบบไหนที่ข้าจะหาไม่ได้?” เสว่อู๋เหินคิ้วกระตุกคราหนึ่งดวงตาเปล่งประกายของความโลภอยากได้วาบผ่านไปมา ที่มุมปากแสยะยิ้มชั่วร้ายขึ้น “ที่ข้าสนใจคือ...สาวน้อยคนนี้เป็ผู้หญิงพิเศษคนเดียวที่มีในโลกผู้เฒ่าสือ...เื่ที่ข้าให้ท่านไปสอบถามได้ความว่าอย่างไรบ้าง?”
ผู้เฒ่าอีกคนหนึ่งพยักหน้าแล้วพูดขึ้น“สาวน้อยนางนั้นชื่อว่าเย่ชิงอวี่คนที่นายน้อยทำร้ายจนาเ็วันนี้มีชื่อว่าเย่ชิงหานเป็พี่ชายของนางซึ่งเป็ลูกชายของเย่เตาเย่ชิงอวี่เป็เด็กที่เย่เตาเก็บมาเลี้ยงหลังจากที่เย่เตาตายไปฐานะความเป็อยู่ของทั้งสองก็ตกต่ำลงเรื่อยๆจนกระทั่งตอนนี้เรียกได้ว่าอยู่ในระดับที่ต่ำมาก”
“อ๋อ...ลูกชายของเย่เตา!มีนิสัยคล้ายเย่เตา แต่น่าเสียดายที่ไม่มีพร์เหมือนเย่เตาเป็เพียงไอ้ขยะตัวหนึ่งที่ไม่มีค่าควรแก่การใส่ใจ เย่เตาผู้นี้มีพร์ล้ำเลิศตอนที่ยังมีชีวิตอยู่รัศมีกดทับคนรุ่นราวคราวเดียวกันอย่างบิดาข้าเป็เวลายี่สิบกว่าปีคิดไม่ถึงว่าสายตาของเขาจะยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ เอ๊ะ...!หรือว่าเขามองออกต้องแต่แรกแล้วจึงได้เก็บไว้ให้ลูกชายของเขา? ไม่ได้แล้วอย่างนี้ ชักช้าไปอาจจะไม่ทันการ...!” เสว่อู๋เหินส่ายหัวไปมาครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่จึงพูดขึ้นด้วยเสียงที่หนักแน่น“ผู้เฒ่าสือท่านรีบกลับไปยังตระกูลโดยด่วนบอกท่านปู่ข้าว่าข้าขอยาพลังปราณหิมะระดับสูงยี่สิบกระปุกข้าจะนำมาสู่ขอเย่ชิงอวี่...ข้าจะแต่งนางมาเป็ภรรยา!”
“ว่าอย่างไรนะ...? ยาพลังปราณหิมะระดับสูงยี่สิบกระปุกเพื่อมาสู่ขอเย่ชิงอวี่?”
ประโยคที่เสว่อู๋เหินพูดออกมาคล้ายดั่งเสียงกัมปนาทที่ดังสั่นะเืเลื่อนลั่นทำเอาจิตใจของทั้งสองผู้เฒ่าหวั่นไหวไปตามๆ กัน ยาพลังปราณหิมะคืออะไร? นั่นมันยาระดับสูงที่หายากมากชนิดหนึ่งเลยก็ว่าได้
ระดับขั้นคุณภาพของยาในทวีปัเพลิงแบ่งเป็ระดับต่ำ ระดับกลาง ระดับสูง และระดับเทพเป็สิ่งที่ใช้เพื่อส่งเสริมพลังปราณรบแก่ผู้ฝึกยุทธ์ได้ดีที่สุดขั้นตอนในการปรุงค่อนข้างซับซ้อนและจำเป็ต้องใช้ตัวยาหลากหลายชนิดสำหรับยาระดับต่ำทั่วๆไปราคาตามท้องตลาดจะอยู่ที่หนึ่งร้อยก้อนผลึกพลังต่อหนึ่งกระปุก
ยิ่งถ้าเป็ยาพลังปราณหิมะระดับสูงที่มีเฉพาะในตระกูลเสว่ต่อให้มีเงินทองมากมายเพียงใดก็ยากที่จะหาซื้อได้สักเม็ดหนึ่งเรียกได้ว่าเป็ของล้ำค่าที่หาซื้อไม่ได้ตามท้องตลาดทั่วๆ ไปก็ดูเอาว่าเมื่อสักครู่ที่เย่หรงบอกเย่ชิงหานให้ไปเบิกยารักษาอาการาเ็ที่หอผู้คุมกฎตัวยานั้นเป็เพียงแค่ยารักษาอาการาเ็ระดับต่ำที่สุดเท่านั้นแถมให้เบิกได้เพียงเม็ดเดียวเพียงเท่านี้ก็พอจะเห็นชัดแล้วว่ายาเป็ของล้ำค่ามากมายเพียงใด แต่เสว่อู๋เหินกลับจะใช้ยาพลังปราณหิมะระดับสูงถึงยี่สิบกระปุกเพียงแค่เพื่อมาสู่ขอเย่ชิงอวี่อย่างนี้จะไม่ให้ทั้งผู้เฒ่าสือและผู้เฒ่าม่อสีหน้าตกอยู่ในอาการหวั่นไหวได้อย่างไร?
