นั้นใครก้ม ๆ เงย ๆ อยู่หน้าตู้เย็น หากเป็เ้าของบ้านก็น่าจะเปิดไฟ สมองน้อยๆ ของรดาประมวลผลทันทีนั้น นั้นมันโจร
"น้องแทนเดียวก่อน พี่ดาเห็นโจร โจรอยู่หน้าตู้เย็น มันกำลังรื้อตู้เย็นอยู่ น้องแทนอยู่ข้างหลังพี่ดาไว้ เดียวพี่ดาหาไม้ก่อน มองไปเห็นไม้กวาดวางพิงผนังห้องครัวพอดี "เอานี่แหละ"
"พี่ดาครับนั้นมัน มัน "
รดาก็พูดขึ้นมาทันที "ใช่น้องแทนนั้นมันโจร! โจรขโมยของชัดๆ ๆ แก่เจอฉันแน่ไอโจรกระจอก"
" ไอ้โจรห้าร้อยนี่แนะ นี่แนะ โป๊ก โป๊กๆ ๆ ๆ ๆ ๆ รดาใช้ไม้กวาด" ตีไม่ยัง
"โอ๊ย โอ๊ย ...ฉันแค่กินน้ำ โอ๊ย....หยุด! หยุด! ฉันบอกให้หยุด! "
"นี้อย่าบอกนะ ว่าโจรห้าร้อยอย่างนาย มาแค่ขโมยกินน้ำบ้านคนอื่น นี่แนะ นี่แนะ "
"ไม่หยุดตีใช้มั้ย"พูดแล้วก็ดึงไม้กวาดเข้าหาตัวอย่างแรง ทำให้ร่างรดาเสียหลักเซถลาไปอยู่ในอ้อมแขนโจรห้าร้อย
รดาร้องะโเสียงดัง "ปล่อยฉันนะไอ้โจรบ้า"
"ไม่ปล่อย"
"ไม่ปล่อยใช่มั้ย นี่แนะ รดาทั้งกัดทั้งข่วน"
"โอ๊ย โอ๊ย ยัยหมาบ้า”
อ้อมกอดนั้นยิ่งกอดแน่นกว่าเดิม
"รดาเกิดอะไรขึ้นลูก! เสียงเอะอะโวยวายอะไรกัน "
ภาพที่ลินลี่เห็นตรงหน้าคือ น้องชายตัวแสบของเขาหัวโน หน้ามีรอยข่วน และกอดรดาแน่น
“วายตายแล้ว!เกิดอะไรขึ้น ไปกอดน้องดาทำไม เข้ม ปล่อยน้อง”
"แล้วก็ยังอีก แนะยังอีก"
"ยังอะไรของพี่ ผมถูกตีหัว แตกหรือเปล่าก็ไม่รู้"
"ยังไม่ปล่อยน้องอีก แก่กอดน้องเขาอยู่"
"ขืนปล่อยเขาก็ตีหัวผมอีกซิ"
“ภาคิณ!ขึ้นเสียงสูง เป็อันรู้กันว่า การที่พี่เรียกชื่อจริงจังแบบนี้คือเริ่มมีความโกรธ
“ฉันบอกให้แก่ปล่อยน้องดา”
"ถ้าแก่ไม่ปล่อยฉันจะให้น้องตีแก่ หัวแบะเลยเอาซิ"
"ปล่อยแล้วครับ ปล่อยแล้ว"ทำหน้ากรุ้มกริ่ม
"ร้ายนักนะ เ้าเข้ม แก่" ลินลี่ ชี้หน้าน้องชาย
"ใครร้าย พี่ดูเขาเสียก่อนตีผมละซ้ำเลยเนี่ย"พูดแล้วก็ทำท่าทำทางเจ็บมากมาย โอ๊ย โอ๊ย
"แล้วเื่มันเป็ยังไงไหนเล่ามาหนูดา ทำไมหนูไปตีพี่เขา"
"คือ คือ รดาคิดว่าพี่...เอ๊ย...ลุงเขาเป็โจรมาขโมยของ รดาก็เลย? *'•? ;:&.#, เื่ก็เป็แบบนี้จ๊ะ ป้าลินลี่
"แล้วแก่ทำไมไม่บอกน้องว่าแก่ไม่ใช้โจร"
"แล้วผมจะทันได้อ้าปากพูดมั้ยละ มาถึงก็ตีเอาตีเอา"
"แล้วแทนละลูกทำไมไม่บอกพี่เขา"
"แทนบอกไม่ทัน พี่ดาตีลุงเข้มไปแล้ว แทนก็เลยยืนดูอยู่ห่างๆ ครับป้าลินลี่" พูดบอกป้าลินลี่แต่ก็กลั้นหัวเราะไว้
"ป้าลินลี่อย่าดุน้องแทนเลยนะคะ รดาผิดเอง"
"ไม่มีใครผิดทั้งนั้นแหละ ถ้าจะผิดก็ต้องเป็ แก่นั่นแหละเข้ม"
"อ้าว!ผม ภาคิณน้องพี่ เป็ผู้ถูกกระทำนะ ไม่รู้แหละงานนี้ต้องมีผู้รับผิดชอบ" พูดแล้วก็เดินจากไป
“ไม่ต้องคิดมากหนูดาไปนอนได้แล้วน้องชายของป้าก็เป็อย่างนี้แหละ ตัวหมี แต่ใจแมว”
"เข้มหรือภาคิณ ยืนส่องกระจกหันซ้ายหันขวา นี้เราแก่จนราศีลุงจับเลยหรือวะ ...โอ๊ย... ผู้หญิงบ้าอะไรมือหนักชะมัดดีนะหัวไม่แตก ...แต่ก็หอมดี" พร้อมกับสูดลมหายใจยาวๆ .... ฝากไว้ก่อนเถอะ ยัยตัวแสบ
18K