“มันจะ...?” ผู้เฒ่าสือลังเลอยู่ครู่หนึ่งและคล้ายกับว่าคิดอะไรขึ้นมาได้จึงพูดขึ้น “หรือว่าสาวน้อยนางนี้มีอะไรที่พิเศษ?”
“หึๆ!คนอื่นมองไม่ออกแต่เนตรหยินหยางของข้าสามารถมองเห็นอะไรบางอย่างสาวน้อยนางนี้มีลักษณะพิเศษทางร่างกายหายากที่เรียกว่า...ร่างหยกิญญา!” เสว่อู๋เหินใบหน้าแม้จะดูราบเรียบไร้ความอารมณ์ใดๆ แต่น้ำเสียงที่พูดออกมากลับเต็มไปด้วยความดีอกดีใจแสดงออกมาอย่างชัดเจน
“โอ้!หนึ่งในสองลักษณะพิเศษทางร่างกายระดับเทพ...ร่างหยกิญญา”
ทั้งผู้เฒ่าสือและผู้เฒ่าม่อต่างร้องออกมาเป็เสียงเดียวกันอย่างลืมตัวทั้งสองมองหน้ากันเห็นได้ชัดถึงอาการสะดุ้งใที่แสดงออกมาทางดวงตาของแต่ละคนแต่สักพักก็แปรเปลี่ยนเป็ความดีอกดีใจอย่างบ้าคลั่ง
ลานที่พักบ้านตระกูลเย่ฝั่งตะวันออก
“ท่านพี่ท่านนอนพักสักครู่ เดี๋ยวข้าจะไปเอายาที่หอผู้คุมกฎมาให้” เย่ชิงอวี่พยุงพี่ชายกลับมาถึงลานที่พักนางให้เขานอนลงพักผ่อนส่วนตนเองไปตักน้ำเพื่อมาเช็ดทำความสะอาดาแให้เขา
“ไม่ต้องไป!”เย่ชิงหานจับแขนของนางไว้ ที่มุมปากของเขาปรากฎรอยยิ้มเย้ยหยันขึ้นก่อนจะกล่าวว่า“ชิงอวี่ พวกเราไม่้าความสงสารจากพวกเขาถึงแม้พวกเราจะจน แต่ก็จนอย่างมีศักดิ์ศรี าเ็เล็กๆ น้อยๆแค่นี้ข้าไม่เป็อะไรหรอก พักรักษาตัวสักวันสองวันก็หายเป็ปกติแล้ว ส่วนเ้า...ออกไปก่อนเถอะข้าพักสักเดี๋ยวก็น่าจะดีขึ้นแล้วละ”
“แต่ว่าท่านพี่...อาการาเ็ของท่าน...?” คิ้วที่เรียวงามของนางขมวดเข้าหากัน สีหน้าแสดงให้เห็นถึงความห่วงกังวลเป็อย่างยิ่ง
แต่เมื่อนางมองเห็นถึงสีหน้าอันเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ที่อยู่ตรงกลางระหว่างคิ้วของเขาจึงได้แต่เม้มปากระงับคำพูดที่จะกล่าวออกมาจากนั้นจึงกำชับไปสองสามประโยคแล้วเดินออกจากห้องไป
“ฮู่ววว...”
หลังจากที่น้องสาวออกไปเย่ชิงหานถอนหายใจยาวออกมาครั้งหนึ่งแล้วนั่งเอ๋อๆอยู่บนเตียงคล้ายกับคนสติเลื่อนลอยฉันนั้น
“คนดีถูกคนรังแกม้าเชื่องถูกคนขี่ บนโลกใบนี้หากไม่มีพลังฝีมือคงถูกคนรังแกอยู่ร่ำไปไม่มีศักดิ์ศรี ไม่มีความเป็คน คล้ายกับปลาที่อยู่บนเขียงรอคอยคนมาต้มยำทำแกง!”
เื่ที่เกิดในวันนี้กระทบกระเทือนจิตใจของเย่ชิงหานเป็อย่างมากเดิมทีมีความคิดว่าจะใช้ชีวิตอยู่อย่างเงียบสงบไปตลอดชีวิตแต่บัดนี้มันได้มลายหายไปหมดสิ้นแล้ว
เขาและเย่ชิงขวงต่างก็เป็ลูกหลานสายเืโดยตรงและเป็นายน้อยของตระกูลแต่ทำไมคนในตระกูลกลับรู้จักและให้การยอมรับแค่เย่ชิงขวงไม่ว่าใครที่พบเจอก็ต้องเรียกขานด้วยความเคารพว่า "นายน้อยใหญ่!"
ตนเองและเสว่อู๋เหินต่างก็เป็ทายาทของห้าตระกูลใหญ่แต่ทำไมเสว่อู๋เหินที่มีผู้อารักขามาถึงเมืองชางลงมือทำร้ายตนจนาเ็แต่เย่ซานหู่กลับไม่กล้าแตะต้องเขา? มิหนำซ้ำเย่หรงและเย่ชิงขวงยังออกหน้าปกป้องอีก
ทำไมถึงเป็เช่นนี้? ทำไม...?
เหตุผลของเื่ทั้งหมดคงหนีไม่พ้นสองคำนี้“พลังฝีมือ!”
ตอนนี้เย่ชิงขวงอายุยี่สิบห้าพลังฝีมืออยู่ในระดับแรกของขอบเขตเยี่ยมยุทธ์มีสัตว์อสูรระดับเจ็ด เมื่อรวมร่างกับสัตว์อสูรจะเทียบได้กับผู้มีพลังฝีมือระดับสูงสุดของขอบเขตเยี่ยมยุทธ์ถูกจัดให้อยู่ในทำเนียบผู้มีพลังฝีมือระดับชั้นปฐี
ส่วนเสว่อู๋เหินได้รับการยอมรับว่าเป็ผู้ที่มีพร์ที่โดดเด่นหาได้ยากในรอบร้อยปีอายุยี่สิบหกปีพลังฝีมืออยู่ในระดับขั้นที่สามของขอบเขตเยี่ยมยุทธ์หากนับรวมสุดยอดวิชาประจำตระกูลวิชาเพาะเลี้ยงหนอนแมลงพิษเข้าไปด้วยไม่แน่ว่าผู้มีพลังฝีมือในระดับแรกของขอบเขตนักรบจะเอาชนะเขาได้โดยง่ายถูกจัดให้อยู่ในอันดับสิบของทำเนียบผู้มีพลังฝีมือระดับชั้นปฐี
วิถีของการฝึกยุทธ์เริ่มั้แ่ระดับขอบเขตปุถุชน ระดับขอบเขตผู้กล้า ระดับขอบเขตขั้นสูง ระดับขอบเขตยอดยุทธ์ระดับขอบเขตเยี่ยมยุทธ์ ระดับขอบเขตนักรบ...ช่องว่างด้านพลังระหว่างระดับขอบเขตขั้นสูงกับระดับขอบเขตนักรบห่างกันถึงสามระดับขอบเขตใหญ่เก้าขั้นระดับย่อยมันไม่ใช่อะไรที่ต่างกันเพียงแค่เล็กๆ น้อยๆ และที่เลวร้ายไปกว่านั้นคือตนเองไม่สามารถเรียกสัตว์อสูรซึ่งเป็ลักษณะพิเศษเฉพาะของคนตระกูลเย่ออกมาได้ อีกทั้งบิดามารดาก็ได้จากไปหมดแล้วหากพูดแบบไม่เกรงใจก็อาจกล่าวได้ว่าตนเองตอนนี้ไม่มีทั้งอำนาจ ไม่มีทั้งฝีมือกลายเป็ลูกหลานของตระกูลชายขอบ เป็นายน้อยปลอมๆ ที่มีแต่ชื่อ
“ชีวิตที่สงบเรียบง่าย? เหอะๆ...” เย่ชิงหานกำหมัดแน่น ใบหน้าเด็ดเดี่ยวดวงตาเป็ประกาย ภายในใจครุ่นคิดตัดสินใจอะไรบางอย่างสายตาเหลือบมองกล่องไม้ที่วางอยู่บนโต๊ะพร้อมพูดออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ “คัม...ภีร์...ลับ...เื...เทพ...หวังว่าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง”
หลังจากที่บิดาเสียชีวิตฐานะบ้านลูกคนรองก็ตกต่ำลงเรื่อยๆสิ่งต่างๆ ที่ตนต้องเผชิญและแบกรับการคุกเข่าอ้อนวอนหน้าประตูลานที่พักฝ่ายหอผู้าุโในคืนฝนตกสัตย์สาบานที่ให้ไว้ต่อหน้าหลุมฝังศพของมารดา โดนดูถูกเหยียดหยามกลางถนนใหญ่ทั้งหมดทั้งมวลที่เผชิญมาทำให้เย่ชิงหานไม่มีทางเลือกอื่นอีก
พลังฝีมือ...มีเพียงพลังฝีมือที่แข็งแกร่งเท่านั้น!เย่ชิงหานไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน ไม่เคยมีความปรารถนาต่อพลังฝีมืออย่างรุนแรงเช่นนี้มาก่อนเขาตัดสินใจแล้วว่าจะไปตายเอาดาบหน้าทดลองฝึกฝนวิชาลับเืเทพที่บิดาทิ้งไว้ให้
เดิมพันดูสักครั้งแล้วกัน!
ชีวิตเมื่อโลกที่แล้วเคยมีคนกล่าวไว้ว่า "เดิมพันชนะ...ผักกาดขาวก็แลกเป็เต้าหู้ได้ชนะพนัน...จักรยานก็สามารถกลายเป็มอเตอร์ไซค์" เพราะไม่มีทางเลือกอื่นอีกจึงจำเป็ต้องเลือกวิธีการที่เสี่ยงเช่นนี้เพื่ออนาคตแล้วแม้จะแลกมาด้วยชีวิตของตนก็ต้องยอม
เย่ชิงหานยันกายลุกขึ้นจากเตียงอย่างยากลำบากเขาเดินมาหยิบสมุดบันทึกสีเหลืองเก่าคร่ำครึออกมาจากกล่องไม้แล้วจึงกลับไปยังเตียงจากนั้นเริ่มเปิดอ่านสิ่งที่อยู่ข้างในคัมภีร์ลับเืเทพอย่างละเอียด
“คัมภีร์ลับเืเทพเป็เคล็ดวิชาที่ตัวข้าคิดค้นขึ้นจากการศึกษาหนังสือที่ตกทอดมาภายในตระกูลหลายร้อยเล่มรวมไปถึงประสบการณ์การฝึกยุทธ์ของตนเองอีกหลายปีโดยทำการศึกษาค้นคว้าอย่างยากลำบากอยู่เป็เวลาหลายปีถึงได้สำเร็จ หากฝึกฝนวิชาลับวิชานี้สำเร็จไม่เพียงแค่คุณสมบัติทางร่างกายจะดีขึ้นพร์ด้านการฝึกพลังยุทธ์ก็จะเพิ่มพูนขึ้นเช่นกัน สามารถหลอมเืเปลี่ยนกระดูกเพิ่มความเข้มข้นให้กับของเหลวภายในร่างกายให้หนาแน่นขึ้น สรุปคือหากฝึกจนสำเร็จจะเป็ผู้ที่สามารถฝืนลิขิตฟ้าเปลี่ยนแปลงโชคชะตามีอำนาจ่ชิงพลังฟ้าดินอย่างแท้จริง...”
“โถๆ!ท่านพ่อน่ะท่านพ่อ ข้าได้เห็นธาตุแท้จริงๆ ของท่านก็วันนี้แหละไม่เพียงออกท่องไปทั่วยุทธภพเพื่อเสาะหาของวิเศษแต่ดันได้แหวนเลียนแบบมาแทนตอนนี้ยังมีอาชีพเป็ตัวแทนขายฝีปากดีหลอกขายประกันอีกด้วยเรอะ...!”
เย่ชิงหานหมดคำที่จะพูดจริงๆกับบิดาผู้ที่แม้แต่ใบหน้าก็ยังไม่เคยพบเจอผู้นี้เขาอ่านบันทึกต่ออีกราวครึ่งชั่วโมงก็ยังพบเจอแต่คำพูดที่ไร้สาระแต่ก็ข่มอารมณ์ฝืนทนอ่านต่อไป
“ตระกูลทั้งห้าลูกหลานของเทพา ภายในร่างมีเืเทพอยู่ไม่มากก็น้อยแต่ละตระกูลต่างมีเคล็ดวิชาลับเฉพาะของตนที่ตกทอดมาจากเหล่าเทพาซึ่งมีไว้ใช้ปลุกพลังทางสายเื เมื่อพลังทางสายเืถูกปลุกให้ตื่นขึ้นผู้ที่เป็เ้าของก็จะสามารถนำพลังนั้นมาใช้เพิ่มพูนพลังฝีมือให้แก่ตนเองได้
ดังเช่นตระกูลเย่ลูกหลานของเทพอสูรหากปลุกพลังทางสายเืให้ตื่นขึ้นได้ก็จะสามารถใช้พลังเทพาช่วยในการเรียกสัตว์อสูรจากหุบเขาอสูรออกมาได้ส่วนระดับของสัตว์อสูรที่เรียกออกมาขึ้นอยู่กับความเข้มข้นของพลังทางสายเืดังที่ข้าเคยกล่าวไปแล้วสิ่งนี้ไม่ใช่เื่เหลวไหลไร้เหตุผลหากฝึกได้สำเร็จอย่างน้อยที่สุดสามารถเรียกสัตว์อสูรระดับเจ็ดออกมาได้แต่ก็ต้องจดจำไว้ว่าวิชาลับนี้ฝืนลิขิตฟ้าไม่ใช่วิชาธรรมดาการฝึกฝนย่อมอันตรายเป็อย่างมากหากยังยืนกรานที่จะฝึกควรเขียนพินัยกรรมไว้ให้เรียบร้อยเพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝันที่จะเกิดขึ้น...”
ขั้นตอนในการฝึกฝนมีดังต่อไปนี้
ขั้นตอนแรก - ถ่ายเื!ถ่ายเืออกจากร่างกายทิ้งไปหนึ่งในสี่ส่วนข้อควรระวังของขั้นนี้...การสูญเสียเืมากเกินไป ร่างกายจะร้อนมีไข้สูง
ขั้นตอนที่สอง - บำรุงเืกินยาสดๆ ที่ปรุงด้วยสูตรลับติดต่อกันสิบห้าวันข้อควรระวังของขั้นนี้...สติเลอะเลือน เป็บ้าปัญญาอ่อน
ขั้นตอนที่สาม - หลอมโลหิตใช้เข็มเงินปักตามจุดชีพจรลมปราณทั่วร่างทั้งสิบสองจุดทำทุกวัน วันละสามเวลา เช้ากลางวัน เย็น ข้อควรระวังของขั้นนี้...การปักเข็มเงินผิดจุด วรยุทธ์สูญสลาย
ขั้นตอนที่สี่ - ตัดเืทำการปิดกั้นเส้นเืและการไหลเวียนของเืภายในกายทั้งหมดในขณะร่วมพิธีปลุกพลังทางสายเืเป็การกระตุ้นเืเทพที่อยู่ภายในกายให้ออกมาป้องกันตนเองและยังช่วยเพิ่มโอกาสในการปลุกพลังเทพาอีกด้วย ข้อควรระวังของขั้นนี้การไหลเวียนของเืกลับตาลปัตร เส้นชีพจรขาดสะบั้น สุดท้ายล่องลอยไปแดนสุขาวดี...
“xxxxxx ท่านพ่อน่ะท่านพ่อ! ท่านนี่ไม่ใช่คนปกติจริงๆวิชาแบบนี้ยังจะมีคนฝึกอยู่อีกรึ?”
1K
![เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นผู้ดูแลฟาร์มผู้มั่งคั่งบ้างได้ไหมคะ？[แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777289001_54748035.webp)
